അര്ഘ്യേണ സഹിതം ചൈവ സര്വേ സാങ്ഗം പ്രദാപയേത് ഉദയേ ശ്രദ്ധയാ യുക്തഃ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
ആർഘ്യം അതിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളോടും കൂടി, വിശ്വാസത്തോടെ സൂര്യോദയത്തിൽ സമർപ്പിച്ചാൽ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം ലഭിക്കുക.
സുവര്ണധേനുഅനഡ്വാഹവസുധാവസ്ത്രസംയുതമ് അര്ഘ്യപ്രദാതാ ലഭതേ സപ്തജന്മാനുഗം ഫലമ്
സ്വർണം, പശു, കാള, ഭൂമി, വസ്ത്രം എന്നിവയോടൊപ്പം ആർഘ്യം സമർപ്പിക്കുന്നവന് ഏഴ് ജന്മങ്ങളിൽ അനുഭവിക്കാവുന്ന ഫലം ലഭിക്കും.
അഗ്നൌ തോയേ ഽന്തരിക്ഷേ ച ശുചൌ ഭൂമ്യാം തഥൈവ ച പ്രതിമായാം തഥാ പിണ്ഡ്യാം ദേയമ് അര്ഘ്യം പ്രയത്നതഃ
അഗ്നിയിൽ, വെള്ളത്തിൽ, ആകാശത്ത്, ശുദ്ധമായ നിലത്ത്, പ്രതിമയിൽ, അഥവാ പിണ്ഡത്തിൽ ആർഘ്യം ശ്രദ്ധയോടെ സമർപ്പിക്കണം.
നാപസവ്യം ന സവ്യം ച ദദ്യാദ് അഭിമുഖഃ സദാ സഘൃതം ഗുഗ്ഗുലം വാപി രവേര് ഭക്തിസമന്വിതഃ
എപ്പോഴും നേരെ നോക്കി, ഇടതോ വലതോ തിരിയാതെ, നെയ്യോ ഗുഗ്ഗുലോ ഉപയോഗിച്ച് ഭക്തിയോടെ സൂര്യനു സമർപ്പിക്കണം.
തത്ക്ഷണാത് സര്വപാപേഭ്യോ മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ ശ്രീവാസം ചതുരസ്രം ച ദേവദാരും തഥൈവ ച
അക്ഷണത്തുതന്നെ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം—ഇതിൽ സംശയമില്ല—ചതുരസ്രമായ പാത്രം അഥവാ ദേവദാരു മരത്തിൽ നിർമ്മിച്ച പാത്രം ഉപയോഗിക്കാം.
കര്പൂരാഗരുധൂപാനി ദത്ത്വാ വൈ സ്വര്ഗഗാമിനഃ അയനേ തൂത്തരേ സൂര്യമ് അഥവാ ദക്ഷിണായനേ
കർപ്പൂരം അഗരുവിന്റെ ധൂപം എന്നിവ സമർപ്പിച്ചാൽ, സൂര്യന്റെ ഉത്തരയാനത്തോ ദക്ഷിണായനത്തോ ആകാശഗമനമെന്ന ഫലം ലഭിക്കും.
പൂജയിത്വാ വിശേഷേണ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ വിഷുവേഷൂപരാഗേഷു ഷഡശീതിമുഖേഷു ച
പ്രത്യേകമായി പൂജിച്ചാൽ, വിഷുവിനും ഗ്രഹണത്തിനും അറുപത്തിയെട്ട് മുഖങ്ങളുടെയും ആരംഭത്തിലും എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം.
പൂജയിത്വാ വിശേഷേണ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ ഏവം വേലാസു സര്വാസു സര്വകാലം ച മാനവഃ
പ്രത്യേകമായി പൂജിച്ചാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം; അതുകൊണ്ട് എല്ലാ സമയത്തും, എല്ലാ അവസരങ്ങളിലും മനുഷ്യൻ അങ്ങനെ ചെയ്യണം.
