കുശീലാനാര്യഭൂയിഷ്ഠാ വൃഥാരൂപസമന്വിതാഃ പുരുഷാല്പം ബഹുസ്ത്രീകം തദ് യുഗാന്തസ്യ ലക്ഷണമ്
കുഷിലന്മാർ ആര്യന്മാരെക്കാൾ അധികം ഉണ്ടാകും; പലർക്കും വെറും ഭ്രമരൂപം മാത്രം കാണിക്കും; പുരുഷന്മാർ കുറവായിരിക്കും, സ്ത്രീകൾ കൂടുതലായിരിക്കും — ഇതാണ് യുഗാന്തത്തിന്റെ ലക്ഷണം.
ബഹുയാചനകോ ലോകോ ന ദാസ്യതി പരസ്പരമ് രാജചൌരാഗ്നിദണ്ഡാദിക്ഷീണഃ ക്ഷയമ് ഉപൈഷ്യതി
ലോകത്ത് എല്ലാവരും പരസ്പരം ഭിക്ഷ ചോദിക്കും, പക്ഷേ ആരും ഒന്നും നൽകില്ല; രാജാക്കന്മാരുടെയും കള്ളന്മാരുടെയും അഗ്നിയുടെയും ശിക്ഷയുടെയും കാരണത്താൽ ലോകം ക്ഷയത്തിലേക്ക് പോകും.
അഫലാനി ച സസ്യാനി തരുണാ വൃദ്ധശീലിനഃ അശീലാഃ സുഖിനോ ലോകേ ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
വിത്തുകൾക്ക് ഫലം ഉണ്ടാകില്ല; ചെറുപ്പക്കാർ മുതിർന്നവരുടെ പെരുമാറ്റം കാണിക്കും; നല്ല സ്വഭാവമില്ലാത്തവരും ലോകത്ത് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും — ഇതാണ് യുഗക്ഷയത്തിൽ സംഭവിക്കുക.
വര്ഷാസു പരുഷാ വാതാ നീചാഃ ശര്കരവര്ഷിണഃ സംദിഗ്ധഃ പരലോകശ് ച ഭവിഷ്യതി യുഗക്ഷയേ
മഴക്കാലത്ത് കാറ്റ് കടുത്തതായിരിക്കും; താഴ്ന്നവർ കല്ലുപൊതി പോലെ മഴ പെയ്യിക്കും; യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ പരലോകം സംശയകരമായിരിക്കും.
വൈശ്യാ ഇവ ച രാജന്യാ ധനധാന്യോപജീവിനഃ യുഗാപക്രമണേ പൂര്വം ഭവിഷ്യന്തി ന ബാന്ധവാഃ
രാജാക്കന്മാർ വ്യാപാരികളെപ്പോലെ ധനത്തിലും ധാന്യത്തിലും ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കും; യുഗം ക്ഷയിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ബന്ധുക്കൾ എന്നൊന്നില്ലാതാകും.
അപ്രവൃത്താഃ പ്രപശ്യന്തി സമയാഃ ശപഥാസ് തഥാ ഋണം സവിനയഭ്രംശം യുഗേ ക്ഷീണേ ഭവിഷ്യതി
ഉറപ്പുകൾ പാലിക്കപ്പെടില്ല; സത്യം പറഞ്ഞ് കൂറ്റം കഴിയും; കടം തിരിച്ചടയ്ക്കുമ്പോൾ ആദരവില്ലാതെ ചെയ്യും — യുഗം ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ ഇതൊക്കെയാണ് സംഭവിക്കുക.
ഭവിഷ്യത്യ് അഫലോ ഹര്ഷഃ ക്രോധശ് ച സഫലോ നൃണാമ് അജാശ് ചാപി നിരോത്സ്യന്തി പയസോ ഽര്ഥേ യുഗക്ഷയേ
സന്തോഷം ഫലമില്ലാത്തതായിരിക്കും; കോപം മാത്രമേ ഫലം തരൂ; യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ പാൽക്കായി ആടുകളെയും പീഡിപ്പിക്കും.
അശാസ്ത്രവിഹിതോ യജ്ഞ ഏവമ് ഏവ ഭവിഷ്യതി അപ്രമാണം കരിഷ്യന്തി നരാഃ പണ്ഡിതമാനിനഃ
ശാസ്ത്രത്തിൽ പറയാത്ത യാഗങ്ങൾ നടത്തപ്പെടും; പണ്ഡിതരെന്നു കരുതുന്നവർ തെളിവില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കും.
