ശ്വാപദപ്രചുരത്വം ച ഗവാം ചൈവ പരിക്ഷയഃ സാധൂനാം പരിവൃത്തിശ് ച വിദ്യാദ് അന്തഗതേ യുഗേ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ വളരെ അധികം വർദ്ധിക്കും, പശുക്കൾ കുറയും, സന്മാർഗ്ഗികൾ പിന്മാറും.
അന്ത്യാ മധ്യേ നിവത്സ്യന്തി മധ്യാശ് ചാന്തനിവാസിനഃ നിര്ഹ്രീകാശ് ച പ്രജാഃ സര്വാ നഷ്ടാസ് തത്ര യുഗക്ഷയേ
യുഗാന്തത്തിൽ, ചണ്ടാളന്മാർ മദ്ധ്യവർഗ്ഗത്തിൽ താമസിക്കും, മദ്ധ്യവർഗ്ഗക്കാർ ചണ്ടാളന്മാരുടെ ഇടയിൽ താമസിക്കും; എല്ലാവർക്കും ലജ്ജയില്ലാതാകും, എല്ലാവരും വഴിതെറ്റും.
തപോയജ്ഞഫലാനാം ച വിക്രേതാരോ ദ്വിജോത്തമാഃ ഋതവോ വിപരീതാശ് ച ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, മഹാനുഭാവനായ ദ്വിജന്മാരേ, തപസ്സിന്റെയും യാഗത്തിന്റെയും ഫലങ്ങൾ വിൽക്കാൻ ആളുകൾ ഉണ്ടാകും; ঋതുക്കൾ മറിച്ചായിരിക്കും.
തഥാ ദ്വിഹായനാ ദമ്യാഃ കലൌ ലാങ്ഗലധാരിണഃ ചിത്രവര്ഷീ ച പര്ജന്യോ യുഗേ ക്ഷീണേ ഭവിഷ്യതി
കലിയുഗത്തിൽ, കാളകൾക്ക് രണ്ട് വർഷം മാത്രമേ ആയുസ് ഉണ്ടാകൂ, കർഷകർ ഉഴുന്ന് ചുമന്ന് നടക്കും, മഴ അനിയമിതമായി പെയ്യും.
സര്വേ ശൂരകുലേ ജാതാഃ ക്ഷമാനാഥാ ഭവന്തി ഹി യഥാ നിമ്നാഃ പ്രജാഃ സര്വാ ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാവരും വീരകുലത്തിൽ ജനിക്കും, ആരും സംരക്ഷകരില്ല; എല്ലാവരും താഴ്ന്നവരായി മാറും.
പിതൃദേയാനി ദത്താനി ഭവിഷ്യന്തി തഥാ സുതാഃ ന ച ധര്മം ചരിഷ്യന്തി മാനവാ നിര്ഗതേ യുഗേ
പിതാക്കന്മാർ നൽകിയ വസ്തുക്കൾ മക്കളുടെ സ്വത്തായിരിക്കും; എന്നാൽ യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യർ ധർമ്മം പാലിക്കില്ല.
ഊഷരാ ബഹുലാ ഭൂമിഃ പന്ഥാനസ് തസ്കരാവൃതാഃ സര്വേ ... വാണികാശ് ചൈവ ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
യുഗാന്തത്തിൽ, ഭൂമി കൂടുതലും ഉണങ്ങിയിരിക്കും, വഴികൾ കള്ളന്മാരാൽ നിറയുകയും വ്യാപാരികൾ എല്ലാവരും ഒരുപോലെയാകും.
പിതൃദായാദദത്താനി വിഭജന്തി തഥാ സുതാഃ ഹരണേ യത്നവന്തോ ഽപി ലോഭാദിഭിര് വിരോധിനഃ
പിതാക്കന്മാർ നൽകാത്ത സ്വത്തുകൾ മക്കൾ തമ്മിൽ വിഭജിക്കും; സ്വന്തമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും, അവർ ലാഭം കൊണ്ടും വൈരാഗ്യം കൊണ്ടും തമ്മിൽ വഴക്കിടും.
