സുപര്ണവശഗാ നാഗാ ജജ്ഞിരേ നൈകമസ്തകാഃ യേഷാം പ്രധാനാഃ സതതം ശേഷവാസുകിതക്ഷകാഃ
സുപര്ണന്റെ കീഴിലുള്ള നാഗന്മാര് പല തലകളോടുകൂടി ജനിച്ചു. അവരില് ശേഷന്, വാസുകി, തക്ഷകന് ഇവരാണ് എപ്പോഴും പ്രധാനികള്.
ഐരാവതോ മഹാപദ്മഃ കമ്ബലാശ്വതരാവ് ഉഭൌ ഏലാപത്ത്രശ് ച ശങ്ഖശ് ച കര്കോടകധനംജയൌ
ഐരാവതന്, മഹാപദ്മന്, കംബലനും അശ്വതരനും, ഏലാപത്രന്, ശംഖന്, കര്ക്കോടകന്, ധനഞ്ജയന്.
മഹാനീലമഹാകര്ണൌ ധൃതരാഷ്ട്രബലാഹകൌ കുഹരഃ പുഷ്പദംഷ്ട്രശ് ച ദുര്മുഖഃ സുമുഖസ് തഥാ
മഹാനീലന്, മഹാകര്ണന്, ധൃതരാഷ്ട്രന്, ബാലാഹകന്, കുഹരന്, പുഷ്പദംഷ്ട്രന്, ദുര്മുഖന്, സുമുഖന് എന്നിവരും.
ശങ്ഖശ് ച ശങ്ഖപാലശ് ച കപിലോ വാമനസ് തഥാ നഹുഷഃ ശങ്ഖരോമാ ച മണിര് ഇത്യ് ഏവമാദയഃ
ശംഖന്, ശംഖപാലന്, കപിലന്, വാമനന്, നഹുഷന്, ശംഖരോമന്, മണി ഇവരാണ് പ്രധാനികള്.
തേഷാം പുത്രാശ് ച പൌത്രാശ് ച ശതശോ ഽഥ സഹസ്രശഃ ചതുര്ദശസഹസ്രാണി ക്രൂരാണാമ് അനിലാശിനാമ്
അവര്ക്കു മക്കളും മുമ്മക്കളും നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും ഉണ്ടായിരുന്നു. പതിനാലായിരം ക്രൂരനും വായുവെ മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്നവരുമാണ്.
ഗണം ക്രോധവംശം വിപ്രാസ് തസ്യ സര്വേ ച ദംഷ്ട്രിണഃ സ്ഥലജാഃ പക്ഷിണോ ഽബ്ജാശ് ച ധരായാഃ പ്രസവാഃ സ്മൃതാഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ക്രോധവംശത്തില് പല്ലുള്ളവരാണ് എല്ലാവരും. കരിമ്പോലുള്ളവരും പക്ഷികളും ജലജീവികളും ഭൂമിയില് ജനിച്ചവരായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഗാസ് തു വൈ ജനയാമ് ആസ സുരഭിര് മഹിഷീസ് തഥാ ഇരാ വൃക്ഷലതാ വല്ലീസ് തൃണജാതീശ് ച സര്വശഃ
സുരഭി പശുക്കളെയും മഹിഷികളെയും പ്രസവിച്ചു. ഇരാ എല്ലാ വൃക്ഷങ്ങളെയും വളരുന്ന തണ്ടുകളെയും വള്ളികളെയും പുല്ലിനെയും സൃഷ്ടിച്ചു.
ഖസാ തു യക്ഷരക്ഷാംസി മുനിര് അപ്സരസസ് തഥാ അരിഷ്ടാ തു മഹാസിദ്ധാ ഗന്ധര്വാന് അമിതൌജസഃ
ഖസാ യക്ഷന്മാരെയും രാക്ഷസന്മാരെയും ജനിപ്പിച്ചു. ഒരു മുനി അപ്സരസ്സുകളെയും അരിഷ്ടാ മഹാശക്തിയുള്ള ഗന്ധർവന്മാരെയും സൃഷ്ടിച്ചു.
ഏതേ കശ്യപദായാദാഃ കീര്തിതാഃ സ്ഥാണുജങ്ഗമാഃ യേഷാം പുത്രാശ് ച പൌത്രാശ് ച ശതശോ ഽഥ സഹസ്രശഃ
കശ്യപന്റെ ഈ സന്തതികളാണ് ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്, നിലനിൽക്കുന്നവരും സഞ്ചരിക്കുന്നവരുമായ ഇവരുടെ മക്കളും മുമ്മക്കളും നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും ഉണ്ടായി.
ഏഷ മന്വന്തരേ വിപ്രാഃ സര്ഗഃ സ്വാരോചിഷേ സ്മൃതഃ വൈവസ്വതേ ഽതിമഹതി വാരുണേ വിതതേ ക്രതൌ
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഈ സൃഷ്ടിയാണ് സ്വാരോചിഷമന്വന്തരത്തിൽ ഓർക്കപ്പെടുന്നത്; വൈവസ്വതനും വലിയ വാരുണയാഗങ്ങളിലും ഇതേപോലെയാണ്.
