വൈശ്യാഃ കൃഷിവണിജ്യാദി സംത്യജ്യ നിജകര്മ യത് ശൂദ്രവൃത്ത്യാ ഭവിഷ്യന്തി കാരുകര്മോപജീവിനഃ
വൈശ്യർ തങ്ങളുടെ കൃഷിയും വ്യാപാരവും ഉപേക്ഷിച്ച്, ശൂദ്രരുടെ തൊഴിൽ സ്വീകരിച്ച്, കയ്യാറ് ജോലികളിൽ നിന്ന് ജീവിക്കുമെന്ന് കലിയുഗത്തിൽ സംഭവിക്കും.
ഭൈക്ഷ്യവ്രതാസ് തഥാ ശൂദ്രാഃ പ്രവ്രജ്യാലിങ്ഗിനോ ഽധമാഃ പാഖണ്ഡസംശ്രയാം വൃത്തിമ് ആശ്രയിഷ്യന്ത്യ് അസംസ്കൃതാഃ
അതു പോലെ, ശൂദ്രർ ഭിക്ഷाटन വ്രതം സ്വീകരിക്കുകയും, സന്ന്യാസിയുടെ വേഷം ധരിക്കുകയും, ഏറ്റവും താഴ്ന്നവർ ആചാരങ്ങൾ പഠിക്കാതെയും, കപടമതങ്ങൾ പിന്തുടരുകയും ചെയ്യും.
ദുര്ഭിക്ഷകരപീഡാഭിര് അതീവോപദ്രുതാ ജനാഃ ഗോധൂമാന്നയവാന്നാദ്യാന് ദേശാന് യാസ്യന്തി ദുഃഖിതാഃ
ദുരിതവും നികുതി പീഡനവും മൂലം ജനങ്ങൾ അതിയായി കഷ്ടപ്പെടും; ഗോതുമം, യവം പോലുള്ള ഭക്ഷ്യങ്ങൾ ലഭിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് അവർ കുടിയേറിക്കും.
വേദമാര്ഗേ പ്രലീനേ ച പാഖണ്ഡാഢ്യേ തതോ ജനേ അധര്മവൃദ്ധ്യാ ലോകാനാമ് അല്പമ് ആയുര് ഭവിഷ്യതി
വേദമാർഗം നഷ്ടപ്പെട്ട് കപടമതങ്ങൾ വളരുമ്പോൾ, അധർമ്മം വർധിച്ച്, മനുഷ്യരുടെ ആയുസ്സ് കുറയുകയും ചെയ്യും.
അശാസ്ത്രവിഹിതം ഘോരം തപ്യമാനേഷു വൈ തപഃ നരേഷു നൃപദോഷേണ ബാലമൃത്യുര് ഭവിഷ്യതി
ശാസ്ത്രത്തിൽ പറയാത്ത കഠിനതപസ്സുകൾ ആളുകൾ ചെയ്യുമ്പോൾ, രാജാക്കന്മാരുടെ ദോഷം മൂലം കുട്ടികൾക്ക് ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ മരണം സംഭവിക്കും.
ഭവിത്രീ യോഷിതാം സൂതിഃ പഞ്ചഷട്സപ്തവാര്ഷികീ നവാഷ്ടദശവര്ഷാണാം മനുഷ്യാണാം തഥാ കലൌ
കലിയുഗത്തിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് അഞ്ചു, ആറു, ഏഴ് വയസ്സിൽ പ്രസവം ഉണ്ടാകും; മനുഷ്യർക്ക് ഒമ്പത്, എട്ട്, പതിനെട്ട് വയസ്സിൽ പ്രസവം സംഭവിക്കും.
പലിതോദ്ഗമശ് ച ഭവിതാ തദാ ദ്വാദശവാര്ഷികഃ ന ജീവിഷ്യതി വൈ കശ്ചിത് കലൌ വര്ഷാണി വിംശതിമ്
അപ്പോൾ പന്ത്രണ്ടു വയസ്സിൽ തന്നെ ചാരമുടി വരും; കലിയുഗത്തിൽ ആരും ഇരുപത് വയസ്സുവരെ ജീവിക്കില്ല.
