അത ഊര്ധ്വം ച്യുതേ ധര്മേ ഗുണഹീനാഃ പ്രജാസ് തഥാ ശീലവ്യസനമ് ആസാദ്യ പ്രാപ്സ്യന്തി ഹ്രാസമ് ആയുഷഃ
ഇതിനു ശേഷം ധർമ്മം തളർന്നാൽ, ഗുണങ്ങളില്ലാത്തവർ ദുഷ്പ്രവൃത്തികളിൽ വീണു, അവരുടെ ആയുസ്സ് കുറയാൻ തുടങ്ങും.
ആയുര്ഹാന്യാ ബലഗ്നാനിര് ബലഗ്നാന്യാ വിവര്ണതാ വൈവര്ണ്യാദ് വ്യാധിസംപീഡാ നിര്വേദോ വ്യാധിപീഡനാത്
ആയുസ്സ് കുറയുകയും, ബലം നഷ്ടപ്പെടുകയും, അതിനൊപ്പം നിറം മങ്ങുകയും ചെയ്യും. നിറം പോയതുകൊണ്ട് രോഗം പിടിപെടും; രോഗം മൂലം മനസ്സിൽ നിരാശയും ഉണ്ടാകും.
നിര്വേദാദ് ആത്മസംബോധഃ സംബോധാദ് ധര്മശീലതാ ഏവം ഗത്വാ പരാം കാഷ്ഠാം പ്രപത്സ്യന്തി കൃതം യുഗമ്
നിരാശയിൽ നിന്ന് ആത്മബോധം ഉരുത്തിരിയുന്നു; ആത്മബോധത്തിൽ നിന്ന് ധർമ്മവും നല്ല ആചാരവും ഉണ്ടാകും. ഇങ്ങനെ പരമാവധി പരിധിയിലെത്തുമ്പോൾ അവർ കൃതയുഗം പ്രാപിക്കും.
ഉദ്ദേശതോ ധര്മശീലാഃ കേചിന് മധ്യസ്ഥതാം ഗതാഃ കിംധര്മശീലാഃ കേചിത് തു കേചിദ് അത്ര കുതൂഹലാഃ
ചിലർ ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവരായിരിക്കും; ചിലർ മധ്യസ്ഥരായിരിക്കും; ചിലർ ധർമ്മത്തിൽ ഉറപ്പില്ലാത്തവരും, ചിലർ അതിൽ വെറും കൗതുകക്കാരുമാണ്.
പ്രത്യക്ഷമ് അനുമാനം ച പ്രമാണമ് ഇതി നിശ്ചിതാഃ അപ്രമാണം കരിഷ്യന്തി സര്വമ് ഇത്യ് അപരേ ജനാഃ
പ്രത്യക്ഷവും അനുമാനവും മാത്രമാണ് സത്യം എന്ന് ഉറപ്പുള്ളവർ ചിലർ; മറ്റുചിലർ ഒന്നിനും യഥാർത്ഥ അളവ് ഇല്ലെന്നപോലെ പെരുമാറും.
നാസ്തിക്യപരതാശ് ചാപി കേചിദ് ധര്മവിലോപകാഃ ഭവിഷ്യന്തി നരാ മൂഢാ ദ്വിജാഃ പണ്ഡിതമാനിനഃ
ചിലർ നാസ്തികതയിലും ധർമ്മനാശത്തിലും താൽപര്യമുള്ളവരായിരിക്കും; അവൻമാർ മണ്ടന്മാരും, ദ്വിജന്മാരിൽ ചിലർ തങ്ങൾ വലിയ പണ്ഡിതന്മാരാണെന്ന് അഭിമാനിക്കുകയും ചെയ്യും.
തദാത്വമാത്രശ്രദ്ധേയാ ശാസ്ത്രജ്ഞാനബഹിഷ്കൃതാഃ ദാമ്ഭികാസ് തേ ഭവിഷ്യന്തി നരാ ജ്ഞാനവിലോപിതാഃ
അപ്പോൾ, ആ സമയത്ത്, ആളുകൾ ഇപ്പോഴുള്ളതിൽ മാത്രം വിശ്വസിക്കും; ശാസ്ത്രജ്ഞാനം അവഗണിക്കും; അവർ കപടന്മാരും യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനമില്ലാത്തവരുമായിരിക്കും.
