ആസാം പിബന്തി സലിലം വസന്തി സരിതാം സദാ സമോപേതാ മഹാഭാഗ ഹൃഷ്ടപുഷ്ടജനാകുലാഃ
ഇവരുടെ എല്ലാവരും ഈ നദികളുടെ വെള്ളം കുടിച്ച്, നദീതീരങ്ങളിൽ സന്തോഷത്തോടെയും സമൃദ്ധിയോടെയും നിറഞ്ഞ ജനങ്ങളോടൊപ്പം സ്ഥിരമായി താമസിക്കുന്നു.
വസന്തി ഭാരതേ വര്ഷേ യുഗാന്യ് അത്ര മഹാമുനേ കൃതം ത്രേതാ ദ്വാപരം ച കലിശ് ചാന്യത്ര ന ക്വചിത്
ഭാരതഭൂമിയിൽ, മഹാമുനിയേ, കൃതയുഗം, ത്രേതായുഗം, ദ്വാപരയുഗം, കലിയുഗം എന്നിങ്ങനെ വിവിധ യുഗങ്ങളിൽ ജനങ്ങൾ ഇവിടെ ജീവിക്കുന്നു; മറ്റെവിടെയും ഇവ ഉണ്ടാവുന്നില്ല.
തപസ് തപ്യന്തി യതയോ ജുഹ്വതേ ചാത്ര യജ്വിനഃ ദാനാനി ചാത്ര ദീയന്തേ പരലോകാര്ഥമ് ആദരാത്
ഇവിടെ യതികൾ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നു, യജ്ഞകർ യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുന്നു, മറ്റുള്ളവർ പരലോകം ലക്ഷ്യമാക്കി ഭക്തിയോടെ ദാനം ചെയ്യുന്നു.
പുരുഷൈര് യജ്ഞപുരുഷോ ജമ്ബൂദ്വീപേ സദേജ്യതേ യജ്ഞൈര് യജ്ഞമയോ വിഷ്ണുര് അന്യദ്വീപേഷു ചാന്യഥാ
ജംബൂദ്വീപിൽ മനുഷ്യർ യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തിയാണ് യജ്ഞപുരുഷനായ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കുന്നത്; എന്നാൽ മറ്റുള്ള ദ്വീപുകളിൽ വ്യത്യസ്തമായ രീതിയിലാണ് ആരാധന.
അത്രാപി ഭാരതം ശ്രേഷ്ഠം ജമ്ബൂദ്വീപേ മഹാമുനേ യതോ ഹി കര്മഭൂര് ഏഷാ യതോ ഽന്യാ ഭോഗഭൂമയഃ
മഹാമുനിയേ, ജംബൂദ്വീപിൽ ഭാരതം തന്നെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാണ്, കാരണം ഇത് കര്മഭൂമിയാണ്; മറ്റുള്ളവയൊക്കെ ഭോഗഭൂമികളാണ്.
അത്ര ജന്മസഹസ്രാണാം സഹസ്രൈര് അപി സത്തമ കദാചില് ലഭതേ ജന്തുര് മാനുഷ്യം പുണ്യസംചയന്
ഇവിടെ, മഹാനായവനേ, ആയിരക്കണക്കിന് ജന്മങ്ങൾക്കു ശേഷവും ഒരിക്കൽ ഒരാൾക്ക് സുകൃതഫലമായി മനുഷ്യജന്മം ലഭിക്കാം.
ഗായന്തി ദേവാഃ കില ഗീതകാനി ധന്യാസ് തു യേ ഭാരതഭൂമിഭാഗേ സ്വര്ഗാപവര്ഗാസ്പദഹേതുഭൂതേ ഭവന്തി ഭൂയഃ പുരുഷാ മനുഷ്യാഃ
ദേവന്മാർ പാടുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്: 'ഭാരതഭൂമിയിലെ ഭാഗ്യവാന്മാരാണ് സ്വർഗത്തിനും മോക്ഷത്തിനും കാരണമാകുന്ന മനുഷ്യജന്മം ലഭിക്കുന്നവർ.'
