ലോകപൂജ്യോ നമസ്കര്താ പ്രസൂതോ മധുരം വചഃ സര്വകര്മപ്രിയകരഃ സര്വഭൂതപ്രിയഃ സദാ
ലോകം ആദരിക്കുന്നവനും, എല്ലാവരോടും വിനയത്തോടെ നമസ്കരിക്കുന്നവനും, മധുരമായ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്നവനും, എല്ലാ നല്ല പ്രവൃത്തികളിലും സന്തോഷം കാണിക്കുന്നവനും, എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാ ജീവികൾക്കും പ്രിയനായവനും ആയിരിക്കും.
അദ്വേഷീ സുമുഖഃ ശ്ലക്ഷ്ണഃ സ്നിഗ്ധവാണീപ്രദഃ സദാ സ്വാഗതേനൈവ സര്വേഷാം ഭൂതാനാമ് അവിഹിംസകഃ
വൈരമില്ലാത്തവനും, സന്തോഷമുള്ള മുഖമുള്ളവനും, സ്നേഹപൂർവ്വം മൃദുവായ വാക്കുകൾ പറയുന്നവനും, എല്ലാവരെയും ഹൃദയപൂർവ്വം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നവനും, ഒരിക്കലും ആരെയും ദുഃഖിപ്പിക്കാത്തവനും ആയിരിക്കും.
യഥാര്ഥം സത്ക്രിയാപൂര്വമ് അര്ചയന്ന് അവതിഷ്ഠതേ മാര്ഗാര്ഹായ ദദന് മാര്ഗം ഗുരുമ് അഭ്യര്ചയന് സദാ
യഥാർത്ഥ ആദരവോടെ യുക്തമായ രീതിയിൽ ആരാധന നടത്തുകയും, യോഗ്യരായവർക്കു വഴികാട്ടുകയും, ഗുരുവിനെ എപ്പോഴും ആദരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അതിഥിപ്രഗ്രഹരതസ് തഥാഭ്യാഗതപൂജകഃ ഏവംഭൂതോ നരോ ദേവി സ്വര്ഗതിം പ്രതിപദ്യതേ
അതിഥികളെ സ്വീകരിക്കുന്നതിലും, വീട്ടിൽ എത്തിയവരെ ആദരിക്കുന്നതിലും ശ്രദ്ധയുള്ളവൻ, ദേവി, ഇങ്ങനെയുള്ള മനുഷ്യൻ സ്വർഗ്ഗമാർഗ്ഗം പ്രാപിക്കും.
തതോ മാനുഷ്യമ് ആസാദ്യ വിശിഷ്ടകുലജോ ഭവേത് തത്രാസൌ വിപുലൈര് ഭോഗൈഃ സര്വരത്നസമായുതഃ
അതിനുശേഷം മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിച്ച്, ഉത്തമകുടുംബത്തിൽ ജനിക്കും; അവിടെ അവൻ സമൃദ്ധമായ അനുഭവങ്ങളും എല്ലാ രത്നങ്ങളുടെയും സമാഹാരവും അനുഭവിക്കും.
യഥാര്ഹദാതാ ചാര്ഹേഷു ധര്മചര്യാപരോ ഭവേത് സംമതഃ സര്വഭൂതാനാം സര്വലോകനമസ്കൃതഃ
അവൻ യോഗ്യരായവർക്കു യുക്തമായ രീതിയിൽ ദാനം ചെയ്യുകയും, ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരത പുലർത്തുകയും, എല്ലാ ജീവികൾക്കും പ്രിയനും, ലോകം മുഴുവൻ ആദരിക്കുന്നവനും ആയിരിക്കും.
സ്വകര്മഫലമ് ആപ്നോതി സ്വയമ് ഏവ നരഃ സദാ ഏഷ ധര്മോ മയാ പ്രോക്തോ വിധാത്രാ സ്വയമ് ഈരിതഃ
മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും താൻ ചെയ്ത പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം തന്നെ അനുഭവിക്കുന്നു; സൃഷ്ടാവായ ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഈ നിയമം തന്നെയാണ് സത്യം.
