ജുഹ്വാനസ്യ ബ്രഹ്മണോ വൈ പ്രജാസര്ഗ ഇഹോച്യതേ പൂര്വം യത്ര സമുത്പന്നാന് ബ്രഹ്മര്ഷീന് സപ്ത മാനസാന്
യാഗങ്ങൾ നടത്തിയ ബ്രഹ്മാവിന്റെ സൃഷ്ടിയാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്; ആദ്യം മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഏഴു ബ്രഹ്മർഷിമാരാണ് ഉദിച്ചുവന്നത്.
പുത്രത്വേ കല്പയാമ് ആസ സ്വയമ് ഏവ പിതാമഹഃ തതോ വിരോധേ ദേവാനാം ദാനവാനാം ച ഭോ ദ്വിജാഃ
പിതാമഹൻ അവരെ സ്വന്തം മക്കളായി സ്ഥാപിച്ചു. അതിനുശേഷം ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും തമ്മിൽ സംഘർഷം ഉണ്ടായി, ദ്വിജന്മാരേ.
ദിതിര് വിനഷ്ടപുത്രാ വൈ തോഷയാമ് ആസ കശ്യപമ് കശ്യപസ് തു പ്രസന്നാത്മാ സമ്യഗ് ആരാധിതസ് തയാ
മക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ട ദിതി കശ്യപനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. കശ്യപൻ സന്തോഷത്തോടെ അവളെ ശരിയായി ആരാധനയോടെ സ്വീകരിച്ചു.
വരേണ ച്ഛന്ദയാമ് ആസ സാ ച വവ്രേ വരം തദാ പുത്രമ് ഇന്ദ്രവധാര്ഥായ സമര്ഥമ് അമിതൌജസമ്
അവളെ ഇഷ്ടംപോലെ ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അനുവദിച്ചു; ദിതി ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലാൻ ശക്തിയുള്ള ഒരു മകനാണ് ആ സമയത്ത് തിരഞ്ഞെടുക്കിയത്.
സ ച തസ്മൈ വരം പ്രാദാത് പ്രാര്ഥിതഃ സുമഹാതപാഃ ദത്ത്വാ ച വരമ് അത്യുഗ്രോ മാരീചഃ സമഭാഷത
അവളുടെ അപേക്ഷയോടെ മഹാതപസ്വി അവൾക്ക് വരം നൽകി; അതിനുശേഷം ഭയങ്കരനായ മാരീചൻ അവളോട് പറഞ്ഞു.
ഇന്ദ്രം പുത്രോ നിഹന്താ തേ ഗര്ഭം വൈ ശരദാം ശതമ് യദി ധാരയസേ ശൌചതത്പരാ വ്രതമ് ആസ്ഥിതാ
നീ ശുദ്ധിയിലും വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചതായിരിച്ച് നൂറുവർഷം ഗർഭം ധരിച്ചാൽ, നിന്റെ മകൻ ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലും.
തഥേത്യ് അഭിഹിതോ ഭര്താ തയാ ദേവ്യാ മഹാതപാഃ ധാരയാമ് ആസ ഗര്ഭം തു ശുചിഃ സാ മുനിസത്തമാഃ
ദേവി ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതിനുശേഷം മഹാതപസ്വി ഭർത്താവ് സമ്മതിച്ചു; ശുദ്ധയായ അവൾ, മുനിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠയായവൾ, ഗർഭം ധരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
തതോ ഽഭ്യുപാഗമദ് ദിത്യാം ഗര്ഭമ് ആധായ കശ്യപഃ രോധയന് വൈ ഗണം ശ്രേഷ്ഠം ദേവാനാമ് അമിതൌജസമ്
കശ്യപൻ ദിതിയിൽ ഗർഭം സ്ഥാപിച്ചശേഷം, ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശക്തിയുള്ള സംഘത്തെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
തേജഃ സംഹൃത്യ ദുര്ധര്ഷമ് അവധ്യമ് അമരൈര് അപി ജഗാമ പര്വതായൈവ തപസേ സംശിതവ്രതാ
അമരന്മാർക്കും അതിജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ശക്തി പിന്വലിച്ച്, കശ്യപൻ ഉറച്ച വ്രതത്തോടെ തപസ്സിനായി പർവതത്തിലേക്ക് പോയി.
തസ്യാശ് ചൈവാന്തരപ്രേപ്സുര് അഭവത് പാകശാസനഃ ജാതേ വര്ഷശതേ ചാസ്യാ ദദര്ശാന്തരമ് അച്യുതഃ
ദിതിയിൽ ഒരു പിഴവ് കണ്ടെത്താൻ പാകശാസനൻ ആഗ്രഹിച്ചു; നൂറുവർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അച്യുതൻ ഒരു അവസരം കണ്ടെടുത്തു.