ഭക്ത്യാ പൂജയതേ യോ ഽര്കം സോ ഽര്കലോകേ മഹീയതേ കൃസരൈഃ പായസൈഃ പൂപൈഃ ഫലമൂലഘൃതൌദനൈഃ
ആർക്കനെ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കുന്നവൻ ആർക്കലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു; അത്താഴം, പാൽ, അപ്പം, പഴം, കിഴങ്ങ്, നെയ്യ്, പാചകവിഭവങ്ങൾ എന്നിവ സമർപ്പിക്കാം.
ബലിം കൃത്വാ തു സൂര്യായ സര്വാന് കാമാന് അവാപ്നുയാത് ഘൃതേന തര്പണം കൃത്വാ സര്വസിദ്ധോ ഭവേന് നരഃ
സൂര്യനു ബലി സമർപ്പിച്ചാൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറും; നെയ്യ് ഉപയോഗിച്ച് തർപ്പണം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളിലും വിജയിക്കും.
ക്ഷീരേണ തര്പണം കൃത്വാ മനസ് താപൈര് ന യുജ്യതേ ദധ്നാ തു തര്പണം കൃത്വാ കാര്യസിദ്ധിം ലഭേന് നരഃ
പാലിൽ തർപ്പണം ചെയ്താൽ മനസ്സിന് ദുഃഖം ബാധിക്കില്ല; തയിരിൽ തർപ്പണം ചെയ്താൽ പ്രവർത്തിയിൽ വിജയമുണ്ടാകും.
സ്നാനാര്ഥമ് ആഹരേദ് യസ് തു ജലം ഭാനോഃ സമാഹിതഃ തീര്ഥേഷു ശുചിതാപന്നഃ സ യാതി പരമാം ഗതിമ്
ആത്മസംയമനത്തോടെ സൂര്യനു കുളിക്കാനായി വെള്ളം ശുദ്ധതയോടെ തീർത്ഥത്തിൽ എടുത്താൽ, പരമഗതി പ്രാപിക്കും.
ഛത്ത്രം ധ്വജം വിതാനം വാ പതാകാം ചാമരാണി ച ശ്രദ്ധയാ ഭാനവേ ദത്ത്വാ ഗതിമ് ഇഷ്ടാമ് അവാപ്നുയാത്
വിശ്വാസത്തോടെ സൂര്യനു കുട, കൊടി, പന്തൽ, പതാക, ചാമരം എന്നിവ സമർപ്പിച്ചാൽ ഇഷ്ടമായ ലക്ഷ്യം ലഭിക്കും.
യദ് യദ് ദ്രവ്യം നരോ ഭക്ത്യാ ആദിത്യായ പ്രയച്ഛതി തത് തസ്യ ശതസാഹസ്രമ് ഉത്പാദയതി ഭാസ്കരഃ
മനുഷ്യൻ ഭക്തിയോടെ സൂര്യനു ഏത് വസ്തുവും സമർപ്പിച്ചാൽ, സൂര്യൻ അതിനെ അയാള്ക്ക് ലക്ഷക്കണക്കിന് വർദ്ധിപ്പിച്ച് നൽകുന്നു.
മാനസം വാചികം വാപി കായജം യച് ച ദുഷ്കൃതമ് സര്വം സൂര്യപ്രസാദേന തദ് അശേഷം വ്യപോഹതി
മനസ്സിൽ, വാക്കിൽ, ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന എല്ലാ ദുഷ്കൃത്യങ്ങളും സൂര്യന്റെ കൃപയാൽ പൂര്ണമായി നീങ്ങുന്നു.
ഏകാഹേനാപി യദ് ഭാനോഃ പൂജായാഃ പ്രാപ്യതേ ഫലമ് യഥോക്തദക്ഷിണൈര് വിപ്രൈര് ന തത് ക്രതുശതൈര് അപി
ഒരു ദിവസം പോലും സൂര്യനെ നിർദ്ദേശിച്ച ദക്ഷിണയോടെ പൂജിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം, നൂറു യാഗങ്ങൾ ചെയ്താലും ലഭിക്കില്ല.