യസ് തു രൌദ്രസമാചാരഃ സര്വസത്ത്വഭയംകരഃ ഹസ്താഭ്യാം യദി വാ പദ്ഭ്യാം രജ്ജ്വാ ദണ്ഡേന വാ പുനഃ
എന്നാൽ, ക്രൂരമായ പെരുമാറ്റവും എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഭയം ഉണ്ടാക്കുന്നവനും, കൈകൊണ്ടോ കാലുകൊണ്ടോ കയറോ ദണ്ഡം കൊണ്ടോ ഉപദ്രവിക്കുന്നവനും,
ലോഷ്ടൈഃ സ്തമ്ഭൈര് ഉപായൈര് വാ ജന്തൂന് ബാധേത ശോഭനേ ഹിംസാര്ഥം നിഷ്കൃതിപ്രജ്ഞഃ പ്രോദ്വേജയതി ചൈവ ഹി
അല്ലെങ്കിൽ കല്ലുകൊണ്ടോ തൂണുകൊണ്ടോ മറ്റെന്തെങ്കിലും ഉപാധികളാൽ ജീവികളെ ഉപദ്രവിക്കുകയും, വെറുവായ ദുഷ്പ്രവൃത്തിക്ക് വേണ്ടി അവരെ ബുദ്ധിപൂർവ്വം ഭയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നവനും,
ഉപക്രാമതി ജന്തൂംശ് ച ഉദ്വേഗജനനഃ സദാ ഏവം ശീലസമാചാരോ നിരയം പ്രതിപദ്യതേ
ജീവികളെ ആക്രമിക്കുകയും എപ്പോഴും അവർക്കു ദു:ഖം ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ, ഇങ്ങനെയുള്ള സ്വഭാവവും പെരുമാറ്റവും കൊണ്ടു നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
സ ചേന് മനുഷ്യതാം ഗച്ഛേദ് യദി കാലസ്യ പര്യയാത് ബഹ്വാബാധാപരിക്ലിഷ്ടേ കുലേ ജയതി സോ ഽധമേ
അവൻ കാലക്രമത്തിൽ വീണ്ടും മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിച്ചാൽ, അനേകം കഷ്ടപ്പാടുകളും ദു:ഖങ്ങളും നിറഞ്ഞ താഴ്ന്ന കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കും.
ലോകദ്വിഷ്ടോ ഽധമഃ പുംസാം സ്വയം കര്മകൃതൈഃ ഫലൈഃ ഏഷ ദേവി മനുഷ്യേഷു ബോദ്ധവ്യോ ജ്ഞാതിബന്ധുഷു
ലോകം വെറുക്കുന്നവനും, മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനും, താൻ ചെയ്ത പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവനും ആയിരിക്കും; ദേവി, ഇതാണ് ബന്ധുക്കളിലും സുഹൃത്തുക്കളിലും മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.
അപരഃ സര്വഭൂതാനി ദയാവാന് അനുപശ്യതി മൈത്രീ ദൃഷ്ടിഃ പിതൃസമോ നിര്വൈരോ നിയതേന്ദ്രിയഃ
മറ്റൊരാൾ എല്ലാ ജീവികളോടും കരുണയോടെ പെരുമാറുകയും, സ്നേഹദൃഷ്ടിയോടെ നോക്കുകയും, പിതാവുപോലെ സൗഹൃദം പുലർത്തുകയും, വൈരം ഇല്ലാതെയും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവനായി ജീവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
നോദ്വേജയതി ഭൂതാനി ന ച ഹന്തി ദയാപരഃ ഹസ്തപാദൈശ് ച നിയതൈര് വിശ്വാസ്യഃ സര്വജന്തുഷു
അവൻ ജീവികളെ ഒരിക്കലും ഭയപ്പെടുത്തുകയോ ദു:ഖിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല; കരുണയിൽ സ്ഥിരത പുലർത്തുകയും, കൈയും കാലും നിയന്ത്രിച്ചവനായി, എല്ലാ ജീവികളോടും വിശ്വാസം പുലർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
ന രജ്ജ്വാ ന ച ദണ്ഡേന ന ലോഷ്ടൈര് നായുധേന ച ഉദ്വേജയതി ഭൂതാനി ശുഭകര്മാ ദയാപരഃ
ദയയും നല്ല പ്രവൃത്തികളും ഉള്ളവൻ കയറോ ദണ്ഡോ കല്ലോ ആയുധമോ ഉപയോഗിച്ച് ജീവികളെ ഒരിക്കലും ബുദ്ധിമുട്ടിപ്പെടുത്തുന്നില്ല.
