ഇഹാഗത്യ പുനര് യാന്തി ഉപര്യ് ഉപരി ച ക്രമാത് സംഭവേ സംഭവേ തേ തു ശതവര്ഷം ദ്വിജോത്തമാഃ
ഇവിടെ എത്തിച്ചേർന്ന്, അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉയരങ്ങളിലേക്ക് കയറി പോകുന്നു; ഓരോ ജന്മത്തിലും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവർ നൂറു വർഷം വീതം കഴിയുന്നു.
ഭുക്ത്വാ യഥേപ്സിതാന് ഭോഗാന് യാന്തി ലോകാന്തരം തതഃ ദശജന്മ യദാ തേഷാം ക്രമേണൈവം പ്രപൂര്യതേ
തങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ച ശേഷം, അവർ മറ്റൊരു ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; അങ്ങനെ പത്ത് ജന്മങ്ങൾ തുടർച്ചയായി പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ,
തദാ ലോകം ഹരേര് ദിവ്യം ബ്രഹ്മലോകാദ് വ്രജന്തി തേ ഗത്വാ തത്രാക്ഷയാന് ഭോഗാന് ഭുക്ത്വാ സര്വഗുണാന്വിതാന്
അപ്പോൾ അവർ ഹരിയുടെ ദിവ്യലോകത്തിലേക്ക്, ബ്രഹ്മലോകത്തെ മറികടന്ന്, പോകുന്നു; അവിടെ ചെന്നു, എല്ലാ ഗുണങ്ങളോടും കൂടിയ അക്ഷയമായ ഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
മന്വന്തരശതം യാവജ് ജന്മമൃത്യുവിവര്ജിതാഃ ഗച്ഛന്തി ഭുവനം പശ്ചാദ് വാരാഹസ്യ ദ്വിജോത്തമാഃ
നൂറ്റാണ്ട് മന്വന്തരങ്ങൾ ജനനമരണരഹിതരായി അവർ അവിടെ കഴിയുന്നു; അതിന് ശേഷം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവർ വാർാഹലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
ദിവ്യദേഹാഃ കുണ്ഡലിനോ മഹാകായാ മഹാബലാഃ ക്രീഡന്തി തത്ര വിപ്രേന്ദ്രാഃ കൃത്വാ രൂപം ചതുര്ഭുജമ്
ദിവ്യശരീരവും, കുണ്ഡലിനി ശക്തിയും, വലിപ്പവും, മഹാബലവും ഉള്ളവർ, അവിടെ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, നാലു കൈകളുള്ള രൂപം സ്വീകരിച്ച് ആഹ്ലാദത്തോടെ കളിക്കുന്നു.
ദശ കോടിസഹസ്രാണി വര്ഷാണാം ദ്വിജസത്തമാഃ തിഷ്ഠന്തി ശാശ്വതേ ഭാവേ സര്വൈര് ദേവൈര് നമസ്കൃതാഃ
പത്തു കോടിയിലധികം ആയിരം വർഷങ്ങൾ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവർ ശാശ്വതാവസ്ഥയിൽ, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും വന്ദനയോടെ, അവിടെ കഴിയുന്നു.
തതോ യാന്തി തു തേ ധീരാ നരസിംഹഗൃഹം ദ്വിജാഃ ക്രീഡന്തേ തത്ര മുദിതാ വര്ഷകോട്യയുതാനി ച
അതിനുശേഷം, ആ ധീരന്മാർ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, നരസിംഹന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ, കോടിയുകോടി വർഷങ്ങൾ അവർ കളിക്കുന്നു.
