നാതിക്ലേശേന മഹതാ താന് ഏവ പുരുഷോ യഥാ തൃതീയം വ്യാഹൃതം തേന മയാ സാധ്വ് ഇതി യോഷിതഃ
വലിയ കഷ്ടപ്പാടില്ലാതെ, പുരുഷൻ അതേ ലോകങ്ങൾ നേടുന്നു. സ്ത്രീകളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, മൂന്നാമത്തെ ഉച്ചാരണമനുസരിച്ച് അതാണ്.
ഏതദ് വഃ കഥിതം വിപ്രാ യന്നിമിത്തമ് ഇഹാഗതാഃ തത് പൃച്ഛധ്വം യഥാകാമമ് അഹം വക്ഷ്യാമി വഃ സ്ഫുടമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഇവിടെ വന്നതിന്റെ കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഇനി നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാനുണ്ടെങ്കിൽ ചോദിക്കൂ; ഞാൻ വ്യക്തമാക്കിക്കൊടുക്കാം.
അല്പേനൈവ പ്രയത്നേന ധര്മഃ സിധ്യതി വൈ കലൌ നരൈര് ആത്മഗുണാമ്ഭോഭിഃ ക്ഷാലിതാഖിലകില്ബിഷൈഃ
കുറഞ്ഞ ശ്രമം മാത്രം ചെയ്താൽ മതിയാകും; കലിയുഗത്തിൽ, സ്വന്തം ഗുണങ്ങൾ കൊണ്ടു പാപങ്ങൾ കഴുകിയ മനുഷ്യർക്ക് ധർമ്മം എളുപ്പത്തിൽ സിദ്ധിക്കും.
ശൂദ്രൈശ് ച ദ്വിജശുശ്രൂഷാതത്പരൈര് മുനിസത്തമാഃ തഥാ സ്ത്രീഭിര് അനായാസാത് പതിശുശ്രൂഷയൈവ ഹി
അതുപോലെ, മഹർഷികളേ, ദ്വിജന്മാരെ സേവിക്കാൻ താൽപര്യമുള്ള ശൂദ്രന്മാർക്കും, ഭർത്താവിനെ സേവിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾക്കും, എളുപ്പത്തിൽ ധർമ്മം ലഭിക്കും.
തതസ് ത്രിതയമ് അപ്യ് ഏതന് മമ ധന്യതമം മതമ് ധര്മസംരാധനേ ക്ലേശോ ദ്വിജാതീനാം കൃതാദിഷു
അതിനാൽ, ഈ മൂന്നു വഴികളും എനിക്ക് ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാന്മാരാണെന്ന് തോന്നുന്നു; ദ്വിജന്മാർക്ക് ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കാൻ വലിയ കഷ്ടപ്പാട് ഉണ്ടായിരുന്നത് മുൻകാലങ്ങളിലായിരുന്നു.
തഥാ സ്വല്പേന തപസാ സിദ്ധിം യാസ്യന്തി മാനവാഃ ധന്യാ ധര്മം ചരിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ മുനിസത്തമാഃ
അങ്ങനെ, കുറച്ചു തപസ്സുകൊണ്ട് തന്നെ മനുഷ്യർ സിദ്ധി നേടും; കാലാവസാനത്ത് ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്, മഹർഷികളേ.
ഭവദ്ഭിര് യദ് അഭിപ്രേതം തദ് ഏതത് കഥിതം മയാ അപൃഷ്ടേനാപി ധര്മജ്ഞാഃ കിമ് അന്യത് ക്രിയതാം ദ്വിജാഃ
നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചതു ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു, ചോദിക്കേണ്ടതില്ലാതെയും. ധർമ്മം അറിയുന്നവരേ, ഇനി എന്ത് ചെയ്യണം, ദ്വിജന്മാരേ?