സൌകുമാര്യേ തഥാ രൂപേ രത്നേ ചോപക്ഷയം ഗതേ ഭവിഷ്യന്തി യുഗസ്യാന്തേ നാര്യഃ കേശൈര് അലംകൃതാഃ
സൗന്ദര്യവും ഭംഗിയും രത്നങ്ങളും കുറഞ്ഞു പോയപ്പോൾ, യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, സ്ത്രീകൾ മുടി മാത്രം അലങ്കാരമായി ധരിക്കും.
നിര്വീര്യസ്യ രതിസ് തത്ര ഗൃഹസ്ഥസ്യ ഭവിഷ്യതി യുഗാന്തേ സമനുപ്രാപ്തേ നാന്യാ ഭാര്യാസമാ രതിഃ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ഗൃഹസ്ഥന് സന്തോഷം സ്വന്തമായ ഭാര്യയോടു മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ; മറ്റാരോടും ആനന്ദം ഉണ്ടാകില്ല.
കുശീലാനാര്യഭൂയിഷ്ഠാ വൃഥാരൂപസമന്വിതാഃ പുരുഷാല്പം ബഹുസ്ത്രീകം തദ് യുഗാന്തസ്യ ലക്ഷണമ്
കുഷിലന്മാർ ആര്യന്മാരെക്കാൾ അധികം ഉണ്ടാകും; പലർക്കും വെറും ഭ്രമരൂപം മാത്രം കാണിക്കും; പുരുഷന്മാർ കുറവായിരിക്കും, സ്ത്രീകൾ കൂടുതലായിരിക്കും — ഇതാണ് യുഗാന്തത്തിന്റെ ലക്ഷണം.
ബഹുയാചനകോ ലോകോ ന ദാസ്യതി പരസ്പരമ് രാജചൌരാഗ്നിദണ്ഡാദിക്ഷീണഃ ക്ഷയമ് ഉപൈഷ്യതി
ലോകത്ത് എല്ലാവരും പരസ്പരം ഭിക്ഷ ചോദിക്കും, പക്ഷേ ആരും ഒന്നും നൽകില്ല; രാജാക്കന്മാരുടെയും കള്ളന്മാരുടെയും അഗ്നിയുടെയും ശിക്ഷയുടെയും കാരണത്താൽ ലോകം ക്ഷയത്തിലേക്ക് പോകും.
അഫലാനി ച സസ്യാനി തരുണാ വൃദ്ധശീലിനഃ അശീലാഃ സുഖിനോ ലോകേ ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
വിത്തുകൾക്ക് ഫലം ഉണ്ടാകില്ല; ചെറുപ്പക്കാർ മുതിർന്നവരുടെ പെരുമാറ്റം കാണിക്കും; നല്ല സ്വഭാവമില്ലാത്തവരും ലോകത്ത് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും — ഇതാണ് യുഗക്ഷയത്തിൽ സംഭവിക്കുക.
വര്ഷാസു പരുഷാ വാതാ നീചാഃ ശര്കരവര്ഷിണഃ സംദിഗ്ധഃ പരലോകശ് ച ഭവിഷ്യതി യുഗക്ഷയേ
മഴക്കാലത്ത് കാറ്റ് കടുത്തതായിരിക്കും; താഴ്ന്നവർ കല്ലുപൊതി പോലെ മഴ പെയ്യിക്കും; യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ പരലോകം സംശയകരമായിരിക്കും.
വൈശ്യാ ഇവ ച രാജന്യാ ധനധാന്യോപജീവിനഃ യുഗാപക്രമണേ പൂര്വം ഭവിഷ്യന്തി ന ബാന്ധവാഃ
രാജാക്കന്മാർ വ്യാപാരികളെപ്പോലെ ധനത്തിലും ധാന്യത്തിലും ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കും; യുഗം ക്ഷയിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ബന്ധുക്കൾ എന്നൊന്നില്ലാതാകും.