തദന്തേ വൈഷ്ണവം യാന്തി പുരം സിദ്ധനിഷേവിതമ് ക്രീഡന്തേ തത്ര സൌഖ്യേന വര്ഷാണാമ് അയുതാനി ച
അവസാനത്തിൽ, അവർ സിദ്ധന്മാർ സേവിക്കുന്ന വൈഷ്ണവപുരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; അവിടെ, സുഖത്തോടെ, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ അവർ കളിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മലോകേ പുനര് വിപ്രാ ഗച്ഛന്തി സാധകോത്തമാഃ തത്ര സ്ഥിത്വാ ചിരം കാലം വര്ഷകോടിശതാന് ബഹൂന്
ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ വീണ്ടും, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ശ്രേഷ്ഠമായ സാദകരുകൾ പോകുന്നു; അവിടെ, അനേകം കോടിയുകോടി വർഷങ്ങൾ ദീർഘകാലം അവർ താമസിക്കുന്നു.
നാരായണപുരം യാന്തി തതസ് തേ സാധകേശ്വരാഃ ഭുക്ത്വാ ഭോഗാംശ് ച വിവിധാന് വര്ഷകോട്യര്ബുദാനി ച
അതിനുശേഷം ആ സാദകരുടെ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ നാരായണപുരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; അവിടെ, നാനാഭാഗ്യങ്ങൾ നൂറ്റാണ്ട് കോടിയർബുദം വർഷങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
അനിരുദ്ധപുരം പശ്ചാദ് ദിവ്യരൂപാ മഹാബലാഃ ഗച്ഛന്തി സാധകവരാഃ സ്തൂയമാനാഃ സുരാസുരൈഃ
പിന്നീട്, ദിവ്യരൂപവും മഹാബലവും ഉള്ള ശ്രേഷ്ഠമായ സാദകർ, ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും സ്തുതിയോടെ, അനിരുദ്ധപുരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
തത്ര കോടിസഹസ്രാണി വര്ഷാണാം ച ചതുര്ദശ തിഷ്ഠന്തി വൈഷ്ണവാസ് തത്ര ജരാമരണവര്ജിതാഃ
അവിടെ, വൈഷ്ണവർ പതിനാലു കോടിയിലധികം ആയിരം വർഷങ്ങൾ, വയസ്സും മരണവും ഇല്ലാതെ, അവിടെ താമസിക്കുന്നു.
പ്രദ്യുമ്നസ്യ പുരം പശ്ചാദ് ഗച്ഛന്തി വിഗതജ്വരാഃ തത്ര തിഷ്ഠന്തി തേ വിപ്രാ ലക്ഷകോടിശതത്രയമ്
ശേഷം, സകലദു:ഖവും വിട്ട്, അവർ പ്രദ്യുമ്നന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; അവിടെ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, മൂന്ന് കോടി ലക്ഷങ്ങൾ വർഷങ്ങൾ അവർ താമസിക്കുന്നു.
സ്വച്ഛന്ദഗാമിനോ ഹൃഷ്ടാ ബലശക്തിസമന്വിതാഃ ഗച്ഛന്തി യോഗിനഃ പശ്ചാദ് യത്ര സംകര്ഷണഃ പ്രഭുഃ
സ്വേച്ഛയോടെ സഞ്ചരിച്ച്, സന്തോഷത്തോടും ശക്തിയോടും കൂടി, യോഗികൾ പിന്നീട് സംകർഷണൻ താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുന്നു.
തത്രോഷിത്വാ ചിരം കാലം ഭുക്ത്വാ ഭോഗാന് സഹസ്രശഃ വിശന്തി വാസുദേവൈതി വിരൂപാഖ്യേ നിരഞ്ജനേ
അവിടെ ദീർഘകാലം താമസിച്ച്, ആയിരക്കണക്കിന് ഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, അവർ വാസുദേവൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, വിരൂപം എന്ന നിർമലമായ ആലയത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു.
വിനിര്മുക്താഃ പരേ തത്ത്വേ ജരാമരണവര്ജിതേ തത്ര ഗത്വാ വിമുക്താസ് തേ ഭവേയുര് നാത്ര സംശയഃ
പരമതത്ത്വത്തിൽ, വയസ്സും മരണവും ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ, അവിടെ ചെന്നാൽ അവർ മോചിതരാകുന്നു; ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല.
