ദേവാനാം ചാത്ര കോ ദേവഃ പിതൄണാം ചൈവ കഃ പിതാ യസ്മാത് പരതരം നാസ്തി തന് മേ ബ്രൂഹി സുരേശ്വര
ദേവന്മാരിൽ ആരാണ് പരമ ദേവൻ? പിതാക്കന്മാരിൽ ആരാണ് പരമ പിതാവ്? ഇതിൽനിന്ന് ഉയർന്നതൊന്നുമില്ലാത്തതെന്താണെന്ന് ദേവേന്ദ്രാ, ദയവായി പറയൂ.
കുതഃ സൃഷ്ടമ് ഇദം വിശ്വം സര്വം സ്ഥാവരജങ്ഗമമ് പ്രലയേ ച കമ് അഭ്യേതി തദ് ഭവാന് വക്തുമ് അര്ഹതി
ഈ സകല ജഗത്തും — ചലനമുള്ളതും നിലനിൽക്കുന്നതും — എവിടുനിന്നാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്? പ്രളയകാലത്ത് അത് എവിടേക്കാണ് തിരിച്ചുപോകുന്നത്? ഇതെല്ലാം പറയാൻ അർഹതയുള്ളത് ഭഗവാനാണ്.
ഉദ്യന്ന് ഏവൈഷ കുരുതേ ജഗദ് വിതിമിരം കരൈഃ നാതഃ പരതരോ ദേവഃ കശ്ചിദ് അന്യോ ദ്വിജോത്തമാഃ
ഭഗവാൻ ഉദയിക്കുമ്പോൾ തന്റെ കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് ലോകത്തിലെ ഇരുണ്ടതെല്ലാം നീക്കം ചെയ്യുന്നു; ഇതിൽനിന്ന് ഉയർന്ന ദേവൻ ആരുമില്ല, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
അനാദിനിധനോ ഹ്യ് ഏഷ പുരുഷഃ ശാശ്വതോ ഽവ്യയഃ താപയത്യ് ഏഷ ത്രീംല് ലോകാന് ഭവന് രശ്മിഭിര് ഉല്ബണഃ
ഇവൻ ആദിയുമില്ല, അന്തവും ഇല്ല, ശാശ്വതനും അക്ഷയനും ആകുന്നു; ശക്തമായ കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ഇദ്ദേഹം ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
സര്വദേവമയോ ഹ്യ് ഏഷ തപതാം തപനോ വരഃ സര്വസ്യ ജഗതോ നാഥഃ സര്വസാക്ഷീ ജഗത്പതിഃ
സകല ദേവന്മാരുടെയും സാരമായ ഈ ഭഗവാൻ, പ്രകാശിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ; ലോകത്തിന്റെ നാഥനും സാക്ഷിയും, സകലത്തിന്റെയും അധിപതിയുമാണ്.
സംക്ഷിപത്യ് ഏഷ ഭൂതാനി തഥാ വിസൃജതേ പുനഃ ഏഷ ഭാതി തപത്യ് ഏഷ വര്ഷത്യ് ഏഷ ഗഭസ്തിഭിഃ
ഇദ്ദേഹം സകല ജീവികളെ സംഹരിക്കുകയും വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; പ്രകാശിക്കുകയും ചൂടാക്കുകയും മഴ പെയ്യിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഏഷ ധാതാ വിധാതാ ച ഭൂതാദിര് ഭൂതഭാവനഃ ന ഹ്യ് ഏഷ ക്ഷയമ് ആയാതി നിത്യമ് അക്ഷയമണ്ഡലഃ
ഇദ്ദേഹം സൃഷ്ടാവും നിയമാവുമാണ്, സകല ജീവികളുടെ ആദിയും പോഷകനുമാണ്; ഇദ്ദേഹത്തിന് ഒരിക്കലും നാശമില്ല, ഭഗവാന്റെ വലയം ശാശ്വതവും അക്ഷയവുമാണ്.
