വാതാപിര് നമുചിശ് ചൈവ ഇല്വലഃ സ്വസൃമസ് തഥാ അഞ്ജികോ നരകശ് ചൈവ കാലനാഭസ് തഥൈവ ച
വാതാപി, നമുചി, ഇല്വലനും അവന്റെ സഹോദരിയും, അഞ്ജിക, നരകന്, കാലനാഭന് ഇവരും.
സരമാനസ് തഥാ ചൈവ സ്വരകല്പശ് ച വീര്യവാന് ഏതേ വൈ ദാനവാഃ ശ്രേഷ്ഠാ ദനോര് വംശവിവര്ധനാഃ
സരമാനന്, സ്വരകല്പന് എന്ന ധൈര്യശാലി; ഇവരാണ് ദാനവരില് ശ്രേഷ്ഠന്മാര്, ദാനുവിന്റെ വംശം വളര്ത്തിയവര്.
തേഷാം പുത്രാശ് ച പൌത്രാശ് ച ശതശോ ഽഥ സഹസ്രശഃ സംഹ്രാദസ്യ തു ദൈത്യസ്യ നിവാതകവചാഃ കുലേ
അവര്ക്കു മക്കളും മുമ്മക്കളും നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും ഉണ്ടായി. അവരില് ദൈത്യനായ സംഹ്രാദന്റെ വംശത്തില് നിന്നാണ് നിവാതകവചര് ജനിച്ചത്.
സമുത്പന്നാഃ സുമഹതാ തപസാ ഭാവിതാത്മനഃ തിസ്രഃ കോട്യഃ സുതാസ് തേഷാം മണിവത്യാം നിവാസിനഃ
വലിയ തപസ്സിലൂടെ മനസ്സു ശുദ്ധിയുള്ളവര് ജനിപ്പിച്ച മക്കളാണ്, മൂന്ന് കോടി മക്കള് മണിവതിയില് താമസിച്ചു.
അവധ്യാസ് തേ ഽപി ദേവാനാമ് അര്ജുനേന നിപാതിതാഃ ഷട് സുതാഃ സുമഹാഭാഗാസ് താമ്രായാഃ പരികീര്തിതാഃ
അവര് ദേവന്മാര്ക്ക് ജയിക്കാനാവാത്തവരായിരുന്നു, എങ്കിലും അര്ജുനന് അവരെ സംഹരിച്ചു. താമ്രയുടെ ആറു പ്രസിദ്ധമായ പുത്രന്മാരെ പറയുന്നു.
ക്രൌഞ്ചീ ശ്യേനീ ച ഭാസീ ച സുഗ്രീവീ ശുചിഗൃധ്രികാ ക്രൌഞ്ചീ തു ജനയാമ് ആസ ഉലൂകപ്രത്യുലൂകകാന്
ക്രൗഞ്ചി, ശ്യേനീ, ഭാസി, സുഗ്രീവി, ശുചിഗൃധ്രികാ; ഇവരില് ക്രൗഞ്ചി ഉലൂക്കന്മാരെയും അവരുടെ കൂട്ടരെയും പ്രസവിച്ചു.
ശ്യേനീ ശ്യേനാംസ് തഥാ ഭാസീ ഭാസാന് ഗൃധ്രാംശ് ച ഗൃധ്ര്യ് അപി ശുചിര് ഔദകാന് പക്ഷിഗണാന് സുഗ്രീവീ തു ദ്വിജോത്തമാഃ
ശ്യേനീ ശ്യേനന്മാരെ, ഭാസി ഭാസന്മാരെ, ഗൃധ്രി ഗൃധ്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു. ശുചി ജലപക്ഷികളെ, സുഗ്രീവി ശ്രേഷ്ഠമായ ദ്വിജന്മാരെ പ്രസവിച്ചു.
