വ്രതചര്യാപരൈര് ഗ്രാഹ്യാ വേദാഃ പൂര്വം ദ്വിജാതിഭിഃ തതസ് തു ധര്മസംപ്രാപ്തൈര് യഷ്ടവ്യം വിധിവദ് ധനൈഃ
മുൻകാലത്ത്, ദ്വിജന്മാർ വ്രതങ്ങൾ പാലിച്ച് വേദങ്ങൾ പഠിക്കേണ്ടതായിരുന്നു; പിന്നീട്, ധർമ്മത്തിൽ ഉറപ്പുള്ളവരും സമ്പന്നരുമായവർ നിയമപ്രകാരം യാഗങ്ങൾ നടത്തേണ്ടതായിരുന്നു.
വൃഥാ കഥാ വൃഥാ ഭോജ്യം വൃഥാ സ്വം ച ദ്വിജന്മനാമ് പതനായ തഥാ ഭാവ്യം തൈസ് തു സംയതിഭിഃ സഹ
ദ്വിജന്മാർക്ക്, ഉപയോഗമില്ലാത്ത സംസാരവും ഭക്ഷണവും സ്വത്തും അവരെ അഴിമതിയിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്; അതിനാൽ അവർ നിയന്ത്രണത്തോടെ ജീവിക്കണം.
അസമ്യക്കരണേ ദോഷാസ് തേഷാം സര്വേഷു വസ്തുഷു ഭോജ്യപേയാദികം ചൈഷാം നേച്ഛാപ്രാപ്തികരം ദ്വിജാഃ
ശരിയായി പ്രവർത്തിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ, അവർക്കുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ദോഷങ്ങൾ ഉണ്ടാകും; ഭക്ഷണവും പാനീയവും പോലുള്ളവയും ആഗ്രഹിച്ച ഫലം നൽകില്ല, ദ്വിജന്മാരേ.
പാരതന്ത്ര്യാത് സമസ്തേഷു തേഷാം കാര്യേഷു വൈ തതഃ ലോകാന് ക്ലേശേന മഹതാ യജന്തി വിനയാന്വിതാഃ
എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും അന്യാശ്രയമായതിനാൽ, അവർ വലിയ കഷ്ടപ്പാടോടെ, വിനയത്തോടെ ലോകങ്ങളെ പൂജിക്കുന്നു.
ദ്വിജശുശ്രൂഷണേനൈവ പാകയജ്ഞാധികാരവാന് നിജം ജയതി വൈ ലോകം ശൂദ്രോ ധന്യതരസ് തതഃ
ദ്വിജന്മാരെ സേവിച്ചുകൊണ്ടു മാത്രം, ഒരു ശൂദ്രന് പാകയജ്ഞം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം ലഭിക്കുന്നു. അങ്ങനെ അവന് തന്റെ ലോകം ജയിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടു അവന് കൂടുതൽ ഭാഗ്യവാനാണ്.
ഭക്ഷ്യാഭക്ഷ്യേഷു നാശാസ്തി യേഷാം പാപേഷു വാ യതഃ നിയമോ മുനിശാര്ദൂലാസ് തേനാസൌ സാധ്വ് ഇതീരിതമ്
ഭക്ഷ്യഭക്ഷ്യങ്ങളിൽ അല്ലെങ്കിൽ പാപങ്ങളിൽ നിയന്ത്രണമില്ലാത്തവർക്ക്, മഹർഷികളേ, അത്തരത്തിലുള്ള നിയന്ത്രണമാണ് സത്പ്രവർത്തി എന്നു പറയുന്നത്.
സ്വധര്മസ്യാവിരോധേന നരൈര് ലഭ്യം ധനം സദാ പ്രതിപാദനീയം പാത്രേഷു യഷ്ടവ്യം ച യഥാവിധി
സ്വധർമ്മം ലംഘിക്കാതെ മനുഷ്യർ സമ്പത്ത് സമ്പാദിക്കണം. അതു യോഗ്യരായവർക്കും, നിർദേശപ്രകാരം യജ്ഞങ്ങൾക്കും നൽകണം.