തഥാ വിലുലിതേ ധര്മേ ജനാഃ ശ്രേഷ്ഠപുരസ്കൃതാഃ ശുഭാന് സമാചരിഷ്യന്തി ദാനശീലപരായണാഃ
അങ്ങനെ ധർമ്മം തകർന്നുപോയപ്പോൾ, നല്ലവരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നവർ ദാനം ചെയ്യുന്നതിലും നല്ല പ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെടും.
സര്വഭക്ഷാഃ സ്വയംഗുപ്താ നിര്ഘൃണാ നിരപത്രപാഃ ഭവിഷ്യന്തി തദാ ലോകേ തത് കഷായസ്യ ലക്ഷണമ്
അപ്പോൾ ലോകത്ത് എല്ലാവിധവും ഭക്ഷിക്കുന്നവരും, സ്വയം രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരും, ദയയില്ലാത്തവരും ലജ്ജയില്ലാത്തവരുമായിരിക്കും; ഇതാണ് കഷായയുഗത്തിന്റെ ലക്ഷണം.
കഷായോപപ്ലവേ കാലേ ജ്ഞാനനിഷ്ഠാപ്രണാശനേ സിദ്ധിമ് അല്പേന കാലേന പ്രാപ്സ്യന്തി നിരുപസ്കൃതാഃ
കഷായം ഉയരുന്ന സമയത്ത്, ജ്ഞാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം നശിച്ചപ്പോൾ, അലങ്കാരമില്ലാത്തവർ കുറച്ച് സമയത്തിനുള്ളിൽ സിദ്ധി നേടും.
വിപ്രാണാം ശാശ്വതീം വൃത്തിം യദാ വര്ണാവരേ ജനാഃ സംശ്രയിഷ്യന്തി ഭോ വിപ്രാസ് തത് കഷായസ്യ ലക്ഷണമ്
നിമ്നജാതിക്കാർ ബ്രാഹ്മണരുടെ ശാശ്വതജീവിക സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, അതാണ് കഷായയുഗത്തിന്റെ ലക്ഷണം.
മഹായുദ്ധം മഹാവര്ഷം മഹാവാതം മഹാതപഃ ഭവിഷ്യതി യുഗേ ക്ഷീണേ തത് കഷായസ്യ ലക്ഷണമ്
യുഗം ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ വലിയ യുദ്ധങ്ങളും, വലിയ മഴയും, വലിയ കാറ്റും, വലിയ ചൂടും ഉണ്ടാകും; ഇതാണ് കഷായയുഗത്തിന്റെ ലക്ഷണം.
വിപ്രരൂപേണ യക്ഷാംസി രാജാനഃ കര്ണവേദിനഃ പൃഥിവീമ് ഉപഭോക്ഷ്യന്തി യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ
യുഗാന്തത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണരൂപത്തിൽ യക്ഷന്മാരും, കാത് കുത്തിയ രാജാക്കന്മാരും ഭൂമിയിൽ ആസ്വദിക്കും.
നിഃസ്വാധ്യായവഷട്കാരാഃ കുനേതാരോ ഽഭിമാനിനഃ ക്രവ്യാദാ ബ്രഹ്മരൂപേണ സര്വഭക്ഷ്യാ വൃഥാവ്രതാഃ
പാരായണവും ഹോമവും ഇല്ലാത്തവർ, ദുഷ്പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന നേതാക്കൾ, അഭിമാനികൾ, ബ്രാഹ്മണരൂപത്തിൽ മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവർ, എല്ലാം കഴിക്കുന്നവർ, വ്യർത്ഥവ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർ.
മൂര്ഖാശ് ചാര്ഥപരാ ലുബ്ധാഃ ക്ഷുദ്രാഃ ക്ഷുദ്രപരിച്ഛദാഃ വ്യവഹാരോപവൃത്താശ് ച ച്യുതാ ധര്മാശ് ച ശാശ്വതാത്
മണ്ടന്മാർ, ധനത്തിൽ മാത്രമുളള താൽപര്യം, ലാഭലോലത, ചുരുങ്ങിയ വസ്തുക്കൾ, ദുർവ്യവഹാരങ്ങൾ, ശാശ്വതധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വീണുപോയവർ.
