മൂര്തിര് യാ ത്വ് അഷ്ടമീ തസ്യ വിവസ്വാന് ഇതി വിശ്രുതാ അഗ്നൌ പ്രതിഷ്ഠിതാ സാ തു പചത്യ് അന്നം ശരീരിണാമ്
അവന്റെ എട്ടാമത്തെ രൂപം 'വിവസ്വാൻ' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ രൂപം അഗ്നിയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, ശരീരമുള്ളവരുടെ അന്നം പാകം ചെയ്യുന്നു.
നവമീ ചിത്രഭാനോര് യാ മൂര്തിര് വിഷ്ണുശ് ച നാമതഃ പ്രാദുര്ഭവതി സാ നിത്യം ദേവാനാമ് അരിസൂദനീ
പ്രഭയുള്ള സൂര്യന്റെ ഒൻപതാമത്തെ രൂപം 'വിഷ്ണു' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ രൂപം എപ്പോഴും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു, ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
ദശമീ തസ്യ യാ മൂര്തിര് അംശുമാന് ഇതി വിശ്രുതാ വായൌ പ്രതിഷ്ഠിതാ സാ തു പ്രഹ്ലാദയതി വൈ പ്രജാഃ
അവന്റെ പത്താമത്തെ രൂപം 'അംശുമാൻ' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ രൂപം വായുവിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, ജീവികളെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു.
മൂര്തിസ് ത്വ് ഏകാദശീ ഭാനോര് നാമ്നാ വരുണസംജ്ഞിതാ ജലേഷ്വ് അവസ്ഥിതാ സാ തു പ്രജാം പുഷ്ണാതി നിത്യശഃ
ഭാനുവിന്റെ പതിനൊന്നാമത്തെ രൂപം 'വരുണൻ' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ രൂപം ജലങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, എല്ലായ്പ്പോഴും ജീവികളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.
മൂര്തിര് യാ ദ്വാദശീ ഭാനോര് നാമ്നാ മിത്രേതി സംജ്ഞിതാ ലോകാനാം സാ ഹിതാര്ഥായ സ്ഥിതാ ചന്ദ്രസരിത്തടേ
ഭാനുവിന്റെ പന്ത്രണ്ടാമത്തെ രൂപം മിത്ര എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ആ രൂപം ചന്ദ്രനദിയുടെ തീരത്ത് നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
വായുഭക്ഷസ് തപസ് തേപേ സ്ഥിത്വാ മൈത്രേണ ചക്ഷുഷാ അനുഗൃഹ്ണന് സദാ ഭക്താന് വരൈര് നാനാവിധൈസ് തു സഃ
അവൻ വായുവിൽ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് തപസ്സ് ചെയ്തു, സൗഹൃദദൃഷ്ടിയോടെ നിലകൊണ്ടു, ഭക്തരായവർക്കെല്ലാം എല്ലായ്പ്പോഴും പലവിധമായ വരങ്ങൾ നൽകി.
ഏവം സാ ജഗതാം മൂര്തിര് ഹിതാ വിഹിതാ പുരാ തത്ര മിത്രഃ സ്ഥിതോ യസ്മാത് തസ്മാന് മിത്രം പരം സ്മൃതമ്
ഇങ്ങനെ ലോകങ്ങളുടെ ഭാവിക്കായി ആ രൂപം പുരാതനകാലത്ത് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. അവിടെ മിത്രൻ നിലകൊണ്ടതുകൊണ്ടാണ് മിത്രൻ പരമസുഹൃത്ത് എന്നായി ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.
ആഭിര് ദ്വാദശഭിസ് തേന സവിത്രാ പരമാത്മനാ കൃത്സ്നം ജഗദ് ഇദം വ്യാപ്തം മൂര്തിഭിശ് ച ദ്വിജോത്തമാഃ
ഈ പന്ത്രണ്ട് രൂപങ്ങളാൽ പരമാത്മാവായ സവിതാവ് ഈ മുഴുവൻ ലോകവും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ.
