തസ്യ പുത്രശ് ചതുര്ബാഹുര് വാസുദേവോ ഭവിഷ്യതി ദാതാ ബ്രാഹ്മണസത്കര്താ ബ്രഹ്മഭൂതോ ദ്വിജപ്രിയഃ
അവന്റെ മകനായി നാലു കൈകളുള്ള വാസുദേവൻ ജനിക്കും; അവൻ ദാനശീലിയും, ബ്രാഹ്മണരെ ആദരിക്കുന്നവനും, ബ്രഹ്മസ്വഭാവവും ദ്വിജന്മാർക്ക് പ്രിയനുമാണ്.
രാജ്ഞോ ബദ്ധാന് സ സര്വാന് വൈ മോക്ഷയിഷ്യതി യാദവഃ ജരാസംധം തു രാജാനം നിര്ജിത്യ ഗിരിഗഹ്വരേ
ആ യാദവൻ തടവിൽ അടച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലാ രാജാക്കളെയും മോചിപ്പിക്കും; അവൻ ഗിരിഗുഹയിൽ ജരാസന്ധൻ എന്ന രാജാവിനെ ജയിക്കും.
സര്വപാര്ഥിവരത്നാഢ്യോ ഭവിഷ്യതി സ വീര്യവാന് പൃഥിവ്യാമ് അപ്രതിഹതോ വീര്യേണാപി ഭവിഷ്യതി
വീര്യശാലിയായ അവൻ ഭൂമിയിലെ എല്ലാ രാജാക്കളിൽ സമ്പത്തിലും ശക്തിയിലും അപരിജിതനാകും; ഭൂമിയിൽ ആരും അവനെ മറികടക്കില്ല.
വിക്രമേണ ച സംപന്നഃ സര്വപാര്ഥിവപാര്ഥിവഃ ശൂരഃ സംഹനനോ ഭൂതോ ദ്വാരകായാം വസന് പ്രഭുഃ
വീര്യത്തിൽ സമ്പൂർണ്ണനായ രാജാധിരാജൻ ശൂരൻ, ബലവാനായ പ്രഭു, ദ്വാരകയിൽ വസിക്കും.
പാലയിഷ്യതി ഗാം ദേവീം വിനിര്ജിത്യ ദുരാശയാന് തം ഭവന്തഃ സമാസാദ്യ ബ്രാഹ്മണൈര് അര്ഹണൈര് വരൈഃ
അവൻ ദുഷ്ടരെ ജയിച്ച് ഭൂമിദേവിയെ സംരക്ഷിക്കും; ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, നിങ്ങൾ അവനെ സമീപിച്ച് യോജിച്ച ആദരവും വരങ്ങളും അർപ്പിക്കണം.
അര്ചയന്തു യഥാന്യായം ബ്രഹ്മാണമ് ഇവ ശാശ്വതമ് യോ ഹി മാം ദ്രഷ്ടുമ് ഇച്ഛേത ബ്രഹ്മാണം ച പിതാമഹമ്
അവനെ ശാശ്വത ബ്രഹ്മാവിനേപ്പോലെ യോജിച്ച രീതിയിൽ ആരാധിക്കണം; എന്നെയും പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവിനെയും കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ...
ദ്രഷ്ടവ്യസ് തേന ഭഗവാന് വാസുദേവഃ പ്രതാപവാന് ദൃഷ്ടേ തസ്മിന്ന് അഹം ദൃഷ്ടോ ന മേ ഽത്രാസ്തി വിചാരണാ
അവന് അതിയായ ശക്തിയുള്ള വാസുദേവനെ കാണേണ്ടതാണ്. അവനെ കണ്ടാല് എന്നെയും കണ്ടതായിരിക്കും; ഇതില് ഇനി എനിക്ക് സംശയമോ അന്വേഷിക്കലോ വേണ്ട.