തസ്യാര്ജനേ മഹാന് ക്ലേശഃ പാലനേന ദ്വിജോത്തമാഃ തഥാ സദ്വിനിയോഗായ വിജ്ഞേയം ഗഹനം നൃണാമ്
സമ്പത്ത് സമ്പാദിക്കാൻ വലിയ കഷ്ടമാണ്, അതിനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ കൂടി. അതുപോലെ, സമ്പത്ത് നല്ലതുപോലെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നതും മനുഷ്യർക്കു വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.
ഏഭിര് അന്യൈസ് തഥാ ക്ലേശൈഃ പുരുഷാ ദ്വിജസത്തമാഃ നിജാഞ് ജയന്തി വൈ ലോകാന് പ്രാജാപത്യാദികാന് ക്രമാത്
ഇവയും മറ്റും അനുഭവിച്ചുള്ള കഷ്ടപ്പാടുകൾകൊണ്ട്, മഹാന്മാരേ, മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ ലോകങ്ങൾ ജയിക്കുന്നു; പ്രജാപതി മുതലായ ലോകങ്ങളിൽ ക്രമമായി ഉയരുന്നു.
യോഷിച് ഛുശ്രൂഷണാദ് ഭര്തുഃ കര്മണാ മനസാ ഗിരാ ഏതദ് വിഷയമ് ആപ്നോതി തത്സാലോക്യം യതോ ദ്വിജാഃ
ഭർത്താവിനെ സേവിക്കുന്നതിലൂടെ—പ്രവൃത്തിയിലും മനസ്സിലും വാക്കിലും—സ്ത്രീ ഈ ലോകം നേടുന്നു; അതുകൊണ്ടു, ദ്വിജന്മാരേ, അവൾക്കും അതേ ലോകം ലഭിക്കുന്നു.
നാതിക്ലേശേന മഹതാ താന് ഏവ പുരുഷോ യഥാ തൃതീയം വ്യാഹൃതം തേന മയാ സാധ്വ് ഇതി യോഷിതഃ
വലിയ കഷ്ടപ്പാടില്ലാതെ, പുരുഷൻ അതേ ലോകങ്ങൾ നേടുന്നു. സ്ത്രീകളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, മൂന്നാമത്തെ ഉച്ചാരണമനുസരിച്ച് അതാണ്.
ഏതദ് വഃ കഥിതം വിപ്രാ യന്നിമിത്തമ് ഇഹാഗതാഃ തത് പൃച്ഛധ്വം യഥാകാമമ് അഹം വക്ഷ്യാമി വഃ സ്ഫുടമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഇവിടെ വന്നതിന്റെ കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഇനി നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാനുണ്ടെങ്കിൽ ചോദിക്കൂ; ഞാൻ വ്യക്തമാക്കിക്കൊടുക്കാം.
അല്പേനൈവ പ്രയത്നേന ധര്മഃ സിധ്യതി വൈ കലൌ നരൈര് ആത്മഗുണാമ്ഭോഭിഃ ക്ഷാലിതാഖിലകില്ബിഷൈഃ
കുറഞ്ഞ ശ്രമം മാത്രം ചെയ്താൽ മതിയാകും; കലിയുഗത്തിൽ, സ്വന്തം ഗുണങ്ങൾ കൊണ്ടു പാപങ്ങൾ കഴുകിയ മനുഷ്യർക്ക് ധർമ്മം എളുപ്പത്തിൽ സിദ്ധിക്കും.
ശൂദ്രൈശ് ച ദ്വിജശുശ്രൂഷാതത്പരൈര് മുനിസത്തമാഃ തഥാ സ്ത്രീഭിര് അനായാസാത് പതിശുശ്രൂഷയൈവ ഹി
അതുപോലെ, മഹർഷികളേ, ദ്വിജന്മാരെ സേവിക്കാൻ താൽപര്യമുള്ള ശൂദ്രന്മാർക്കും, ഭർത്താവിനെ സേവിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾക്കും, എളുപ്പത്തിൽ ധർമ്മം ലഭിക്കും.
തതസ് ത്രിതയമ് അപ്യ് ഏതന് മമ ധന്യതമം മതമ് ധര്മസംരാധനേ ക്ലേശോ ദ്വിജാതീനാം കൃതാദിഷു
അതിനാൽ, ഈ മൂന്നു വഴികളും എനിക്ക് ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാന്മാരാണെന്ന് തോന്നുന്നു; ദ്വിജന്മാർക്ക് ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കാൻ വലിയ കഷ്ടപ്പാട് ഉണ്ടായിരുന്നത് മുൻകാലങ്ങളിലായിരുന്നു.
