യദി താവദ് അയം സൂര്യശ് ചാദിദേവഃ സനാതനഃ തതഃ കസ്മാത് തപസ് തേപേ വരേപ്സുഃ പ്രാകൃതോ യഥാ
ഈ സൂര്യൻ ആദിദേവനും ശാശ്വതനുമാണെങ്കിൽ, സാധാരണ മനുഷ്യനെപ്പോലെ വരങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ച് എങ്ങനെ തപസ്സ് ചെയ്തു?
ഏതദ് വഃ സംപ്രവക്ഷ്യാമി പരം ഗുഹ്യം വിഭാവസോഃ പൃഷ്ടം മിത്രേണ യത് പൂര്വം നാരദായ മഹാത്മനേ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങള്ക്ക് ഈ മഹത്തായ രഹസ്യം പറയാം. ഇത് മുമ്പ് മിത്രൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ മഹാത്മാവായ നാരദനോട് പറഞ്ഞതാണു.
പ്രാങ് മയോക്താസ് തു യുഷ്മഭ്യം രവേര് ദ്വാദശ മൂര്തയഃ മിത്രശ് ച വരുണശ് ചോഭൌ താസാം തപസി സംസ്ഥിതൌ
മുന്പ് ഞാൻ നിങ്ങളോട് സൂര്യന്റെ പന്ത്രണ്ട് രൂപങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവയിൽ മിത്രനും വരുണനും തപസിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു.
അബ്ഭക്ഷോ വരുണസ് താസാം തസ്ഥൌ പശ്ചിമസാഗരേ മിത്രോ മിത്രവനേ ചാസ്മിന് വായുഭക്ഷോ ഽഭവത് തദാ
അവരിൽ വരുണൻ വെള്ളം മാത്രം കഴിച്ച് പടിഞ്ഞാറൻ സമുദ്രത്തിങ്കൽ നിലകൊണ്ടു. മിത്രൻ വായു മാത്രം കഴിച്ച് ഈ മിത്രവനത്തിൽ ആയിരുന്നു.
അഥ മേരുഗിരേഃ ശൃങ്ഗാത് പ്രച്യുതോ ഗന്ധമാദനാത് നാരദസ് തു മഹായോഗീ സര്വാംല് ലോകാംശ് ചരന് വശീ
അപ്പോൾ, മേരുപർവതത്തിന്റെ ഗന്ധമാദനശൃംഗത്തിൽ നിന്ന് മഹായോഗിയായ, ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്ന നാരദൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ചു.
ആജഗാമാഥ തത്രൈവ യത്ര മിത്രോ ഽചരത് തപഃ തം ദൃഷ്ട്വാ തു തപസ്യന്തം തസ്യ കൌതൂഹലം ഹ്യ് അഭൂത്
അവൻ മിത്രൻ തപസ്സ് ചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തി. അവനെ തപസിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിൽ കണ്ടപ്പോൾ, നാരദന് അതിൽ കൗതുകം തോന്നി.
യോ ഽക്ഷയശ് ചാവ്യയശ് ചൈവ വ്യക്താവ്യക്തഃ സനാതനഃ ധൃതമ് ഏകാത്മകം യേന ത്രൈലോക്യം സുമഹാത്മനാ
അക്ഷയനും അവ്യയനും, പ്രകടവും അപ്രകടവും, ശാശ്വതനും, മൂന്നു ലോകവും ഏകാത്മാവായി നിലനിര്ത്തുന്ന മഹാത്മാവും ആണവൻ.
യഃ പിതാ സര്വദേവാനാം പരാണാമ് അപി യഃ പരഃ അയജദ് ദേവതാഃ കാസ് തു പിതൄന് വാ കാന് അസൌ യജേത് ഇതി സംചിന്ത്യ മനസാ തം ദേവം നാരദോ ഽബ്രവീത്
സകലദേവന്മാരുടെയും പിതാവും, അതിലും അതീതനായവനും ആണവൻ. എവിടെയോ ദേവന്മാരെയോ പിതാക്കളെയോ ആരെയാണവൻ ആരാധിക്കേണ്ടത് എന്ന് മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, നാരദൻ ആ ദൈവത്തോട് പറഞ്ഞു.