പിതാമഹോ വാസുദേവ ഇതി വിത്ത തപോധനാഃ സ യസ്യ പുണ്ഡരീകാക്ഷഃ പ്രീതിയുക്തോ ഭവിഷ്യതി
തപസ്സോടെ ജീവിക്കുന്നവരേ, വാസുദേവനാണ് പിതാമഹന് എന്നു അറിഞ്ഞിരിക്കണം. ആരോടാണ് കമലനയനന് സ്നേഹത്തോടെ ഇരിക്കുന്നുവോ, അവനാണ് അവന് പ്രീതിയോടെ കാണിക്കുന്നത്.
തസ്യ ദേവഗണഃ പ്രീതോ ബ്രഹ്മപൂര്വോ ഭവിഷ്യതി യസ് തു തം മാനവോ ലോകേ സംശ്രയിഷ്യതി കേശവമ്
അവനോടു ബ്രഹ്മാവിനെ മുന്നില് വെച്ച് ദേവതകള് സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കും. ലോകത്ത് മനുഷ്യര് ആരാണോ കേശവനില് ആശ്രയം തേടുന്നത്, അവനാണ് ഈ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കുന്നത്.
തസ്യ കീര്തിര് യശശ് ചൈവ സ്വര്ഗശ് ചൈവ ഭവിഷ്യതി ധര്മാണാം ദേശികഃ സാക്ഷാദ് ഭവിഷ്യതി സ ധര്മവാന്
അവന്ക്ക് കീര്ത്തിയും പ്രശസ്തിയും സ്വര്ഗ്ഗവും ലഭിക്കും; അവന് നേരിട്ട് ധര്മ്മത്തിന്റെ ഗുരുവായും സത്യധര്മ്മവാനായും മാറും.
ധര്മവിദ്ഭിഃ സ ദേവേശോ നമസ്കാര്യഃ സദാച്യുതഃ ധര്മ ഏവ സദാ ഹി സ്യാദ് അസ്മിന്ന് അഭ്യര്ചിതേ വിഭൌ
ധര്മ്മം അറിയുന്നവര് എപ്പോഴും അച്യുതനായ ദേവനോട് വിനയത്തോടെ നമസ്കരിക്കണം; ആ മഹാശക്തന് ആരാധിക്കപ്പെടുമ്പോള് അവിടെയാണ് ധര്മ്മം നിലനില്ക്കുന്നത്.
സ ഹി ദേവോ മഹാതേജാഃ പ്രജാഹിതചികീര്ഷയാ ധര്മാര്ഥം പുരുഷവ്യാഘ്ര ഋഷികോടീഃ സസര്ജ ച
അവന് മഹത്തായ തേജസ്സുള്ള ദേവനാണ്; സകല ജീവികളുടെ ഭലം ആഗ്രഹിച്ച് ധര്മ്മത്തിനായി മനുഷ്യസിംഹമേ, മഹര്ഷിമാരെ സൃഷ്ടിച്ചു.
താഃ സൃഷ്ടാസ് തേന വിധിനാ പര്വതേ ഗന്ധമാദനേ സനത്കുമാരപ്രമുഖാസ് തിഷ്ഠന്തി തപസാന്വിതാഃ
അവന് അങ്ങനെ സൃഷ്ടിച്ച മഹര്ഷിമാര് ഗന്ധമാദനപര്വ്വതത്തില് സനത്കുമാരനെ മുന്നില് വെച്ച് തപസ്സോടെ താമസിക്കുന്നു.
തസ്മാത് സ വാഗ്മീ ധര്മജ്ഞോ നമസ്യോ ദ്വിജപുംഗവാഃ വന്ദിതോ ഹി സ വന്ദേത മാനിതോ മാനയീത ച
അതിനാല് വാഗ്മിയും ധര്മ്മം അറിയുന്നവനും ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാര് ആദരിക്കേണ്ടവനാണ്. ആദരിക്കപ്പെടുന്നവന് മറ്റുള്ളവരെ ആദരിക്കണം; മാന്യനാകുന്നവന് മറ്റുള്ളവരെ മാനിക്കണം.
ദൃഷ്ടഃ പശ്യേദ് അഹരഹഃ സംശ്രിതഃ പ്രതിസംശ്രയേത് അര്ചിതശ് ചാര്ചയേന് നിത്യം സ ദേവോ ദ്വിജസത്തമാഃ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഒരുവനെ കണ്ടാല് അവനെ പ്രതിദിനം കാണണം; ആശ്രയം തേടുന്നവനെ വീണ്ടും വീണ്ടും ആശ്രയം തേടണം; ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവനെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കണം.