തസ്മാദ് ധ്യേയോ നമസ്യശ് ച ദ്വാദശസ്ഥാസു മൂര്തിഷു ഭക്തിമദ്ഭിര് നരൈര് നിത്യം തദ്ഗതേനാന്തരാത്മനാ
അതുകൊണ്ട്, ഈ പന്ത്രണ്ട് സ്ഥാനങ്ങളിലുള്ള രൂപങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ, മനസ്സിൽ അവനിൽ ലയിച്ചവരായ മനുഷ്യർ എപ്പോഴും ധ്യാനിക്കുകയും നമസ്കരിക്കുകയും വേണം.
ഇത്യ് ഏവം ദ്വാദശാദിത്യാന് നമസ്കൃത്വാ തു മാനവഃ നിത്യം ശ്രുത്വാ പഠിത്വാ ച സൂര്യലോകേ മഹീയതേ
ഇങ്ങനെ പന്ത്രണ്ട് ആദിത്യന്മാരെയും നമസ്കരിച്ചു, ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ ദിവസവും കേൾക്കുകയും വായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ സൂര്യലോകത്തിൽ മഹത്വം നേടുന്നു.
യദി താവദ് അയം സൂര്യശ് ചാദിദേവഃ സനാതനഃ തതഃ കസ്മാത് തപസ് തേപേ വരേപ്സുഃ പ്രാകൃതോ യഥാ
ഈ സൂര്യൻ ആദിദേവനും ശാശ്വതനുമാണെങ്കിൽ, സാധാരണ മനുഷ്യനെപ്പോലെ വരങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ച് എങ്ങനെ തപസ്സ് ചെയ്തു?
ഏതദ് വഃ സംപ്രവക്ഷ്യാമി പരം ഗുഹ്യം വിഭാവസോഃ പൃഷ്ടം മിത്രേണ യത് പൂര്വം നാരദായ മഹാത്മനേ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങള്ക്ക് ഈ മഹത്തായ രഹസ്യം പറയാം. ഇത് മുമ്പ് മിത്രൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ മഹാത്മാവായ നാരദനോട് പറഞ്ഞതാണു.
പ്രാങ് മയോക്താസ് തു യുഷ്മഭ്യം രവേര് ദ്വാദശ മൂര്തയഃ മിത്രശ് ച വരുണശ് ചോഭൌ താസാം തപസി സംസ്ഥിതൌ
മുന്പ് ഞാൻ നിങ്ങളോട് സൂര്യന്റെ പന്ത്രണ്ട് രൂപങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവയിൽ മിത്രനും വരുണനും തപസിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു.
അബ്ഭക്ഷോ വരുണസ് താസാം തസ്ഥൌ പശ്ചിമസാഗരേ മിത്രോ മിത്രവനേ ചാസ്മിന് വായുഭക്ഷോ ഽഭവത് തദാ
അവരിൽ വരുണൻ വെള്ളം മാത്രം കഴിച്ച് പടിഞ്ഞാറൻ സമുദ്രത്തിങ്കൽ നിലകൊണ്ടു. മിത്രൻ വായു മാത്രം കഴിച്ച് ഈ മിത്രവനത്തിൽ ആയിരുന്നു.
അഥ മേരുഗിരേഃ ശൃങ്ഗാത് പ്രച്യുതോ ഗന്ധമാദനാത് നാരദസ് തു മഹായോഗീ സര്വാംല് ലോകാംശ് ചരന് വശീ
അപ്പോൾ, മേരുപർവതത്തിന്റെ ഗന്ധമാദനശൃംഗത്തിൽ നിന്ന് മഹായോഗിയായ, ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്ന നാരദൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ചു.
ആജഗാമാഥ തത്രൈവ യത്ര മിത്രോ ഽചരത് തപഃ തം ദൃഷ്ട്വാ തു തപസ്യന്തം തസ്യ കൌതൂഹലം ഹ്യ് അഭൂത്
അവൻ മിത്രൻ തപസ്സ് ചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തി. അവനെ തപസിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിൽ കണ്ടപ്പോൾ, നാരദന് അതിൽ കൗതുകം തോന്നി.