അകൃത്വാ പാദയോഃ ശൌചം ദിതിഃ ശയനമ് ആവിശത് നിദ്രാം ചാഹാരയാമ് ആസ തസ്യാം കുക്ഷിം പ്രവിശ്യ സഃ
ദിതി കാലുകൾ കഴുകാതെ കിടക്കയിൽ കിടന്നുറങ്ങാൻ പോയി; അവൾ ഉറങ്ങുമ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ അവളുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
വജ്രപാണിസ് തതോ ഗര്ഭം സപ്തധാ തം ന്യകൃന്തയത് സ പാട്യമാനോ ഗര്ഭോ ഽഥ വജ്രേണ പ്രരുരോദ ഹ
അതിനുശേഷം വജ്രധാരി ഇന്ദ്രൻ ഗർഭത്തെ ഏഴായി മുറിച്ചു; വജ്രം കൊണ്ട് മുറിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഗർഭം കരയാൻ തുടങ്ങി.
മാ രോദീര് ഇതി തം ശക്രഃ പുനഃ പുനര് അഥാബ്രവീത് സോ ഽഭവത് സപ്തധാ ഗര്ഭസ് തമ് ഇന്ദ്രോ രുഷിതഃ പുനഃ
'കരയരുത്' എന്ന് ഇന്ദ്രൻ വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ഗർഭം ഏഴായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു; ഇന്ദ്രൻ കോപത്തോടെ വീണ്ടും പ്രവർത്തിച്ചു.
ഏകൈകം സപ്തധാ ചക്രേ വജ്രേണൈവാരികര്ഷണഃ മരുതോ നാമ തേ ദേവാ ബഭൂവുര് ദ്വിജസത്തമാഃ
ശത്രുക്കളുടെ ശത്രുവായ ഇന്ദ്രൻ വജ്രംകൊണ്ട് ഓരോ ഭാഗവും വീണ്ടും ഏഴായി മുറിച്ചു; അവരാണ് മരുത് ദേവന്മാർ എന്ന്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
യഥോക്തം വൈ മഘവതാ തഥൈവ മരുതോ ഽഭവന് ദേവാശ് ചൈകോനപഞ്ചാശത് സഹായാ വജ്രപാണിനഃ
മഘവാന്റെ വാക്കുപോലെ തന്നെ മരുത്ദേവന്മാരും അപ്പുറത്തെ അൻപത്തൊന്ന് ദേവന്മാരും വജ്രം കൈവശമുള്ളവനോടൊപ്പം ചേർന്ന് നിന്നു.
തേഷാമ് ഏവം പ്രവൃത്താനാം ഭൂതാനാം ദ്വിജസത്തമാഃ രോചയന് വൈ ഗണശ്രേഷ്ഠാന് ദേവാനാമ് അമിതൌജസാമ്
അങ്ങനെ ആ ഭൂതങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചപ്പോൾ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അതീവ ശക്തിയുള്ള ദേവന്മാരുടെ പ്രധാനഗണങ്ങളെ അവർ നിശ്ചയിച്ചു.
നികായേഷു നികായേഷു ഹരിഃ പ്രാദാത് പ്രജാപതീന് ക്രമശസ് താനി രാജ്യാനി പൃഥുപൂര്വാണി ഭോ ദ്വിജാഃ
ഓരോ സംഘത്തിലും ഹരി ക്രമമായി പ്രജാപതിമാർക്ക് പഴയകാലത്തെ വിശാലമായ രാജ്യങ്ങൾ ഏല്പിച്ചു, ദ്വിജന്മാരേ.
സ ഹരിഃ പുരുഷോ വീരഃ കൃഷ്ണോ ജിഷ്ണുഃ പ്രജാപതിഃ പര്ജന്യസ് തപനോ ഽനന്തസ് തസ്യ സര്വമ് ഇദം ജഗത്
ആ ഹരിയാണ് വീരനായ പുരുഷൻ, കൃഷ്ണൻ, ജയശാലിയായ പ്രജാപതി, പർജന്യൻ, സൂര്യൻ, അനന്തൻ—ഈ ലോകം മുഴുവൻ അവനാണ്.
ഭൂതസര്ഗമ് ഇമം സമ്യഗ് ജാനതോ ദ്വിജസത്തമാഃ നാവൃത്തിഭയമ് അസ്തീഹ പരലോകഭയം കുതഃ
ഈ ഭൂതസൃഷ്ടിയെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നവർക്ക്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഈ ലോകത്ത് തിരിച്ചുവരാനുള്ള ഭയം ഇല്ല; പിന്നെ പരലോകഭയം എവിടെ?