വേദേഷു സപുരാണേഷു സാങ്ഗോപാങ്ഗേഷു ഗീയസേ ത്വമ് അജഃ ശാശ്വതോ ധാതാ ത്വം നിധാനമ് അനുത്തമമ്
വേദങ്ങളിലും പുരാണങ്ങളിലും അതിന്റെ ഉപവിഭാഗങ്ങളിലുമെല്ലാം, നീ അജനും ശാശ്വതനും സൃഷ്ടാവും, അതുല്യമായ അടിസ്ഥാനവുമാണ് എന്ന് പാടപ്പെടുന്നു.
ഭൂതം ഭവ്യം ഭവച് ചൈവ ത്വയി സര്വം പ്രതിഷ്ഠിതമ് ചത്വാരശ് ചാശ്രമാ ദേവ ഗൃഹസ്ഥാദ്യാസ് തഥൈവ ഹി
ഭൂതകാലവും ഭാവിയും ഭവിയും എല്ലാം നിന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ഗൃഹസ്ഥാദി നാലു ആശ്രമങ്ങളും ദൈവമേ, അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നിൽ സ്ഥാപിതമാണ്.
യജന്തി ത്വാമ് അഹരഹസ് ത്വാം മൂര്തിത്വം സമാശ്രിതമ് പിതാ മാതാ ച സര്വസ്യ ദൈവതം ത്വം ഹി ശാശ്വതമ്
ദിവസവും രാത്രിയും, നിന്റെ രൂപങ്ങളിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച്, എല്ലാവരും നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. നീ ശാശ്വതദൈവവും എല്ലാവർക്കും പിതാവും മാതാവുമാണ്.
യജസേ പിതരം കം ത്വം ദേവം വാപി ന വിദ്മഹേ
ദൈവമേ, നീ ആരെയാണു പിതാവെന്നോ ദേവനെന്നോ ആരാധിക്കേണ്ടത്? ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല.
അവാച്യമ് ഏതദ് വക്തവ്യം പരം ഗുഹ്യം സനാതനമ് ത്വയി ഭക്തിമതി ബ്രഹ്മന് പ്രവക്ഷ്യാമി യഥാതഥമ്
ഇത് പറയേണ്ടതല്ലെങ്കിലും, പറയേണ്ടതാണെന്ന് തോന്നുന്നു. ഇതാണ് പരമമായ, ശാശ്വതമായ രഹസ്യം. നീ ഭക്തിയോടെ ഇരിക്കുന്നതിനാൽ, ബ്രാഹ്മണാ, ഞാൻ അതിന്റെ യഥാർത്ഥം നിന്നോട് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
യത് തത് സൂക്ഷ്മമ് അവിജ്ഞേയമ് അവ്യക്തമ് അചലം ധ്രുവമ് ഇന്ദ്രിയൈര് ഇന്ദ്രിയാര്ഥൈശ് ച സര്വഭൂതൈര് വിവര്ജിതമ്
അത് വളരെ സൂക്ഷ്മവും, മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തതും, വ്യക്തമല്ലാത്തതും, അചഞ്ചലവും, സ്ഥിരവുമായതും ആണ്. അതിന് ഇന്ദ്രിയങ്ങളോ, ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങളോ, മറ്റേതൊരു ജീവികളോ ഇല്ല.
സ ഹ്യ് അന്തരാത്മാ ഭൂതാനാം ക്ഷേത്രജ്ഞശ് ചൈവ കഥ്യതേ ത്രിഗുണാദ് വ്യതിരിക്തോ ഽസൌ പുരുഷശ് ചൈവ കല്പിതഃ
അത് എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഉള്ളിലെ ആത്മാവും, ക്ഷേത്രജ്ഞനും എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. മൂന്നു ഗുണങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തനായി, അവനെ പുരുഷൻ എന്നും കരുതുന്നു.
