ഗുണാന് ദേവാവൃധസ്യാപി കീര്തയന്തോ മഹാത്മനഃ യഥൈവാഗ്രേ തഥാ ദൂരാത് പശ്യാമസ് താവദ് അന്തികാത്
ദേവാവൃദ്ധന്റെ മഹാത്മാവിന്റെ ഗുണങ്ങൾ ഇപ്പോഴും മഹത്വത്തോടെ പാടപ്പെടുന്നു; മുമ്പ് ദൂരത്ത് നിന്നു കണ്ടതുപോലെ ഇപ്പോഴും അടുത്ത് നിന്ന് കാണുന്നു.
ബഭ്രുഃ ശ്രേഷ്ഠോ മനുഷ്യാണാം ദേവൈര് ദേവാവൃധഃ സമഃ ഷഷ്ടിശ് ച ഷട് ച പുരുഷാഃ സഹസ്രാണി ച സപ്ത ച
മനുഷ്യരിൽ ബഭ്രു ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു; ദേവാവൃദ്ധൻ ദേവന്മാരോട് തുല്യനായിരുന്നു; അറുപത്താറായിരത്തി ഏഴു പുരുഷന്മാർ,
ഏതേ ഽമൃതത്വം പ്രാപ്താ വൈ ബഭ്രോര് ദേവാവൃധാദ് അപി യജ്വാ ദാനപതിര് ധീമാന് ബ്രഹ്മണ്യഃ സുദൃഢായുധഃ
ഇവരൊക്കെയും ബഭ്രുവിനെയും ദേവാവൃദ്ധനെയുംക്കാൾ കൂടുതൽ അമൃതത്വം നേടി; യാഗങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ, ദാനശീലികൾ, ധീരന്മാർ, ബ്രഹ്മണ്യന്മാർ, ഉറച്ച ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ളവർ.
തസ്യാന്വവായഃ സുമഹാന് ഭോജാ യേ സാര്തികാവതാഃ അന്ധകാത് കാശ്യദുഹിതാ ചതുരോ ഽലഭതാത്മജാന്
അവന്റെ വലിയ വംശം ഭോജന്മാരായിരുന്നു, സാർതികന്മാരും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; അന്ധകൻ കാശ്യയുടെ മകളിൽ നിന്ന് നാലു പുത്രന്മാരെ ലഭിച്ചു.
കുകുരം ഭജമാനം ച സസകം ബലബര്ഹിഷമ് കുകുരസ്യ സുതോ വൃഷ്ടിര് വൃഷ്ടേസ് തു തനയസ് തഥാ
കുകുരൻ, ഭജമാനൻ, ശശകൻ, ബലബർഹിഷൻ; കുകുരന്റെ പുത്രൻ വൃഷ്ടി, വൃഷ്ടിക്കും ഒരു പുത്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കപോതരോമാ തസ്യാഥ തിലിരിസ് തനയോ ഽഭവത് ജജ്ഞേ പുനര് വസുസ് തസ്മാദ് അഭിജിച് ച പുനര് വസോഃ
കപോതരോമൻ അവന്റെ പുത്രനായി ജനിച്ചു; പിന്നെ തിലിരി ജനിച്ചു; അവനിൽ നിന്ന് പുനർവസു, പുനർവസുവിൽ നിന്ന് അഭിജിത് ജനിച്ചു.
തഥാ വൈ പുത്രമിഥുനം ബഭൂവാഭിജിതഃ കില ആഹുകഃ ശ്രാഹുകശ് ചൈവ ഖ്യാതൌ ഖ്യാതിമതാം വരൌ
അഭിജിതിന് ഇരട്ടപ്പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായി; ആഹുകനും ശ്രാഹുകനും, ഇരുവരും പ്രശസ്തരായ മഹാത്മാക്കളായിരുന്നു.
