അരക്ഷിതാരോ ഹര്താരോ ബലിഭാഗസ്യ പാര്ഥിവാഃ യുഗാന്തേ പ്രഭവിഷ്യന്തി സ്വരക്ഷണപരായണാഃ
കാലാവസാനത്ത്, രാജാക്കന്മാർ രക്ഷകരും ഭരണമെടുക്കുന്നവരും അല്ലാതെ കള്ളന്മാരാവും; അവർ സ്വരക്ഷണത്തിൽ മാത്രം താൽപര്യമുള്ളവരാകും.
അക്ഷത്രിയാശ് ച രാജാനോ വിപ്രാഃ ശൂദ്രോപജീവിനഃ ശൂദ്രാശ് ച ബ്രാഹ്മണാചാരാ ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
ക്ഷത്രിയഭാവമില്ലാതെ രാജാക്കന്മാരും, ബ്രാഹ്മണന്മാർ ശൂദ്രന്മാരെ ആശ്രയിച്ചും, ശൂദ്രന്മാർ ബ്രാഹ്മണരുടെ ആചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചും കാലാവസാനത്ത് കാണപ്പെടും.
ശ്രോത്രിയാഃ കാണ്ഡപൃഷ്ഠാശ് ച നിഷ്കര്മാണി ഹവീംഷി ച ഏകപങ്ക്ത്യാമ് അശിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ മുനിസത്തമാഃ
യുഗാന്തത്തിൽ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, പഠിച്ച ബ്രാഹ്മണന്മാരും കൂനൻമാരും യാഗങ്ങൾ ചെയ്യാത്തവരും ഒരേ വരിയിൽ ഇരുന്നു ഹോമവിഭവങ്ങൾ കഴിക്കും.
അശിഷ്ടവന്തോ ഽര്ഥപരാ നരാ മദ്യാമിഷപ്രിയാഃ മിത്രഭാര്യാം ഭജിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ പുരുഷാധമാഃ
യുഗാന്തത്തിൽ, അനുഗ്രഹം ഇല്ലാത്തവരും ധനത്തിൽ മാത്രം മനസ്സുള്ളവരും മദ്യവും മാംസവും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരും തങ്ങളുടെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഭാര്യമാരെ സ്വന്തമാക്കും.
രാജവൃത്തിസ്ഥിതാശ് ചൌരാ രാജാനശ് ചൌരശീലിനഃ ഭൃത്യാ ഹ്യ് അനിര്ദിഷ്ടഭുജോ ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, കള്ളന്മാർ രാജാവിന്റെ ജോലി ചെയ്യുകയും രാജാക്കന്മാർ കള്ളന്മാരുടെ സ്വഭാവം കാണിക്കുകയും ചെയ്യും; ദാസന്മാർക്ക് നിർദ്ദിഷ്ടമായ ജോലി ഇല്ലാതാകും.
ധനാനി ശ്ലാഘനീയാനി സതാം വൃത്തമ് അപൂജിതമ് അകുത്സനാ ച പതിതേ ഭവിഷ്യതി യുഗക്ഷയേ
യുഗാന്തത്തിൽ, സമ്പത്ത് മാത്രമേ പ്രശംസിക്കപ്പെടൂ, സന്മാർഗ്ഗം ആരും മാനിക്കില്ല, വീണുപോയവരെ ആരും കുറ്റം പറയുകയുമില്ല.
പ്രനഷ്ടനാസാഃ പുരുഷാ മുക്തകേശാ വിരൂപിണഃ ഊനഷോഡശവര്ഷാശ് ച പ്രസോഷ്യന്തി തഥാ സ്ത്രിയഃ
ആ പുരുഷന്മാർക്ക് മൂക്ക് ഇല്ലാതായിരിക്കും, മുടി അശുദ്ധമായിരിക്കും, രൂപം വിചിത്രമായിരിക്കും; സ്ത്രീകൾ പതിനാറാം വയസ്സിന് മുമ്പ് തന്നെ പ്രസവിക്കും.
