പ്രദീപ്തം ദീപനം ദിവ്യം സര്വലോകപ്രകാശകമ് ദുര്നിരീക്ഷം സുരേന്ദ്രാണാം യദ് രൂപം തസ്യ തേ നമഃ
ദീപ്തിയും പ്രകാശവും നിറഞ്ഞ്, എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന ദിവ്യമായ ആ രൂപത്തിന്, ദേവേന്ദ്രന്മാർക്കും നേരിട്ട് കാണാൻ കഴിയാത്ത അത്ഭുതമായ ആ ഭാവത്തിന് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
സുരസിദ്ധഗണൈര് ജുഷ്ടം ഭൃഗ്വത്രിപുലഹാദിഭിഃ സ്തുതം പരമമ് അവ്യക്തം യദ് രൂപം തസ്യ തേ നമഃ
ദേവതകളും സിദ്ധന്മാരും ചുറ്റി നിൽക്കുന്ന, ഭൃഗു, അത്രി, പുലഹ തുടങ്ങിയവർ സ്തുതിച്ച, പരമമായും മനസ്സിൽ പിടികൂടാനാകാത്തതുമായ ആ രൂപത്തിന് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
വേദ്യം വേദവിദാം നിത്യം സര്വജ്ഞാനസമന്വിതമ് സര്വദേവാതിദേവസ്യ യദ് രൂപം തസ്യ തേ നമഃ
വേദം അറിയുന്നവർ എപ്പോഴും അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന, എല്ലാ ജ്ഞാനവും നിറഞ്ഞ, എല്ലാ ദേവന്മാരിലും അതീതനായ ദേവന്റെ ആ രൂപത്തിന് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
വിശ്വകൃദ് വിശ്വഭൂതം ച വൈശ്വാനരസുരാര്ചിതമ് വിശ്വസ്ഥിതമ് അചിന്ത്യം ച യദ് രൂപം തസ്യ തേ നമഃ
ലോകം സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും, എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആന്തര്യാമിയുമായും, വൈശ്വാനരനും ദേവന്മാരും ആരാധിക്കുന്നവനും, ലോകമാകെ വ്യാപിച്ചും, മനസ്സിൽ പിടികൂടാനാകാത്തതുമായ ആ രൂപത്തിന് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
പരം യജ്ഞാത് പരം വേദാത് പരം ലോകാത് പരം ദിവഃ പരമാത്മേത്യ് അഭിഖ്യാതം യദ് രൂപം തസ്യ തേ നമഃ
യജ്ഞത്തിലും വേദത്തിലും ലോകങ്ങളിലും സ്വർഗ്ഗത്തിലും അതീതമായ, പരമാത്മാവെന്നു അറിയപ്പെടുന്ന ആ രൂപത്തിന് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
അവിജ്ഞേയമ് അനാലക്ഷ്യമ് അധ്യാനഗതമ് അവ്യയമ് അനാദിനിധനം ചൈവ യദ് രൂപം തസ്യ തേ നമഃ
അറിയാനോ കാണാനോ കഴിയാത്ത, ധ്യാനത്തിലൂടെ മാത്രം ലഭിക്കാവുന്ന, ക്ഷയിക്കാത്ത, ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത ആ രൂപത്തിന് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമോ നമഃ കാരണകാരണായ നമോ നമഃ പാപവിമോചനായ നമോ നമസ് തേ ദിതിജാര്ദനായ നമോ നമോ രോഗവിമോചനായ
സകല കാരണങ്ങളുടെ കാരണമായവനേ, പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുന്നവനേ, ദിതിയുടെ മക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, രോഗങ്ങൾ നീക്കുന്നവനേ, ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമോ നമഃ സര്വവരപ്രദായ നമോ നമഃ സര്വസുഖപ്രദായ നമോ നമഃ സര്വധനപ്രദായ നമോ നമഃ സര്വമതിപ്രദായ
എല്ലാ വരങ്ങളും നൽകുന്നവനേ, എല്ലാ സന്തോഷവും നൽകുന്നവനേ, എല്ലാ സമ്പത്തും നൽകുന്നവനേ, എല്ലാ ജ്ഞാനവും നൽകുന്നവനേ, ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നു.