ജുഹ്വാനസ്യ ബ്രഹ്മണോ വൈ പ്രജാസര്ഗ ഇഹോച്യതേ പൂര്വം യത്ര സമുത്പന്നാന് ബ്രഹ്മര്ഷീന് സപ്ത മാനസാന്
യാഗങ്ങൾ നടത്തിയ ബ്രഹ്മാവിന്റെ സൃഷ്ടിയാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്; ആദ്യം മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഏഴു ബ്രഹ്മർഷിമാരാണ് ഉദിച്ചുവന്നത്.
പുത്രത്വേ കല്പയാമ് ആസ സ്വയമ് ഏവ പിതാമഹഃ തതോ വിരോധേ ദേവാനാം ദാനവാനാം ച ഭോ ദ്വിജാഃ
പിതാമഹൻ അവരെ സ്വന്തം മക്കളായി സ്ഥാപിച്ചു. അതിനുശേഷം ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും തമ്മിൽ സംഘർഷം ഉണ്ടായി, ദ്വിജന്മാരേ.
ദിതിര് വിനഷ്ടപുത്രാ വൈ തോഷയാമ് ആസ കശ്യപമ് കശ്യപസ് തു പ്രസന്നാത്മാ സമ്യഗ് ആരാധിതസ് തയാ
മക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ട ദിതി കശ്യപനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. കശ്യപൻ സന്തോഷത്തോടെ അവളെ ശരിയായി ആരാധനയോടെ സ്വീകരിച്ചു.
വരേണ ച്ഛന്ദയാമ് ആസ സാ ച വവ്രേ വരം തദാ പുത്രമ് ഇന്ദ്രവധാര്ഥായ സമര്ഥമ് അമിതൌജസമ്
അവളെ ഇഷ്ടംപോലെ ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അനുവദിച്ചു; ദിതി ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലാൻ ശക്തിയുള്ള ഒരു മകനാണ് ആ സമയത്ത് തിരഞ്ഞെടുക്കിയത്.
സ ച തസ്മൈ വരം പ്രാദാത് പ്രാര്ഥിതഃ സുമഹാതപാഃ ദത്ത്വാ ച വരമ് അത്യുഗ്രോ മാരീചഃ സമഭാഷത
അവളുടെ അപേക്ഷയോടെ മഹാതപസ്വി അവൾക്ക് വരം നൽകി; അതിനുശേഷം ഭയങ്കരനായ മാരീചൻ അവളോട് പറഞ്ഞു.
ഇന്ദ്രം പുത്രോ നിഹന്താ തേ ഗര്ഭം വൈ ശരദാം ശതമ് യദി ധാരയസേ ശൌചതത്പരാ വ്രതമ് ആസ്ഥിതാ
നീ ശുദ്ധിയിലും വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചതായിരിച്ച് നൂറുവർഷം ഗർഭം ധരിച്ചാൽ, നിന്റെ മകൻ ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലും.
തഥേത്യ് അഭിഹിതോ ഭര്താ തയാ ദേവ്യാ മഹാതപാഃ ധാരയാമ് ആസ ഗര്ഭം തു ശുചിഃ സാ മുനിസത്തമാഃ
ദേവി ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതിനുശേഷം മഹാതപസ്വി ഭർത്താവ് സമ്മതിച്ചു; ശുദ്ധയായ അവൾ, മുനിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠയായവൾ, ഗർഭം ധരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
തതോ ഽഭ്യുപാഗമദ് ദിത്യാം ഗര്ഭമ് ആധായ കശ്യപഃ രോധയന് വൈ ഗണം ശ്രേഷ്ഠം ദേവാനാമ് അമിതൌജസമ്
കശ്യപൻ ദിതിയിൽ ഗർഭം സ്ഥാപിച്ചശേഷം, ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശക്തിയുള്ള സംഘത്തെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
തേജഃ സംഹൃത്യ ദുര്ധര്ഷമ് അവധ്യമ് അമരൈര് അപി ജഗാമ പര്വതായൈവ തപസേ സംശിതവ്രതാ
അമരന്മാർക്കും അതിജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ശക്തി പിന്വലിച്ച്, കശ്യപൻ ഉറച്ച വ്രതത്തോടെ തപസ്സിനായി പർവതത്തിലേക്ക് പോയി.
തസ്യാശ് ചൈവാന്തരപ്രേപ്സുര് അഭവത് പാകശാസനഃ ജാതേ വര്ഷശതേ ചാസ്യാ ദദര്ശാന്തരമ് അച്യുതഃ
ദിതിയിൽ ഒരു പിഴവ് കണ്ടെത്താൻ പാകശാസനൻ ആഗ്രഹിച്ചു; നൂറുവർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അച്യുതൻ ഒരു അവസരം കണ്ടെടുത്തു.