പിതൄണാം ച പിതാ ഹ്യ് ഏഷ ദേവതാനാം ഹി ദേവതാ ധ്രുവം സ്ഥാനം സ്മൃതം ഹ്യ് ഏതദ് യസ്മാന് ന ച്യവതേ പുനഃ
ഇദ്ദേഹം പിതാക്കന്മാരുടെ പിതാവും, ദേവതകളുടെ ദേവതയും ആകുന്നു; ഇതാണ് സ്ഥിരമായ സ്ഥാനം, ഇവിടെനിന്ന് പിന്നെ തിരിച്ചുപോകേണ്ടതില്ല.
സര്ഗകാലേ ജഗത് കൃത്സ്നമ് ആദിത്യാത് സംപ്രസൂയതേ പ്രലയേ ച തമ് അഭ്യേതി ഭാസ്കരം ദീപ്തതേജസമ്
സൃഷ്ടിക്കാലത്ത് ലോകമൊക്കെയും ആദിത്യനിൽനിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്; പ്രളയത്തിൽ അത് ദീപ്തമായ ഭാസ്കരനിലേക്കാണ് തിരിച്ചുപോകുന്നത്.
യോഗിനശ് ചാപ്യ് അസംഖ്യാതാസ് ത്യക്ത്വാ ഗൃഹകലേവരമ് വായുര് ഭൂത്വാ വിശന്ത്യ് അസ്മിംസ് തേജോരാശൌ ദിവാകരേ
അനവധി യോഗികൾ, ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, വായുവായി മാറി ഈ പ്രകാശസമൂഹമായ സൂര്യനിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
അസ്യ രശ്മിസഹസ്രാണി ശാഖാ ഇവ വിഹംഗമാഃ വസന്ത്യ് ആശ്രിത്യ മുനയഃ സംസിദ്ധാ ദൈവതൈഃ സഹ
അവന്റെ ആയിരക്കണക്കിന് കിരണങ്ങൾ, ശാഖകളും പക്ഷികളുംപോലെ, ദൈവങ്ങളോടൊപ്പം വസിക്കുന്ന സിദ്ധന്മാരായ മുനികൾക്ക് ആശ്രയമാണ്.
ഗൃഹസ്ഥാ ജനകാദ്യാശ് ച രാജാനോ യോഗധര്മിണഃ വാലഖില്യാദയശ് ചൈവ ഋഷയോ ബ്രഹ്മവാദിനഃ
ജനകാദികളായ ഗൃഹസ്ഥന്മാർ, യോഗത്തിൽ സ്ഥിരമായ രാജാക്കന്മാർ, വാലഖില്യന്മാരും ബ്രഹ്മവിദ്യാ പ്രഭാഷകരായ ഋഷിമാരും —
വാനപ്രസ്ഥാശ് ച യേ ചാന്യേ വ്യാസാദ്യാ ഭിക്ഷവസ് തഥാ യോഗമ് ആസ്ഥായ സര്വേ തേ പ്രവിഷ്ടാഃ സൂര്യമണ്ഡലമ്
വനവാസികളും, വ്യാസാദികളായ ഭിക്ഷുക്കന്മാരും, യോഗം ആചരിച്ച്, എല്ലാവരും സൂര്യന്റെ വലയത്തിൽ പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
ശുകോ വ്യാസസുതഃ ശ്രീമാന് യോഗധര്മമ് അവാപ്യ സഃ ആദിത്യകിരണാന് ഗത്വാ ഹ്യ് അപുനര്ഭാവമ് ആസ്ഥിതഃ
വ്യാസപുത്രനായ മഹത്വമുള്ള ശുകൻ, യോഗമാർഗം പ്രാപിച്ച്, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളിൽ എത്തി, വീണ്ടും ജനനം ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ സ്ഥിരമായി നിലകൊണ്ടു.
ശബ്ദമാത്രശ്രുതിമുഖാ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദയഃ പ്രത്യക്ഷോ ഽയം പരോ ദേവഃ സൂര്യസ് തിമിരനാശനഃ
ബ്രഹ്മാവു, വിഷ്ണു, ശിവൻ മുതലായവർ വാക്കിലും കേൾവിയിലുമാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; എന്നാൽ ഈ പരമ ദേവനായ സൂര്യൻ, ഇരുണ്ടതെല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, നേരിട്ട് കാണാവുന്നതാണ്.