കര്മാണ്യ് അസംകല്പിതതത്ഫലാനി സംന്യസ്യ വിഷ്ണൌ പരമാത്മരൂപേ അവാപ്യ താം കര്മമഹീമ് അനന്തേ തസ്മിംല് ലയം യേ ത്വ് അമലാഃ പ്രയാന്തി
ആർക്കും ഫലാശയമില്ലാതെ എല്ലാ കര്മങ്ങളും പരമാത്മാവായ വിഷ്ണുവിന് സമർപ്പിച്ച്, അതിന്റെ മഹത്വം പ്രാപിച്ചശേഷം, ശുദ്ധരായവർ അനന്തനിൽ ലയിക്കുന്നു.
ജാനീമ നോ തത്കൂവയം വിലീനേ സ്വര്ഗപ്രദേ കര്മണി ദേഹബന്ധമ് പ്രാപ്സ്യന്തി ധന്യാഃ ഖലു തേ മനുഷ്യാ യേ ഭാരതേനേന്ദ്രിയവിപ്രഹീനാഃ
സ്വർഗം നൽകുന്ന കര്മം അവസാനിച്ചാൽ ശരീരബന്ധം ലഭിക്കും എന്ന് നാം അറിയുന്നു, അതിനാൽ ഭാരതത്തിൽ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ വിട്ടു മോചിതരാകുന്ന മനുഷ്യർ ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്.
നവവര്ഷം ച ഭോ വിപ്രാ ജമ്ബൂദ്വീപമ് ഇദം മയാ ലക്ഷയോജനവിസ്താരം സംക്ഷേപാത് കഥിതം ദ്വിജാഃ
ദ്വിജന്മാരേ, ഈ ജംബൂദ്വീപം ഒമ്പത് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു, അതിന്റെ വിസ്തീർണ്ണം ലക്ഷം യോജനമാണ്; ഞാൻ ഇതിനെ സംക്ഷിപ്തമായി വിവരിച്ചു.
ജമ്ബൂദ്വീപം സമാവൃത്യ ലക്ഷയോജനവിസ്തരഃ ഭോ ദ്വിജാ വലയാകാരഃ സ്ഥിതഃ ക്ഷീരോദധിര് ബഹിഃ
ദ്വിജന്മാരേ, ജംബൂദ്വീപിനെ ചുറ്റി ലക്ഷം യോജന വിസ്തൃതിയുള്ള ഒരു വലയംപോലെയുള്ള ക്ഷീരസമുദ്രം പുറത്തു നിലകൊള്ളുന്നു.
ക്ഷാരോദേന യഥാ ദ്വീപോ ജമ്ബൂസംജ്ഞോ ഽഭിവേഷ്ടിതഃ സംവേഷ്ട്യ ക്ഷാരമ് ഉദധിം പ്ലക്ഷദ്വീപസ് തഥാ സ്ഥിതഃ
എങ്ങനെയാണോ ജംബൂദ്വീപ് ഉപ്പു സമുദ്രം ചുറ്റി നിലകൊള്ളുന്നത്, അതുപോലെ തന്നെ ഉപ്പു സമുദ്രത്തെ ചുറ്റി പ്ലക്ഷദ്വീപും നിലകൊള്ളുന്നു.
ജമ്ബൂദ്വീപസ്യ വിസ്താരഃ ശതസാഹസ്രസംമിതഃ സ ഏവ ദ്വിഗുണോ വിപ്രാഃ പ്ലക്ഷദ്വീപേ ഽപ്യ് ഉദാഹൃതഃ
ജമ്പൂദ്വീപിന്റെ വിസ്തീർണ്ണം ഒരു ലക്ഷം യോജനമാണെന്ന് പറയുന്നു. അതിനേക്കാൾ ഇരട്ടിയാണു പ്ലക്ഷദ്വീപിൽ, മഹർഷിമാരേ.
സപ്ത മേധാതിഥേഃ പുത്രാഃ പ്ലക്ഷദ്വീപേശ്വരസ്യ വൈ ശ്രേഷ്ഠഃ ശാന്തഭയോ നാമ ശിശിരസ് തദനന്തരമ്
പ്ലക്ഷദ്വീപിന്റെ രാജാവായ മേധാതിതിയുടെ ഏഴു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനം ശാന്തഭയൻ, പിന്നെ ശിശിരൻ.