അല്പപ്രജ്ഞാ വൃഥാലിങ്ഗാ ദുഷ്ടാന്തഃകരണാഃ കലൌ യതസ് തതോ വിനശ്യന്തി കാലേനാല്പേന മാനവാഃ
കുറഞ്ഞ ബുദ്ധിയും, വ്യാജവേഷവും, ദുഷ്ടമായ മനസ്സും ഉള്ള കലിയുഗത്തിലെ മനുഷ്യർ, ചെറു ആയുസ്സുകൊണ്ട് വേഗം നശിക്കും.
യദാ യദാ ഹി പാഖണ്ഡവൃത്തിര് അത്രോപലക്ഷ്യതേ തദാ തദാ കലേര് വൃദ്ധിര് അനുമേയാ വിചക്ഷണൈഃ
എപ്പോൾ എപ്പോൾ കപടമതങ്ങളുടെ പെരുമാറ്റം ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നു, അപ്പോൾ അപ്പോൾ കലിയുഗം വളരുന്നു എന്ന് ജ്ഞാനികൾ മനസ്സിലാക്കണം.
യദാ യദാ സതാം ഹാനിര് വേദമാര്ഗാനുസാരിണാമ് തദാ തദാ കലേര് വൃദ്ധിര് അനുമേയാ വിചക്ഷണൈഃ
വേദമാർഗം പിന്തുടരുന്ന സന്മാർഗ്ഗികൾ കുറയുമ്പോൾ, അപ്പോൾ അപ്പോൾ കലിയുഗം വളരുന്നു എന്ന് ജ്ഞാനികൾ മനസ്സിലാക്കണം.
പ്രാരമ്ഭാശ് ചാവസീദന്തി യദാ ധര്മകൃതാം നൃണാമ് തദാനുമേയം പ്രാധാന്യം കലേര് വിപ്രാ വിചക്ഷണൈഃ
ധാർമ്മികരുടെ പ്രവർത്തികൾ പരാജയപ്പെടുമ്പോൾ, അപ്പോൾ കലിയുഗം പ്രധാനമാകുന്നു എന്ന് പണ്ഡിതർ മനസ്സിലാക്കണം.
യദാ യദാ ന യജ്ഞാനാമ് ഈശ്വരഃ പുരുഷോത്തമഃ ഇജ്യതേ പുരുഷൈര് യജ്ഞൈസ് തദാ ജ്ഞേയം കലേര് ബലമ്
യജ്ഞങ്ങൾകൊണ്ട് പരമേശ്വരനായ പുരുഷോത്തമനെ ആരാധിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ കലിയുഗം ശക്തിയുള്ളതാണെന്ന് അറിയണം.
ന പ്രീതിര് വേദവാദേഷു പാഖണ്ഡേഷു യദാ രതിഃ കലേര് വൃദ്ധിസ് തദാ പ്രാജ്ഞൈര് അനുമേയാ ദ്വിജോത്തമാഃ
വേദവാദങ്ങളിൽ ആസ്വാദനമില്ലാതെ, കപടമതങ്ങളിൽ രുചി കാണുമ്പോൾ, അപ്പോൾ കലിയുഗം വളരുന്നു എന്ന് ജ്ഞാനികൾ മനസ്സിലാക്കണം, മഹാബ്രാഹ്മണന്മാരേ.
കലൌ ജഗത്പതിം വിഷ്ണും സര്വസ്രഷ്ടാരമ് ഈശ്വരമ് നാര്ചയിഷ്യന്തി ഭോ വിപ്രാഃ പാഖണ്ഡോപഹതാ നരാഃ
കലിയുഗത്തിൽ, മഹാബ്രാഹ്മണന്മാരേ, കപടമതം ബാധിച്ച മനുഷ്യർ ലോകനാഥനായ വിഷ്ണുവിനെ, സകലസ്രഷ്ടാവിനെ ആരാധിക്കില്ല.
കിം ദേവൈഃ കിം ദ്വിജൈര് വേദൈഃ കിം ശൌചേനാമ്ബുജല്പനാ ഇത്യ് ഏവം പ്രലപിഷ്യന്തി പാഖണ്ഡോപഹതാ നരാഃ
കപടമതം ബാധിച്ച മനുഷ്യർ ഇങ്ങനെ പറയും: 'ദേവന്മാർക്കും, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും, വേദങ്ങൾക്കും, ശുദ്ധിക്കും, കമലജപത്തിനും എന്ത് പ്രയോജനം?'