ഇമാം ചോദാഹരന്ത്യ് അത്ര ഗാഥാം പ്രതി തമ് ആഹുകമ് ശ്വേതേന പരിവാരേണ കിശോരപ്രതിമോ മഹാന്
ആ ആഹുകനെ കുറിച്ച് ഇവിടെയൊരു ഗാഥ പാടപ്പെടുന്നു: 'ശ്വേതരൂപത്തിലുള്ള കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം, യുവാവിനോട് സമമായ മഹാൻ'.
അശീതിവര്മണാ യുക്ത ആഹുകഃ പ്രഥമം വ്രജേത് നാപുത്രവാന് നാശതദോ നാസഹസ്രശതായുഷഃ
എൺപത് കവർച്ചകളുമായി ആഹുകൻ ആദ്യം പോകണം; പുത്രന്മാർ ഇല്ലാത്തവനും, നൂറ് വയസ്സില്ലാത്തവനും, ആയിരം വയസ്സുള്ളവനും പോകരുത്.
നാശുദ്ധകര്മാ നായജ്വാ യോ ഭോജമ് അഭിതോ വ്രജേത് പൂര്വസ്യാം ദിശി നാഗാനാം ഭോജസ്യ പ്രയയുഃ കില
ശുദ്ധമായ പ്രവൃത്തിയില്ലാത്തവനും, യാഗങ്ങൾ ചെയ്യാത്തവനും ഭോജനടുത്തേക്ക് പോകരുത്; കിഴക്കൻ ദിശയിൽ നാഗന്മാർ ഭോജന്റെ അടുക്കൽ പോയതാണെന്ന് പറയുന്നു.
സോമാത് സങ്ഗാനുകര്ഷാണാം ധ്വജിനാം സവരൂഥിനാമ് രഥാനാം മേഘഘോഷാണാം സഹസ്രാണി ദശൈവ തു
സോമനിൽ നിന്ന് പതിനായിരം പതാകകളും, സൈന്യങ്ങളും, യാനങ്ങളും, ആനകളും, ഇടിമുഴക്കമുള്ള രഥങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
രൌപ്യകാഞ്ചനകക്ഷാണാം സഹസ്രാണ്യ് ഏകവിംശതിഃ താവത്യ് ഏവ സഹസ്രാണി ഉത്തരസ്യാം തഥാ ദിശി
വെള്ളിയും പൊന്നും കവർച്ചയായി ധരിച്ച ഇരുപത്തൊന്ന് ആയിരം സൈന്യങ്ങൾ, അത്രയും തന്നെ വടക്കൻ ദിശയിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആഭൂമിപാലാ ഭോജാസ് തു സന്തി ജ്യാകിങ്കിണീകിനഃ ആഹുഃ കിം ചാപ്യ് അവന്തിഭ്യഃ സ്വസാരം ദദുര് അന്ധകാഃ
ഭോജന്മാർ ഭൂമിയുടെ രക്ഷകരാണ്, അവർ വില്ലും മണിച്ചങ്ങലുകളും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ; അന്ധകർ അവരുടെ സഹോദരിയെ അവന്തികൾക്ക് നൽകിയതായും പറയുന്നു.
ആഹുകസ്യ തു കാശ്യായാം ദ്വൌ പുത്രൌ സംബഭൂവതുഃ ദേവകശ് ചോഗ്രസേനശ് ച ദേവഗര്ഭസമാവ് ഉഭൌ
ആഹുകനും കാശ്യയും ചേർന്ന് രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; ദേവകനും ഉഗ്രസേനനും, ഇരുവരും ദിവ്യശക്തിയാൽ നിറഞ്ഞവരായിരുന്നു.
ദേവകസ്യാഭവന് പുത്രാശ് ചത്വാരസ് ത്രിദശോപമാഃ ദേവവാന് ഉപദേവശ് ച സംദേവോ ദേവരക്ഷിതഃ
ദേവകന്റെ നാല് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവർ ദേവന്മാരെപ്പോലെ മഹത്വമുള്ളവർ ആയിരുന്നു. അവരുടെ പേരുകൾ ദേവവാൻ, ഉപദേവൻ, സംദേവൻ, ദേവരക്ഷിതൻ.