അപ്രവൃത്താഃ പ്രപശ്യന്തി സമയാഃ ശപഥാസ് തഥാ ഋണം സവിനയഭ്രംശം യുഗേ ക്ഷീണേ ഭവിഷ്യതി
ഉറപ്പുകൾ പാലിക്കപ്പെടില്ല; സത്യം പറഞ്ഞ് കൂറ്റം കഴിയും; കടം തിരിച്ചടയ്ക്കുമ്പോൾ ആദരവില്ലാതെ ചെയ്യും — യുഗം ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ ഇതൊക്കെയാണ് സംഭവിക്കുക.
ഭവിഷ്യത്യ് അഫലോ ഹര്ഷഃ ക്രോധശ് ച സഫലോ നൃണാമ് അജാശ് ചാപി നിരോത്സ്യന്തി പയസോ ഽര്ഥേ യുഗക്ഷയേ
സന്തോഷം ഫലമില്ലാത്തതായിരിക്കും; കോപം മാത്രമേ ഫലം തരൂ; യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ പാൽക്കായി ആടുകളെയും പീഡിപ്പിക്കും.
അശാസ്ത്രവിഹിതോ യജ്ഞ ഏവമ് ഏവ ഭവിഷ്യതി അപ്രമാണം കരിഷ്യന്തി നരാഃ പണ്ഡിതമാനിനഃ
ശാസ്ത്രത്തിൽ പറയാത്ത യാഗങ്ങൾ നടത്തപ്പെടും; പണ്ഡിതരെന്നു കരുതുന്നവർ തെളിവില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കും.
ശാസ്ത്രോക്തസ്യാപ്രവക്താരോ ഭവിഷ്യന്തി ന സംശയഃ സര്വഃ സര്വം വിജാനാതി വൃദ്ധാന് അനുപസേവ്യ വൈ
ശാസ്ത്രത്തിൽ പറയുന്നതു പഠിപ്പിക്കാൻ ആരുമുണ്ടാകില്ല — ഇതിൽ സംശയമില്ല; എല്ലാവരും എല്ലാം അറിയുന്നു എന്ന് അവകാശപ്പെടും, മുതിർന്നവരെ സേവിക്കാതെയാണ്.
ന കശ്ചിദ് അകവിര് നാമ യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ നക്ഷത്രാണി വിയോഗാനി ന കര്മസ്ഥാ ദ്വിജാതയഃ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ കവിയല്ലാത്തവൻ ആരുമുണ്ടാകില്ല; നക്ഷത്രങ്ങൾ തമ്മിൽ വേർപിരിയും; ദ്വിജന്മാർ തങ്ങളുടെ കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്യില്ല.
ചൌരപ്രായാശ് ച രാജാനോ യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ കുണ്ഡീവൃഷാ നൈകൃതികാഃ സുരാപാ ബ്രഹ്മവാദിനഃ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ രാജാക്കന്മാർ കൂടുതലും കള്ളന്മാരാകും; പശുവളർത്തുന്നവർ കപടരായിരിക്കും; മദ്യപാനികൾ വേദം സംസാരിക്കും.
അശ്വമേധേന യക്ഷ്യന്തേ യുഗാന്തേ ദ്വിജസത്തമാഃ യാജയിഷ്യന്ത്യ് അയാജ്യാംസ് തു തഥാഭക്ഷ്യസ്യ ഭക്ഷിണഃ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ഉത്തമ ദ്വിജന്മാർ അശ്വമേധം നടത്തും; യാഗത്തിന് അയോഗ്യരെയും യാഗം ചെയ്യിക്കും; ഭക്ഷിക്കരുതാത്തതും ഭക്ഷിക്കും.
ബ്രാഹ്മണാ ധനതൃഷ്ണാര്താ യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ ഭോഃശബ്ദമ് അഭിധാസ്യന്തി ന ച കശ്ചിത് പഠിഷ്യതി
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർ ധനലോഭത്തിൽ പെടും; 'ഭോ' എന്ന വാക്ക് മാത്രം പറയും; പഠിക്കാൻ ആരുമുണ്ടാകില്ല.