അട്ടശൂലാ ജനപദാഃ ശിവശൂലാശ് ചതുഷ്പഥാഃ പ്രമദാഃ കേശശൂലാശ് ച ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ഗ്രാമങ്ങളിൽ രോഗം വ്യാപിക്കും, ചുറ്റുവഴികൾ ദുഷ്ടാത്മാക്കളാൽ ഭയപ്പെടുത്തപ്പെടും, സ്ത്രീകൾക്ക് മുടി സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
സര്വേ ബ്രഹ്മ വദിഷ്യന്തി ദ്വിജാ വാജസനേയികാഃ ശൂദ്രാഭാ വാദിനശ് ചൈവ ബ്രാഹ്മണാശ് ചാന്ത്യവാസിനഃ
വാജസനേയി സംപ്രദായത്തിൽപ്പെട്ട എല്ലാ ദ്വിജന്മാരും ബ്രഹ്മത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമെന്ന് അവകാശപ്പെടും; ബ്രാഹ്മണന്മാർ ശൂദ്രന്മാരെപ്പോലെ സംസാരിക്കും, അവർ ചണ്ടാളന്മാരുടെ ഇടയിൽ താമസിക്കും.
ശുക്ലദന്താ ജിതാക്ഷാശ് ച മുണ്ഡാഃ കാഷായവാസസഃ ശൂദ്രാ ധര്മം വദിഷ്യന്തി ശാഠ്യബുദ്ധ്യോപജീവിനഃ
വെളുത്ത പല്ലുള്ളവരും പാശകലയിലു ദക്ഷരായവരും തലമുണ്ണയുള്ളവരും കാഷായ വസ്ത്രം ധരിച്ചവരുമായ ശൂദ്രന്മാർ ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കും; അവർ വഞ്ചനയാൽ ഉപജീവനം നടത്തും.
ശ്വാപദപ്രചുരത്വം ച ഗവാം ചൈവ പരിക്ഷയഃ സാധൂനാം പരിവൃത്തിശ് ച വിദ്യാദ് അന്തഗതേ യുഗേ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ വളരെ അധികം വർദ്ധിക്കും, പശുക്കൾ കുറയും, സന്മാർഗ്ഗികൾ പിന്മാറും.
അന്ത്യാ മധ്യേ നിവത്സ്യന്തി മധ്യാശ് ചാന്തനിവാസിനഃ നിര്ഹ്രീകാശ് ച പ്രജാഃ സര്വാ നഷ്ടാസ് തത്ര യുഗക്ഷയേ
യുഗാന്തത്തിൽ, ചണ്ടാളന്മാർ മദ്ധ്യവർഗ്ഗത്തിൽ താമസിക്കും, മദ്ധ്യവർഗ്ഗക്കാർ ചണ്ടാളന്മാരുടെ ഇടയിൽ താമസിക്കും; എല്ലാവർക്കും ലജ്ജയില്ലാതാകും, എല്ലാവരും വഴിതെറ്റും.
തപോയജ്ഞഫലാനാം ച വിക്രേതാരോ ദ്വിജോത്തമാഃ ഋതവോ വിപരീതാശ് ച ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, മഹാനുഭാവനായ ദ്വിജന്മാരേ, തപസ്സിന്റെയും യാഗത്തിന്റെയും ഫലങ്ങൾ വിൽക്കാൻ ആളുകൾ ഉണ്ടാകും; ঋതുക്കൾ മറിച്ചായിരിക്കും.
തഥാ ദ്വിഹായനാ ദമ്യാഃ കലൌ ലാങ്ഗലധാരിണഃ ചിത്രവര്ഷീ ച പര്ജന്യോ യുഗേ ക്ഷീണേ ഭവിഷ്യതി
കലിയുഗത്തിൽ, കാളകൾക്ക് രണ്ട് വർഷം മാത്രമേ ആയുസ് ഉണ്ടാകൂ, കർഷകർ ഉഴുന്ന് ചുമന്ന് നടക്കും, മഴ അനിയമിതമായി പെയ്യും.
സര്വേ ശൂരകുലേ ജാതാഃ ക്ഷമാനാഥാ ഭവന്തി ഹി യഥാ നിമ്നാഃ പ്രജാഃ സര്വാ ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാവരും വീരകുലത്തിൽ ജനിക്കും, ആരും സംരക്ഷകരില്ല; എല്ലാവരും താഴ്ന്നവരായി മാറും.
