ആദിത്യം പൂജയേദ് യസ് തു ചക്ഷുഷാ ന സ ഹീയതേ ദീപദാതാ നരോ നിത്യം ജ്ഞാനദീപേന ദീപ്യതേ
കണ്ണുകൊണ്ട് ആദിത്യനെ ആരാധിക്കുന്നവന് ഒരിക്കലും ക്ഷയം ഉണ്ടാകില്ല. ദീപം നൽകുന്നവൻ ജ്ഞാനദീപം കൊണ്ടു പ്രകാശിക്കും.
തിലാഃ പവിത്രം തൈലം വാ തിലഗോദാനമ് ഉത്തമമ് അഗ്നികാര്യേ ച ദീപേ ച മഹാപാതകനാശനമ്
എള്ള്, ശുദ്ധമായ എണ്ണ, എള്ളുകൊടുത്ത പശു എന്നിവ അഗ്നികാര്യങ്ങളിലും ദീപങ്ങളിലും ഉപയോഗിച്ചാൽ വലിയ പാപങ്ങൾ നശിക്കും.
ദീപം ദദാതി യോ നിത്യം ദേവതായതനേഷു ച ചതുഷ്പഥേഷു രഥ്യാസു രൂപവാന് സുഭഗോ ഭവേത്
ദേവാലയങ്ങളിലും ചതുര്ശ്ശലകളിലും വഴികളിലും ദീപം നൽകുന്നവൻ സുന്ദരനും ഭാഗ്യവാനുമായിരിക്കും.
ഹവിര്ഭിഃ പ്രഥമഃ കല്പോ ദ്വിതീയശ് ചൌഷധീരസൈഃ വസാമേദോസ്ഥിനിര്യാസൈര് ന തു ദേയഃ കഥംചന
ആദ്യ ദീപം ഹവിസ്സുകൊണ്ടും, രണ്ടാം ദീപം ഔഷധരസങ്ങളാലും ഉണ്ടാക്കണം. എന്നാൽ മജ്ജ, കൊഴുപ്പ്, അസ്ഥിരസം എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് ഒരിക്കലും ദീപം നൽകരുത്.
ഭവേദ് ഊര്ധ്വഗതിര് ദീപോ ന കദാചിദ് അധോഗതിഃ ദാതാ ദീപ്യതി ചാപ്യ് ഏവം ന തിര്യഗ്ഗതിമ് ആപ്നുയാത്
ദീപം എപ്പോഴും മുകളിലേക്ക് ഉയരുന്നു, ഒരിക്കലും താഴേക്ക് പോകുന്നില്ല. ദീപം നൽകുന്നവൻ പ്രകാശിക്കും, താഴ്ന്ന ജന്മം ലഭിക്കില്ല.
ജ്വലമാനം സദാ ദീപം ന ഹരേന് നാപി നാശയേത് ദീപഹര്താ നരോ ബന്ധം നാശം ക്രോധം തമോ വ്രജേത്
എപ്പോഴും കത്തുന്ന ദീപം ഒരിക്കലും മോഷ്ടിക്കരുത്, നശിപ്പിക്കരുത്. ദീപം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ ബന്ധനവും നാശവും ക്രോധവും ഇരുണ്ടതും അനുഭവിക്കും.
