ഏവമ് ഉച്ചാരിതേ തേന മാതങ്ഗസ് തമ് ഉവാച ഹ
അങ്ങനെ ആ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മാതംഗൻ അവനോട് ചോദിച്ചു.
കിം പൂര്വം ഭവതാ കര്മ വികൃതം കൃതമ് അഞ്ജസാ യേന ത്വം ദോഷജാതേന സംഭൂതോ ബ്രഹ്മരാക്ഷസഃ
നീ മുൻപേ ചെയ്ത തെറ്റായ പ്രവൃത്തിയൊന്നാണ് നിന്നെ പാപഫലമായി ബ്രഹ്മരാക്ഷസനാക്കിയത്. എന്താണ് നീ ചെയ്തതെന്ന് പറക.
തസ്യ തദ് വാക്യമ് ആകര്ണ്യ മാതങ്ഗം ബ്രഹ്മരാക്ഷസഃ പ്രോവാച ദുഃഖസംതപ്തഃ സംസ്മൃത്യ സ്വകൃതം കൃതമ്
അവന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ, ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ ദുഃഖത്തിൽ കുഴഞ്ഞ്, താൻ ചെയ്തതൊക്കെ ഓർത്ത് മാതംഗനോട് പറഞ്ഞു.
ശ്രൂയതാം യോ ഽഹമ് ആസം വൈ പൂര്വം യച് ച മയാ കൃതമ് യസ്മിന് കൃതേ പാപയോനിം ഗതവാന് അസ്മി രാക്ഷസീമ്
കേൾക്കൂ, ഞാൻ മുൻപെ ആരായിരുന്നു, എന്താണ് ഞാൻ ചെയ്തതെന്നും, അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ പാപജന്മം പ്രാപിച്ച് രാക്ഷസനായത്.
സോമശര്മ ഇതി ഖ്യാതഃ പൂര്വമ് ആസമ് അഹം ദ്വിജഃ പുത്രോ ഽധ്യയനശീലസ്യ ദേവശര്മസ്യ യജ്വനഃ
സോമശർമ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഞാൻ, ദ്വിജൻ ആയിരുന്നു. യജ്ഞത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ദേവശർമയുടെ പുത്രൻ, വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ ശ്രദ്ധയുള്ളവൻ.
കസ്യചിദ് യജമാനസ്യ സൂത്രമന്ത്രബഹിഷ്കൃതഃ നൃപസ്യ കര്മസക്തേന യൂപകര്മസുനിഷ്ഠിതഃ
ഒരു യജമാനന്റെ യജ്ഞത്തിൽ, രാജാവിന്റെ കർമങ്ങളിൽ ആസക്തനായി, യുപകർമ്മം ശരിയായി പൂർത്തിയാക്കാതെ, മന്ത്രങ്ങളും സൂത്രങ്ങളും ഒഴിഞ്ഞ് ഞാൻ പുറത്താക്കപ്പെട്ടു.
ആഗ്നീധ്രം ചാകരോദ് യജ്ഞേ ലോഭമോഹപ്രപീഡിതഃ തസ്മിന് പരിസമാപ്തേ തു മൌര്ഖ്യാദ് ദമ്ഭമ് അനുഷ്ഠിതഃ
ലോഭവും മോഹവും കൊണ്ട് ബുദ്ധി മങ്ങി, അഗ്നിഹോത്രത്തിൽ സേവകനായി പ്രവർത്തിച്ചു. യജ്ഞം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മൗഢ്യത്തിൽ ഞാൻ കപടം നടത്തി.
യഷ്ടുമ് ആരബ്ധവാന് അസ്മി ദ്വാദശാഹം മഹാക്രതുമ് പ്രവര്തമാനേ തസ്മിംസ് തു കുക്ഷിശൂലോ ഽഭവന് മമ
പന്ത്രണ്ട് ദിവസം നീണ്ട മഹായജ്ഞം ആരംഭിച്ചു. അതിനിടെ, എന്റെ വയറ്റിൽ ശക്തമായ വേദനയുണ്ടായി.