പിതൃദേയാനി ദത്താനി ഭവിഷ്യന്തി തഥാ സുതാഃ ന ച ധര്മം ചരിഷ്യന്തി മാനവാ നിര്ഗതേ യുഗേ
പിതാക്കന്മാർ നൽകിയ വസ്തുക്കൾ മക്കളുടെ സ്വത്തായിരിക്കും; എന്നാൽ യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യർ ധർമ്മം പാലിക്കില്ല.
ഊഷരാ ബഹുലാ ഭൂമിഃ പന്ഥാനസ് തസ്കരാവൃതാഃ സര്വേ ... വാണികാശ് ചൈവ ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
യുഗാന്തത്തിൽ, ഭൂമി കൂടുതലും ഉണങ്ങിയിരിക്കും, വഴികൾ കള്ളന്മാരാൽ നിറയുകയും വ്യാപാരികൾ എല്ലാവരും ഒരുപോലെയാകും.
പിതൃദായാദദത്താനി വിഭജന്തി തഥാ സുതാഃ ഹരണേ യത്നവന്തോ ഽപി ലോഭാദിഭിര് വിരോധിനഃ
പിതാക്കന്മാർ നൽകാത്ത സ്വത്തുകൾ മക്കൾ തമ്മിൽ വിഭജിക്കും; സ്വന്തമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും, അവർ ലാഭം കൊണ്ടും വൈരാഗ്യം കൊണ്ടും തമ്മിൽ വഴക്കിടും.
സൌകുമാര്യേ തഥാ രൂപേ രത്നേ ചോപക്ഷയം ഗതേ ഭവിഷ്യന്തി യുഗസ്യാന്തേ നാര്യഃ കേശൈര് അലംകൃതാഃ
സൗന്ദര്യവും ഭംഗിയും രത്നങ്ങളും കുറഞ്ഞു പോയപ്പോൾ, യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, സ്ത്രീകൾ മുടി മാത്രം അലങ്കാരമായി ധരിക്കും.
നിര്വീര്യസ്യ രതിസ് തത്ര ഗൃഹസ്ഥസ്യ ഭവിഷ്യതി യുഗാന്തേ സമനുപ്രാപ്തേ നാന്യാ ഭാര്യാസമാ രതിഃ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ഗൃഹസ്ഥന് സന്തോഷം സ്വന്തമായ ഭാര്യയോടു മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ; മറ്റാരോടും ആനന്ദം ഉണ്ടാകില്ല.
കുശീലാനാര്യഭൂയിഷ്ഠാ വൃഥാരൂപസമന്വിതാഃ പുരുഷാല്പം ബഹുസ്ത്രീകം തദ് യുഗാന്തസ്യ ലക്ഷണമ്
കുഷിലന്മാർ ആര്യന്മാരെക്കാൾ അധികം ഉണ്ടാകും; പലർക്കും വെറും ഭ്രമരൂപം മാത്രം കാണിക്കും; പുരുഷന്മാർ കുറവായിരിക്കും, സ്ത്രീകൾ കൂടുതലായിരിക്കും — ഇതാണ് യുഗാന്തത്തിന്റെ ലക്ഷണം.
ബഹുയാചനകോ ലോകോ ന ദാസ്യതി പരസ്പരമ് രാജചൌരാഗ്നിദണ്ഡാദിക്ഷീണഃ ക്ഷയമ് ഉപൈഷ്യതി
ലോകത്ത് എല്ലാവരും പരസ്പരം ഭിക്ഷ ചോദിക്കും, പക്ഷേ ആരും ഒന്നും നൽകില്ല; രാജാക്കന്മാരുടെയും കള്ളന്മാരുടെയും അഗ്നിയുടെയും ശിക്ഷയുടെയും കാരണത്താൽ ലോകം ക്ഷയത്തിലേക്ക് പോകും.