സുഖോദയസ് തഥാനന്ദഃ ശിവഃ ക്ഷേമക ഏവ ച ധ്രുവശ് ച സപ്തമസ് തേഷാം പ്ലക്ഷദ്വീപേശ്വരാ ഹി തേ
സുഖോദയൻ, ആനന്ദൻ, ശിവൻ, ക്ഷേമകൻ, ധ്രുവൻ ഇവരും ആ ഏഴുപേരും പ്ലക്ഷദ്വീപിന്റെ ഭരണാധികാരികൾ ആയിരിന്നു.
പൂര്വം ശാന്തഭയം വര്ഷം ശിശിരം സുഖദം തഥാ ആനന്ദം ച ശിവം ചൈവ ക്ഷേമകം ധ്രുവമ് ഏവ ച
പൂർവ്വഭാഗം ശാന്തഭയൻ, പിന്നെ ശിശിരൻ, സുഖദൻ, ആനന്ദൻ, ശിവൻ, ക്ഷേമകൻ, ധ്രുവൻ എന്നിങ്ങനെയാണ് ആ പ്രദേശങ്ങൾ.
മര്യാദാകാരകാസ് തേഷാം തഥാന്യേ വര്ഷപര്വതാഃ സപ്തൈവ തേഷാം നാമാനി ശൃണുധ്വം മുനിസത്തമാഃ
അവരുടെ അതിരുകൾ പർവതങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതുപോലെ വേറെയും ഏഴു പർവതങ്ങൾ അവിടെയുണ്ട്. മഹർഷിമാരേ, അവയുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയുന്നു.
ഗോമേദശ് ചൈവ ചന്ദ്രശ് ച നാരദോ ദന്ദുഭിസ് തഥാ സോമകഃ സുമനാഃ ശൈലോ വൈഭ്രാജശ് ചൈവ സപ്തമഃ
ഗോമേദം, ചന്ദ്രം, നാരദം, ദന്ദുഭി, സോമകം, സുമന, ഏഴാമത്തെ വൈഭ്രാജം — ഇവയാണ് ആ പർവതങ്ങൾ.
വര്ഷാചലേഷു രമ്യേഷു വര്ഷേഷ്വ് ഏതേഷു ചാനഘാഃ വസന്തി ദേവഗന്ധര്വസഹിതാഃ സഹിതം പ്രജാഃ
ആ മനോഹരമായ പർവതങ്ങളിലും ദേശങ്ങളിലും പാപരഹിതരായവർ ദേവന്മാരോടും ഗന്ധർവന്മാരോടും കൂടെ സന്തോഷത്തോടെ വസിക്കുന്നു.
തേഷു പുണ്യാ ജനപദാ വീരാ ന മ്രിയതേ ജനഃ നാധയോ വ്യാധയോ വാപി സര്വകാലസുഖം ഹി തത്
ആ ഭാഗ്യപ്രദമായ ദേശങ്ങളിൽ ജനങ്ങൾ വീര്യശാലികളാണ്, അവിടെ ആരും മരിക്കാറില്ല. ദു:ഖമോ രോഗമോ ഇല്ല; എല്ലായ്പ്പോഴും സന്തോഷം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
തേഷാം നദ്യശ് ച സപ്തൈവ വര്ഷാണാം തു സമുദ്രഗാഃ നാമതസ് താഃ പ്രവക്ഷ്യാമി ശ്രുതാഃ പാപം ഹരന്തി യാഃ
അവിടെയുള്ള ഏഴു നദികൾ സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു. അവയുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയുന്നു; അവ കേൾക്കുമ്പോൾ പാപം അകറ്റപ്പെടും.
അനുതപ്താ ശിഖാ ചൈവ വിപ്രാശാ ത്രിദിവാ ക്രമുഃ അമൃതാ സുകൃതാ ചൈവ സപ്തൈതാസ് തത്ര നിമ്നഗാഃ
അനുതപ്ത, ശിഖ, വിപ്രാശ, ത്രിദിവ, ക്രമു, അമൃത, സുകൃത — ഇവയാണ് അവിടെയുള്ള ഏഴു പ്രധാന നദികൾ.