സംപൂര്ണേ ദശരാത്രേ തു ന സമാപ്തേ തഥാ ക്രതൌ വിരൂപാക്ഷസ്യ ദീയന്ത്യാമ് ആഹുത്യാം രാക്ഷസേ ക്ഷണേ
പത്ത് രാത്രി കഴിഞ്ഞിട്ടും യജ്ഞം പൂർത്തിയായില്ല. വിരൂപാക്ഷനെന്ന രാക്ഷസനു വേണ്ടി ഹോമം നടത്തുമ്പോൾ, അപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ മരിച്ചു.
മൃതോ ഽഹം തേന ദോഷേണ സംഭൂതോ ബ്രഹ്മരാക്ഷസഃ മൂര്ഖേണ മന്ത്രഹീനേന സൂത്രസ്വരവിവര്ജിതമ്
ആ പിഴവിന്റെ ഫലമായി, മന്ത്രവും സൂത്രവും ഇല്ലാതെ, മൗഢ്യത്തിൽ മരിച്ച ഞാൻ ബ്രഹ്മരാക്ഷസനായി ജനിച്ചു.
അജാനതാ യജ്ഞവിദ്യാം യദ് ഇഷ്ടം യാജിതം ച യത് തേന കര്മവിപാകേന സംഭൂതോ ബ്രഹ്മരാക്ഷസഃ
യജ്ഞവിദ്യ അറിയാതെ, ഞാൻ ചെയ്തതും മറ്റുള്ളവരിൽ ചെയ്യിപ്പിച്ചതും എല്ലാം, അതിന്റെ ഫലമായി ഞാൻ ബ്രഹ്മരാക്ഷസനായി.
തന് മാം പാപമഹാമ്ഭോധൌ നിമഗ്നം ത്വം സമുദ്ധര പ്രജാഗരേ ഗീതികൈകാം പശ്ചിമാം ദാതുമ് അര്ഹസി
അതിനാൽ, ഈ വലിയ പാപസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്ന എന്നെ നീ രക്ഷിക്കണം. ഉണർന്നിരിക്കുന്ന സമയത്ത്, ഒറ്റ ഗീതികയുടെ ഫലം എന്നെ നൽകണം.
തമ് ഉവാചാഥ ചാണ്ഡാലോ യദി പ്രാണിവധാദ് ഭവാന് നിവൃത്തിം കുരുതേ ദദ്യാം തതഃ പശ്ചിമഗീതികാമ്
അപ്പോൾ ചാണ്ഡാളൻ പറഞ്ഞു: നീ ഇനി ജീവികളെ കൊല്ലാതിരിക്കാൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്താൽ, ഞാൻ ആ അവസാന ഗീതിക നൽകാം.
ബാഢമ് ഇത്യ് അവദത് സോ ഽപി മാതങ്ഗോ ഽപി ദദൌ തദാ ഗീതികാഫലമ് ആമന്ത്ര്യ മുഹൂര്താര്ധപ്രജാഗരമ്
അതിനു അവൻ സമ്മതിച്ചു. മാതംഗൻ അപ്പോൾ ഗീതികയുടെ ഫലമായി, ഒരു മുപ്പതിലൊന്നാം ഭാഗം നേരം ഉണർന്നിരിപ്പാൻ അവനെ അനുഗ്രഹിച്ചു.
തസ്മിന് ഗീതിഫലേ ദത്തേ മാതങ്ഗം ബ്രഹ്മരാക്ഷസഃ പ്രണമ്യ പ്രയയൌ ഹൃഷ്ടസ് തീര്ഥവര്യം പൃഥൂദകമ്
ആ ഗീതികഫലം ലഭിച്ചപ്പോൾ, ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ മാതംഗനെ വണങ്ങി സന്തോഷത്തോടെ പൃഥൂദകം എന്ന മഹാതീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോയി.