ഏവം ക്രമേണ ഭുക്തിം തേ പ്രാപ്നുവന്തി മനീഷിണഃ മുക്തിം ച മുനിശാര്ദൂലാ വാസുദേവാര്ചനേ രതാഃ
ഇങ്ങനെ, ക്രമമായി, ജ്ഞാനികൾ അനുഭവവും മോക്ഷവും പ്രാപിക്കുന്നു, മുനിശ്രേഷ്ഠനേ, വാസുദേവനാരാധനയിൽ ലീനരായവർ.
ഏകാദശ്യാമ് ഉഭേ പക്ഷേ നിരാഹാരഃ സമാഹിതഃ സ്നാത്വാ സമ്യഗ് വിധാനേന ധൌതവാസാ ജിതേന്ദ്രിയഃ
രണ്ടു പക്ഷങ്ങളിലും ഏകാദശിയിൽ, ഉപവാസം പാലിച്ച്, മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, ശരിയായ രീതിയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, വസ്ത്രം കഴുകി ധരിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച്,
സംപൂജ്യ വിധിവദ് വിഷ്ണും ശ്രദ്ധയാ സുസമാഹിതഃ പുഷ്പൈര് ഗന്ധൈസ് തഥാ ദീപൈര് ധൂപൈര് നൈവേദ്യകൈസ് തഥാ
വിശ്വാസത്തോടും ഏകാഗ്രതയോടും കൂടി, പുഷ്പങ്ങൾ, സുഗന്ധങ്ങൾ, വിളക്കുകൾ, ധൂപം, ഭോജനനൈവേദ്യങ്ങൾ എന്നിവയാൽ യുക്തമായി, യഥാവിധി വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിച്ചു.
ഉപഹാരൈര് ബഹുവിധൈര് ജപ്യൈര് ഹോമപ്രദക്ഷിണൈഃ സ്തോത്രൈര് നാനാവിധൈര് ദിവ്യൈര് ഗീതവാദ്യൈര് മനോഹരൈഃ
നാനാതരം സമ്മാനങ്ങൾ, ജപങ്ങൾ, ഹോമങ്ങൾ, പ്രദക്ഷിണങ്ങൾ, വിവിധ ദൈവീകസ്തോത്രങ്ങൾ, മനോഹരമായ ഗാനങ്ങളും വാദ്യങ്ങളും എന്നിവയാൽ കൂടി ആരാധിച്ചു.
ദണ്ഡവത്പ്രണിപാതൈശ് ച ജയശബ്ദൈസ് തഥോത്തമൈഃ ഏവം സംപൂജ്യ വിധിവദ് രാത്രൌ കൃത്വാ പ്രജാഗരമ്
ദണ്ഡവത്പ്രണാമങ്ങളും ഉത്തമമായ ജയഘോഷങ്ങളും ചേർത്ത്, ഇങ്ങനെ യഥാവിധി ആരാധന നടത്തി, രാത്രിയിൽ ഉണർന്നിരുത്തി.
കഥാം വാ ഗീതികാം വിഷ്ണോര് ഗായന് വിഷ്ണുപരായണഃ യാതി വിഷ്ണോഃ പരം സ്ഥാനം നരോ നാസ്ത്യ് അത്ര സംശയഃ
വിഷ്ണുവിന്റെ കഥകളും ഗാനങ്ങളും ആലപിച്ച്, വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തിയോടെ നിലകൊണ്ടാൽ, ആ മനുഷ്യൻ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമസ്ഥാനം പ്രാപിക്കും; ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല.
പ്രജാഗരേ ഗീതികായാഃ ഫലം വിഷ്ണോര് മഹാമുനേ ബ്രൂഹി തച് ഛ്രോതുമ് ഇച്ഛാമഃ പരം കൌതൂഹലം ഹി നഃ
മഹാമുനിയേ, വിഷ്ണുവിനായി ജാഗരത്തിൽ ഗാനങ്ങൾ പാടുന്നതിന്റെ ഫലം ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ; അതു കേൾക്കാൻ ഞങ്ങൾ അത്യന്തം ആസക്തരാണ്.