തഥാ സ്വല്പേന തപസാ സിദ്ധിം യാസ്യന്തി മാനവാഃ ധന്യാ ധര്മം ചരിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ മുനിസത്തമാഃ
അങ്ങനെ, കുറച്ചു തപസ്സുകൊണ്ട് തന്നെ മനുഷ്യർ സിദ്ധി നേടും; കാലാവസാനത്ത് ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്, മഹർഷികളേ.
ഭവദ്ഭിര് യദ് അഭിപ്രേതം തദ് ഏതത് കഥിതം മയാ അപൃഷ്ടേനാപി ധര്മജ്ഞാഃ കിമ് അന്യത് ക്രിയതാം ദ്വിജാഃ
നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചതു ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു, ചോദിക്കേണ്ടതില്ലാതെയും. ധർമ്മം അറിയുന്നവരേ, ഇനി എന്ത് ചെയ്യണം, ദ്വിജന്മാരേ?
ആസന്നം വിപ്രകൃഷ്ടം വാ യദി കാലം ന വിദ്മഹേ തതോ ദ്വാപരവിധ്വംസം യുഗാന്തം സ്പൃഹയാമഹേ
അവസാനം അടുത്തതാണോ ദൂരത്താണോ എന്ന് അറിയില്ലെങ്കിൽ, ദ്വാപരയുഗം അവസാനിച്ച് കാലം അവസാനിക്കണമെന്ന് ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
പ്രാപ്താ വയം ഹി തത് കാലമ് അനയാ ധര്മതൃഷ്ണയാ ആദദ്യാമ പരം ധര്മം സുഖമ് അല്പേന കര്മണാ
ഈ ധർമ്മതൃശ്യയാൽ നാം ആ സമയത്തെത്തിയിട്ടുണ്ട്. കുറച്ച് പ്രവർത്തിയാൽ തന്നെ പരമധർമ്മവും സുഖവും നേടാം.
സംത്രാസോദ്വേഗജനനം യുഗാന്തം സമുപസ്ഥിതമ് പ്രനഷ്ടധര്മം ധര്മജ്ഞ നിമിത്തൈര് വക്തുമ് അര്ഹസി
ഭയവും ഉത്കണ്ഠയും ഉണ്ടാക്കുന്ന കാലാവസാനം എത്തിയിരിക്കുന്നു. ധർമ്മം അറിയുന്നവനേ, നഷ്ടപ്പെട്ട ധർമ്മത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ നീ പറയണം.
അരക്ഷിതാരോ ഹര്താരോ ബലിഭാഗസ്യ പാര്ഥിവാഃ യുഗാന്തേ പ്രഭവിഷ്യന്തി സ്വരക്ഷണപരായണാഃ
കാലാവസാനത്ത്, രാജാക്കന്മാർ രക്ഷകരും ഭരണമെടുക്കുന്നവരും അല്ലാതെ കള്ളന്മാരാവും; അവർ സ്വരക്ഷണത്തിൽ മാത്രം താൽപര്യമുള്ളവരാകും.
അക്ഷത്രിയാശ് ച രാജാനോ വിപ്രാഃ ശൂദ്രോപജീവിനഃ ശൂദ്രാശ് ച ബ്രാഹ്മണാചാരാ ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
ക്ഷത്രിയഭാവമില്ലാതെ രാജാക്കന്മാരും, ബ്രാഹ്മണന്മാർ ശൂദ്രന്മാരെ ആശ്രയിച്ചും, ശൂദ്രന്മാർ ബ്രാഹ്മണരുടെ ആചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചും കാലാവസാനത്ത് കാണപ്പെടും.
ശ്രോത്രിയാഃ കാണ്ഡപൃഷ്ഠാശ് ച നിഷ്കര്മാണി ഹവീംഷി ച ഏകപങ്ക്ത്യാമ് അശിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ മുനിസത്തമാഃ
യുഗാന്തത്തിൽ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, പഠിച്ച ബ്രാഹ്മണന്മാരും കൂനൻമാരും യാഗങ്ങൾ ചെയ്യാത്തവരും ഒരേ വരിയിൽ ഇരുന്നു ഹോമവിഭവങ്ങൾ കഴിക്കും.