യോ ഽക്ഷയശ് ചാവ്യയശ് ചൈവ വ്യക്താവ്യക്തഃ സനാതനഃ ധൃതമ് ഏകാത്മകം യേന ത്രൈലോക്യം സുമഹാത്മനാ
അക്ഷയനും അവ്യയനും, പ്രകടവും അപ്രകടവും, ശാശ്വതനും, മൂന്നു ലോകവും ഏകാത്മാവായി നിലനിര്ത്തുന്ന മഹാത്മാവും ആണവൻ.
യഃ പിതാ സര്വദേവാനാം പരാണാമ് അപി യഃ പരഃ അയജദ് ദേവതാഃ കാസ് തു പിതൄന് വാ കാന് അസൌ യജേത് ഇതി സംചിന്ത്യ മനസാ തം ദേവം നാരദോ ഽബ്രവീത്
സകലദേവന്മാരുടെയും പിതാവും, അതിലും അതീതനായവനും ആണവൻ. എവിടെയോ ദേവന്മാരെയോ പിതാക്കളെയോ ആരെയാണവൻ ആരാധിക്കേണ്ടത് എന്ന് മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, നാരദൻ ആ ദൈവത്തോട് പറഞ്ഞു.
വേദേഷു സപുരാണേഷു സാങ്ഗോപാങ്ഗേഷു ഗീയസേ ത്വമ് അജഃ ശാശ്വതോ ധാതാ ത്വം നിധാനമ് അനുത്തമമ്
വേദങ്ങളിലും പുരാണങ്ങളിലും അതിന്റെ ഉപവിഭാഗങ്ങളിലുമെല്ലാം, നീ അജനും ശാശ്വതനും സൃഷ്ടാവും, അതുല്യമായ അടിസ്ഥാനവുമാണ് എന്ന് പാടപ്പെടുന്നു.
ഭൂതം ഭവ്യം ഭവച് ചൈവ ത്വയി സര്വം പ്രതിഷ്ഠിതമ് ചത്വാരശ് ചാശ്രമാ ദേവ ഗൃഹസ്ഥാദ്യാസ് തഥൈവ ഹി
ഭൂതകാലവും ഭാവിയും ഭവിയും എല്ലാം നിന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ഗൃഹസ്ഥാദി നാലു ആശ്രമങ്ങളും ദൈവമേ, അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നിൽ സ്ഥാപിതമാണ്.
യജന്തി ത്വാമ് അഹരഹസ് ത്വാം മൂര്തിത്വം സമാശ്രിതമ് പിതാ മാതാ ച സര്വസ്യ ദൈവതം ത്വം ഹി ശാശ്വതമ്
ദിവസവും രാത്രിയും, നിന്റെ രൂപങ്ങളിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച്, എല്ലാവരും നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. നീ ശാശ്വതദൈവവും എല്ലാവർക്കും പിതാവും മാതാവുമാണ്.
യജസേ പിതരം കം ത്വം ദേവം വാപി ന വിദ്മഹേ
ദൈവമേ, നീ ആരെയാണു പിതാവെന്നോ ദേവനെന്നോ ആരാധിക്കേണ്ടത്? ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല.
അവാച്യമ് ഏതദ് വക്തവ്യം പരം ഗുഹ്യം സനാതനമ് ത്വയി ഭക്തിമതി ബ്രഹ്മന് പ്രവക്ഷ്യാമി യഥാതഥമ്
ഇത് പറയേണ്ടതല്ലെങ്കിലും, പറയേണ്ടതാണെന്ന് തോന്നുന്നു. ഇതാണ് പരമമായ, ശാശ്വതമായ രഹസ്യം. നീ ഭക്തിയോടെ ഇരിക്കുന്നതിനാൽ, ബ്രാഹ്മണാ, ഞാൻ അതിന്റെ യഥാർത്ഥം നിന്നോട് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
യത് തത് സൂക്ഷ്മമ് അവിജ്ഞേയമ് അവ്യക്തമ് അചലം ധ്രുവമ് ഇന്ദ്രിയൈര് ഇന്ദ്രിയാര്ഥൈശ് ച സര്വഭൂതൈര് വിവര്ജിതമ്
അത് വളരെ സൂക്ഷ്മവും, മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തതും, വ്യക്തമല്ലാത്തതും, അചഞ്ചലവും, സ്ഥിരവുമായതും ആണ്. അതിന് ഇന്ദ്രിയങ്ങളോ, ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങളോ, മറ്റേതൊരു ജീവികളോ ഇല്ല.