തസ്മാദ് അന്യത്ര ഭക്തിര് ഹി ന കാര്യാ ശുഭമ് ഇച്ഛതാ യസ്മാദ് ദൃഷ്ടേര് അഗമ്യാസ് തേ ദേവാ വിഷ്ണുപുരോഗമാഃ
അതിനാൽ, മംഗല്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ വേറെ ദേവന്മാരിൽ ഭക്തി പുലർത്തേണ്ടതില്ല; വിഷ്ണുവിനെ മുന്നിൽ വെക്കുന്ന ആ ദേവന്മാരെ കണ്ണുകൊണ്ട് കാണാൻ കഴിയില്ല.
അതോ ഭവദ്ഭിഃ സതതമ് അഭ്യര്ച്യോ ഭഗവാന് രവിഃ സ ഹി മാതാ പിതാ ചൈവ കൃത്സ്നസ്യ ജഗതോ ഗുരുഃ
അതുകൊണ്ട്, നിങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഭഗവാൻ രവി എന്ന സൂര്യനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം. അവൻ തന്നെ ഈ ലോകത്തിന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും ഗുരുവുമാണ്.
അനാദ്യോ ലോകനാഥോ ഽസൌ രശ്മിമാലീ ജഗത്പതിഃ മിത്രത്വേ ച സ്ഥിതോ യസ്മാത് തപസ് തേപേ ദ്വിജോത്തമാഃ
ആദിയില്ലാത്ത ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ, കിരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവൻ, ഈ സകലത്തിന്റെയും അധിപതിയാണ്. അവൻ സ്നേഹിതനായി നിലകൊള്ളുന്നതുകൊണ്ടാണ്, മഹാന്മാരേ, അവൻ തപസ്സ് ചെയ്തതും.
അനാദിനിധനോ ബ്രഹ്മാ നിത്യശ് ചാക്ഷയ ഏവ ച സൃഷ്ട്വാ സസാഗരാന് ദ്വീപാന് ഭുവനാനി ചതുര്ദശ
ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത ബ്രഹ്മാവ്, ശാശ്വതനും അക്ഷയനുമാണ്. സമുദ്രങ്ങളോടുകൂടിയ ദ്വീപുകളും പതിനാലു ലോകങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചത് അവനാണ്.
ലോകാനാം സ ഹിതാര്ഥായ സ്ഥിതശ് ചന്ദ്രസരിത്തടേ സൃഷ്ട്വാ പ്രജാപതീന് സര്വാന് സൃഷ്ട്വാ ച വിവിധാഃ പ്രജാഃ
ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, അവൻ ചന്ദ്രനദിയുടെ തീരത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു. എല്ലാ പ്രജാപതിമാരെയും വിവിധ ജീവജാലങ്ങളെയും സൃഷ്ടിച്ചു.
തതഃ ശതസഹസ്രാംശുര് അവ്യക്തശ് ച പുനഃ സ്വയമ് കൃത്വാ ദ്വാദശധാത്മാനമ് ആദിത്യമ് ഉപപദ്യതേ
അതിനുശേഷം, ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ളതും, സ്വയം അദൃശ്യനുമായതും, താനെത്തന്നെ പന്ത്രണ്ടായി വിഭജിച്ച്, ആദിത്യനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.