ഹര്താരഃ പരരത്നാനാം പരദാരപ്രധര്ഷകാഃ കാമാത്മാനോ ദുരാത്മാനഃ സോപധാഃ പ്രിയസാഹസാഃ
മറ്റുള്ളവരുടെ രത്നങ്ങൾ മോഷ്ടിക്കുന്നവർ, മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെ അപമാനിക്കുന്നവർ, കാമത്തിൽ മാത്രം ജീവിക്കുന്നവർ, ദുഷ്ടന്മാർ, കപടന്മാർ, അപകടം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവർ.
തേഷു പ്രഭവമാണേഷു ജനേഷ്വ് അപി ച സര്വശഃ അഭാവിനോ ഭവിഷ്യന്തി മുനയോ ബഹുരൂപിണഃ
ഈ മനുഷ്യർ വളരെയധികം വളരുമ്പോഴും, പല രൂപങ്ങളിലുമുള്ള ധാരാളം മുനികൾ അവിടെയുണ്ടാകും; എന്നാൽ അവർ ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കില്ല.
കലൌ യുഗേ സമുത്പന്നാഃ പ്രധാനപുരുഷാശ് ച യേ കഥായോഗേന താന് സര്വാന് പൂജയിഷ്യന്തി മാനവാഃ
കലിയുഗത്തിൽ, പ്രധാനപ്പെട്ടവരും പ്രശസ്തരുമായി മാറുന്നവർ എല്ലാവരെയും മനുഷ്യർ കഥകൾ പറഞ്ഞ് ആദരിക്കും.
സസ്യചൌരാ ഭവിഷ്യന്തി തഥാ ചൈലാപഹാരിണഃ ഭോക്ഷ്യഭോജ്യഹരാശ് ചൈവ കരണ്ഡാനാം ച ഹാരിണഃ
അന്നത്തൊഴിലാളികളും വസ്ത്രം മോഷ്ടിക്കുന്നവരും ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളും സാധനങ്ങളും മോഷ്ടിക്കുന്നവരും കൂടെ കൂഡുകളും കവർച്ച ചെയ്യുന്നവരും ഉണ്ടാകും.
ചൌരാശ് ചൌരസ്യ ഹര്താരോ ഹന്താ ഹന്തുര് ഭവിഷ്യതി ചൌരൈശ് ചൌരക്ഷയേ ചാപി കൃതേ ക്ഷേമം ഭവിഷ്യതി
ചോരന്മാർ മറ്റൊരു ചോരനെ കവർക്കും; കൊലയാളികൾ മറ്റൊരു കൊലയാളിയെ കൊല്ലും; ചോരന്മാർ തമ്മിൽ തന്നെ നശിച്ചാൽ, അപ്പോൾ സുരക്ഷ ഉണ്ടാകും.
നിഃസാരേ ക്ഷുഭിതേ കാലേ നിഷ്ക്രിയേ സംവ്യവസ്ഥിതേ നരാ വനം ശ്രയിഷ്യന്തി കരഭാരപ്രപീഡിതാഃ
അർത്ഥവശാലമില്ലാത്ത, അശാന്തമായ, പ്രവർത്തനം നിൽക്കുന്ന കാലത്ത്, ഭാരത്തിൽ തളർന്ന മനുഷ്യർ കാടുകളിലേക്ക് അഭയം തേടും.
യജ്ഞകര്മണ്യ് ഉപരതേ രക്ഷാംസി ശ്വാപദാനി ച കീടമൂഷികസര്പാശ് ച ധര്ഷയിഷ്യന്തി മാനവാന്
യജ്ഞങ്ങൾ നിൽക്കുമ്പോൾ, പിശാചുകളും കാട്ടുമൃഗങ്ങളും കീടങ്ങളും എലി പാമ്പുകളും മനുഷ്യരെ ആക്രമിക്കും.