സ ഹ്യ് അന്തരാത്മാ ഭൂതാനാം ക്ഷേത്രജ്ഞശ് ചൈവ കഥ്യതേ ത്രിഗുണാദ് വ്യതിരിക്തോ ഽസൌ പുരുഷശ് ചൈവ കല്പിതഃ
അത് എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഉള്ളിലെ ആത്മാവും, ക്ഷേത്രജ്ഞനും എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. മൂന്നു ഗുണങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തനായി, അവനെ പുരുഷൻ എന്നും കരുതുന്നു.
ഹിരണ്യഗര്ഭോ ഭഗവാന് സൈവ ബുദ്ധിര് ഇതി സ്മൃതഃ മഹാന് ഇതി ച യോഗേഷു പ്രധാനമ് ഇതി കഥ്യതേ
അവനെ ഹിരണ്യഗർഭൻ എന്നും, ബുദ്ധി എന്നും, യോഗത്തിൽ മഹാൻ എന്നും, പ്രധാനത്വം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
സാംഖ്യേ ച കഥ്യതേ യോഗേ നാമഭിര് ബഹുധാത്മകഃ സ ച ത്രിരൂപോ വിശ്വാത്മാ ശര്വോ ഽക്ഷര ഇതി സ്മൃതഃ
സാംഖ്യശാസ്ത്രത്തിൽ അവനെ വ്യത്യസ്തമായി വിവരിക്കുന്നു; യോഗത്തിൽ പല പേരുകളിലും രൂപങ്ങളിലും പറയുന്നു. അവൻ മൂന്നു രൂപങ്ങളുള്ളവനും, സർവ്വാത്മാവും, ശർവനും, അക്ഷരനും എന്നാണ് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.
ധൃതമ് ഏകാത്മകം തേന ത്രൈലോക്യമ് ഇദമ് ആത്മനാ അശരീരഃ ശരീരേഷു സര്വേഷു നിവസത്യ് അസൌ
ഒരേ സ്വഭാവമുള്ള അവൻ ഈ മൂന്നു ലോകവും താങ്ങി നിലനിർത്തുന്നു. ശരീരമില്ലാത്തവൻ ആയിട്ടും, എല്ലാ ശരീരങ്ങളിലും അവൻ വസിക്കുന്നു.
വസന്ന് അപി ശരീരേഷു ന സ ലിപ്യേത കര്മഭിഃ മമാന്തരാത്മാ തവ ച യേ ചാന്യേ ദേഹസംസ്ഥിതാഃ
ശരീരങ്ങളിൽ വസിച്ചിരുന്നാലും, അവനെ പ്രവർത്തികൾ ബാധിക്കില്ല. അവൻ എന്റെ ഉള്ളിലും, നിന്റെ ഉള്ളിലും, മറ്റെല്ലാവരുടെയും ശരീരത്തിൽ വസിക്കുന്നവരുടെയും ഉള്ളിലുമാണ്.
സര്വേഷാം സാക്ഷിഭൂതോ ഽസൌ ന ഗ്രാഹ്യഃ കേനചിത് ക്വചിത് സഗുണോ നിര്ഗുണോ വിശ്വോ ജ്ഞാനഗമ്യോ ഹ്യ് അസൌ സ്മൃതഃ
അവൻ എല്ലാവർക്കും സാക്ഷിയാണ്, എവിടെയും ആരാലും പിടികൂടാനാവില്ല. ഗുണങ്ങളോടെയും ഗുണങ്ങളില്ലാതെയും, സർവ്വവ്യാപിയുമാണ്; ജ്ഞാനത്തിലൂടെ മാത്രമേ അവനെ അറിയാൻ കഴിയൂ.