കുമാര്യഃ സപ്ത ചാസ്യാഥ വസുദേവായ താ ദദൌ ദേവകീ ശാന്തിദേവാ ച സുദേവാ ദേവരക്ഷിതാ
ദേവകിക്ക് ഏഴ് പുത്രിമാർ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നും അവളവരെ വസുദേവനു നൽകിയതും, അവരിൽ ദേവകി, ശാന്തിദേവി, സുദേവ, ദേവരക്ഷിതാ എന്നിങ്ങനെയാണ്.
വൃകദേവ്യ് ഉപദേവീ ച സുനാമ്നീ ചൈവ സപ്തമീ നവോഗ്രസേനസ്യ സുതാസ് തേഷാം കംസസ് തു പൂര്വജഃ
വൃകദേവി, ഉപദേവി, സുനാമ്നി, ഏഴാമത്തേത് നവോഗ്ര എന്നിങ്ങനെയാണ് ഉഗ്രസേനന്റെ പുത്രിമാർ. അവരിൽ കംസൻ മൂത്തവനായിരുന്നു.
ന്യഗ്രോധശ് ച സുനാമാ ച തഥാ കങ്കഃ സുഭൂഷണഃ രാഷ്ട്രപാലോ ഽഥ സുതനുര് അനാവൃഷ്ടിസ് തു പുഷ്ടിമാന്
ന്യഗ്രോധൻ, സുനാമൻ, കങ്കൻ, സുഭൂഷണൻ, രാജ്യരക്ഷകൻ, സുതനു, അനാവൃഷ്ടി, പുഷ്ടിമാൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്.
തേഷാം സ്വസാരഃ പഞ്ചാസന് കംസാ കംസവതീ തഥാ സുതനൂ രാഷ്ട്രപാലീ ച കങ്കാ ചൈവ വരാങ്ഗനാ
അവർക്കു അഞ്ച് സഹോദരിമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു: കംസ, കംസവതി, സുതനു, രാജ്യരക്ഷിത, കങ്ക എന്നിങ്ങനെ, ഇവർ എല്ലാവരും ഉത്തമഗുണങ്ങളുള്ള സ്ത്രീകളാണ്.
ഉഗ്രസേനഃ സഹാപത്യോ വ്യാഖ്യാതഃ കുകുരോദ്ഭവഃ കുകുരാണാമ് ഇമം വംശം ധാരയന്ന് അമിതൌജസാമ്
ഉഗ്രസേനനും അവന്റെ പുത്രന്മാരും വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കുകുര വംശത്തിൽ ജനിച്ച ഉഗ്രസേനൻ ഈ മഹാശക്തിയുള്ള കുകുരവംശത്തെ നിലനിർത്തുന്നു.
ആത്മനോ വിപുലം വംശം പ്രജാവാന് ആപ്നുയാന് നരഃ
ആള്ക്ക് അനേകം സന്തതികൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവൻ വലിയ വംശം പ്രാപിക്കും.
ഭജമാനസ്യ പുത്രോ ഽഥ രഥമുഖ്യോ വിദൂരഥഃ രാജാധിദേവഃ ശൂരസ് തു വിദൂരഥസുതോ ഽഭവത്
ഭജമാനന്റേത് രഥമുഖ്യൻ എന്ന പുത്രനായിരുന്നു. അവനു വിദ്യുരഥൻ എന്ന പുത്രനുണ്ടായി. രാജാധിദേവൻ രാജാവായിരുന്നതിനാൽ, വിദ്യുരഥന്റെ പുത്രൻ ശൂരൻ ആയിരുന്നു.