അശ്വാന് ഉഷ്ട്രാന് ഗര്ദഭാംശ് ച താമ്രാവംശഃ പ്രകീര്തിതഃ വിനതായാസ് തു ദ്വൌ പുത്രൌ വിഖ്യാതൌ ഗരുഡാരുണൌ
കുതിരകള്, ഒട്ടകങ്ങള്, കഴുതകള് ഇവ താമ്രയുടെ വംശത്തില് പെടുന്നു. വിനതയ്ക്ക് പ്രശസ്തരായ രണ്ട് പുത്രന്മാര് ഉണ്ടായിരുന്നു: ഗരുഡനും അരുണനും.
ഗരുഡഃ പതതാം ശ്രേഷ്ഠോ ദാരുണഃ സ്വേന കര്മണാ സുരസായാഃ സഹസ്രം തു സര്പാണാമ് അമിതൌജസാമ്
പക്ഷികളില് ശ്രേഷ്ഠനാണ് ഗരുഡന്, തന്റെ പ്രവൃത്തിയില് ഭയങ്കരന്. സുരസയ്ക്ക് ആയിരം അത്യന്തശക്തിയുള്ള പാമ്പുകള് ഉണ്ടായിരുന്നു.
അനേകശിരസാം വിപ്രാഃ ഖചരാണാം മഹാത്മനാമ് കാദ്രവേയാസ് തു ബലിനഃ സഹസ്രമ് അമിതൌജസഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, കട്രുവയുടെ വംശത്തില് അനേകം തലകളുള്ള, ആകാശത്തില് സഞ്ചരിക്കുന്ന മഹാത്മാക്കളായ ആയിരം ശക്തിയുള്ള പാമ്പുകള് ഉണ്ടായിരുന്നു.
സുപര്ണവശഗാ നാഗാ ജജ്ഞിരേ നൈകമസ്തകാഃ യേഷാം പ്രധാനാഃ സതതം ശേഷവാസുകിതക്ഷകാഃ
സുപര്ണന്റെ കീഴിലുള്ള നാഗന്മാര് പല തലകളോടുകൂടി ജനിച്ചു. അവരില് ശേഷന്, വാസുകി, തക്ഷകന് ഇവരാണ് എപ്പോഴും പ്രധാനികള്.
ഐരാവതോ മഹാപദ്മഃ കമ്ബലാശ്വതരാവ് ഉഭൌ ഏലാപത്ത്രശ് ച ശങ്ഖശ് ച കര്കോടകധനംജയൌ
ഐരാവതന്, മഹാപദ്മന്, കംബലനും അശ്വതരനും, ഏലാപത്രന്, ശംഖന്, കര്ക്കോടകന്, ധനഞ്ജയന്.
മഹാനീലമഹാകര്ണൌ ധൃതരാഷ്ട്രബലാഹകൌ കുഹരഃ പുഷ്പദംഷ്ട്രശ് ച ദുര്മുഖഃ സുമുഖസ് തഥാ
മഹാനീലന്, മഹാകര്ണന്, ധൃതരാഷ്ട്രന്, ബാലാഹകന്, കുഹരന്, പുഷ്പദംഷ്ട്രന്, ദുര്മുഖന്, സുമുഖന് എന്നിവരും.
ശങ്ഖശ് ച ശങ്ഖപാലശ് ച കപിലോ വാമനസ് തഥാ നഹുഷഃ ശങ്ഖരോമാ ച മണിര് ഇത്യ് ഏവമാദയഃ
ശംഖന്, ശംഖപാലന്, കപിലന്, വാമനന്, നഹുഷന്, ശംഖരോമന്, മണി ഇവരാണ് പ്രധാനികള്.
തേഷാം പുത്രാശ് ച പൌത്രാശ് ച ശതശോ ഽഥ സഹസ്രശഃ ചതുര്ദശസഹസ്രാണി ക്രൂരാണാമ് അനിലാശിനാമ്
അവര്ക്കു മക്കളും മുമ്മക്കളും നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും ഉണ്ടായിരുന്നു. പതിനാലായിരം ക്രൂരനും വായുവെ മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്നവരുമാണ്.