ക്ഷേമം സുഭിക്ഷമ് ആരോഗ്യം സാമഗ്ര്യം ചൈവ ബന്ധുഷു ഉദ്ദേശേഷു നരാഃ ശ്രേഷ്ഠാ ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ബന്ധുക്കളിൽ മികച്ചവരായ മനുഷ്യർ ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ സുരക്ഷയും സമൃദ്ധിയും ആരോഗ്യവും ആവശ്യമായ സാധനങ്ങളും ലഭിക്കും.
സ്വയംപാലാഃ സ്വയം ചൌരാഃ പ്ലവസംഭാരസംഭൃതാഃ മണ്ഡലൈഃ സംഭവിഷ്യന്തി ദേശേ ദേശേ പൃഥക് പൃഥക്
മനുഷ്യർ സ്വയം രക്ഷകരും സ്വയം കള്ളന്മാരും ആയിരിക്കും; ജീവിക്കാൻ വേണ്ടത് സ്വയം സമ്പാദിച്ച്, ഓരോ പ്രദേശത്തും വേർതിരിഞ്ഞ് കൂട്ടങ്ങളായി ജീവിക്കും.
സ്വദേശേഭ്യഃ പരിഭ്രഷ്ടാ നിഃസാരാഃ സഹ ബന്ധുഭിഃ നരാഃ സര്വേ ഭവിഷ്യന്തി തദാ കാലപരിക്ഷയാത്
സ്വദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട്, അർത്ഥശൂന്യരായി, ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം, എല്ലാവരും കാലത്തിന്റെ ക്ഷയത്താൽ ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കും.
തതഃ സര്വേ സമാദായ കുമാരാന് പ്രദ്രുതാ ഭയാത് കൌശികീം സംതരിഷ്യന്തി നരാഃ ക്ഷുദ്ഭയപീഡിതാഃ
അപ്പോൾ ഭയത്താൽ എല്ലാവരും കുട്ടികളെ കൂട്ടി, വിശപ്പും ഭയവും കൊണ്ട് പീഡിതരായി, കൗശികി നദി കടന്ന് ഓടിപ്പോകും.
അങ്ഗാന് വങ്ഗാന് കലിങ്ഗാംശ് ച കാശ്മീരാന് അഥ കോശലാന് ഋഷികാന്തഗിരിദ്രോണീഃ സംശ്രയിഷ്യന്തി മാനവാഃ
അംഗം, വംഗം, കലിംഗം, കാശ്മീരം, കോശലം, ഋഷികാന്തപർവതങ്ങളുടെ താഴ്വരകൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ മനുഷ്യർ അഭയം തേടും.
കൃത്സ്നം ച ഹിമവത്പാര്ശ്വം കൂലം ച ലവണാമ്ഭസഃ വിവിധം ജീര്ണപത്ത്രം ച വല്കലാന്യ് അജിനാനി ച
ഹിമാലയത്തിന്റെ മുഴുവൻ വശത്തും ഉപ്പു കടലിന്റെ തീരത്തും, പഴയ ഇലകളും വർക്കും മൃഗത്വക്കും ധരിച്ച് അവർ താമസിക്കും.
സ്വയം കൃത്വാ നിവത്സ്യന്തി തസ്മിന് ഭൂതേ യുഗക്ഷയേ അരണ്യേഷു ച വത്സ്യന്തി നരാ മ്ലേച്ഛഗണൈഃ സഹ
ഇവയെല്ലാം സ്വയം ഉണ്ടാക്കി, യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ അവിടെ താമസിക്കും; മനുഷ്യർ കാടുകളിൽ വിദേശികൾക്കൊപ്പം ജീവിക്കും.
നൈവ ശൂന്യാ നവാരണ്യാ ഭവിഷ്യതി വസുംധരാ അഗോപ്താരശ് ച ഗോപ്താരോ ഭവിഷ്യന്തി നരാധിപാഃ
ഭൂമി ഒരിക്കലും ശൂന്യമായോ പുതിയ കാടായി മാറുകയോ ചെയ്യില്ല; രാജാക്കന്മാർ ഒരുപോലെ രക്ഷകരും അശ്രദ്ധക്കാരും ആയിരിക്കും.