ശാസ്ത്രോക്തസ്യാപ്രവക്താരോ ഭവിഷ്യന്തി ന സംശയഃ സര്വഃ സര്വം വിജാനാതി വൃദ്ധാന് അനുപസേവ്യ വൈ
ശാസ്ത്രത്തിൽ പറയുന്നതു പഠിപ്പിക്കാൻ ആരുമുണ്ടാകില്ല — ഇതിൽ സംശയമില്ല; എല്ലാവരും എല്ലാം അറിയുന്നു എന്ന് അവകാശപ്പെടും, മുതിർന്നവരെ സേവിക്കാതെയാണ്.
ന കശ്ചിദ് അകവിര് നാമ യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ നക്ഷത്രാണി വിയോഗാനി ന കര്മസ്ഥാ ദ്വിജാതയഃ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ കവിയല്ലാത്തവൻ ആരുമുണ്ടാകില്ല; നക്ഷത്രങ്ങൾ തമ്മിൽ വേർപിരിയും; ദ്വിജന്മാർ തങ്ങളുടെ കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്യില്ല.
ചൌരപ്രായാശ് ച രാജാനോ യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ കുണ്ഡീവൃഷാ നൈകൃതികാഃ സുരാപാ ബ്രഹ്മവാദിനഃ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ രാജാക്കന്മാർ കൂടുതലും കള്ളന്മാരാകും; പശുവളർത്തുന്നവർ കപടരായിരിക്കും; മദ്യപാനികൾ വേദം സംസാരിക്കും.
അശ്വമേധേന യക്ഷ്യന്തേ യുഗാന്തേ ദ്വിജസത്തമാഃ യാജയിഷ്യന്ത്യ് അയാജ്യാംസ് തു തഥാഭക്ഷ്യസ്യ ഭക്ഷിണഃ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ഉത്തമ ദ്വിജന്മാർ അശ്വമേധം നടത്തും; യാഗത്തിന് അയോഗ്യരെയും യാഗം ചെയ്യിക്കും; ഭക്ഷിക്കരുതാത്തതും ഭക്ഷിക്കും.
ബ്രാഹ്മണാ ധനതൃഷ്ണാര്താ യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ ഭോഃശബ്ദമ് അഭിധാസ്യന്തി ന ച കശ്ചിത് പഠിഷ്യതി
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർ ധനലോഭത്തിൽ പെടും; 'ഭോ' എന്ന വാക്ക് മാത്രം പറയും; പഠിക്കാൻ ആരുമുണ്ടാകില്ല.
ഏകശങ്ഖാസ് തഥാ നാര്യോ ഗവേധുകപിനദ്ധകാഃ നക്ഷത്രാണി വിവര്ണാനി വിപരിതാ ദിശോ ദശ
സ്ത്രീകൾ ഒരു ആഭരണമേ ധരിക്കും, പശുവിന്റെ ത്വക്കിൽ കെട്ടിയിരിക്കും; നക്ഷത്രങ്ങൾ നിറംകെടയും; പത്ത് ദിശകളും മറിച്ചുപോകും.
സംധ്യാരാഗോ വിദഗ്ധാങ്ഗോ ഭവിഷ്യതി യുഗക്ഷയേ പ്രേഷയന്തി പിതൄന് പുത്രാ വധൂഃ ശ്വശ്രൂഃ സ്വകര്മസു
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ സന്ധ്യയുടെ നിറം ചുവപ്പായിരിക്കും; ശരീരം ചുട്ടുപോകും; മക്കൾ അച്ഛന്മാരെയും മരുമക്കൾ അമ്മായിമാരെയും അവരുടെ ജോലി ചെയ്യാൻ അയക്കും.
യുഗേഷ്വ് ഏവം നിവത്സ്യന്തി പ്രമദാശ് ച നരാസ് തഥാ അകൃത്വാഗ്രാണി ഭോക്ഷ്യന്തി ദ്വിജാശ് ചൈവാഹുതാഗ്നയഃ
ഇങ്ങനെ, യുഗങ്ങളിൽ സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും നിയന്ത്രണമില്ലാതെ ജീവിക്കും; ദ്വിജന്മാർ അഗ്നിയിൽ ആദ്യഭാഗം അർപ്പിക്കാതെ ഭക്ഷിക്കും.