ഗണം ക്രോധവംശം വിപ്രാസ് തസ്യ സര്വേ ച ദംഷ്ട്രിണഃ സ്ഥലജാഃ പക്ഷിണോ ഽബ്ജാശ് ച ധരായാഃ പ്രസവാഃ സ്മൃതാഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ക്രോധവംശത്തില് പല്ലുള്ളവരാണ് എല്ലാവരും. കരിമ്പോലുള്ളവരും പക്ഷികളും ജലജീവികളും ഭൂമിയില് ജനിച്ചവരായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഗാസ് തു വൈ ജനയാമ് ആസ സുരഭിര് മഹിഷീസ് തഥാ ഇരാ വൃക്ഷലതാ വല്ലീസ് തൃണജാതീശ് ച സര്വശഃ
സുരഭി പശുക്കളെയും മഹിഷികളെയും പ്രസവിച്ചു. ഇരാ എല്ലാ വൃക്ഷങ്ങളെയും വളരുന്ന തണ്ടുകളെയും വള്ളികളെയും പുല്ലിനെയും സൃഷ്ടിച്ചു.
ഖസാ തു യക്ഷരക്ഷാംസി മുനിര് അപ്സരസസ് തഥാ അരിഷ്ടാ തു മഹാസിദ്ധാ ഗന്ധര്വാന് അമിതൌജസഃ
ഖസാ യക്ഷന്മാരെയും രാക്ഷസന്മാരെയും ജനിപ്പിച്ചു. ഒരു മുനി അപ്സരസ്സുകളെയും അരിഷ്ടാ മഹാശക്തിയുള്ള ഗന്ധർവന്മാരെയും സൃഷ്ടിച്ചു.
ഏതേ കശ്യപദായാദാഃ കീര്തിതാഃ സ്ഥാണുജങ്ഗമാഃ യേഷാം പുത്രാശ് ച പൌത്രാശ് ച ശതശോ ഽഥ സഹസ്രശഃ
കശ്യപന്റെ ഈ സന്തതികളാണ് ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്, നിലനിൽക്കുന്നവരും സഞ്ചരിക്കുന്നവരുമായ ഇവരുടെ മക്കളും മുമ്മക്കളും നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും ഉണ്ടായി.
ഏഷ മന്വന്തരേ വിപ്രാഃ സര്ഗഃ സ്വാരോചിഷേ സ്മൃതഃ വൈവസ്വതേ ഽതിമഹതി വാരുണേ വിതതേ ക്രതൌ
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഈ സൃഷ്ടിയാണ് സ്വാരോചിഷമന്വന്തരത്തിൽ ഓർക്കപ്പെടുന്നത്; വൈവസ്വതനും വലിയ വാരുണയാഗങ്ങളിലും ഇതേപോലെയാണ്.
ജുഹ്വാനസ്യ ബ്രഹ്മണോ വൈ പ്രജാസര്ഗ ഇഹോച്യതേ പൂര്വം യത്ര സമുത്പന്നാന് ബ്രഹ്മര്ഷീന് സപ്ത മാനസാന്
യാഗങ്ങൾ നടത്തിയ ബ്രഹ്മാവിന്റെ സൃഷ്ടിയാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്; ആദ്യം മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഏഴു ബ്രഹ്മർഷിമാരാണ് ഉദിച്ചുവന്നത്.
പുത്രത്വേ കല്പയാമ് ആസ സ്വയമ് ഏവ പിതാമഹഃ തതോ വിരോധേ ദേവാനാം ദാനവാനാം ച ഭോ ദ്വിജാഃ
പിതാമഹൻ അവരെ സ്വന്തം മക്കളായി സ്ഥാപിച്ചു. അതിനുശേഷം ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും തമ്മിൽ സംഘർഷം ഉണ്ടായി, ദ്വിജന്മാരേ.