സ്തുതഃ സ ഭഗവാന് ഏവം തൈജസം രൂപമ് ആസ്ഥിതഃ ഉവാച വാചാ കല്യാണ്യാ കോ വരോ വഃ പ്രദീയതാമ്
ഇങ്ങനെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട ഭഗവാൻ, ദീപ്തിയുള്ള രൂപം ധരിച്ച്, മംഗളമായ വാക്കുകളിൽ ചോദിച്ചു: 'നിങ്ങൾക്ക് ഏത് വരം വേണം? ഞാൻ അതു നൽകാം.'
തവാതിതൈജസം രൂപം ന കശ്ചിത് സോഢുമ് ഉത്സഹേത് സഹനീയം തദ് ഭവതു ഹിതായ ജഗതഃ പ്രഭോ
പ്രഭേ, നിങ്ങളുടെ അത്യന്തം ദീപ്തമായ രൂപം ആരും സഹിക്കാനാവില്ല; ലോകത്തിന്റെ ഭാവി നന്മയ്ക്കായി അതു സഹിക്കാവുന്നതാകട്ടെ.
ഏവമ് അസ്ത്വ് ഇതി സോ ഽപ്യ് ഉക്ത്വാ ഭഗവാന് ആദികൃത് പ്രഭുഃ ലോകാനാം കാര്യസിദ്ധ്യര്ഥം ഘര്മവര്ഷഹിമപ്രദഃ
'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ് ആദികർത്താവായ ഭഗവാൻ ലോകങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ ചൂടും മഴയും തണുപ്പും നൽകുന്നവനായി.
തതഃ സാംഖ്യാശ് ച യോഗാശ് ച യേ ചാന്യേ മോക്ഷകാങ്ക്ഷിണഃ ധ്യായന്തി ധ്യായിനോ ദേവം ഹൃദയസ്ഥം ദിവാകരമ്
ശാംഖ്യവും യോഗവും അനുശീലിക്കുന്നവരും, മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്ന മറ്റുള്ളവരും, ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദൈവമായ സൂര്യനെ ധ്യാനം ചെയ്യുന്നു.
സര്വലക്ഷണഹീനോ ഽപി യുക്തോ വാ സര്വപാതകൈഃ സര്വം ച തരതേ പാപം ദേവമ് അര്കം സമാശ്രിതഃ
എന്ത് ലക്ഷണവും ഇല്ലാത്തവനോ, എല്ലാ പാപങ്ങളിലും കുടുങ്ങിയവനോ ആയാലും, ദൈവമായ അർക്കനിൽ ആശ്രയം പ്രാപിച്ചാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും കടന്ന് പോകും.
അഗ്നിഹോത്രം ച വേദാശ് ച യജ്ഞാശ് ച ബഹുദക്ഷിണാഃ ഭാനോര് ഭക്തിനമസ്കാരകലാം നാര്ഹന്തി ഷോഡശീമ്
അഗ്നിഹോത്രം, വേദങ്ങൾ, ധാരാളം ദക്ഷിണയുള്ള യജ്ഞങ്ങൾ — ഇവയൊന്നും ഭാനുവിന് ഭക്തിയും നമസ്കാരവും അർപ്പിക്കുന്നതിന്റെ പത്തിരണ്ടിലൊന്നിനും തുല്യമായിരിക്കില്ല.
തീര്ഥാനാം പരമം തീര്ഥം മങ്ഗലാനാം ച മങ്ഗലമ് പവിത്രം ച പവിത്രാണാം പ്രപദ്യന്തേ ദിവാകരമ്
എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായതും, എല്ലാ മംഗളങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മംഗളകരമായതും, എല്ലാ വിശുദ്ധികളിൽ ഏറ്റവും വിശുദ്ധമായതും സൂര്യനാണ്; മനുഷ്യർ അവനിൽ ആശ്രയം തേടുന്നു.
ശക്രാദ്യൈഃ സംസ്തുതം ദേവം യേ നമസ്യന്തി ഭാസ്കരമ് സര്വകില്ബിഷനിര്മുക്താഃ സൂര്യലോകം വ്രജന്തി തേ
ഇന്ദ്രനും മറ്റുള്ളവരും സ്തുതിച്ച ഭാസ്കരനെ ആരാധിക്കുന്നവർ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരായി സൂര്യലോകം പ്രാപിക്കും.