ഇന്ദ്രോ ധാതാഥ പര്ജന്യസ് ത്വഷ്ടാ പൂഷാര്യമാ ഭഗഃ വിവസ്വാന് വിഷ്ണുര് അംശശ് ച വരുണോ മിത്ര ഏവ ച
ഇന്ദ്രൻ, ധാതാവ്, പർജന്യൻ, ത്വഷ്ടാവ്, പൂഷൻ, അര്യമൻ, ഭഗൻ, വിവസ്വാൻ, വിഷ്ണു, അംശൻ, വരുണൻ, മിത്രൻ—
ആഭിര് ദ്വാദശഭിസ് തേന സൂര്യേണ പരമാത്മനാ കൃത്സ്നം ജഗദ് ഇദം വ്യാപ്തം മൂര്തിഭിശ് ച ദ്വിജോത്തമാഃ
ഈ പന്ത്രണ്ട് രൂപങ്ങളിലൂടെ, പരമാത്മാവായ സൂര്യൻ, മഹാന്മാരേ, തന്റെ രൂപങ്ങളാൽ ഈ മുഴുവൻ ലോകവും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
തസ്യ യാ പ്രഥമാ മൂര്തിര് ആദിത്യസ്യേന്ദ്രസംജ്ഞിതാ സ്ഥിതാ സാ ദേവരാജത്വേ ദേവാനാം രിപുനാശിനീ
അവന്റെ ആദ്യത്തെ രൂപം 'ഇന്ദ്രൻ' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ദേവന്മാരുടെ രാജാവായി നിലകൊള്ളുന്ന ഈ രൂപം, ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
ദ്വിതീയാ തസ്യ യാ മൂര്തിര് നാമ്നാ ധാതേതി കീര്തിതാ സ്ഥിതാ പ്രജാപതിത്വേന വിവിധാഃ സൃജതേ പ്രജാഃ
അവന്റെ രണ്ടാം രൂപം 'ധാതാവ്' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. പ്രജാപതിയായി നിലകൊള്ളുന്ന ഈ രൂപം, വിവിധ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
തൃതീയാര്കസ്യ യാ മൂര്തിഃ പര്ജന്യ ഇതി വിശ്രുതാ മേഘേഷ്വ് ഏവ സ്ഥിതാ സാ തു വര്ഷതേ ച ഗഭസ്തിഭിഃ
സൂര്യന്റെ മൂന്നാമത്തെ രൂപം 'പർജന്യൻ' എന്ന പേരിലാണ് പ്രശസ്തം. ഈ രൂപം മേഘങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, കിരണങ്ങളാൽ മഴ പെയ്യിക്കുന്നു.
ചതുര്ഥീ തസ്യ യാ മൂര്തിര് നാമ്നാ ത്വഷ്ടേതി വിശ്രുതാ സ്ഥിതാ വനസ്പതൌ സാ തു ഓഷധീഷു ച സര്വതഃ
അവന്റെ നാലാമത്തെ രൂപം 'ത്വഷ്ടാവ്' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ രൂപം മരങ്ങളിൽക്കും എല്ലായിടത്തും ഔഷധികളിലുമാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്.
പഞ്ചമീ തസ്യ യാ മൂര്തിര് നാമ്നാ പൂഷേതി വിശ്രുതാ അന്നേ വ്യവസ്ഥിതാ സാ തു പ്രജാം പുഷ്ണാതി നിത്യശഃ
അവന്റെ അഞ്ചാമത്തെ രൂപം 'പൂഷൻ' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ രൂപം അന്നത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു, എല്ലായ്പ്പോഴും ജീവികളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.
മൂര്തിഃ ഷഷ്ഠീ രവേര് യാ തു അര്യമാ ഇതി വിശ്രുതാ വായോഃ സംസരണാ സാ തു ദേവേഷ്വ് ഏവ സമാശ്രിതാ
സൂര്യന്റെ ആറാമത്തെ രൂപം 'അര്യമൻ' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ രൂപം വായുവിന്റെ സഞ്ചാരത്തിലും ദേവന്മാരിൽക്കുമാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്.
ഭാനോര് യാ സപ്തമീ മൂര്തിര് നാമ്നാ ഭഗേതി വിശ്രുതാ ഭൂയിഷ്വ് അവസ്ഥിതാ സാ തു ശരീരേഷു ച ദേഹിനാമ്
ഭാനുവിന്റെ ഏഴാമത്തെ രൂപം 'ഭഗൻ' എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ രൂപം സമൃദ്ധിയിലും ജീവികളുടെ ശരീരങ്ങളിലും നിലകൊള്ളുന്നു.