ദിതിര് വിനഷ്ടപുത്രാ വൈ തോഷയാമ് ആസ കശ്യപമ് കശ്യപസ് തു പ്രസന്നാത്മാ സമ്യഗ് ആരാധിതസ് തയാ
മക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ട ദിതി കശ്യപനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. കശ്യപൻ സന്തോഷത്തോടെ അവളെ ശരിയായി ആരാധനയോടെ സ്വീകരിച്ചു.
വരേണ ച്ഛന്ദയാമ് ആസ സാ ച വവ്രേ വരം തദാ പുത്രമ് ഇന്ദ്രവധാര്ഥായ സമര്ഥമ് അമിതൌജസമ്
അവളെ ഇഷ്ടംപോലെ ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അനുവദിച്ചു; ദിതി ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലാൻ ശക്തിയുള്ള ഒരു മകനാണ് ആ സമയത്ത് തിരഞ്ഞെടുക്കിയത്.
സ ച തസ്മൈ വരം പ്രാദാത് പ്രാര്ഥിതഃ സുമഹാതപാഃ ദത്ത്വാ ച വരമ് അത്യുഗ്രോ മാരീചഃ സമഭാഷത
അവളുടെ അപേക്ഷയോടെ മഹാതപസ്വി അവൾക്ക് വരം നൽകി; അതിനുശേഷം ഭയങ്കരനായ മാരീചൻ അവളോട് പറഞ്ഞു.
ഇന്ദ്രം പുത്രോ നിഹന്താ തേ ഗര്ഭം വൈ ശരദാം ശതമ് യദി ധാരയസേ ശൌചതത്പരാ വ്രതമ് ആസ്ഥിതാ
നീ ശുദ്ധിയിലും വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചതായിരിച്ച് നൂറുവർഷം ഗർഭം ധരിച്ചാൽ, നിന്റെ മകൻ ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലും.
തഥേത്യ് അഭിഹിതോ ഭര്താ തയാ ദേവ്യാ മഹാതപാഃ ധാരയാമ് ആസ ഗര്ഭം തു ശുചിഃ സാ മുനിസത്തമാഃ
ദേവി ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതിനുശേഷം മഹാതപസ്വി ഭർത്താവ് സമ്മതിച്ചു; ശുദ്ധയായ അവൾ, മുനിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠയായവൾ, ഗർഭം ധരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
തതോ ഽഭ്യുപാഗമദ് ദിത്യാം ഗര്ഭമ് ആധായ കശ്യപഃ രോധയന് വൈ ഗണം ശ്രേഷ്ഠം ദേവാനാമ് അമിതൌജസമ്
കശ്യപൻ ദിതിയിൽ ഗർഭം സ്ഥാപിച്ചശേഷം, ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശക്തിയുള്ള സംഘത്തെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
തേജഃ സംഹൃത്യ ദുര്ധര്ഷമ് അവധ്യമ് അമരൈര് അപി ജഗാമ പര്വതായൈവ തപസേ സംശിതവ്രതാ
അമരന്മാർക്കും അതിജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ശക്തി പിന്വലിച്ച്, കശ്യപൻ ഉറച്ച വ്രതത്തോടെ തപസ്സിനായി പർവതത്തിലേക്ക് പോയി.
തസ്യാശ് ചൈവാന്തരപ്രേപ്സുര് അഭവത് പാകശാസനഃ ജാതേ വര്ഷശതേ ചാസ്യാ ദദര്ശാന്തരമ് അച്യുതഃ
ദിതിയിൽ ഒരു പിഴവ് കണ്ടെത്താൻ പാകശാസനൻ ആഗ്രഹിച്ചു; നൂറുവർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അച്യുതൻ ഒരു അവസരം കണ്ടെടുത്തു.