തത്രാനശനസംകല്പം കൃത്വാ പ്രാണാഞ് ജഹൌ ദ്വിജാഃ രാക്ഷസത്വാദ് വിനിര്മുക്തോ ഗീതികാഫലബൃംഹിതഃ
അവിടെ ഉപവാസം ചെയ്യാമെന്ന് പ്രതിജ്ഞയെടുത്ത്, ആ ദ്വിജൻ ജീവൻ വിട്ടു. രാക്ഷസത്വം വിട്ട്, ഗീതികയുടെ ഫലത്തിൽ ശക്തനായവനായി.
പൃഥൂദകപ്രഭാവാച് ച ബ്രഹ്മലോകം ച ദുര്ലഭമ് ദശ വര്ഷസഹസ്രാണി നിരാതങ്കോ ഽവസത് തതഃ
പൃഥൂദകത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടും, ബ്രഹ്മലോകം എന്ന ദുർലഭമായ ലോകം അവൻ പ്രാപിച്ചു. അവിടെ പത്ത് ആയിരം വർഷം നിർഭയമായി വസിച്ചു.
തസ്യാന്തേ ബ്രാഹ്മണോ ജാതോ ബഭൂവ സ്മൃതിമാന് വശീ തസ്യാഹം ചരിതം ഭൂയഃ കഥയിഷ്യാമി ഭോ ദ്വിജാഃ
അവിടെ അവസാനിച്ച്, സ്മരണയും ആത്മനിയന്ത്രണവും ഉള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണനായി ജനിച്ചു. അവന്റെ കഥ ഞാൻ വീണ്ടും പറയാം, ദ്വിജന്മാരേ.
മാതങ്ഗസ്യ കഥാശേഷം ശൃണുധ്വം ഗദതോ മമ രാക്ഷസേ തു ഗതേ ധീമാന് ഗൃഹമ് ഏത്യ യതാത്മവാന്
ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയുന്ന മാതംഗന്റെ കഥയുടെ ശേഷിപ്പു ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ. ആ രാക്ഷസൻ പോയതിനു ശേഷം, ധീരനും ആത്മസംയമനമുള്ളവനും ആയവൻ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
തദ്വിപ്രചരിതം സ്മൃത്വാ നിര്വിണ്ണഃ ശുചിര് അപ്യ് അസൌ പുത്രേഷു ഭാര്യാം നിക്ഷിപ്യ ദദൌ ഭൂമ്യാഃ പ്രദക്ഷിണാമ്
അവൻ ആ ബ്രാഹ്മണന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ഓർത്ത് വിഷാദത്തിൽ ആകുന്നു, എങ്കിലും മനസ്സിൽ ശുദ്ധിയുണ്ട്. ഭാര്യയെ മക്കളുടെ കയ്യിൽ ഏൽപ്പിച്ച്, ഭൂമിയെ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം നടത്തി.
കോകാമുഖാത് സമാരഭ്യ യാവദ് വൈ സ്കന്ദദര്ശനമ് ദൃഷ്ട്വാ സ്കന്ദം യയൌ ധാരാചക്രേ ചാപി പ്രദക്ഷിണമ്
കോകാമുഖം മുതൽ സ്കന്ദനെ കാണുന്നതുവരെ യാത്ര തുടർന്നു. സ്കന്ദനെ കണ്ട ശേഷം, ധാരാ ചക്രത്തെയും ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം നടത്തി.
തതോ ഽദ്രിവരമ് ആഗമ്യ വിന്ധ്യമ് ഉച്ചശിലോച്ചയമ് പാപപ്രമോചനം തീര്ഥമ് ആസസാദ സ തു ദ്വിജാഃ
പിന്നീട്, ഉന്നതമായ പർവ്വതമായ വിന്ദ്യയെ, അതിന്റെ ഉയർന്ന ശിഖരങ്ങളോടെ, സന്ദർശിച്ചു. അവിടെ പാപങ്ങൾ വിട്ടൊഴിയുന്ന തീർത്ഥമായ പാപപ്രമോചനത്തെയും എത്തി.