ആസന്നം വിപ്രകൃഷ്ടം വാ യദി കാലം ന വിദ്മഹേ തതോ ദ്വാപരവിധ്വംസം യുഗാന്തം സ്പൃഹയാമഹേ
അവസാനം അടുത്തതാണോ ദൂരത്താണോ എന്ന് അറിയില്ലെങ്കിൽ, ദ്വാപരയുഗം അവസാനിച്ച് കാലം അവസാനിക്കണമെന്ന് ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
പ്രാപ്താ വയം ഹി തത് കാലമ് അനയാ ധര്മതൃഷ്ണയാ ആദദ്യാമ പരം ധര്മം സുഖമ് അല്പേന കര്മണാ
ഈ ധർമ്മതൃശ്യയാൽ നാം ആ സമയത്തെത്തിയിട്ടുണ്ട്. കുറച്ച് പ്രവർത്തിയാൽ തന്നെ പരമധർമ്മവും സുഖവും നേടാം.
സംത്രാസോദ്വേഗജനനം യുഗാന്തം സമുപസ്ഥിതമ് പ്രനഷ്ടധര്മം ധര്മജ്ഞ നിമിത്തൈര് വക്തുമ് അര്ഹസി
ഭയവും ഉത്കണ്ഠയും ഉണ്ടാക്കുന്ന കാലാവസാനം എത്തിയിരിക്കുന്നു. ധർമ്മം അറിയുന്നവനേ, നഷ്ടപ്പെട്ട ധർമ്മത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ നീ പറയണം.
അരക്ഷിതാരോ ഹര്താരോ ബലിഭാഗസ്യ പാര്ഥിവാഃ യുഗാന്തേ പ്രഭവിഷ്യന്തി സ്വരക്ഷണപരായണാഃ
കാലാവസാനത്ത്, രാജാക്കന്മാർ രക്ഷകരും ഭരണമെടുക്കുന്നവരും അല്ലാതെ കള്ളന്മാരാവും; അവർ സ്വരക്ഷണത്തിൽ മാത്രം താൽപര്യമുള്ളവരാകും.
അക്ഷത്രിയാശ് ച രാജാനോ വിപ്രാഃ ശൂദ്രോപജീവിനഃ ശൂദ്രാശ് ച ബ്രാഹ്മണാചാരാ ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
ക്ഷത്രിയഭാവമില്ലാതെ രാജാക്കന്മാരും, ബ്രാഹ്മണന്മാർ ശൂദ്രന്മാരെ ആശ്രയിച്ചും, ശൂദ്രന്മാർ ബ്രാഹ്മണരുടെ ആചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചും കാലാവസാനത്ത് കാണപ്പെടും.
ശ്രോത്രിയാഃ കാണ്ഡപൃഷ്ഠാശ് ച നിഷ്കര്മാണി ഹവീംഷി ച ഏകപങ്ക്ത്യാമ് അശിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ മുനിസത്തമാഃ
യുഗാന്തത്തിൽ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, പഠിച്ച ബ്രാഹ്മണന്മാരും കൂനൻമാരും യാഗങ്ങൾ ചെയ്യാത്തവരും ഒരേ വരിയിൽ ഇരുന്നു ഹോമവിഭവങ്ങൾ കഴിക്കും.
അശിഷ്ടവന്തോ ഽര്ഥപരാ നരാ മദ്യാമിഷപ്രിയാഃ മിത്രഭാര്യാം ഭജിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ പുരുഷാധമാഃ
യുഗാന്തത്തിൽ, അനുഗ്രഹം ഇല്ലാത്തവരും ധനത്തിൽ മാത്രം മനസ്സുള്ളവരും മദ്യവും മാംസവും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരും തങ്ങളുടെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഭാര്യമാരെ സ്വന്തമാക്കും.
രാജവൃത്തിസ്ഥിതാശ് ചൌരാ രാജാനശ് ചൌരശീലിനഃ ഭൃത്യാ ഹ്യ് അനിര്ദിഷ്ടഭുജോ ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, കള്ളന്മാർ രാജാവിന്റെ ജോലി ചെയ്യുകയും രാജാക്കന്മാർ കള്ളന്മാരുടെ സ്വഭാവം കാണിക്കുകയും ചെയ്യും; ദാസന്മാർക്ക് നിർദ്ദിഷ്ടമായ ജോലി ഇല്ലാതാകും.