ശൃണുധ്വം മുനിശാര്ദൂലാഃ പ്രവക്ഷ്യാമ്യ് അനുപൂര്വശഃ ഗീതികായാഃ ഫലം വിഷ്ണോര് ജാഗരേ യദ് ഉദാഹൃതമ്
മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ; ജാഗരത്തിൽ വിഷ്ണുവിന് വേണ്ടി ഗാനങ്ങൾ പാടുന്നതിന്റെ ഫലം ഞാൻ ക്രമമായി വിശദീകരിക്കാം.
അവന്തീ നാമ നഗരീ ബഭൂവ ഭുവി വിശ്രുതാ തത്രാസ്തേ ഭഗവാന് വിഷ്ണുഃ ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ
അവന്തി എന്ന പേരിൽ ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തമായ ഒരു നഗരം ഉണ്ടായിരുന്നു; അവിടെ ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈവശമുള്ള ഭഗവാൻ വിഷ്ണു വസിക്കുന്നു.
തസ്യാ നഗര്യാഃ പര്യന്തേ ചാണ്ഡാലോ ഗീതികോവിദഃ സദ്വൃത്ത്യോത്പാദിതധനോ ഭൃത്യാനാം ഭരണേ രതഃ
ആ നഗരത്തിന്റെ അതിരിൽ, ഗാനം അറിയുന്ന ഒരു ചാണ്ഡാളൻ വസിച്ചിരുന്നു; നല്ല പെരുമാറ്റത്തിലൂടെ സമ്പാദിച്ച ധനത്തിൽ ഭൃത്യന്മാരെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതിൽ ആസ്വാദനമുണ്ടായിരുന്നു.
വിഷ്ണുഭക്തഃ സ ചാണ്ഡാലോ മാസി മാസി ദൃഢവ്രതഃ ഏകാദശ്യാം സമാഗമ്യ സോപവാസോ ഽഥ ഗായതി
ആ ചാണ്ഡാളൻ വിഷ്ണുഭക്തനായിരുന്നു; ഓരോ മാസവും ദൃഢവ്രതനായി, ഏകാദശിയ്ക്ക് ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച്, കൂട്ടത്തോടെ ഗാനങ്ങൾ ആലപിക്കുമായിരുന്നു.
ഗീതികാ വിഷ്ണുനാമാങ്കാഃ പ്രാദുര്ഭാവസമാശ്രിതാഃ ഗാന്ധാരഷഡ്ജനൈഷാദസ്വരപഞ്ചമധൈവതൈഃ
വിഷ്ണുവിന്റെ നാമങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഗാനങ്ങൾ, അവയുടെ ഉദ്ഭവം അനുസരിച്ച്, ഗന്ധാര, ഷഡ്ജ, നിഷാദ, പഞ്ചമ, ധൈവത സ്വരങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ആലപിച്ചു.
രാത്രിജാഗരണേ വിഷ്ണും ഗാഥാഭിര് ഉപഗായതി പ്രഭാതേ ച പ്രണമ്യേശം ദ്വാദശ്യാം ഗൃഹമ് ഏത്യ ച
രാത്രി ജാഗരത്തിൽ വിഷ്ണുവിന് ഗാഥകൾ പാടി, പ്രഭാതത്തിൽ ഭഗവാനെ നമസ്കരിച്ചു, ദ്വാദശിയ്ക്ക് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങും.
ജാമാതൃഭാഗിനേയാംശ് ച ഭോജയിത്വാ സകന്യകാഃ തതഃ സപരിവാരസ് തു പശ്ചാദ് ഭുങ്ക്തേ ദ്വിജോത്തമാഃ
മരുമക്കളെയും അനിയന്മാരെയും പുത്രിമാരെയും ഭക്ഷണം നൽകുകയും, പിന്നെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം സ്വയം ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും ചെയ്യും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.