ഭിക്ഷാം ബലിമ് അദത്ത്വാ ച ഭോക്ഷ്യന്തി പുരുഷാഃ സ്വയമ് വഞ്ചയിത്വാ പതീന് സുപ്താന് ഗമിഷ്യന്തി സ്ത്രിയോ ഽന്യതഃ
ഭിക്ഷയും ബലിയും നൽകാതെ തന്നെ പുരുഷന്മാർ ഭക്ഷണം കഴിക്കും; സ്ത്രീകൾ ഭർത്താക്കന്മാർ ഉറങ്ങുമ്പോൾ അവരെ വഞ്ചിച്ച് മറ്റിടങ്ങളിലേക്ക് പോകും.
ന വ്യാധിതാന് നാപ്യ് അരൂപാന് നോദ്യതാന് നാപ്യ് അസൂയകാന് കൃതേ ന പ്രതികര്താ ച യുഗേ ക്ഷീണേ ഭവിഷ്യതി
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ രോഗികൾക്കും, രൂപരഹിതർക്കും, ദരിദ്രർക്കും, അസൂയകർക്കും പരിഗണനയുണ്ടാകില്ല; ചെയ്ത സഹായത്തിന് മറുപടി നൽകുന്നവരും ഇല്ല.
ഏവം വിലമ്ബിതേ ധര്മേ മാനുഷാഃ കരപീഡിതാഃ കുത്ര ദേശേ നിവത്സ്യന്തി കിമാഹാരവിഹാരിണഃ
ഇങ്ങനെ ധർമ്മം വൈകുമ്പോൾ, മനുഷ്യർ കരംകൊണ്ട ബുദ്ധിമുട്ടുമ്പോൾ, അവർ എവിടെയാണ് താമസിക്കുക? ഭക്ഷണവും ജീവിക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗവും എങ്ങനെ കണ്ടെത്തും?
കിംകര്മാണഃ കിമീഹന്തഃ കിംപ്രമാണാഃ കിമായുഷഃ കാം ച കാഷ്ഠാം സമാസാദ്യ പ്രപത്സ്യന്തി കൃതം യുഗമ്
അവർ എന്താണ് ചെയ്യുക? എന്തിനാണ് ശ്രമിക്കുക? എന്താണ് അവരുടെ അളവ്? എത്രയാണു ആയുസ്സ്? ഏത് പരിധിയിലെത്തുമ്പോൾ അവർ കൃതയുഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കും?
അത ഊര്ധ്വം ച്യുതേ ധര്മേ ഗുണഹീനാഃ പ്രജാസ് തഥാ ശീലവ്യസനമ് ആസാദ്യ പ്രാപ്സ്യന്തി ഹ്രാസമ് ആയുഷഃ
ഇതിനു ശേഷം ധർമ്മം തളർന്നാൽ, ഗുണങ്ങളില്ലാത്തവർ ദുഷ്പ്രവൃത്തികളിൽ വീണു, അവരുടെ ആയുസ്സ് കുറയാൻ തുടങ്ങും.
ആയുര്ഹാന്യാ ബലഗ്നാനിര് ബലഗ്നാന്യാ വിവര്ണതാ വൈവര്ണ്യാദ് വ്യാധിസംപീഡാ നിര്വേദോ വ്യാധിപീഡനാത്
ആയുസ്സ് കുറയുകയും, ബലം നഷ്ടപ്പെടുകയും, അതിനൊപ്പം നിറം മങ്ങുകയും ചെയ്യും. നിറം പോയതുകൊണ്ട് രോഗം പിടിപെടും; രോഗം മൂലം മനസ്സിൽ നിരാശയും ഉണ്ടാകും.
നിര്വേദാദ് ആത്മസംബോധഃ സംബോധാദ് ധര്മശീലതാ ഏവം ഗത്വാ പരാം കാഷ്ഠാം പ്രപത്സ്യന്തി കൃതം യുഗമ്
നിരാശയിൽ നിന്ന് ആത്മബോധം ഉരുത്തിരിയുന്നു; ആത്മബോധത്തിൽ നിന്ന് ധർമ്മവും നല്ല ആചാരവും ഉണ്ടാകും. ഇങ്ങനെ പരമാവധി പരിധിയിലെത്തുമ്പോൾ അവർ കൃതയുഗം പ്രാപിക്കും.