ധനാനി ശ്ലാഘനീയാനി സതാം വൃത്തമ് അപൂജിതമ് അകുത്സനാ ച പതിതേ ഭവിഷ്യതി യുഗക്ഷയേ
യുഗാന്തത്തിൽ, സമ്പത്ത് മാത്രമേ പ്രശംസിക്കപ്പെടൂ, സന്മാർഗ്ഗം ആരും മാനിക്കില്ല, വീണുപോയവരെ ആരും കുറ്റം പറയുകയുമില്ല.
പ്രനഷ്ടനാസാഃ പുരുഷാ മുക്തകേശാ വിരൂപിണഃ ഊനഷോഡശവര്ഷാശ് ച പ്രസോഷ്യന്തി തഥാ സ്ത്രിയഃ
ആ പുരുഷന്മാർക്ക് മൂക്ക് ഇല്ലാതായിരിക്കും, മുടി അശുദ്ധമായിരിക്കും, രൂപം വിചിത്രമായിരിക്കും; സ്ത്രീകൾ പതിനാറാം വയസ്സിന് മുമ്പ് തന്നെ പ്രസവിക്കും.
അട്ടശൂലാ ജനപദാഃ ശിവശൂലാശ് ചതുഷ്പഥാഃ പ്രമദാഃ കേശശൂലാശ് ച ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ഗ്രാമങ്ങളിൽ രോഗം വ്യാപിക്കും, ചുറ്റുവഴികൾ ദുഷ്ടാത്മാക്കളാൽ ഭയപ്പെടുത്തപ്പെടും, സ്ത്രീകൾക്ക് മുടി സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
സര്വേ ബ്രഹ്മ വദിഷ്യന്തി ദ്വിജാ വാജസനേയികാഃ ശൂദ്രാഭാ വാദിനശ് ചൈവ ബ്രാഹ്മണാശ് ചാന്ത്യവാസിനഃ
വാജസനേയി സംപ്രദായത്തിൽപ്പെട്ട എല്ലാ ദ്വിജന്മാരും ബ്രഹ്മത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമെന്ന് അവകാശപ്പെടും; ബ്രാഹ്മണന്മാർ ശൂദ്രന്മാരെപ്പോലെ സംസാരിക്കും, അവർ ചണ്ടാളന്മാരുടെ ഇടയിൽ താമസിക്കും.
ശുക്ലദന്താ ജിതാക്ഷാശ് ച മുണ്ഡാഃ കാഷായവാസസഃ ശൂദ്രാ ധര്മം വദിഷ്യന്തി ശാഠ്യബുദ്ധ്യോപജീവിനഃ
വെളുത്ത പല്ലുള്ളവരും പാശകലയിലു ദക്ഷരായവരും തലമുണ്ണയുള്ളവരും കാഷായ വസ്ത്രം ധരിച്ചവരുമായ ശൂദ്രന്മാർ ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കും; അവർ വഞ്ചനയാൽ ഉപജീവനം നടത്തും.
ശ്വാപദപ്രചുരത്വം ച ഗവാം ചൈവ പരിക്ഷയഃ സാധൂനാം പരിവൃത്തിശ് ച വിദ്യാദ് അന്തഗതേ യുഗേ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ വളരെ അധികം വർദ്ധിക്കും, പശുക്കൾ കുറയും, സന്മാർഗ്ഗികൾ പിന്മാറും.
അന്ത്യാ മധ്യേ നിവത്സ്യന്തി മധ്യാശ് ചാന്തനിവാസിനഃ നിര്ഹ്രീകാശ് ച പ്രജാഃ സര്വാ നഷ്ടാസ് തത്ര യുഗക്ഷയേ
യുഗാന്തത്തിൽ, ചണ്ടാളന്മാർ മദ്ധ്യവർഗ്ഗത്തിൽ താമസിക്കും, മദ്ധ്യവർഗ്ഗക്കാർ ചണ്ടാളന്മാരുടെ ഇടയിൽ താമസിക്കും; എല്ലാവർക്കും ലജ്ജയില്ലാതാകും, എല്ലാവരും വഴിതെറ്റും.