ഏവം ശീലസമാചാരഃ സ്വര്ഗേ സമുപജായതേ തത്രാസൌ ഭവനേ ദിവ്യേ മുദാ വസതി ദേവവത്
ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന നല്ല സ്വഭാവവും നല്ല പെരുമാറ്റവും ഉള്ളവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ജനിച്ച് ദിവ്യമായ ഭവനത്തിൽ ദേവന്മാരെപ്പോലെ സന്തോഷത്തോടെ വസിക്കുന്നു.
സ ചേത് സ്വര്ഗക്ഷയാന് മര്ത്യോ മനുഷ്യേഷൂപജായതേ അല്പായാസോ നിരാതങ്കഃ സ ജാതഃ സുഖമ് ഏധതേ
സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ഫലം തീർന്ന ശേഷം ആ മനുഷ്യൻ ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചാൽ, എളുപ്പത്തിൽ, കഷ്ടമില്ലാതെ, സുഖത്തോടെ വളർന്ന് സമൃദ്ധിയോടെ ജീവിക്കുന്നു.
സുഖഭാഗീ നിരായാസോ നിരുദ്വേഗഃ സദാ നരഃ ഏഷ ദേവി സതാം മാര്ഗോ ബാധാ യത്ര ന വിദ്യതേ
അങ്ങനെയുള്ള മനുഷ്യൻ എല്ലായ്പ്പോഴും സന്തോഷവും കഷ്ടമില്ലായ്മയും ഉളവാകുന്നു; ദേവി, ഇതാണ് സത്പുരുഷന്മാരുടെ വഴി, ഇവിടെ ദു:ഖം ഒന്നുമില്ല.
ഇമേ മനുഷ്യാ ദൃശ്യന്തേ ഊഹാപോഹവിശാരദാഃ ജ്ഞാനവിജ്ഞാനസംപന്നാഃ പ്രജ്ഞാവന്തോ ഽര്ഥകോവിദാഃ
ഇവരിൽ ചിലർക്ക് ഉഹാപോഹത്തിൽ നൈപുണ്യവും, ജ്ഞാനവും വിവേകവും ഉണ്ട്; അവർ ബുദ്ധിമാനും കാര്യങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യവും കാണിക്കുന്നു.
ദുഷ്പ്രജ്ഞാശ് ചാപരേ ദേവ ജ്ഞാനവിജ്ഞാനവര്ജിതാഃ കേന കര്മവിപാകേന പ്രജ്ഞാവാന് പുരുഷോ ഭവേത്
ദേവാ, മറ്റു ചിലർക്ക് ബുദ്ധിയും ജ്ഞാനവും ഇല്ല; ഏത് കര്മ്മഫലത്താൽ മനുഷ്യന് ബുദ്ധി ലഭിക്കുന്നു എന്ന് പറയൂ.
അല്പപ്രജ്ഞോ വിരൂപാക്ഷ കഥം ഭവതി മാനവഃ ഏവം ത്വം സംശയം ഛിന്ധി സര്വധര്മഭൃതാം വര
കുറഞ്ഞ ബുദ്ധിയുള്ളവൻ അല്ലെങ്കിൽ കണ്ണ് ദോഷമുള്ളവൻ എങ്ങനെ ജനിക്കുന്നു? എല്ലാ ധർമ്മങ്ങൾക്കും ആശ്രയമായവനേ, ഈ സംശയം നീക്കൂ.
ജാത്യന്ധാശ് ചാപരേ ദേവ രോഗാര്താശ് ചാപരേ തഥാ നരാഃ ക്ലീബാശ് ച ദൃശ്യന്തേ കാരണം ബ്രൂഹി തത്ര വൈ
ദേവാ, ചിലർ ജന്മാന്ധരും, ചിലർ രോഗബാധിതരും, ചിലർ ശുക്തിയില്ലാത്തവരുമാണ്; ഇതിന് കാരണം പറയൂ.