അഫലാനി ച സസ്യാനി തരുണാ വൃദ്ധശീലിനഃ അശീലാഃ സുഖിനോ ലോകേ ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
വിത്തുകൾക്ക് ഫലം ഉണ്ടാകില്ല; ചെറുപ്പക്കാർ മുതിർന്നവരുടെ പെരുമാറ്റം കാണിക്കും; നല്ല സ്വഭാവമില്ലാത്തവരും ലോകത്ത് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും — ഇതാണ് യുഗക്ഷയത്തിൽ സംഭവിക്കുക.
വര്ഷാസു പരുഷാ വാതാ നീചാഃ ശര്കരവര്ഷിണഃ സംദിഗ്ധഃ പരലോകശ് ച ഭവിഷ്യതി യുഗക്ഷയേ
മഴക്കാലത്ത് കാറ്റ് കടുത്തതായിരിക്കും; താഴ്ന്നവർ കല്ലുപൊതി പോലെ മഴ പെയ്യിക്കും; യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ പരലോകം സംശയകരമായിരിക്കും.
വൈശ്യാ ഇവ ച രാജന്യാ ധനധാന്യോപജീവിനഃ യുഗാപക്രമണേ പൂര്വം ഭവിഷ്യന്തി ന ബാന്ധവാഃ
രാജാക്കന്മാർ വ്യാപാരികളെപ്പോലെ ധനത്തിലും ധാന്യത്തിലും ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കും; യുഗം ക്ഷയിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ബന്ധുക്കൾ എന്നൊന്നില്ലാതാകും.
അപ്രവൃത്താഃ പ്രപശ്യന്തി സമയാഃ ശപഥാസ് തഥാ ഋണം സവിനയഭ്രംശം യുഗേ ക്ഷീണേ ഭവിഷ്യതി
ഉറപ്പുകൾ പാലിക്കപ്പെടില്ല; സത്യം പറഞ്ഞ് കൂറ്റം കഴിയും; കടം തിരിച്ചടയ്ക്കുമ്പോൾ ആദരവില്ലാതെ ചെയ്യും — യുഗം ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ ഇതൊക്കെയാണ് സംഭവിക്കുക.
ഭവിഷ്യത്യ് അഫലോ ഹര്ഷഃ ക്രോധശ് ച സഫലോ നൃണാമ് അജാശ് ചാപി നിരോത്സ്യന്തി പയസോ ഽര്ഥേ യുഗക്ഷയേ
സന്തോഷം ഫലമില്ലാത്തതായിരിക്കും; കോപം മാത്രമേ ഫലം തരൂ; യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ പാൽക്കായി ആടുകളെയും പീഡിപ്പിക്കും.
അശാസ്ത്രവിഹിതോ യജ്ഞ ഏവമ് ഏവ ഭവിഷ്യതി അപ്രമാണം കരിഷ്യന്തി നരാഃ പണ്ഡിതമാനിനഃ
ശാസ്ത്രത്തിൽ പറയാത്ത യാഗങ്ങൾ നടത്തപ്പെടും; പണ്ഡിതരെന്നു കരുതുന്നവർ തെളിവില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കും.
ശാസ്ത്രോക്തസ്യാപ്രവക്താരോ ഭവിഷ്യന്തി ന സംശയഃ സര്വഃ സര്വം വിജാനാതി വൃദ്ധാന് അനുപസേവ്യ വൈ
ശാസ്ത്രത്തിൽ പറയുന്നതു പഠിപ്പിക്കാൻ ആരുമുണ്ടാകില്ല — ഇതിൽ സംശയമില്ല; എല്ലാവരും എല്ലാം അറിയുന്നു എന്ന് അവകാശപ്പെടും, മുതിർന്നവരെ സേവിക്കാതെയാണ്.
ന കശ്ചിദ് അകവിര് നാമ യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ നക്ഷത്രാണി വിയോഗാനി ന കര്മസ്ഥാ ദ്വിജാതയഃ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ കവിയല്ലാത്തവൻ ആരുമുണ്ടാകില്ല; നക്ഷത്രങ്ങൾ തമ്മിൽ വേർപിരിയും; ദ്വിജന്മാർ തങ്ങളുടെ കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്യില്ല.