അല്പവൃഷ്ടിശ് ച പര്ജന്യഃ സ്വല്പം സസ്യഫലം തഥാ ഫലം തഥാല്പസാരം ച വിപ്രാഃ പ്രാപ്തേ കലൌ യുഗേ
കലിയുഗം വന്നപ്പോൾ, മഹാബ്രാഹ്മണന്മാരേ, മഴ കുറയും, വിളവുകൾ കുറയും, അവയുടെ ഗുണവും വളരെ കുറവായിരിക്കും.
ജാനുപ്രായാണി വസ്ത്രാണി ശമീപ്രായാ മഹീരുഹാഃ ശൂദ്രപ്രായാസ് തഥാ വര്ണാ ഭവിഷ്യന്തി കലൌ യുഗേ
കലിയുഗത്തിൽ, വസ്ത്രങ്ങൾ മിക്കവാറും മുട്ടവരെ മാത്രമേ മൂടുകയുള്ളൂ, മരങ്ങൾ പ്രധാനമായും ശമീ മരങ്ങൾ ആയിരിക്കും, വർണങ്ങൾ മിക്കവാറും ശൂദ്രന്മാരാവും.
അണുപ്രായാണി ധാന്യാനി ആജപ്രായം തഥാ പയഃ ഭവിഷ്യതി കലൌ പ്രാപ്ത ഔശീരം ചാനുലേപനമ്
അന്നങ്ങൾ വളരെ ചെറുതായിരിക്കും, പാലിന്റെ പ്രധാന ഉറവിടം ആടുകൾ ആയിരിക്കും, കലിയുഗത്തിൽ ഉശീരം തൈലം പോലെ ഉപയോഗിക്കും.
ശ്വശ്രൂശ്വശുരഭൂയിഷ്ഠാ ഗുരവശ് ച നൃണാം കലൌ ശാലാദ്യാഹാരിഭാര്യാശ് ച സുഹൃദോ മുനിസത്തമാഃ
കലിയുഗത്തിൽ, അമ്മാമ്മയും അപ്പൂപ്പനും ആണ് മുതിർന്നവരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്; ഒരേ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം പങ്കിടുന്നവരാണ് സുഹൃത്തുക്കളാകുന്നത്, മഹർഷേ.
കസ്യ മാതാ പിതാ കസ്യ യദാ കര്മാത്മകഃ പുമാന് ഇതി ചോദാഹരിഷ്യന്തി ശ്വശുരാനുഗതാ നരാഃ
മക്കൾ അപ്പൂപ്പനെ അനുഗമിച്ച്, 'ആരുടേയാണ് അമ്മ? ആരുടേയാണ് അച്ഛൻ? മനുഷ്യൻ എപ്പോഴാണ് തന്റെ പ്രവൃത്തിയാൽ നിർവചിക്കപ്പെടുന്നത്?' എന്ന് ചോദിക്കും.
വാങ്മനഃകായജൈര് ദോഷൈര് അഭിഭൂതാഃ പുനഃ പുനഃ നരാഃ പാപാന്യ് അനുദിനം കരിഷ്യന്ത്യ് അല്പമേധസഃ
വാക്കിലും മനസ്സിലും ശരീരത്തിലും ഉണ്ടാകുന്ന ദോഷങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും പിടിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ, കുറഞ്ഞ ബുദ്ധിയുള്ളവർ ഓരോ ദിവസവും പാപങ്ങൾ ചെയ്യും.
നിഃസത്യാനാമ് അശൌചാനാം നിര്ഹ്രീകാണാം തഥാ ദ്വിജാഃ യദ് യദ് ദുഃഖായ തത് സര്വം കലികാലേ ഭവിഷ്യതി
സത്യവും ശുദ്ധിയും ലജ്ജയും ഇല്ലാത്തവർക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് ദ്വിജന്മാരിൽ, ദു:ഖം ഉണ്ടാക്കുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും കലിയുഗത്തിൽ സംഭവിക്കും.
നിഃസ്വാധ്യായവഷട്കാരേ സ്വധാസ്വാഹാവിവര്ജിതേ തദാ പ്രവിരലോ വിപ്രഃ കശ്ചില് ലോകേ ഭവിഷ്യതി
പഠനവും ഹോമമന്ത്രങ്ങളും സ്വധാ, സ്വാഹാ എന്നിവയുമില്ലാതാകുമ്പോൾ, ലോകത്ത് വളരെ കുറച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാർ മാത്രം ശേഷിക്കും.