ദീപദാതാ സ്വര്ഗലോകേ ദീപമാലേവ രാജതേ യഃ സമാലഭതേ നിത്യം കുങ്കുമാഗുരുചന്ദനൈഃ
ദീപം നൽകുന്നവൻ സ്വർഗലോകത്തിൽ ദീപം പോലെ പ്രകാശിക്കും. കുങ്കുമം, അഗരു, ചന്ദനം എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് ദീപം അലങ്കരിക്കുന്നവൻ —
സംപദ്യതേ നരഃ പ്രേത്യ ധനേന യശസാ ശ്രിയാ രക്തചന്ദനസംമിശ്രൈ രക്തപുഷ്പൈഃ ശുചിര് നരഃ
— മരിച്ചശേഷം ധനം, പ്രശസ്തി, ഐശ്വര്യം എന്നിവ നേടും. ചുവന്ന ചന്ദനവും ചുവന്ന പുഷ്പങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ശുദ്ധനായവൻ —
ഉദയേ ഽര്ഘ്യം സദാ ദത്ത്വാ സിദ്ധിം സംവത്സരാല് ലഭേത് ഉദയാത് പരിവര്തേത യാവദ് അസ്തമനേ സ്ഥിതഃ
എപ്പോഴും സൂര്യോദയത്തിൽ അർഘ്യം അർപ്പിച്ചാൽ ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ സിദ്ധി ലഭിക്കും. സൂര്യോദയത്തിൽ തുടങ്ങി അസ്തമയമാകുന്നത് വരെ ഈ ആചാരം തുടരണം.
ജപന്ന് അഭിമുഖഃ കിംചിന് മന്ത്രം സ്തോത്രമ് അഥാപി വാ ആദിത്യവ്രതമ് ഏതത് തു മഹാപാതകനാശനമ്
സൂര്യനെ നേരിട്ട് നോക്കി ഏതെങ്കിലും മന്ത്രമോ സ്തോത്രമോ ജപിച്ചാൽ പോലും ഈ ആദിത്യവ്രതം വലിയ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കും.
അര്ഘ്യേണ സഹിതം ചൈവ സര്വേ സാങ്ഗം പ്രദാപയേത് ഉദയേ ശ്രദ്ധയാ യുക്തഃ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
ആർഘ്യം അതിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളോടും കൂടി, വിശ്വാസത്തോടെ സൂര്യോദയത്തിൽ സമർപ്പിച്ചാൽ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം ലഭിക്കുക.
സുവര്ണധേനുഅനഡ്വാഹവസുധാവസ്ത്രസംയുതമ് അര്ഘ്യപ്രദാതാ ലഭതേ സപ്തജന്മാനുഗം ഫലമ്
സ്വർണം, പശു, കാള, ഭൂമി, വസ്ത്രം എന്നിവയോടൊപ്പം ആർഘ്യം സമർപ്പിക്കുന്നവന് ഏഴ് ജന്മങ്ങളിൽ അനുഭവിക്കാവുന്ന ഫലം ലഭിക്കും.
അഗ്നൌ തോയേ ഽന്തരിക്ഷേ ച ശുചൌ ഭൂമ്യാം തഥൈവ ച പ്രതിമായാം തഥാ പിണ്ഡ്യാം ദേയമ് അര്ഘ്യം പ്രയത്നതഃ
അഗ്നിയിൽ, വെള്ളത്തിൽ, ആകാശത്ത്, ശുദ്ധമായ നിലത്ത്, പ്രതിമയിൽ, അഥവാ പിണ്ഡത്തിൽ ആർഘ്യം ശ്രദ്ധയോടെ സമർപ്പിക്കണം.
നാപസവ്യം ന സവ്യം ച ദദ്യാദ് അഭിമുഖഃ സദാ സഘൃതം ഗുഗ്ഗുലം വാപി രവേര് ഭക്തിസമന്വിതഃ
എപ്പോഴും നേരെ നോക്കി, ഇടതോ വലതോ തിരിയാതെ, നെയ്യോ ഗുഗ്ഗുലോ ഉപയോഗിച്ച് ഭക്തിയോടെ സൂര്യനു സമർപ്പിക്കണം.
തത്ക്ഷണാത് സര്വപാപേഭ്യോ മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ ശ്രീവാസം ചതുരസ്രം ച ദേവദാരും തഥൈവ ച
അക്ഷണത്തുതന്നെ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം—ഇതിൽ സംശയമില്ല—ചതുരസ്രമായ പാത്രം അഥവാ ദേവദാരു മരത്തിൽ നിർമ്മിച്ച പാത്രം ഉപയോഗിക്കാം.