ഹിരണ്യഗര്ഭോ ഭഗവാന് സൈവ ബുദ്ധിര് ഇതി സ്മൃതഃ മഹാന് ഇതി ച യോഗേഷു പ്രധാനമ് ഇതി കഥ്യതേ
അവനെ ഹിരണ്യഗർഭൻ എന്നും, ബുദ്ധി എന്നും, യോഗത്തിൽ മഹാൻ എന്നും, പ്രധാനത്വം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
സാംഖ്യേ ച കഥ്യതേ യോഗേ നാമഭിര് ബഹുധാത്മകഃ സ ച ത്രിരൂപോ വിശ്വാത്മാ ശര്വോ ഽക്ഷര ഇതി സ്മൃതഃ
സാംഖ്യശാസ്ത്രത്തിൽ അവനെ വ്യത്യസ്തമായി വിവരിക്കുന്നു; യോഗത്തിൽ പല പേരുകളിലും രൂപങ്ങളിലും പറയുന്നു. അവൻ മൂന്നു രൂപങ്ങളുള്ളവനും, സർവ്വാത്മാവും, ശർവനും, അക്ഷരനും എന്നാണ് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.
ധൃതമ് ഏകാത്മകം തേന ത്രൈലോക്യമ് ഇദമ് ആത്മനാ അശരീരഃ ശരീരേഷു സര്വേഷു നിവസത്യ് അസൌ
ഒരേ സ്വഭാവമുള്ള അവൻ ഈ മൂന്നു ലോകവും താങ്ങി നിലനിർത്തുന്നു. ശരീരമില്ലാത്തവൻ ആയിട്ടും, എല്ലാ ശരീരങ്ങളിലും അവൻ വസിക്കുന്നു.
വസന്ന് അപി ശരീരേഷു ന സ ലിപ്യേത കര്മഭിഃ മമാന്തരാത്മാ തവ ച യേ ചാന്യേ ദേഹസംസ്ഥിതാഃ
ശരീരങ്ങളിൽ വസിച്ചിരുന്നാലും, അവനെ പ്രവർത്തികൾ ബാധിക്കില്ല. അവൻ എന്റെ ഉള്ളിലും, നിന്റെ ഉള്ളിലും, മറ്റെല്ലാവരുടെയും ശരീരത്തിൽ വസിക്കുന്നവരുടെയും ഉള്ളിലുമാണ്.
സര്വേഷാം സാക്ഷിഭൂതോ ഽസൌ ന ഗ്രാഹ്യഃ കേനചിത് ക്വചിത് സഗുണോ നിര്ഗുണോ വിശ്വോ ജ്ഞാനഗമ്യോ ഹ്യ് അസൌ സ്മൃതഃ
അവൻ എല്ലാവർക്കും സാക്ഷിയാണ്, എവിടെയും ആരാലും പിടികൂടാനാവില്ല. ഗുണങ്ങളോടെയും ഗുണങ്ങളില്ലാതെയും, സർവ്വവ്യാപിയുമാണ്; ജ്ഞാനത്തിലൂടെ മാത്രമേ അവനെ അറിയാൻ കഴിയൂ.
സര്വതഃപാണിപാദാന്തഃ സര്വതോക്ഷിശിരോമുഖഃ സര്വതഃശ്രുതിമാംല് ലോകേ സര്വമ് ആവൃത്യ തിഷ്ഠതി
അവനു എല്ലായിടത്തും കൈകളും കാലുകളും, കണ്ണുകളും തലകളും മുഖങ്ങളും, എല്ലായിടത്തും ചെവികളും ഉണ്ട്. ലോകം മുഴുവൻ അവൻ ആകുന്നു, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
വിശ്വമൂര്ധാ വിശ്വഭുജോ വിശ്വപാദാക്ഷിനാസികഃ ഏകശ് ചരതി വൈ ക്ഷേത്രേ സ്വൈരചാരീ യഥാസുഖമ്
ലോകം മുഴുവൻ അവന്റെ തലയും കൈകളും കാലുകളും കണ്ണുകളും മൂക്കുമാണ്. അവൻ ഒരുത്തൻ മാത്രം, തന്റെ ഇഷ്ടാനുസരണം ഈ ലോകത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ക്ഷേത്രാണീഹ ശരീരാണി തേഷാം ചൈവ യഥാസുഖമ് താനി വേത്തി സ യോഗാത്മാ തതഃ ക്ഷേത്രജ്ഞ ഉച്യതേ
ഇവിടെ ശരീരങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രങ്ങൾ. അവയെ അവൻ ഇഷ്ടാനുസരണം അറിയുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ ക്ഷേത്രജ്ഞൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
അവ്യക്തേ ച പുരേ ശേതേ പുരുഷസ് തേന ചോച്യതേ വിശ്വം ബഹുവിധം ജ്ഞേയം സ ച സര്വത്ര ഉച്യതേ
അവൻ അവ്യക്തമായ നഗരത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ പുരുഷൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഈ വിശ്വം, പലവിധങ്ങളായും അറിയപ്പെടുന്നത്, എല്ലായിടത്തും അവനാണ് എന്ന് പറയുന്നു.