അകൃത്വാ പാദയോഃ ശൌചം ദിതിഃ ശയനമ് ആവിശത് നിദ്രാം ചാഹാരയാമ് ആസ തസ്യാം കുക്ഷിം പ്രവിശ്യ സഃ
ദിതി കാലുകൾ കഴുകാതെ കിടക്കയിൽ കിടന്നുറങ്ങാൻ പോയി; അവൾ ഉറങ്ങുമ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ അവളുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
വജ്രപാണിസ് തതോ ഗര്ഭം സപ്തധാ തം ന്യകൃന്തയത് സ പാട്യമാനോ ഗര്ഭോ ഽഥ വജ്രേണ പ്രരുരോദ ഹ
അതിനുശേഷം വജ്രധാരി ഇന്ദ്രൻ ഗർഭത്തെ ഏഴായി മുറിച്ചു; വജ്രം കൊണ്ട് മുറിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഗർഭം കരയാൻ തുടങ്ങി.
മാ രോദീര് ഇതി തം ശക്രഃ പുനഃ പുനര് അഥാബ്രവീത് സോ ഽഭവത് സപ്തധാ ഗര്ഭസ് തമ് ഇന്ദ്രോ രുഷിതഃ പുനഃ
'കരയരുത്' എന്ന് ഇന്ദ്രൻ വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ഗർഭം ഏഴായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു; ഇന്ദ്രൻ കോപത്തോടെ വീണ്ടും പ്രവർത്തിച്ചു.
ഏകൈകം സപ്തധാ ചക്രേ വജ്രേണൈവാരികര്ഷണഃ മരുതോ നാമ തേ ദേവാ ബഭൂവുര് ദ്വിജസത്തമാഃ
ശത്രുക്കളുടെ ശത്രുവായ ഇന്ദ്രൻ വജ്രംകൊണ്ട് ഓരോ ഭാഗവും വീണ്ടും ഏഴായി മുറിച്ചു; അവരാണ് മരുത് ദേവന്മാർ എന്ന്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
യഥോക്തം വൈ മഘവതാ തഥൈവ മരുതോ ഽഭവന് ദേവാശ് ചൈകോനപഞ്ചാശത് സഹായാ വജ്രപാണിനഃ
മഘവാന്റെ വാക്കുപോലെ തന്നെ മരുത്ദേവന്മാരും അപ്പുറത്തെ അൻപത്തൊന്ന് ദേവന്മാരും വജ്രം കൈവശമുള്ളവനോടൊപ്പം ചേർന്ന് നിന്നു.
തേഷാമ് ഏവം പ്രവൃത്താനാം ഭൂതാനാം ദ്വിജസത്തമാഃ രോചയന് വൈ ഗണശ്രേഷ്ഠാന് ദേവാനാമ് അമിതൌജസാമ്
അങ്ങനെ ആ ഭൂതങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചപ്പോൾ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അതീവ ശക്തിയുള്ള ദേവന്മാരുടെ പ്രധാനഗണങ്ങളെ അവർ നിശ്ചയിച്ചു.
നികായേഷു നികായേഷു ഹരിഃ പ്രാദാത് പ്രജാപതീന് ക്രമശസ് താനി രാജ്യാനി പൃഥുപൂര്വാണി ഭോ ദ്വിജാഃ
ഓരോ സംഘത്തിലും ഹരി ക്രമമായി പ്രജാപതിമാർക്ക് പഴയകാലത്തെ വിശാലമായ രാജ്യങ്ങൾ ഏല്പിച്ചു, ദ്വിജന്മാരേ.
സ ഹരിഃ പുരുഷോ വീരഃ കൃഷ്ണോ ജിഷ്ണുഃ പ്രജാപതിഃ പര്ജന്യസ് തപനോ ഽനന്തസ് തസ്യ സര്വമ് ഇദം ജഗത്
ആ ഹരിയാണ് വീരനായ പുരുഷൻ, കൃഷ്ണൻ, ജയശാലിയായ പ്രജാപതി, പർജന്യൻ, സൂര്യൻ, അനന്തൻ—ഈ ലോകം മുഴുവൻ അവനാണ്.
ഭൂതസര്ഗമ് ഇമം സമ്യഗ് ജാനതോ ദ്വിജസത്തമാഃ നാവൃത്തിഭയമ് അസ്തീഹ പരലോകഭയം കുതഃ
ഈ ഭൂതസൃഷ്ടിയെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നവർക്ക്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഈ ലോകത്ത് തിരിച്ചുവരാനുള്ള ഭയം ഇല്ല; പിന്നെ പരലോകഭയം എവിടെ?
അഭിഷിച്യാധിരാജേന്ദ്രം പൃഥും വൈണ്യം പിതാമഹഃ തതഃ ക്രമേണ രാജ്യാനി വ്യാദേഷ്ടുമ് ഉപചക്രമേ
വേനന്റെ മകനായ പൃഥുവിനെ ചക്രവർത്തിയായി അഭിഷേകം ചെയ്ത ശേഷം, പിതാമഹൻ പിന്നീട് ക്രമമായി രാജ്യങ്ങൾ വിഭജിക്കാൻ തുടങ്ങി.