കര്പൂരാഗരുധൂപാനി ദത്ത്വാ വൈ സ്വര്ഗഗാമിനഃ അയനേ തൂത്തരേ സൂര്യമ് അഥവാ ദക്ഷിണായനേ
കർപ്പൂരം അഗരുവിന്റെ ധൂപം എന്നിവ സമർപ്പിച്ചാൽ, സൂര്യന്റെ ഉത്തരയാനത്തോ ദക്ഷിണായനത്തോ ആകാശഗമനമെന്ന ഫലം ലഭിക്കും.
പൂജയിത്വാ വിശേഷേണ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ വിഷുവേഷൂപരാഗേഷു ഷഡശീതിമുഖേഷു ച
പ്രത്യേകമായി പൂജിച്ചാൽ, വിഷുവിനും ഗ്രഹണത്തിനും അറുപത്തിയെട്ട് മുഖങ്ങളുടെയും ആരംഭത്തിലും എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം.
പൂജയിത്വാ വിശേഷേണ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ ഏവം വേലാസു സര്വാസു സര്വകാലം ച മാനവഃ
പ്രത്യേകമായി പൂജിച്ചാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം; അതുകൊണ്ട് എല്ലാ സമയത്തും, എല്ലാ അവസരങ്ങളിലും മനുഷ്യൻ അങ്ങനെ ചെയ്യണം.
ഭക്ത്യാ പൂജയതേ യോ ഽര്കം സോ ഽര്കലോകേ മഹീയതേ കൃസരൈഃ പായസൈഃ പൂപൈഃ ഫലമൂലഘൃതൌദനൈഃ
ആർക്കനെ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കുന്നവൻ ആർക്കലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു; അത്താഴം, പാൽ, അപ്പം, പഴം, കിഴങ്ങ്, നെയ്യ്, പാചകവിഭവങ്ങൾ എന്നിവ സമർപ്പിക്കാം.
ബലിം കൃത്വാ തു സൂര്യായ സര്വാന് കാമാന് അവാപ്നുയാത് ഘൃതേന തര്പണം കൃത്വാ സര്വസിദ്ധോ ഭവേന് നരഃ
സൂര്യനു ബലി സമർപ്പിച്ചാൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറും; നെയ്യ് ഉപയോഗിച്ച് തർപ്പണം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളിലും വിജയിക്കും.
ക്ഷീരേണ തര്പണം കൃത്വാ മനസ് താപൈര് ന യുജ്യതേ ദധ്നാ തു തര്പണം കൃത്വാ കാര്യസിദ്ധിം ലഭേന് നരഃ
പാലിൽ തർപ്പണം ചെയ്താൽ മനസ്സിന് ദുഃഖം ബാധിക്കില്ല; തയിരിൽ തർപ്പണം ചെയ്താൽ പ്രവർത്തിയിൽ വിജയമുണ്ടാകും.
സ്നാനാര്ഥമ് ആഹരേദ് യസ് തു ജലം ഭാനോഃ സമാഹിതഃ തീര്ഥേഷു ശുചിതാപന്നഃ സ യാതി പരമാം ഗതിമ്
ആത്മസംയമനത്തോടെ സൂര്യനു കുളിക്കാനായി വെള്ളം ശുദ്ധതയോടെ തീർത്ഥത്തിൽ എടുത്താൽ, പരമഗതി പ്രാപിക്കും.
ഛത്ത്രം ധ്വജം വിതാനം വാ പതാകാം ചാമരാണി ച ശ്രദ്ധയാ ഭാനവേ ദത്ത്വാ ഗതിമ് ഇഷ്ടാമ് അവാപ്നുയാത്
വിശ്വാസത്തോടെ സൂര്യനു കുട, കൊടി, പന്തൽ, പതാക, ചാമരം എന്നിവ സമർപ്പിച്ചാൽ ഇഷ്ടമായ ലക്ഷ്യം ലഭിക്കും.