അഹോ ദേവസ്യ മാഹാത്മ്യം ശ്രുതമ് ഏവം ജഗത്പതേ ഭാസ്കരസ്യ സുരശ്രേഷ്ഠ വദതസ് തേഷു ദുര്ലഭമ്
അയ്യോ, ഈ ദേവന്റെ മഹത്വം ഇങ്ങനെ കേട്ടിരിക്കുന്നു, ലോകനാഥാ! ദേവന്മാരിൽ അത്യപൂർവമായത് ദൈവങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നീ പറഞ്ഞത്.
ഭൂയഃ പ്രബ്രൂഹി ദേവേശ യത് പൃച്ഛാമോ ജഗത്പതേ ശ്രോതുമ് ഇച്ഛാമഹേ ബ്രഹ്മന് പരം കൌതൂഹലം ഹി നഃ
ദേവേശാ, ലോകനാഥാ, ഞങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതൊക്കെ വീണ്ടും പറയൂ; ബ്രഹ്മനേ, ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, കാരണം ഞങ്ങൾക്കു വലിയ കൗതുകമുണ്ട്.
ഗൃഹസ്ഥോ ബ്രഹ്മചാരീ ച വാനപ്രസ്ഥോ ഽഥ ഭിക്ഷുകഃ യ ഇച്ഛേന് മോക്ഷമ് ആസ്ഥാതും ദേവതാം കാം യജേത സഃ
ഗൃഹസ്ഥൻ, ബ്രഹ്മചാരി, വനവാസി, ഭിക്ഷുക്കൻ — മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആരായാലും, അവൻ ഏതെങ്കിലും ദേവതയെ ആരാധിക്കണം.
കുതോ ഹ്യ് അസ്യാക്ഷയഃ സ്വര്ഗഃ കുതോ നിഃശ്രേയസം പരമ് സ്വര്ഗതശ് ചൈവ കിം കുര്യാദ് യേന ന ച്യവതേ പുനഃ
അവനു എങ്ങനെ ശാശ്വതമായ സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും? പരമമായ മോക്ഷം എങ്ങനെ സാദ്ധ്യമാകും? സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ, വീണ്ടും വീഴാതിരിക്കാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?
ദേവാനാം ചാത്ര കോ ദേവഃ പിതൄണാം ചൈവ കഃ പിതാ യസ്മാത് പരതരം നാസ്തി തന് മേ ബ്രൂഹി സുരേശ്വര
ദേവന്മാരിൽ ആരാണ് പരമ ദേവൻ? പിതാക്കന്മാരിൽ ആരാണ് പരമ പിതാവ്? ഇതിൽനിന്ന് ഉയർന്നതൊന്നുമില്ലാത്തതെന്താണെന്ന് ദേവേന്ദ്രാ, ദയവായി പറയൂ.
കുതഃ സൃഷ്ടമ് ഇദം വിശ്വം സര്വം സ്ഥാവരജങ്ഗമമ് പ്രലയേ ച കമ് അഭ്യേതി തദ് ഭവാന് വക്തുമ് അര്ഹതി
ഈ സകല ജഗത്തും — ചലനമുള്ളതും നിലനിൽക്കുന്നതും — എവിടുനിന്നാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്? പ്രളയകാലത്ത് അത് എവിടേക്കാണ് തിരിച്ചുപോകുന്നത്? ഇതെല്ലാം പറയാൻ അർഹതയുള്ളത് ഭഗവാനാണ്.