ചിരാത് പ്രഭൃതി നോ ബ്രഹ്മഞ് ശ്രോതുമ് ഇച്ഛാ പ്രവര്തതേ നാമ്നാമ് അഷ്ടശതം ബ്രൂഹി യത് ത്വയോക്തം പുരാ രവേഃ
ബ്രഹ്മനേ, വളരെക്കാലമായി ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു; നിങ്ങൾ മുമ്പ് സൂര്യനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞ എട്ടുനൂറ് പേരുകൾ കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
അഷ്ടോത്തരശതം നാമ്നാം ശൃണുധ്വം ഗദതോ മമ ഭാസ്കരസ്യ പരം ഗുഹ്യം സ്വര്ഗമോക്ഷപ്രദം ദ്വിജാഃ
ദ്വിജന്മാരേ, ഞാൻ പറയുന്ന ഭാസ്കരന്റെ അശ്ഠോത്തരശതം പേരുകൾ കേൾക്കൂ; അതു ഏറ്റവും രഹസ്യവും സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നതുമാണ്.
ഓം സൂര്യോ ഽര്യമാ ഭഗസ് ത്വഷ്ടാ പൂഷാര്കഃ സവിതാ രവിഃ ഗഭസ്തിമാന് അജഃ കാലോ മൃത്യുര് ധാതാ പ്രഭാകരഃ
ഓം. അവൻ സൂര്യൻ, അർയമൻ, ഭാഗൻ, ത്വഷ്ടാവ്, പൂഷൻ, അർക്കൻ, സവിതാവ്, രവി, ഗഭസ്തിമാൻ, അജൻ, കാലൻ, മൃത്യു, ധാതാവ്, പ്രകാശം നൽകുന്നവൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്.
പൃഥിവ്യ് ആപശ് ച തേജശ് ച ഖം വായുശ് ച പരായണമ് സോമോ ബൃഹസ്പതിഃ ശുക്രോ ബുധോ ഽങ്ഗാരക ഏവ ച
അവൻ ഭൂമി, ജലം, അഗ്നി, ആകാശം, വായു, പരമഗതി, സോമൻ, ബൃഹസ്പതി, ശുക്രൻ, ബുധൻ, അങ്ങാരകനും കൂടിയാണ്.
ഇന്ദ്രോ വിവസ്വാന് ദീപ്താംശുഃ ശുചിഃ ശൌരിഃ ശനൈശ്ചരഃ ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണുശ് ച രുദ്രശ് ച സ്കന്ദോ വൈശ്രവണോ യമഃ
അവൻ ഇന്ദ്രൻ, വിവസ്വാൻ, പ്രകാശമുള്ളവൻ, ശുദ്ധൻ, ശൗര്യൻ, ശനൈശ്ചരൻ, ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, രുദ്രൻ, സ്കന്ദൻ, വൈശ്രവണൻ, യമൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്.
വൈദ്യുതോ ജാഠരശ് ചാഗ്നിര് ഐന്ധനസ് തേജസാം പതിഃ ധര്മധ്വജോ വേദകര്താ വേദാങ്ഗോ വേദവാഹനഃ
അവൻ മിന്നൽ, ജഠരാഗ്നി, ഇന്ധനംകൊണ്ട് ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നി, ശക്തികളുടെ അധിപൻ, ധർമ്മത്തിന്റെ പതാക, വേദങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചവൻ, വേദങ്ങളുടെ അംശങ്ങൾ, വേദങ്ങളുടെ വാഹനം എന്നിങ്ങനെയാണ്.
കൃതം ത്രേതാ ദ്വാപരശ് ച കലിഃ സര്വാമരാശ്രയഃ കലാകാഷ്ഠാമുഹൂര്താശ് ച ക്ഷപാ യാമാസ് തഥാ ക്ഷണാഃ
അവൻ കൃതയുഗം, ത്രേതായുഗം, ദ്വാപരയുഗം, കലിയുഗം, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ആശ്രയം, കാലം, കഷ്ടം, മുഹൂർത്തം, രാത്രികൾ, യാമങ്ങൾ, ക്ഷണങ്ങൾ എന്നിവയും ആകുന്നു.