സ്നാനം പാപഹരം ചക്രേ സ തു ചാണ്ഡാലവംശജഃ വിമുക്തപാപഃ സസ്മാര പൂര്വജാതീര് അനേകശഃ
അവിടെ, ചാണ്ഡാല വംശത്തിൽ പിറന്നവൻ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന സ്നാനം നടത്തി. പാപങ്ങൾ വിട്ടു, അനേകം മുൻജന്മങ്ങൾ ഓർമ്മപെട്ടു.
സ പൂര്വജന്മന്യ് അഭവദ് ഭിക്ഷുഃ സംയതവാങ്മനാഃ യതകായശ് ച മതിമാന് വേദവേദാങ്ഗപാരഗഃ
മുൻജന്മത്തിൽ, അവൻ ഒരു ഭിക്ഷുവായിരുന്നു; വാക്കിലും മനസ്സിലും നിയന്ത്രണമുണ്ടായിരുന്നു, ശരീരവും നിയന്ത്രിതമായിരുന്നു, ബുദ്ധിയുള്ളവനും വേദങ്ങളും വേദാംഗങ്ങളും പഠിച്ചവനുമായിരുന്നു.
ഏകദാ ഗോഷു നഗരാദ് ധ്രിയമാണാസു തസ്കരൈഃ ഭിക്ഷാവധൂതാ രജസാ മുക്താ തേനാഥ ഭിക്ഷുണാ
ഒരു ദിവസം, കള്ളന്മാർ പശുക്കളെ നഗരത്തിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ, ഭിക്ഷുവിന്റെ ഭിക്ഷയെടുക്കലിൽ നിന്നുയർന്ന പൊടി അവനെ അതിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചു.
സ തേനാധര്മദോഷേണ ചാണ്ഡാലീം യോനിമ് ആഗതഃ പാപപ്രമോചനേ സ്നാതഃ സ മൃതോ നര്മദാതടേ
അധർമ്മത്തിന്റെ ദോഷം മൂലം, അവൻ ചാണ്ഡാല യോനിയിൽ ജനിച്ചു. പാപപ്രമോചനത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത ശേഷം, നർമദാതീരത്ത് മരണമടഞ്ഞു.
മൂര്ഖോ ഽഭൂദ് ബ്രാഹ്മണവരോ വാരാണസ്യാം ച ഭോ ദ്വിജാഃ തത്രാസ്യ വസതോ ഽബ്ദൈസ് തു ത്രിംശദ്ഭിഃ സിദ്ധപൂരുഷഃ
അവൻ വാരാണസിയിൽ ഒരു അജ്ഞാനിയായെങ്കിലും ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണനായി ജനിച്ചു, ദ്വിജന്മാരേ. അവിടെ മുപ്പത് വർഷം താമസിച്ചപ്പോൾ, അവൻ സിദ്ധപുരുഷനായി.
വിരൂപരൂപീ ബഭ്രാമ യോഗമാലാബലാന്വിതഃ തം ദൃഷ്ട്വാ സോപഹാസാര്ഥമ് അഭിവാദ്യാഭ്യുവാച ഹ
അവൻ വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ചു, യോഗശക്തിയുടെ മാലയാൽ സമ്പന്നനായി. അവനെ കണ്ടു, ഒരാൾ പരിഹാസത്തോടെ സമീപിച്ചു, വന്ദിച്ചു, ചോദിച്ചു.
കുശലം സിദ്ധപുരുഷം കുതസ് ത്വ് ആഗമ്യതേ ത്വയാ
"സിദ്ധപുരുഷനേ, നീ എവിടുന്നാണ് ഇവിടെ എത്തിയത്?"
ഏവം സംഭാഷിതസ് തേന ജ്ഞാതോ ഽഹമ് ഇതി ചിന്ത്യ തു പ്രത്യുവാചാഥ വന്ദ്യസ് തം സ്വര്ഗലോകാദ് ഉപാഗതഃ
അവൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതോടെ, 'ഇവൻ എന്നെ അറിയുന്നു' എന്ന് ചിന്തിച്ച്, ആ വന്ദനീയൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: "ഞാൻ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ നിന്നാണ് വന്നത്."