തത്രാല്പേനൈവ കാലേന പുണ്യസ്കന്ധമ് അനുത്തമമ് കരോതി യഃ കൃതയുഗേ ക്രിയതേ തപസാ ഹി യഃ
അപ്പോൾ, വളരെ കുറച്ച് ശ്രമംകൊണ്ട് തന്നെ, മനുഷ്യൻ ഏറ്റവും വലിയ പുണ്യഫലം നേടും; അതാണ് കൃതയുഗത്തിൽ വലിയ തപസ്സുകൊണ്ട് മാത്രം ലഭിക്കുന്നത്.
കസ്മിന് കാലേ ഽല്പകോ ധര്മോ ദദാതി സുമഹാഫലമ് വക്തുമ് അര്ഹസ്യ് അശേഷേണ ശ്രോതും വാഞ്ഛാ പ്രവര്തതേ
ഏത് കാലത്താണ് ചെറിയ ധർമ്മം പോലും വലിയ ഫലം നൽകുന്നത്? ഇതിനെക്കുറിച്ച് മുഴുവൻ പറയണം, കാരണം കേൾക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം ഉണർന്നിരിക്കുന്നു.
ധന്യേ കലൌ ഭവേദ് വിപ്രാസ് ത്വ് അല്പക്ലേശൈര് മഹത് ഫലമ് തഥാ ഭവേതാം സ്ത്രീശൂദ്രൌ ധന്യൌ ചാന്യന് നിബോധത
കലിയുഗത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ചെറിയ കഷ്ടപ്പാടിൽ തന്നെ വലിയ ഫലം ലഭിക്കും; അതുപോലെ സ്ത്രീകളും ശൂദ്രന്മാരും ഭാഗ്യവാന്മാരാകും — ഇതിന്റെ കൂടുതൽ വിശദീകരണം കേൾക്കൂ.
യത് കൃതേ ദശഭിര് വര്ഷൈസ് ത്രേതായാം ഹായനേന തത് ദ്വാപരേ തച് ച മാസേന അഹോരാത്രേണ തത് കലൌ
കൃതയുഗത്തിൽ പത്ത് വർഷം കൊണ്ട് ലഭിക്കുന്നതു, ത്രേതായുഗത്തിൽ ഒരു വർഷം കൊണ്ട്, ദ്വാപരത്തിൽ ഒരു മാസം കൊണ്ട്, കലിയുഗത്തിൽ ഒരു ദിവസം-രാത്രിയിൽ തന്നെ ലഭിക്കും.
തപസോ ബ്രഹ്മചര്യസ്യ ജപാദേശ് ച ഫലം ദ്വിജാഃ പ്രാപ്നോതി പുരുഷസ് തേന കലൌ സാധ്വ് ഇതി ഭാഷിതുമ്
തപസ്സിന്റെയും ബ്രഹ്മചര്യത്തിന്റെയും ജപത്തിന്റെയും ഫലം, ദ്വിജന്മാരേ, മനുഷ്യൻ കലിയുഗത്തിൽ നേടുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് അത് ശ്രേഷ്ഠം എന്നു പറയുന്നത്.
ധ്യായന് കൃതേ യജന് യജ്ഞൈസ് ത്രേതായാം ദ്വാപരേ ഽര്ചയന് യദ് ആപ്നോതി തദ് ആപ്നോതി കലൌ സംകീര്ത്യ കേശവമ്
കൃതയുഗത്തിൽ ധ്യാനത്തിലൂടെ, ത്രേതായുഗത്തിൽ യാഗങ്ങളിലൂടെ, ദ്വാപരത്തിൽ അർച്ചനയിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ഫലം, കലിയുഗത്തിൽ കേശവന്റെ നാമസങ്കീർത്തനത്തിലൂടെ ലഭിക്കും.
ധര്മോത്കര്ഷമ് അതീവാത്ര പ്രാപ്നോതി പുരുഷഃ കലൌ സ്വല്പായാസേന ധര്മജ്ഞാസ് തേന തുഷ്ടോ ഽസ്മ്യ് അഹം കലൌ
ഇവിടെ കലിയുഗത്തിൽ, മനുഷ്യൻ വളരെ ചെറിയ ശ്രമത്തിൽ തന്നെ ധർമ്മത്തിൽ വലിയ ഉന്നതി നേടുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് കലിയുഗത്തിലെ ധർമ്മജ്ഞന്മാരിൽ ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്നത്.