ഉദ്ദേശതോ ധര്മശീലാഃ കേചിന് മധ്യസ്ഥതാം ഗതാഃ കിംധര്മശീലാഃ കേചിത് തു കേചിദ് അത്ര കുതൂഹലാഃ
ചിലർ ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവരായിരിക്കും; ചിലർ മധ്യസ്ഥരായിരിക്കും; ചിലർ ധർമ്മത്തിൽ ഉറപ്പില്ലാത്തവരും, ചിലർ അതിൽ വെറും കൗതുകക്കാരുമാണ്.
പ്രത്യക്ഷമ് അനുമാനം ച പ്രമാണമ് ഇതി നിശ്ചിതാഃ അപ്രമാണം കരിഷ്യന്തി സര്വമ് ഇത്യ് അപരേ ജനാഃ
പ്രത്യക്ഷവും അനുമാനവും മാത്രമാണ് സത്യം എന്ന് ഉറപ്പുള്ളവർ ചിലർ; മറ്റുചിലർ ഒന്നിനും യഥാർത്ഥ അളവ് ഇല്ലെന്നപോലെ പെരുമാറും.
നാസ്തിക്യപരതാശ് ചാപി കേചിദ് ധര്മവിലോപകാഃ ഭവിഷ്യന്തി നരാ മൂഢാ ദ്വിജാഃ പണ്ഡിതമാനിനഃ
ചിലർ നാസ്തികതയിലും ധർമ്മനാശത്തിലും താൽപര്യമുള്ളവരായിരിക്കും; അവൻമാർ മണ്ടന്മാരും, ദ്വിജന്മാരിൽ ചിലർ തങ്ങൾ വലിയ പണ്ഡിതന്മാരാണെന്ന് അഭിമാനിക്കുകയും ചെയ്യും.
തദാത്വമാത്രശ്രദ്ധേയാ ശാസ്ത്രജ്ഞാനബഹിഷ്കൃതാഃ ദാമ്ഭികാസ് തേ ഭവിഷ്യന്തി നരാ ജ്ഞാനവിലോപിതാഃ
അപ്പോൾ, ആ സമയത്ത്, ആളുകൾ ഇപ്പോഴുള്ളതിൽ മാത്രം വിശ്വസിക്കും; ശാസ്ത്രജ്ഞാനം അവഗണിക്കും; അവർ കപടന്മാരും യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനമില്ലാത്തവരുമായിരിക്കും.
തഥാ വിലുലിതേ ധര്മേ ജനാഃ ശ്രേഷ്ഠപുരസ്കൃതാഃ ശുഭാന് സമാചരിഷ്യന്തി ദാനശീലപരായണാഃ
അങ്ങനെ ധർമ്മം തകർന്നുപോയപ്പോൾ, നല്ലവരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നവർ ദാനം ചെയ്യുന്നതിലും നല്ല പ്രവൃത്തികളിലും ഏർപ്പെടും.
സര്വഭക്ഷാഃ സ്വയംഗുപ്താ നിര്ഘൃണാ നിരപത്രപാഃ ഭവിഷ്യന്തി തദാ ലോകേ തത് കഷായസ്യ ലക്ഷണമ്
അപ്പോൾ ലോകത്ത് എല്ലാവിധവും ഭക്ഷിക്കുന്നവരും, സ്വയം രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരും, ദയയില്ലാത്തവരും ലജ്ജയില്ലാത്തവരുമായിരിക്കും; ഇതാണ് കഷായയുഗത്തിന്റെ ലക്ഷണം.
കഷായോപപ്ലവേ കാലേ ജ്ഞാനനിഷ്ഠാപ്രണാശനേ സിദ്ധിമ് അല്പേന കാലേന പ്രാപ്സ്യന്തി നിരുപസ്കൃതാഃ
കഷായം ഉയരുന്ന സമയത്ത്, ജ്ഞാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം നശിച്ചപ്പോൾ, അലങ്കാരമില്ലാത്തവർ കുറച്ച് സമയത്തിനുള്ളിൽ സിദ്ധി നേടും.