അശിഷ്ടവന്തോ ഽര്ഥപരാ നരാ മദ്യാമിഷപ്രിയാഃ മിത്രഭാര്യാം ഭജിഷ്യന്തി യുഗാന്തേ പുരുഷാധമാഃ
യുഗാന്തത്തിൽ, അനുഗ്രഹം ഇല്ലാത്തവരും ധനത്തിൽ മാത്രം മനസ്സുള്ളവരും മദ്യവും മാംസവും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരും തങ്ങളുടെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഭാര്യമാരെ സ്വന്തമാക്കും.
രാജവൃത്തിസ്ഥിതാശ് ചൌരാ രാജാനശ് ചൌരശീലിനഃ ഭൃത്യാ ഹ്യ് അനിര്ദിഷ്ടഭുജോ ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, കള്ളന്മാർ രാജാവിന്റെ ജോലി ചെയ്യുകയും രാജാക്കന്മാർ കള്ളന്മാരുടെ സ്വഭാവം കാണിക്കുകയും ചെയ്യും; ദാസന്മാർക്ക് നിർദ്ദിഷ്ടമായ ജോലി ഇല്ലാതാകും.
ധനാനി ശ്ലാഘനീയാനി സതാം വൃത്തമ് അപൂജിതമ് അകുത്സനാ ച പതിതേ ഭവിഷ്യതി യുഗക്ഷയേ
യുഗാന്തത്തിൽ, സമ്പത്ത് മാത്രമേ പ്രശംസിക്കപ്പെടൂ, സന്മാർഗ്ഗം ആരും മാനിക്കില്ല, വീണുപോയവരെ ആരും കുറ്റം പറയുകയുമില്ല.
പ്രനഷ്ടനാസാഃ പുരുഷാ മുക്തകേശാ വിരൂപിണഃ ഊനഷോഡശവര്ഷാശ് ച പ്രസോഷ്യന്തി തഥാ സ്ത്രിയഃ
ആ പുരുഷന്മാർക്ക് മൂക്ക് ഇല്ലാതായിരിക്കും, മുടി അശുദ്ധമായിരിക്കും, രൂപം വിചിത്രമായിരിക്കും; സ്ത്രീകൾ പതിനാറാം വയസ്സിന് മുമ്പ് തന്നെ പ്രസവിക്കും.
അട്ടശൂലാ ജനപദാഃ ശിവശൂലാശ് ചതുഷ്പഥാഃ പ്രമദാഃ കേശശൂലാശ് ച ഭവിഷ്യന്തി യുഗക്ഷയേ
യുഗം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ഗ്രാമങ്ങളിൽ രോഗം വ്യാപിക്കും, ചുറ്റുവഴികൾ ദുഷ്ടാത്മാക്കളാൽ ഭയപ്പെടുത്തപ്പെടും, സ്ത്രീകൾക്ക് മുടി സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.
സര്വേ ബ്രഹ്മ വദിഷ്യന്തി ദ്വിജാ വാജസനേയികാഃ ശൂദ്രാഭാ വാദിനശ് ചൈവ ബ്രാഹ്മണാശ് ചാന്ത്യവാസിനഃ
വാജസനേയി സംപ്രദായത്തിൽപ്പെട്ട എല്ലാ ദ്വിജന്മാരും ബ്രഹ്മത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമെന്ന് അവകാശപ്പെടും; ബ്രാഹ്മണന്മാർ ശൂദ്രന്മാരെപ്പോലെ സംസാരിക്കും, അവർ ചണ്ടാളന്മാരുടെ ഇടയിൽ താമസിക്കും.
ശുക്ലദന്താ ജിതാക്ഷാശ് ച മുണ്ഡാഃ കാഷായവാസസഃ ശൂദ്രാ ധര്മം വദിഷ്യന്തി ശാഠ്യബുദ്ധ്യോപജീവിനഃ
വെളുത്ത പല്ലുള്ളവരും പാശകലയിലു ദക്ഷരായവരും തലമുണ്ണയുള്ളവരും കാഷായ വസ്ത്രം ധരിച്ചവരുമായ ശൂദ്രന്മാർ ധർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കും; അവർ വഞ്ചനയാൽ ഉപജീവനം നടത്തും.