ഏകശങ്ഖാസ് തഥാ നാര്യോ ഗവേധുകപിനദ്ധകാഃ നക്ഷത്രാണി വിവര്ണാനി വിപരിതാ ദിശോ ദശ
സ്ത്രീകൾ ഒരു ആഭരണമേ ധരിക്കും, പശുവിന്റെ ത്വക്കിൽ കെട്ടിയിരിക്കും; നക്ഷത്രങ്ങൾ നിറംകെടയും; പത്ത് ദിശകളും മറിച്ചുപോകും.
സംധ്യാരാഗോ വിദഗ്ധാങ്ഗോ ഭവിഷ്യതി യുഗക്ഷയേ പ്രേഷയന്തി പിതൄന് പുത്രാ വധൂഃ ശ്വശ്രൂഃ സ്വകര്മസു
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ സന്ധ്യയുടെ നിറം ചുവപ്പായിരിക്കും; ശരീരം ചുട്ടുപോകും; മക്കൾ അച്ഛന്മാരെയും മരുമക്കൾ അമ്മായിമാരെയും അവരുടെ ജോലി ചെയ്യാൻ അയക്കും.
യുഗേഷ്വ് ഏവം നിവത്സ്യന്തി പ്രമദാശ് ച നരാസ് തഥാ അകൃത്വാഗ്രാണി ഭോക്ഷ്യന്തി ദ്വിജാശ് ചൈവാഹുതാഗ്നയഃ
ഇങ്ങനെ, യുഗങ്ങളിൽ സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും നിയന്ത്രണമില്ലാതെ ജീവിക്കും; ദ്വിജന്മാർ അഗ്നിയിൽ ആദ്യഭാഗം അർപ്പിക്കാതെ ഭക്ഷിക്കും.
ഭിക്ഷാം ബലിമ് അദത്ത്വാ ച ഭോക്ഷ്യന്തി പുരുഷാഃ സ്വയമ് വഞ്ചയിത്വാ പതീന് സുപ്താന് ഗമിഷ്യന്തി സ്ത്രിയോ ഽന്യതഃ
ഭിക്ഷയും ബലിയും നൽകാതെ തന്നെ പുരുഷന്മാർ ഭക്ഷണം കഴിക്കും; സ്ത്രീകൾ ഭർത്താക്കന്മാർ ഉറങ്ങുമ്പോൾ അവരെ വഞ്ചിച്ച് മറ്റിടങ്ങളിലേക്ക് പോകും.
ന വ്യാധിതാന് നാപ്യ് അരൂപാന് നോദ്യതാന് നാപ്യ് അസൂയകാന് കൃതേ ന പ്രതികര്താ ച യുഗേ ക്ഷീണേ ഭവിഷ്യതി
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ രോഗികൾക്കും, രൂപരഹിതർക്കും, ദരിദ്രർക്കും, അസൂയകർക്കും പരിഗണനയുണ്ടാകില്ല; ചെയ്ത സഹായത്തിന് മറുപടി നൽകുന്നവരും ഇല്ല.
ഏവം വിലമ്ബിതേ ധര്മേ മാനുഷാഃ കരപീഡിതാഃ കുത്ര ദേശേ നിവത്സ്യന്തി കിമാഹാരവിഹാരിണഃ
ഇങ്ങനെ ധർമ്മം വൈകുമ്പോൾ, മനുഷ്യർ കരംകൊണ്ട ബുദ്ധിമുട്ടുമ്പോൾ, അവർ എവിടെയാണ് താമസിക്കുക? ഭക്ഷണവും ജീവിക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗവും എങ്ങനെ കണ്ടെത്തും?
കിംകര്മാണഃ കിമീഹന്തഃ കിംപ്രമാണാഃ കിമായുഷഃ കാം ച കാഷ്ഠാം സമാസാദ്യ പ്രപത്സ്യന്തി കൃതം യുഗമ്
അവർ എന്താണ് ചെയ്യുക? എന്തിനാണ് ശ്രമിക്കുക? എന്താണ് അവരുടെ അളവ്? എത്രയാണു ആയുസ്സ്? ഏത് പരിധിയിലെത്തുമ്പോൾ അവർ കൃതയുഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കും?