രാജാധിദേവസ്യ സുതാ ജജ്ഞിരേ വീര്യവത്തരാഃ ദത്താതിദത്തൌ ബലിനൌ ശോണാശ്വഃ ശ്വേതവാഹനഃ
രാജാധിദേവനു ശക്തിയുള്ള പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു: ദത്താതിദത്തൻ, ശോണാശ്വൻ, ശ്വേതവാഹനൻ.
ശമീ ച ദണ്ഡശര്മാ ച ദന്തശത്രുശ് ച ശത്രുജിത് ശ്രവണാ ച ശ്രവിഷ്ഠാ ച സ്വസാരൌ സംബഭൂവതുഃ
ശമിയും ദണ്ഡശർമയും ദന്തശത്രുവും ശത്രുജിത്തും, ശ്രവണയും ശ്രവിഷ്ഠയും സഹോദരിമാർ ആയിരുന്നു.
ശമിപുത്രഃ പ്രതിക്ഷത്രഃ പ്രതിക്ഷത്രസ്യ ചാത്മജഃ സ്വയംഭോജഃ സ്വയംഭോജാദ് ഭദികഃ സംബഭൂവ ഹ
ശമിയുടെ പുത്രൻ പ്രതിക്ഷത്രൻ. പ്രതിക്ഷത്രന്റെ പുത്രൻ സ്വയംബോജനായിരുന്നു. സ്വയംബോജനിൽ നിന്ന് ഭദികൻ ജനിച്ചു.
തസ്യ പുത്രാ ബഭൂവുര് ഹി സര്വേ ഭീമപരാക്രമാഃ കൃതവര്മാഗ്രജസ് തേഷാം ശതധന്വാ തു മധ്യമഃ
അവന്റെ പുത്രന്മാർ എല്ലാവരും ഭയങ്കര വീര്യശാലികളായിരുന്നു. അവരിൽ കൃതവർമ്മൻ മൂത്തവനായിരുന്നു, ശതധൻവൻ ഇടത്തവനായിരുന്നു.
ദേവാന്തശ് ച നരാന്തശ് ച ഭിഷഗ്വൈതരണശ് ച യഃ സുദാന്തശ് ചാതിദാന്തശ് ച നികാശ്യഃ കാമദമ്ഭകഃ
ദേവാന്തൻ, നരാന്തൻ, ഭിഷഗ്വൈതരണൻ, സുദന്തൻ, അതിദന്തൻ, നികാശ്യൻ, കാമദംഭകൻ എന്നിങ്ങനെയാണ്.
ദേവാന്തസ്യാഭവത് പുത്രോ വിദ്വാന് കമ്ബലബര്ഹിഷഃ അസമൌജാഃ സുതസ് തസ്യ നാസമൌജാശ് ച താവ് ഉഭൌ
ദേവാന്തന്റെ പുത്രൻ ജ്ഞാനശാലിയായ കംബലബർഹിഷൻ. അവനു അസമൗജൻ എന്ന പുത്രനും, നാസമൗജൻ എന്ന മറ്റൊരു പുത്രനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അജാതപുത്രായ സുതാന് പ്രദദാവ് അസമൌജസേ സുദംഷ്ട്രശ് ച സുചാരുശ് ച കൃഷ്ണ ഇത്യ് അന്ധകാഃ സ്മൃതാഃ
അജാതപുത്രനായ അസമൗജനു പുത്രന്മാർ നൽകി: സുദംഷ്ട്രൻ, സുചാരു, കൃഷ്ണൻ. ഇവരെ അന്ധകർ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
ഗാന്ധാരീ ചൈവ മാദ്രീ ച ക്രോഷ്ടുഭാര്യേ ബഭൂവതുഃ ഗാന്ധാരീ ജനയാമ് ആസ അനമിത്രം മഹാബലമ്
ഗാന്ധാരി, മാദ്രി എന്ന ഇവർ ക്രോഷ്ടുവിന്റെ ഭാര്യമാരായി. ഗാന്ധാരി മഹാബലശാലിയായ അനമിത്രനെ പ്രസവിച്ചു.