ഏവം തസ്യാനവദ്യസ്യ വിഷ്ണോര് വൈ പരമം തപഃ ആദിദേവസ്യ മഹതഃ സജ്ജനാചരിതം സദാ
ഇങ്ങനെ പിഴവൊന്നുമില്ലാത്ത മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ പരമമായ തപസ്സാണ് സദാ സജ്ജനന്മാര് ആചരിക്കുന്നത്.
ഭുവനേ ഽഭ്യര്ചിതോ നിത്യം ദേവൈര് അപി സനാതനഃ അഭയേനാനുരൂപേണ പ്രപദ്യ തമ് അനുവ്രതാഃ
അവന് ശാശ്വതനാണ്; ലോകത്ത് ദേവതകളും അവനെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കുന്നു. അവനോടു ഭക്തിയോടെ അചഞ്ചലമായ ഭയരഹിതത്വത്തോടെ സമീപിക്കണം.
കര്മണാ മനസാ വാചാ സ നമസ്യോ ദ്വിജൈഃ സദാ യത്നവദ്ഭിര് ഉപസ്ഥായ ദ്രഷ്ടവ്യോ ദേവകീസുതഃ
ദ്വിജന്മാര് കര്മ്മത്തിലും മനസ്സിലും വാക്കിലും അവനെ എപ്പോഴും ആദരിക്കണം; പരിശ്രമത്തോടെ ദേവകിയുടെ പുത്രനെ സമീപിച്ച് കാണണം.
ഏഷ വൈ വിഹിതോ മാര്ഗോ മയാ വൈ മുനിസത്തമാഃ തം ദൃഷ്ട്വാ സര്വദേവേശം ദൃഷ്ടാഃ സ്യുഃ സുരസത്തമാഃ
മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഈ മാര്ഗ്ഗം ഞാന് തന്നെ നിര്ണയിച്ചിരിക്കുന്നു; സകലദേവതകളുടെ അധിപതിയെ കണ്ടാല് ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാരെയും കണ്ടതായിരിക്കും.
മഹാവരാഹം തം ദേവം സര്വലോകപിതാമഹമ് അഹം ചൈവ നമസ്യാമി നിത്യമ് ഏവ ജഗത്പതിമ്
സകലലോകങ്ങളുടെയും പിതാമഹനായ മഹാവരാഹദേവനെയും ലോകപതിയെയും ഞാനും എപ്പോഴും ആരാധിക്കുന്നു.
തത്ര ച ത്രിതയം ദൃഷ്ടം ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ സമസ്താ ഹി വയം ദേവാസ് തസ്യ ദേഹേ വസാമഹേ
അവിടെ ഒരു ത്രയം കാണപ്പെടും എന്നതില് സംശയമില്ല; ഞങ്ങളൊക്കെയും ദേവതകള് അവന്റെ ശരീരത്തിനുള്ളിലാണ് വസിക്കുന്നത്.
തസ്യൈവ ചാഗ്രജോ ഭ്രാതാ സിതാദ്രിനിചയപ്രഭഃ ഹലീ ബല ഇതി ഖ്യാതോ ഭവിഷ്യതി ധരാധരഃ
അവന്റെ മൂത്ത സഹോദരന് വെള്ളപര്വ്വതങ്ങളുടെ കൂമ്പാരത്തെപ്പോലെ ദീപ്തിയുള്ളവനാണ്; ഹലിയും ബലനും എന്ന പേരില് അറിയപ്പെടുന്നവന് ഭൂമിയെ താങ്ങുന്നവനാകും.
ത്രിശിരാസ് തസ്യ ദേവസ്യ ദൃഷ്ടോ ഽനന്ത ഇതി പ്രഭോഃ സുപര്ണോ യസ്യ വീര്യേണ കശ്യപസ്യാത്മജോ ബലീ
ദേവന്മാരില് അനന്തനായി അറിയപ്പെടുന്ന ത്രിശിരസ് അതീവ ശക്തിയുള്ളവനാണ്; കശ്യപന്റെ പുത്രനായ സൂപര്ണ്ണന് ശക്തിയില് പ്രശസ്തനാണ്.