ഏതേ ശൈലാസ് തഥാ നദ്യഃ പ്രധാനാഃ കഥിതാ ദ്വിജാഃ ക്ഷുദ്രനദ്യസ് തഥാ ശൈലാസ് തത്ര സന്തി സഹസ്രശഃ
ഇവയാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട പർവതങ്ങളും നദികളും, മഹർഷിമാരേ. അവിടെയെല്ലാം ആയിരക്കണക്കിന് ചെറിയ പർവതങ്ങളും നദികളും ഉണ്ട്.
താഃ പിബന്തി സദാ ഹൃഷ്ടാ നദീര് ജനപദാസ് തു തേ അവസര്പിണീ നദീ തേഷാം ന ചൈവോത്സര്പിണീ ദ്വിജാഃ
അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ ആ നദികളുടെ വെള്ളം സന്തോഷത്തോടെ എപ്പോഴും കുടിക്കുന്നു. അവിടെയുള്ള നദികൾ എല്ലാം താഴേക്ക് ഒഴുകുന്നതാണ്; ഉയരുന്നവയില്ല, മഹർഷിമാരേ.
ന തേഷ്വ് അസ്തി യുഗാവസ്ഥാ തേഷു സ്ഥാനേഷു സപ്തസു ത്രേതായുഗസമഃ കാലഃ സര്വദൈവ ദ്വിജോത്തമാഃ
ആ ഏഴു പ്രദേശങ്ങളിൽ യುಗങ്ങളുടെ വ്യത്യാസം ഇല്ല. അവിടുത്തെ കാലം എപ്പോഴും ത്രേതായുഗം പോലെയാണ്, മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
പ്ലക്ഷദ്വീപാദികേ വിപ്രാഃ ശാകദ്വീപാന്തികേഷു വൈ പഞ്ചവര്ഷസഹസ്രാണി ജനാ ജീവന്ത്യ് അനാമയാഃ
പ്ലക്ഷദ്വീപിലും ശാകദ്വീപിന് അപ്പുറത്തുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലും, മഹർഷിമാരേ, ജനങ്ങൾ അഞ്ചായിരം വർഷം രോഗമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നു.
ധര്മശ് ചതുര്വിധസ് തേഷു വര്ണാശ്രമവിഭാഗജഃ വര്ണാശ് ച തത്ര ചത്വാരസ് താന് ബുധാഃ പ്രവദാമി വഃ
അവിടുത്തെ ധർമ്മം നാലുവിധമാണ്; വർണ്ണാശ്രമ വിഭജനത്തിൽ നിന്നാണ് അതു വരുന്നത്. അവിടെ നാലു വർണ്ണങ്ങളുണ്ട്; അതു ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയുന്നു, ജ്ഞാനികളേ.
ആര്യകാഃ കുരവശ് ചൈവ വിവിശ്വാ ഭാവിനശ് ച യേ വിപ്രക്ഷത്രിയവൈശ്യാസ് തേ ശൂദ്രാശ് ച മുനിസത്തമാഃ
ആര്യകർ, കുറുക്കൾ, വിവിശ്വന്മാർ, ഭാവിനന്മാർ — ഇവരാണ് അവിടെ ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ, മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
ജമ്ബൂവൃക്ഷപ്രമാണസ് തു തന്മധ്യേ സുമഹാതരുഃ പ്ലക്ഷസ് തന്നാമസംജ്ഞോ ഽയം പ്ലക്ഷദ്വീപോ ദ്വിജോത്തമാഃ
അവിടുത്തെ നടുവിൽ ജമ്പൂവൃക്ഷംപോലെയുള്ള വലിയ പ്ലക്ഷവൃക്ഷം നിലകൊള്ളുന്നു. അതിന്റെ പേരിൽ ആ ദേശം പ്ലക്ഷദ്വീപം എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്, മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
ഇജ്യതേ തത്ര ഭഗവാംസ് തൈര് വര്ണൈര് ആര്യകാദിഭിഃ സോമരൂപീ ജഗത്സ്രഷ്ടാ സര്വഃ സര്വേശ്വരോ ഹരിഃ
അവിടുത്തെ ആ വർണ്ണങ്ങൾ, ആര്യകർ മുതലായവർ, ഭഗവാനെ ആരാധിക്കുന്നു. സർവ്വലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും സർവ്വേശ്വരനുമായ ഹരിയാണ് അവിടുത്തെ സോമസ്വരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നത്.