ബ്രാഹ്മണാന് വേദവിദുഷഃ സിദ്ധാന് ധര്മവിദസ് തഥാ പരിപൃച്ഛന്ത്യ് അഹരഹഃ കുശലാകുശലം സദാ
വേദങ്ങൾ പഠിച്ച ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ധർമ്മം അറിയുന്നവരെയും ആളുകൾ ദിവസേന നല്ലതും ചീത്തയുമൊക്കെയും ചോദിച്ചറിയുന്നു.
വര്ജയന്തോ ഽശുഭം കര്മ സേവമാനാഃ ശുഭം തഥാ ലഭന്തേ സ്വര്ഗതിം നിത്യമ് ഇഹ ലോകേ യഥാസുഖമ്
അശുഭമായ പ്രവൃത്തികൾ ഒഴിവാക്കി, നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുമ്പോൾ അവർക്ക് സ്വർഗ്ഗമാർഗ്ഗവും ഈ ലോകത്ത് സന്തോഷവും ലഭിക്കുന്നു.
സ ചേന് മനുഷ്യതാം യാതി മേധാവീ തത്ര ജായതേ ശ്രുതം യജ്ഞാനുഗം യസ്യ കല്യാണമ് ഉപജായതേ
അങ്ങനെയുള്ളവൻ മനുഷ്യരൂപത്തിൽ ജനിച്ചാൽ, അവൻ ബുദ്ധിയുള്ളവനായി ജനിക്കുന്നു; അവനു പഠനവും യജ്ഞവും ഭാഗ്യവും ലഭിക്കുന്നു.
പരദാരേഷു യേ ചാപി ചക്ഷുര് ദുഷ്ടം പ്രയുഞ്ജതേ തേന ദുഷ്ടസ്വഭാവേന ജാത്യന്ധാസ് തേ ഭവന്തി ഹി
മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യയെ ദുഷ്ടദൃഷ്ടിയോടെ നോക്കുന്നവർ ആ ദോഷസ്വഭാവം മൂലം ജന്മത്തിൽ തന്നെ കാഴ്ചയില്ലാത്തവരായി ജനിക്കുന്നു.
മനസാപി പ്രദുഷ്ടേന നഗ്നാം പശ്യന്തി യേ സ്ത്രിയമ് രോഗാര്താസ് തേ ഭവന്തീഹ നരാ ദുഷ്കൃതകാരിണഃ
മനസ്സിൽ പോലും ദുഷ്ടതയോടെ നഗ്നയായ സ്ത്രീയെ നോക്കുന്ന പുരുഷന്മാർ ദുഷ്കൃത്യഫലമായി രോഗബാധിതരാകുന്നു.
യേ തു മൂഢാ ദുരാചാരാ വിയോനൌ മൈഥുനേ രതാഃ പുരുഷേഷു സുദുഷ്പ്രജ്ഞാഃ ക്ലീബത്വമ് ഉപയാന്തി തേ
മൂഢരും ദുഷ്പ്രവൃത്തികളും പ്രകൃതിവിരുദ്ധമായ ലൈംഗികതയിൽ ഏർപ്പെടുന്നവരും പുരുഷന്മാരിൽ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ ബുദ്ധിയുള്ളവരും ശുക്തിയില്ലാത്തവരായി മാറുന്നു.
പശൂംശ് ച യേ വൈ ബധ്നന്തി യേ ചൈവ ഗുരുതല്പഗാഃ പ്രകീര്ണമൈഥുനാ യേ ച ക്ലീബാ ജായന്തി വൈ നരാഃ
മൃഗങ്ങളെ കെട്ടുന്നവരും ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ അപമാനിക്കുന്നവരും വ്യത്യസ്ത ലൈംഗികതയിൽ ഏർപ്പെടുന്നവരും ശുക്തിയില്ലാത്തവരായി ജനിക്കുന്നു.
അവദ്യം കിം തു വൈ കര്മ നിരവദ്യം തഥൈവ ച ശ്രേയഃ കുര്വന്ന് അവാപ്നോതി മാനവോ ദേവസത്തമ
ദോഷമുള്ള പ്രവൃത്തികൾ ഒഴിവാക്കി, കുറ്റമില്ലാത്ത പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവൻ ഉത്തമമായ ഫലം നേടുന്നു, ദേവസ്രേഷ്ഠ.