തസ്മാത് സ ബഹുരൂപത്വാദ് വിശ്വരൂപ ഇതി സ്മൃതഃ തസ്യൈകസ്യ മഹത്ത്വം ഹി സ ചൈകഃ പുരുഷഃ സ്മൃതഃ
അവൻ അനേകം രൂപങ്ങൾ ഉള്ളവനാകയാൽ, വിശ്വരൂപൻ എന്നാണ് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും, അവന്റെ മഹത്വം ഒന്നാണ്, അവൻ ഒരേ പുരുഷനാണ് എന്നും ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
മഹാപുരുഷശബ്ദം ഹി ബിഭര്ത്യ് ഏകഃ സനാതനഃ സ തു വിധിക്രിയായത്തഃ സൃജത്യ് ആത്മാനമ് ആത്മനാ
മഹാപുരുഷൻ എന്ന നാമം ശാശ്വതനായി അവൻ മാത്രം വഹിക്കുന്നു. സൃഷ്ടിയുടെ നിയമപ്രകാരം, അവൻ തന്നെ തന്നെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
ശതധാ സഹസ്രധാ ചൈവ തഥാ ശതസഹസ്രധാ കോടിശശ് ച കരോത്യ് ഏഷ പ്രത്യഗാത്മാനമ് ആത്മനാ
അവൻ, ആന്തരാത്മാവ്, തന്നെ തന്നെ നൂറായിരം തവണയും, ആയിരം തവണയും, ലക്ഷക്കണക്കിന് തവണയും, കോടിക്കണക്കിന് തവണയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
ആകാശാത് പതിതം തോയം യാതി സ്വാദ്വന്തരം യഥാ ഭൂമേ രസവിശേഷേണ തഥാ ഗുണരസാത് തു സഃ
ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വീണ വെള്ളം, ഭൂമിയിൽ ഓരോ ഭാഗത്തും അതിന്റെ സ്വഭാവം അനുസരിച്ച് പ്രവേശിക്കുന്നതുപോലെ, അവൻ ഗുണങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
ഏക ഏവ യഥാ വായുര് ദേഹേഷ്വ് ഏവ ഹി പഞ്ചധാ ഏകത്വം ച പൃഥക്ത്വം ച തഥാ തസ്യ ന സംശയഃ
ഒരു വായു, ശരീരങ്ങളിൽ അഞ്ചായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, അവന്റെ ഏകത്വവും ഭിന്നതയും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. ഇതിൽ സംശയമില്ല.
സ്ഥാനാന്തരവിശേഷാച് ച യഥാഗ്നിര് ലഭതേ പരാമ് സംജ്ഞാം തഥാ മുനേ സോ ഽയം ബ്രഹ്മാദിഷു തഥാപ്നുയാത്
സ്ഥലഭേദം കൊണ്ടു തീയ്ക്ക് വ്യത്യസ്ത പേരുകൾ ലഭിക്കുന്നതുപോലെ, മുനിയേ, ബ്രഹ്മാദികളിൽ അവനും അങ്ങനെ വ്യത്യസ്ത നാമങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു.