ചൌരോ വിമോഹേ പതതി മര്യാദാദൂഷകസ് തഥാ ദേവദ്വിജപിതൃദ്വേഷ്ടാ രത്നദൂഷയിതാ ച യഃ
കള്ളൻ വിമോഹനത്തിൽ വീഴുന്നു; അതുപോലെ അതിരുകൾ ലംഘിക്കുന്നവൻ, ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും പിതാക്കളെയും ദ്വേഷിക്കുന്നവൻ, രത്നങ്ങൾ ദൂഷിക്കുന്നവൻ —
സ യാതി കൃമിഭക്ഷ്യേ വൈ കൃമീശേ തു ദുരിഷ്ടികൃത് പിതൃദേവാതിഥീന് യസ് തു പര്യശ്നാതി നരാധമഃ
അവൻ കീടങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കുന്ന നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; എന്നാൽ വലിയ പാപങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവൻ, പിതാക്കളെയും ദേവന്മാരെയും അതിഥികളെയും ആദ്യം അർപ്പിക്കാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ — നരാധമൻ —
ലാലാഭക്ഷ്യേ സ യാത്യ് ഉഗ്രേ ശരകര്താ ച വേധകേ കരോതി കര്ണിനോ യശ് ച യശ് ച ഖഡ്ഗാദികൃന് നരഃ
അവൻ തുപ്പൽ ഭക്ഷിക്കുന്ന നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; അമ്പുകൊണ്ട് പരിക്കേൽപ്പിക്കുന്നവൻ, കുത്തുന്നവൻ, ചെവി മുറിക്കുന്നവൻ, വാൾ ഉപയോഗിക്കുന്നവൻ —
പ്രയാന്ത്യ് ഏതേ വിശസനേ നരകേ ഭൃശദാരുണേ അസത്പ്രതിഗ്രഹീതാ ച നരകേ യാത്യ് അധോമുഖേ
ഇവരെല്ലാവരും വിശസനനരകത്തിലേക്ക്, അത്യന്തം ഭയാനകമായ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; അയോഗ്യമായ വസ്തുക്കൾ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ തലകീഴായി നരകത്തിൽ വീഴുന്നു.
അയാജ്യയാജകസ് തത്ര തഥാ നക്ഷത്രസൂചകഃ കൃമിപൂയേ നരശ് ചൈകോ യാതി മിഷ്ടാന്നഭുക് സദാ
യോഗ്യരല്ലാത്തവർക്കായി യാഗം ചെയ്യുന്നവൻ, നക്ഷത്രങ്ങൾ നോക്കി ഫലപ്രകൃതി പറയുന്നവൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും വിശേഷഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ — അവൻ കീടങ്ങളും പൂയുമുള്ള നരകത്തിലേക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് പോകുന്നു.
ലാക്ഷാമാംസരസാനാം ച തിലാനാം ലവണസ്യ ച വിക്രേതാ ബ്രാഹ്മണോ യാതി തമ് ഏവ നരകം ദ്വിജാഃ
ലാക്ക്, മാംസം, രസങ്ങൾ, എള്ള്, ഉപ്പ് എന്നിവ വിൽക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ — ദ്വിജന്മാരേ, അവൻ അതേ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
മാര്ജാരകുക്കുടച്ഛാഗശ്വവരാഹവിഹംഗമാന് പോഷയന് നരകം യാതി തമ് ഏവ ദ്വിജസത്തമാഃ
പൂച്ച, കോഴി, ആട്, കുതിര, പന്നി, പക്ഷികൾ എന്നിവ വളർത്തുന്നവൻ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവൻ നരകത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.
രങ്ഗോപജീവീ കൈവര്തഃ കുണ്ഡാശീ ഗരദസ് തഥാ സൂചീ മാഹിഷികശ് ചൈവ പര്വഗാമീ ച യോ ദ്വിജഃ
ജൂയാളൻ, മീൻപിടിത്തക്കാരൻ, കുഴിയിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ, വിഷം കൊടുക്കുന്നവൻ, സൂചി നിർമ്മാതാവ്, കാള വളർത്തുന്നവൻ, ഉത്സവദിവസങ്ങളിൽ യാത്ര ചെയ്യുന്ന ദ്വിജൻ—
അഗാരദാഹീ മിത്രഘ്നഃ ശകുനിഗ്രാമയാജകഃ രുധിരാന്ധേ പതന്ത്യ് ഏതേ സോമം വിക്രീണതേ ച യേ
വീട് കത്തിക്കുന്നവൻ, സുഹൃത്തിനെ കൊല്ലുന്നവൻ, പക്ഷികളെ പിടിക്കുന്നവൻ, ഗ്രാമപൂജാരി, രക്തത്തിൽ അന്ധരായവർ, സോമം വിൽക്കുന്നവർ— ഇവർ എല്ലാവരും വീഴുന്നു.
മധുഹാ ഗ്രാമഹന്താ ച യാതി വൈതരണീം നരഃ രേതഃപാനാദികര്താരോ മര്യാദാഭേദിനശ് ച യേ
തേനു മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ, ഗ്രാമം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, വീര്യം കുടിക്കുന്നവൻ, അതിരുകൾ ലംഘിക്കുന്നവർ— ഇവർ എല്ലാവരും വൈതരണി നദിയിലേക്ക് പോകുന്നു.
തേ കൃച്ഛ്രേ യാന്ത്യ് അശൌചാശ് ച കുഹകാജീവിനശ് ച യേ അസിപത്ത്രവനം യാതി വനച്ഛേദീ വൃഥൈവ യഃ
അശുദ്ധരായവരും, കപടജീവിതം നയിക്കുന്നവരും, കാരണമില്ലാതെ കാടുകൾ വെട്ടുന്നവരും, വലിയ കഷ്ടതയോടെ അസിപത്രവനം എന്ന നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
ഔരഭ്രികാ മൃഗവ്യാധാ വഹ്നിജ്വാലേ പതന്തി വൈ യാന്തി തത്രൈവ തേ വിപ്രാ യശ് ചാപാകേഷു വഹ്നിദഃ
ആടു വളർത്തുന്നവരും, കാട്ടുപോലികൾ, തീകൊളുത്തുന്നവരും, മറ്റുള്ളവരുടെ വീട്ടിൽ തീവെക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാരും—all ഇവർ അഗ്നിജ്വാലയിൽ വീഴുന്നു.
വ്രതോപലോപകോ യശ് ച സ്വാശ്രമാദ് വിച്യുതശ് ച യഃ സംദംശയാതനാമധ്യേ പതതസ് താവ് ഉഭാവ് അപി
വ്രതങ്ങൾ തടയുന്നവനും, സ്വന്തം ആശ്രമത്തിൽ നിന്ന് തെറ്റിപ്പോയവനും, ഇരുവരും കടുത്ത കടിയേറ്റു പീഡനമനുഭവിക്കുന്ന സ്ഥലത്താണ് വീഴുന്നത്.
ദിവാ സ്വപ്നേഷു സ്യന്ദന്തേ യേ നരാ ബ്രഹ്മചാരിണഃ പുത്രൈര് അധ്യാപിതാ യേ തു തേ പതന്തി ശ്വഭോജനേ
പകൽ സ്വപ്നത്തിൽ വീര്യം സ്രവിക്കുന്ന ബ്രഹ്മചാരികളും, സ്വന്തം മക്കൾക്ക് പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവരും, ഇവർ ശ്വഭോജനം എന്ന നരകത്തിലേക്ക് വീഴുന്നു.
ഏതേ ചാന്യേ ച നരകാഃ ശതശോ ഽഥ സഹസ്രശഃ യേഷു ദുഷ്കൃതകര്മാണഃ പച്യന്തേ യാതനാഗതാഃ
ഇവയും, അനേകം നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും നരകങ്ങളും, ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്തവരെ പീഡനത്തിനായി വേവിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളാണ്.
തഥൈവ പാപാന്യ് ഏതാനി തഥാന്യാനി സഹസ്രശഃ ഭുജ്യന്തേ ജാതിപുരുഷൈര് നരകാന്തരഗോചരൈഃ
ഇതുപോലെയും, ആയിരക്കണക്കിന് മറ്റും പാപങ്ങൾ, വിവിധ ജാതികളിലെയും, നരകങ്ങളിൽ കഴിയുന്നവരിലെയും പുരുഷന്മാർ അനുഭവിക്കുന്നു.
വര്ണാശ്രമവിരുദ്ധം ച കര്മ കുര്വന്തി യേ നരാഃ കര്മണാ മനസാ വാചാ നിരയേഷു പതന്തി തേ
വർണ്ണാശ്രമധർമ്മങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ—ക്രിയയാലോ, മനസാലോ, വാക്കാലോ—അവർ നരകത്തിലേക്ക് വീഴുന്നു.
അധഃശിരോഭിര് ദൃശ്യന്തേ നാരകൈര് ദിവി ദേവതാഃ ദേവാശ് ചാധോമുഖാന് സര്വാന് അധഃ പശ്യന്തി നാരകാന്
നരകവാസികൾ തലകീഴായി ദേവതകളെ മുകളിലായി കാണുന്നു; ദേവതകളും തലകീഴായി എല്ലാ നരകവാസികളെയും താഴെ കാണുന്നു.
സ്ഥാവരാഃ കൃമയോ ഽജ്വാശ് ച പക്ഷിണഃ പശവോ നരാഃ ധാര്മികാസ് ത്രിദശാസ് തദ്വന് മോക്ഷിണശ് ച യഥാക്രമമ്
സ്ഥാവരങ്ങൾ, പുഴുക്കൾ, ആടുകൾ, പക്ഷികൾ, പശുക്കൾ, മനുഷ്യർ, ധാർമ്മികർ, ദേവന്മാർ, മോക്ഷം നേടിയവർ—ഇവരെല്ലാവരും ക്രമത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
സഹസ്രഭാഗഃ പ്രഥമാദ് ദ്വിതീയോ ഽനുക്രമാത് തഥാ സര്വേ ഹ്യ് ഏതേ മഹാഭാഗാ യാവന് മുക്തിസമാശ്രയാഃ
ആദ്യനിൽ നിന്ന് രണ്ടാമനു ആയിരത്തിൽ ഒരു ഭാഗം വീതം ക്രമത്തിൽ ലഭിക്കുന്നു; മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നതുവരെ ഈ മഹാത്മാക്കൾ എല്ലാം നിലനിൽക്കുന്നു.
യാവന്തോ ജന്തവഃ സ്വര്ഗേ താവന്തോ നരകൌകസഃ പാപകൃദ് യാതി നരകം പ്രായശ്ചിത്തപരാങ്മുഖഃ
സ്വർഗത്തിൽ എത്രയോ ജീവികൾ ഉണ്ടോ, അത്രയേറെ നരകവാസികളും ഉണ്ട്; പാപം ചെയ്തവൻ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാതെ വിട്ടാൽ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
പാപാനാമ് അനുരൂപാണി പ്രായശ്ചിത്താനി യദ് യഥാ തഥാ തഥൈവ സംസ്മൃത്യ പ്രോക്താനി പരമര്ഷിഭിഃ
പാപത്തിന് അനുയോജ്യമായ പ്രായശ്ചിത്തങ്ങൾ എങ്ങനെയോ, അങ്ങനെ തന്നെ പരമർഷിമാർ ഓർത്ത് പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പാപേ ഗുരൂണി ഗുരുണി സ്വല്പാന്യ് അല്പേ ച തദ്വിദഃ പ്രായശ്ചിത്താനി വിപ്രേന്ദ്രാ ജഗുഃ സ്വായംഭുവാദയഃ
വലിയ പാപങ്ങൾക്ക് വലിയ പ്രായശ്ചിത്തവും, ചെറിയ പാപങ്ങൾക്ക് ചെറിയതും—സ്വയമ്പുവു മുതലായ ജ്ഞാനികൾ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പ്രായശ്ചിത്താന്യ് അശേഷാണി തപഃകര്മാത്മകാനി വൈ യാനി തേഷാമ് അശേഷാണാം കൃഷ്ണാനുസ്മരണം പരമ്
എല്ലാ പ്രായശ്ചിത്തങ്ങളും തപസ്സായ കർമ്മങ്ങളാണ്; എന്നാൽ അവയിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതം കൃഷ്ണസ്മരണയാണ്.
കൃതേ പാപേ ഽനുതാപോ വൈ യസ്യ പുംസഃ പ്രജായതേ പ്രായശ്ചിത്തം തു തസ്യൈകം ഹരിസംസ്മരണം പരമ്
ഒരു മനുഷ്യന് പാപം ചെയ്ത ശേഷം ഹൃദയത്തിൽ സത്യമായ പശ്ചാത്താപം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, അവന്റെ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ പ്രായശ്ചിത്തം ഹരിയെ ഓർക്കുന്നതാണ്.
പ്രാതര് നിശി തഥാ സംധ്യാമധ്യാഹ്നാദിഷു സംസ്മരന് നാരായണമ് അവാപ്നോതി സദ്യഃ പാപക്ഷയാന് നരഃ
പ്രഭാതത്തിൽ, രാത്രിയിൽ, സന്ധ്യാകാലങ്ങളിൽ, ഉച്ചയ്ക്ക്, മറ്റ് സമയങ്ങളിലും നാരായണനെ ഓർക്കുന്നവന് പാപങ്ങൾ ഉടൻ തന്നെ നശിക്കുന്നു.
വിഷ്ണുസംസ്മരണാത് ക്ഷീണസമസ്തക്ലേശസംചയഃ മുക്തിം പ്രയാതി ഭോ വിപ്രാ വിഷ്ണോസ് തസ്യാനുകീര്തനാത്
വിഷ്ണുവിനെ ഓർക്കുമ്പോൾ, എല്ലാം ദു:ഖങ്ങളും കുറയുമ്പോൾ, പുനഃപുനഃ വിഷ്ണുവിനെ സ്തുതിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു, ജ്ഞാനികൾക്ക് ഇതാണ് സത്യം.
വാസുദേവേ മനോ യസ്യ ജപഹോമാര്ചനാദിഷു തസ്യാന്തരായോ വിപ്രേന്ദ്രാ ദേവേന്ദ്രത്വാദികം ഫലമ്
ജപം, ഹോമം, അർച്ചന തുടങ്ങിയവയിൽ വാസുദേവനിൽ മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കുന്നവന് ഒരു തടസ്സവും ഉണ്ടാകില്ല, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവൻ ദേവേന്ദ്രപദം പോലെയുള്ള ഫലങ്ങൾ നേടും.
ക്വ നാകപൃഷ്ഠഗമനം പുനരാവൃത്തിലക്ഷണമ് ക്വ ജപോ വാസുദേവേതി മുക്തിബീജമ് അനുത്തമമ്
തിരിച്ചുവരേണ്ടി വരുന്ന സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലേക്കുള്ള യാത്രക്കും, 'വാസുദേവ' എന്ന നാമജപം കൊണ്ടുള്ള ഉത്തമമായ മോക്ഷബീജത്തിനും തമ്മിൽ എന്ത് താരതമ്യമാണ്?
തസ്മാദ് അഹര്നിശം വിഷ്ണും സംസ്മരന് പുരുഷോ ദ്വിജഃ ന യാതി നരകം ശുദ്ധഃ സംക്ഷീണാഖിലപാതകഃ
അതിനാൽ, ഒരു ദ്വിജൻ രാവും പകലും വിഷ്ണുവിനെ ഓർത്താൽ, അവൻ ശുദ്ധനായി, എല്ലാ പാപങ്ങളും കുറയുകയും നരകത്തിൽ പോകാതിരിക്കുകയും ചെയ്യും.