അന്തം നൈവാശകദ് ദ്രഷ്ടും ദേവസ്യ പരമാത്മനഃ സ ച ശേഷോ വിചരതേ പരയാ വൈ മുദാ യുതഃ
പരമാത്മാവായ ദേവന്റെ അന്ത്യത്തെ ആര്ക്കും കാണാനാവില്ല; ആ ശേഷന് പരമാനന്ദത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
അന്തര്വസതി ഭോഗേന പരിരഭ്യ വസുംധരാമ് യ ഏഷ വിഷ്ണുഃ സോ ഽനന്തോ ഭഗവാന് വസുധാധരഃ
അന്തരത്തിൽ വസിച്ചു, ഭൂമിയെ ആനന്ദത്തോടെ അണിനിരത്തുന്നവൻ ഈ വിഷ്ണുവാണ്; അനന്തനും മഹത്വമുള്ളവനും ഭൂമിയെ ചുമക്കുന്നവനും ആകുന്നു.
യോ രാമഃ സ ഹൃഷീകേശോ ഽച്യുതഃ സര്വധരാധരഃ താവ് ഉഭൌ പുരുഷവ്യാഘ്രൌ ദിവ്യൌ ദിവ്യപരാക്രമൌ
രാമനാണ് ഹൃഷീകേശനും, അച്യുതനും, എല്ലാം താങ്ങുന്നവനും; ഇരുവരും മനുഷ്യരിൽ സിംഹങ്ങൾ പോലെ ദിവ്യരും ദിവ്യശക്തിയുള്ളവരുമാണ്.
ദ്രഷ്ടവ്യൌ മാനനീയൌ ച ചക്രലാങ്ഗലധാരിണൌ ഏഷ വോ ഽനുഗ്രഹഃ പ്രോക്തോ മയാ പുണ്യസ് തപോധനാഃ തദ് ഭവന്തോ യദുശ്രേഷ്ഠം പൂജയേയുഃ പ്രയത്നതഃ
അവർ ഇരുവരെയും കാണുകയും ആദരിക്കുകയും വേണം; ചക്രവും നങ്ങലും കൈവശമുള്ളവരാണ്. ഈ അനുഗ്രഹം ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു, ധന്യരായ തപസ്സുകാരേ. അതുകൊണ്ട്, യദുക്കളുടെ ശ്രേഷ്ഠനായി ഉള്ളവനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം.
അഹോ കൃഷ്ണസ്യ മാഹാത്മ്യം ശ്രുതമ് അസ്മാഭിര് അദ്ഭുതമ് സര്വപാപഹരം പുണ്യം ധന്യം സംസാരനാശനമ്
കൃഷ്ണന്റെ മഹത്വം ഞങ്ങൾ കേട്ടത് അത്ഭുതകരവും, എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുന്നതും, പുണ്യവും, ഭാഗ്യവുമാണ്; ഈ ലോകബന്ധം നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
സംപൂജ്യ വിധിവദ് ഭക്ത്യാ വാസുദേവം മഹാമുനേ കാം ഗതിം യാന്തി മനുജാ വാസുദേവാര്ചനേ രതാഃ
മഹാമുനിയേ, വാസുദേവനെ വിധിപ്രകാരം ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാൽ, വാസുദേവാരാധനയിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്ക് ഏത് ഗതി ലഭിക്കും?
കിം പ്രാപ്നുവന്തി തേ മോക്ഷം കിം വാ സ്വര്ഗം മഹാമുനേ അഥവാ കിം മുനിശ്രേഷ്ഠ പ്രാപ്നുവന്ത്യ് ഉഭയം ഫലമ്
അവർ മോക്ഷം ലഭിക്കുമോ, സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കുമോ, മഹാമുനിയേ? അല്ലെങ്കിൽ, മുനിശ്രേഷ്ഠനേ, ഇരുവിധ ഫലവും ലഭിക്കുമോ?