സംവത്സരകരോ ഽശ്വത്ഥഃ കാലചക്രോ വിഭാവസുഃ പുരുഷഃ ശാശ്വതോ യോഗീ വ്യക്താവ്യക്തഃ സനാതനഃ
അവൻ സംവത്സരം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, അശ്വത്തവൃക്ഷം, കാലചക്രം, അഗ്നി, ശാശ്വതപുരുഷൻ, യോഗി, പ്രകടവും അപ്രകടവും, അനാദിയും ആകുന്നു.
കാലാധ്യക്ഷഃ പ്രജാധ്യക്ഷോ വിശ്വകര്മാ തമോനുദഃ വരുണഃ സാഗരോ ഽംശശ് ച ജീമൂതോ ജിവനോ ഽരിഹാ
അവൻ കാലത്തിന്റെ രക്ഷകൻ, സകല ജീവികളുടെ രക്ഷകൻ, ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവ്, അന്ധകാരത്തെ നീക്കുന്നവൻ, വരുണൻ, സമുദ്രം, ഭാഗം, മേഘം, ജീവൻ നൽകുന്നവൻ, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്.
ഭൂതാശ്രയോ ഭൂതപതിഃ സര്വലോകനമസ്കൃതഃ സ്രഷ്ടാ സംവര്തകോ വഹ്നിഃ സര്വസ്യാദിര് അലോലുപഃ
അവൻ സകലഭൂതങ്ങളുടെ ആശ്രയം, ഭൂതപതി, എല്ലാ ലോകങ്ങളും ആദരിക്കുന്നവൻ, സ്രഷ്ടാവ്, സംഹാരകൻ, അഗ്നി, എല്ലാറ്റിന്റെയും ആദി, ആസക്തിയില്ലാത്തവൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്.
അനന്തഃ കപിലോ ഭാനുഃ കാമദഃ സര്വതോമുഖഃ ജയോ വിശാലോ വരദഃ സര്വഭൂതനിഷേവിതഃ
അവൻ അനന്തൻ, കപിലൻ, ഭാനു, ഇഷ്ടങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ, എല്ലാദിശകളും നോക്കുന്നവൻ, ജയശാലി, വിശാലൻ, വരദൻ, എല്ലാ ജീവികളും സേവിക്കുന്നവൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്.
മനഃ സുപര്ണോ ഭൂതാദിഃ ശീഘ്രഗഃ പ്രാണധാരണഃ ധന്വന്തരിര് ധൂമകേതുര് ആദിദേവോ ഽദിതേഃ സുതഃ
അവൻ മനസ്സ്, സുപർണ്ണൻ, ഭൂതങ്ങളുടെ ആദി, വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ, പ്രാണനെ നിലനിർത്തുന്നവൻ, ധന്വന്തരി, ധൂമകേതു, ആദിദേവൻ, അദിതിയുടെ പുത്രൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്.
ദ്വാദശാത്മാ രവിര് ദക്ഷഃ പിതാ മാതാ പിതാമഹഃ സ്വര്ഗദ്വാരം പ്രജാദ്വാരം മോക്ഷദ്വാരം ത്രിവിഷ്ടപമ്
അവൻ പന്ത്രണ്ടു രൂപങ്ങളുള്ളവൻ, രവി, ദക്ഷൻ, പിതാവ്, മാതാവ്, പിതാമഹൻ, സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള വാതിൽ, സന്തതിയിലേക്കുള്ള വാതിൽ, മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള വാതിൽ, പരമസ്വർഗ്ഗം എന്നിങ്ങനെയാണ്.
ദേഹകര്താ പ്രശാന്താത്മാ വിശ്വാത്മാ വിശ്വതോമുഖഃ ചരാചരാത്മാ സൂക്ഷ്മാത്മാ മൈത്രേയഃ കരുണാന്വിതഃ
അവൻ ശരീരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, ശാന്തമായ മനസ്സുള്ളവൻ, വിശ്വത്തിന്റെ ആത്മാവ്, എല്ലാദിശകളും നോക്കുന്നവൻ, ചലനവും അചലനവുമായവയുടെ ആത്മാവ്, സൂക്ഷ്മാത്മാവ്, മൈത്രേയൻ, കരുണയുള്ളവൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്.