യദ് യദ് ദ്രവ്യം നരോ ഭക്ത്യാ ആദിത്യായ പ്രയച്ഛതി തത് തസ്യ ശതസാഹസ്രമ് ഉത്പാദയതി ഭാസ്കരഃ
മനുഷ്യൻ ഭക്തിയോടെ സൂര്യനു ഏത് വസ്തുവും സമർപ്പിച്ചാൽ, സൂര്യൻ അതിനെ അയാള്ക്ക് ലക്ഷക്കണക്കിന് വർദ്ധിപ്പിച്ച് നൽകുന്നു.
മാനസം വാചികം വാപി കായജം യച് ച ദുഷ്കൃതമ് സര്വം സൂര്യപ്രസാദേന തദ് അശേഷം വ്യപോഹതി
മനസ്സിൽ, വാക്കിൽ, ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന എല്ലാ ദുഷ്കൃത്യങ്ങളും സൂര്യന്റെ കൃപയാൽ പൂര്ണമായി നീങ്ങുന്നു.
ഏകാഹേനാപി യദ് ഭാനോഃ പൂജായാഃ പ്രാപ്യതേ ഫലമ് യഥോക്തദക്ഷിണൈര് വിപ്രൈര് ന തത് ക്രതുശതൈര് അപി
ഒരു ദിവസം പോലും സൂര്യനെ നിർദ്ദേശിച്ച ദക്ഷിണയോടെ പൂജിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം, നൂറു യാഗങ്ങൾ ചെയ്താലും ലഭിക്കില്ല.
അഹോ ദേവസ്യ മാഹാത്മ്യം ശ്രുതമ് ഏവം ജഗത്പതേ ഭാസ്കരസ്യ സുരശ്രേഷ്ഠ വദതസ് തേഷു ദുര്ലഭമ്
അയ്യോ, ഈ ദേവന്റെ മഹത്വം ഇങ്ങനെ കേട്ടിരിക്കുന്നു, ലോകനാഥാ! ദേവന്മാരിൽ അത്യപൂർവമായത് ദൈവങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നീ പറഞ്ഞത്.
ഭൂയഃ പ്രബ്രൂഹി ദേവേശ യത് പൃച്ഛാമോ ജഗത്പതേ ശ്രോതുമ് ഇച്ഛാമഹേ ബ്രഹ്മന് പരം കൌതൂഹലം ഹി നഃ
ദേവേശാ, ലോകനാഥാ, ഞങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതൊക്കെ വീണ്ടും പറയൂ; ബ്രഹ്മനേ, ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, കാരണം ഞങ്ങൾക്കു വലിയ കൗതുകമുണ്ട്.
ഗൃഹസ്ഥോ ബ്രഹ്മചാരീ ച വാനപ്രസ്ഥോ ഽഥ ഭിക്ഷുകഃ യ ഇച്ഛേന് മോക്ഷമ് ആസ്ഥാതും ദേവതാം കാം യജേത സഃ
ഗൃഹസ്ഥൻ, ബ്രഹ്മചാരി, വനവാസി, ഭിക്ഷുക്കൻ — മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആരായാലും, അവൻ ഏതെങ്കിലും ദേവതയെ ആരാധിക്കണം.
കുതോ ഹ്യ് അസ്യാക്ഷയഃ സ്വര്ഗഃ കുതോ നിഃശ്രേയസം പരമ് സ്വര്ഗതശ് ചൈവ കിം കുര്യാദ് യേന ന ച്യവതേ പുനഃ
അവനു എങ്ങനെ ശാശ്വതമായ സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും? പരമമായ മോക്ഷം എങ്ങനെ സാദ്ധ്യമാകും? സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ, വീണ്ടും വീഴാതിരിക്കാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?