ഉദ്യന്ന് ഏവൈഷ കുരുതേ ജഗദ് വിതിമിരം കരൈഃ നാതഃ പരതരോ ദേവഃ കശ്ചിദ് അന്യോ ദ്വിജോത്തമാഃ
ഭഗവാൻ ഉദയിക്കുമ്പോൾ തന്റെ കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് ലോകത്തിലെ ഇരുണ്ടതെല്ലാം നീക്കം ചെയ്യുന്നു; ഇതിൽനിന്ന് ഉയർന്ന ദേവൻ ആരുമില്ല, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
അനാദിനിധനോ ഹ്യ് ഏഷ പുരുഷഃ ശാശ്വതോ ഽവ്യയഃ താപയത്യ് ഏഷ ത്രീംല് ലോകാന് ഭവന് രശ്മിഭിര് ഉല്ബണഃ
ഇവൻ ആദിയുമില്ല, അന്തവും ഇല്ല, ശാശ്വതനും അക്ഷയനും ആകുന്നു; ശക്തമായ കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ഇദ്ദേഹം ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
സര്വദേവമയോ ഹ്യ് ഏഷ തപതാം തപനോ വരഃ സര്വസ്യ ജഗതോ നാഥഃ സര്വസാക്ഷീ ജഗത്പതിഃ
സകല ദേവന്മാരുടെയും സാരമായ ഈ ഭഗവാൻ, പ്രകാശിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ; ലോകത്തിന്റെ നാഥനും സാക്ഷിയും, സകലത്തിന്റെയും അധിപതിയുമാണ്.
സംക്ഷിപത്യ് ഏഷ ഭൂതാനി തഥാ വിസൃജതേ പുനഃ ഏഷ ഭാതി തപത്യ് ഏഷ വര്ഷത്യ് ഏഷ ഗഭസ്തിഭിഃ
ഇദ്ദേഹം സകല ജീവികളെ സംഹരിക്കുകയും വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; പ്രകാശിക്കുകയും ചൂടാക്കുകയും മഴ പെയ്യിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഏഷ ധാതാ വിധാതാ ച ഭൂതാദിര് ഭൂതഭാവനഃ ന ഹ്യ് ഏഷ ക്ഷയമ് ആയാതി നിത്യമ് അക്ഷയമണ്ഡലഃ
ഇദ്ദേഹം സൃഷ്ടാവും നിയമാവുമാണ്, സകല ജീവികളുടെ ആദിയും പോഷകനുമാണ്; ഇദ്ദേഹത്തിന് ഒരിക്കലും നാശമില്ല, ഭഗവാന്റെ വലയം ശാശ്വതവും അക്ഷയവുമാണ്.
പിതൄണാം ച പിതാ ഹ്യ് ഏഷ ദേവതാനാം ഹി ദേവതാ ധ്രുവം സ്ഥാനം സ്മൃതം ഹ്യ് ഏതദ് യസ്മാന് ന ച്യവതേ പുനഃ
ഇദ്ദേഹം പിതാക്കന്മാരുടെ പിതാവും, ദേവതകളുടെ ദേവതയും ആകുന്നു; ഇതാണ് സ്ഥിരമായ സ്ഥാനം, ഇവിടെനിന്ന് പിന്നെ തിരിച്ചുപോകേണ്ടതില്ല.
സര്ഗകാലേ ജഗത് കൃത്സ്നമ് ആദിത്യാത് സംപ്രസൂയതേ പ്രലയേ ച തമ് അഭ്യേതി ഭാസ്കരം ദീപ്തതേജസമ്
സൃഷ്ടിക്കാലത്ത് ലോകമൊക്കെയും ആദിത്യനിൽനിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്; പ്രളയത്തിൽ അത് ദീപ്തമായ ഭാസ്കരനിലേക്കാണ് തിരിച്ചുപോകുന്നത്.
യോഗിനശ് ചാപ്യ് അസംഖ്യാതാസ് ത്യക്ത്വാ ഗൃഹകലേവരമ് വായുര് ഭൂത്വാ വിശന്ത്യ് അസ്മിംസ് തേജോരാശൌ ദിവാകരേ
അനവധി യോഗികൾ, ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, വായുവായി മാറി ഈ പ്രകാശസമൂഹമായ സൂര്യനിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.