തപോയജ്ഞഫലാനാം ച വിക്രേതാരോ ദ്വിജോത്തമാഃ ഋതവോ വിപരീതാശ് ച ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, മഹാനുഭാവനായ ദ്വിജന്മാരേ, തപസ്സിന്റെയും യാഗത്തിന്റെയും ഫലങ്ങൾ വിൽക്കാൻ ആളുകൾ ഉണ്ടാകും; ঋതുക്കൾ മറിച്ചായിരിക്കും.
തഥാ ദ്വിഹായനാ ദമ്യാഃ കലൌ ലാങ്ഗലധാരിണഃ ചിത്രവര്ഷീ ച പര്ജന്യോ യുഗേ ക്ഷീണേ ഭവിഷ്യതി
കലിയുഗത്തിൽ, കാളകൾക്ക് രണ്ട് വർഷം മാത്രമേ ആയുസ് ഉണ്ടാകൂ, കർഷകർ ഉഴുന്ന് ചുമന്ന് നടക്കും, മഴ അനിയമിതമായി പെയ്യും.
സര്വേ ശൂരകുലേ ജാതാഃ ക്ഷമാനാഥാ ഭവന്തി ഹി യഥാ നിമ്നാഃ പ്രജാഃ സര്വാ ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാവരും വീരകുലത്തിൽ ജനിക്കും, ആരും സംരക്ഷകരില്ല; എല്ലാവരും താഴ്ന്നവരായി മാറും.
പിതൃദേയാനി ദത്താനി ഭവിഷ്യന്തി തഥാ സുതാഃ ന ച ധര്മം ചരിഷ്യന്തി മാനവാ നിര്ഗതേ യുഗേ
പിതാക്കന്മാർ നൽകിയ വസ്തുക്കൾ മക്കളുടെ സ്വത്തായിരിക്കും; എന്നാൽ യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യർ ധർമ്മം പാലിക്കില്ല.
ഊഷരാ ബഹുലാ ഭൂമിഃ പന്ഥാനസ് തസ്കരാവൃതാഃ സര്വേ ... വാണികാശ് ചൈവ ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
യുഗാന്തത്തിൽ, ഭൂമി കൂടുതലും ഉണങ്ങിയിരിക്കും, വഴികൾ കള്ളന്മാരാൽ നിറയുകയും വ്യാപാരികൾ എല്ലാവരും ഒരുപോലെയാകും.
പിതൃദായാദദത്താനി വിഭജന്തി തഥാ സുതാഃ ഹരണേ യത്നവന്തോ ഽപി ലോഭാദിഭിര് വിരോധിനഃ
പിതാക്കന്മാർ നൽകാത്ത സ്വത്തുകൾ മക്കൾ തമ്മിൽ വിഭജിക്കും; സ്വന്തമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും, അവർ ലാഭം കൊണ്ടും വൈരാഗ്യം കൊണ്ടും തമ്മിൽ വഴക്കിടും.
സൌകുമാര്യേ തഥാ രൂപേ രത്നേ ചോപക്ഷയം ഗതേ ഭവിഷ്യന്തി യുഗസ്യാന്തേ നാര്യഃ കേശൈര് അലംകൃതാഃ
സൗന്ദര്യവും ഭംഗിയും രത്നങ്ങളും കുറഞ്ഞു പോയപ്പോൾ, യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, സ്ത്രീകൾ മുടി മാത്രം അലങ്കാരമായി ധരിക്കും.
നിര്വീര്യസ്യ രതിസ് തത്ര ഗൃഹസ്ഥസ്യ ഭവിഷ്യതി യുഗാന്തേ സമനുപ്രാപ്തേ നാന്യാ ഭാര്യാസമാ രതിഃ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ഗൃഹസ്ഥന് സന്തോഷം സ്വന്തമായ ഭാര്യയോടു മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ; മറ്റാരോടും ആനന്ദം ഉണ്ടാകില്ല.