അഭിഷിച്യാധിരാജേന്ദ്രം പൃഥും വൈണ്യം പിതാമഹഃ തതഃ ക്രമേണ രാജ്യാനി വ്യാദേഷ്ടുമ് ഉപചക്രമേ
വേനന്റെ മകനായ പൃഥുവിനെ ചക്രവർത്തിയായി അഭിഷേകം ചെയ്ത ശേഷം, പിതാമഹൻ പിന്നീട് ക്രമമായി രാജ്യങ്ങൾ വിഭജിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ദ്വിജാനാം വീരുധാം ചൈവ നക്ഷത്രഗ്രഹയോസ് തഥാ യജ്ഞാനാം തപസാം ചൈവ സോമം രാജ്യേ ഽഭ്യഷേചയത്
ദ്വിജന്മാർക്കും ചെടികൾക്കും നക്ഷത്രങ്ങൾക്കും ഗ്രഹങ്ങൾക്കും യജ്ഞങ്ങൾക്കും തപസ്സിനും രാജാവായി സോമനെ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
അപാം തു വരുണം രാജ്യേ രാജ്ഞാം വൈശ്രവണം പതിമ് ആദിത്യാനാം തഥാ വിഷ്ണും വസൂനാമ് അഥ പാവകമ്
ജലങ്ങൾക്ക് വരുൺനെ, രാജാക്കന്മാർക്ക് വൈശ്രവണനെ, ആദിത്യന്മാർക്ക് വിഷ്ണുവിനെ, വസുക്കൾക്ക് പാവകനെ ഭരണാധികാരിയായി നിയമിച്ചു.
പ്രജാപതീനാം ദക്ഷം തു മരുതാമ് അഥ വാസവമ് ദൈത്യാനാം ദാനവാനാം വൈ പ്രഹ്രാദമ് അമിതൌജസമ്
പ്രജാപതിമാരുടെ തലവനായി ദക്ഷനെ, മരുതുകൾക്ക് വാസവനെ, അതീവ ശക്തിയുള്ള പ്രഹ്ലാദനെ ദൈത്യന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും നിയമിച്ചു.
വൈവസ്വതം പിതൄണാം ച യമം രാജ്യേ ഽഭ്യഷേചയത് യക്ഷാണാം രാക്ഷസാനാം ച പാര്ഥിവാനാം തഥൈവ ച
പിതൃകളുടെ രാജാവായി വൈവസ്വത യമനെ അഭിഷേകം ചെയ്തു; അതുപോലെ യക്ഷന്മാർക്കും രാക്ഷസന്മാർക്കും ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർക്കും യമനെയാണ് നിയമിച്ചത്.
സര്വഭൂതപിശാചാനാം ഗിരീശം ശൂലപാണിനമ് ശൈലാനാം ഹിമവന്തം ച നദീനാമ് അഥ സാഗരമ്
എല്ലാ ജീവികളും പിശാചുകളും നിയന്ത്രിക്കാൻ ശൂലധാരിയായ ഗിരീശനെ, പർവതങ്ങൾക്ക് ഹിമവാനെ, നദികൾക്ക് സമുദ്രത്തെ നിയമിച്ചു.
ഗന്ധര്വാണാമ് അധിപതിം ചക്രേ ചിത്രരഥം പ്രഭുമ് നാഗാനാം വാസുകിം ചക്രേ സര്പാണാമ് അഥ തക്ഷകമ്
ഗന്ധർവന്മാരുടെ പ്രധാനിയായി ചിത്രരഥനെ, നാഗങ്ങൾക്ക് വാസുക്കിയെ, സർപ്പങ്ങൾക്ക് തക്ഷകനെ നിയമിച്ചു.
വാരണാനാം തു രാജാനമ് ഐരാവതമ് അഥാദിശത് ഉച്ചൈഃശ്രവസമ് അശ്വാനാം ഗരുഡം ചൈവ പക്ഷിണാമ്
ആനകളുടെ രാജാവായി ഐരാവതത്തെ, കുതിരകൾക്ക് ഉച്ചൈശ്രവസിനെ, പക്ഷികൾക്ക് ഗരുഡനെ നിയമിച്ചു.
മൃഗാണാമ് അഥ ശാര്ദൂലം ഗോവൃഷം തു ഗവാം പതിമ് വനസ്പതീനാം രാജാനം പ്ലക്ഷമ് ഏവാഭ്യഷേചയത്
മൃഗങ്ങൾക്ക് കടുവയെ, പശുക്കൾക്ക് കാളയെ, വൃക്ഷങ്ങൾക്ക് പ്ലക്ഷവൃക്ഷത്തെ രാജാവായി നിയമിച്ചു.
ഏവം വിഭജ്യ രാജ്യാനി ക്രമേണൈവ പിതാമഹഃ ദിശാം പാലാന് അഥ തതഃ സ്ഥാപയാമ് ആസ സ പ്രഭുഃ
ഇങ്ങനെ പിതാമഹൻ രാജ്യങ്ങൾ ക്രമമായി വിഭജിച്ച്, ദിശകളുടെ രക്ഷകരെയും നിയമിച്ചു.
പൂര്വസ്യാം ദിശി പുത്രം തു വൈരാജസ്യ പ്രജാപതേഃ ദിശഃ പാലം സുധന്വാനം രാജാനം സോ ഽഭ്യഷേചയത്
കിഴക്കൻ ദിശയിൽ, വൈരാജ പ്രജാപതിയുടെ മകനായ സുധൻവനെയാണ് ദിശയുടെ രക്ഷകനും രാജാവും ആക്കി അഭിഷേകം ചെയ്തു.