പൂര്ണൈസ് തു ദിവസൈഃ സ്പൃഷ്ട്വാ സലിലം വാഹനായുധൈഃ ദത്തപ്രേതോദപിണ്ഡാശ് ച സര്വേ വര്ണാഃ കൃതക്രിയാഃ
പൂർണ്ണമായ ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്, വെള്ളം, വാഹനങ്ങൾ, ആയുധങ്ങൾ എന്നിവ സ്പർശിച്ച്, പ്രേതത്തിനായി പിണ്ഡം അർപ്പിച്ച ശേഷം, എല്ലാ വർഗ്ഗങ്ങളും കര്മ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി ശുദ്ധരാകും.
കുര്യുഃ സമഗ്രാഃ ശുചിനഃ പരത്രേഹ ച ഭൂതയേ അധ്യേതവ്യാ ത്രയീ നിത്യം ഭവിതവ്യം വിപശ്ചിതാ
അവർക്കു ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും ഭാവി മെച്ചപ്പെടാൻ പൂര്ണമായ ശുദ്ധിയോടെ പ്രവര്ത്തിക്കണം; മൂന്നു വേദങ്ങളും എപ്പോഴും പഠിക്കണം; ജ്ഞാനികൾ അതനുസരിച്ച് ജീവിക്കണം.
ധര്മതോ ധനമ് ആഹാര്യം യഷ്ടവ്യം ചാപി യത്നതഃ യേന പ്രകുപിതോ നാത്മാ ജുഗുപ്സാമ് ഏതി ഭോ ദ്വിജാഃ
ധര്മ്മപഥത്തിൽ സമ്പത്ത് സമ്പാദിക്കണം, യജ്ഞങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ നടത്തണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ആത്മാവ് അപമാനം അനുഭവിക്കേണ്ടി വരില്ല.
തത് കര്തവ്യമ് അശങ്കേന യന് ന ഗോപ്യം മഹാജനൈഃ ഏവമ് ആചരതോ വിപ്രാഃ പുരുഷസ്യ ഗൃഹേ സതഃ
മഹാന്മാരിൽ നിന്ന് മറക്കേണ്ടതില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ ഭയമില്ലാതെ ചെയ്യണം; ഇങ്ങനെ വീട്ടിൽ കഴിയുമ്പോൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഈ രീതിയിൽ പെരുമാറണം.
ധര്മാര്ഥകാമം സംപ്രാപ്യ പരത്രേഹ ച ശോഭനമ് ഇദം രഹസ്യമ് ആയുഷ്യം ധന്യം ബുദ്ധിവിവര്ധനമ്
ധര്മ്മം, സമ്പത്ത്, കാമം എന്നിവ ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും ലഭിച്ചാൽ, ഈ രഹസ്യം ഭാഗ്യകരവും ആയുസ്സിനും അനുഗ്രഹവും ബുദ്ധിവൃദ്ധിക്കും കാരണമാകുന്നു.
സര്വപാപഹരം പുണ്യം ശ്രീപുഷ്ട്യാരോഗ്യദം ശിവമ് യശഃകീര്തിപ്രദം നൄണാം തേജോബലവിവര്ധനമ്
ഇത് എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്നു, പുണ്യവും ഐശ്വര്യവും ആരോഗ്യവും ക്ഷേമവും നൽകുന്നു; ആളുകൾക്ക് യശസ്സും കീർത്തിയും, തേജസ്സും ശക്തിയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
അനുഷ്ഠേയം സദാ പുംഭിഃ സ്വര്ഗസാധനമ് ഉത്തമമ് ബ്രാഹ്മണൈഃ ക്ഷത്രിയൈര് വൈശ്യൈഃ ശൂദ്രൈശ് ച മുനിസത്തമാഃ
പുരുഷന്മാർ എപ്പോഴും സ്വർഗ്ഗസാധനമായ ഉത്തമമായ ഈ കര്മ്മം ചെയ്യണം; ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ — എല്ലാവർക്കും ബാധകമാണ്.
ജ്ഞാതവ്യം സുപ്രയത്നേന സമ്യക് ശ്രേയോഭികാങ്ക്ഷിഭിഃ ജ്ഞാത്വൈവ യഃ സദാ കാലമ് അനുഷ്ഠാനം കരോതി വൈ
പരമോന്നതമായ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ഈ കര്മ്മം വലിയ പരിശ്രമത്തോടെ മനസ്സിലാക്കണം; മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം, യഥാസമയം എപ്പോഴും ഇത് അനുഷ്ഠിച്ചാൽ—
സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ സ്വര്ഗലോകേ മഹീയതേ സാരാത് സാരതരം ചേദമ് ആഖ്യാതം ദ്വിജസത്തമാഃ
എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞവൻ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ മഹത്വം പ്രാപിക്കും; ഇതാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായതെന്നും ഞാൻ വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
ശ്രുതിസ്മൃത്യുദിതം ധര്മം ന ദേയം യസ്യ കസ്യചിത് ന നാസ്തികായ ദാതവ്യം ന ദുഷ്ടമതയേ ദ്വിജാഃ ന ദാമ്ഭികായ മൂര്ഖായ ന കുതര്കപ്രലാപിനേ
വേദങ്ങളിലും സ്മൃതികളിലും പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ധർമ്മം ആര്ക്കും ഇഷ്ടം പോലെ നൽകേണ്ടതല്ല; അതിശയോദ്ധാതാവിനോ, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവർക്കോ, കപടന്മാർക്കോ, മൂഢന്മാർക്കോ, തെറ്റായ വാദങ്ങൾ പറയുന്നവർക്കോ നൽകരുത്, ദ്വിജന്മാരേ.
ശ്രോതുമ് ഇച്ഛാമഹേ ബ്രഹ്മന് വര്ണധര്മാന് വിശേഷതഃ ചതുരാശ്രമധര്മാംശ് ച ദ്വിജവര്യ ബ്രവീഹി താന്
ബ്രഹ്മണേ, വർണ്ണങ്ങളുടെ ധർമ്മങ്ങളെപ്പറ്റി പ്രത്യേകമായി ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; നാലു ആശ്രമങ്ങളുടെയും കർത്തവ്യങ്ങൾ ദയവായി ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
ബ്രാഹ്മണക്ഷത്രിയവിശാം ശൂദ്രാണാം ച യഥാക്രമമ് ശൃണുധ്വം സംയതാ ഭൂത്വാ വര്ണധര്മാന് മയോദിതാന്
ബ്രാഹ്മണൻ, ക്ഷത്രിയൻ, വൈശ്യൻ, ശൂദ്രൻ എന്നിങ്ങനെ ക്രമമായി ഞാൻ പറയുന്ന വർണ്ണധർമ്മങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
ദാനദയാതപോദേവയജ്ഞസ്വാധ്യായതത്പരഃ നിത്യോദകീ ഭവേദ് വിപ്രഃ കുര്യാച് ചാഗ്നിപരിഗ്രഹമ്
ബ്രാഹ്മണൻ ദാനം, കരുണ, തപസ്, ദേവാരാധന, സ്വാധ്യായം എന്നിവയിൽ എപ്പോഴും താല്പര്യം കാണിക്കണം; എന്നും വെള്ളം കൈവശം വയ്ക്കണം, അഗ്നിപരിഗ്രഹം ചെയ്യുകയും വേണം.
വൃത്ത്യര്ഥം യാജയേത് ത്വ് അന്യാന് ദ്വിജാന് അധ്യാപയേത് തഥാ കുര്യാത് പ്രതിഗ്രഹാദാനം യജ്ഞാര്ഥം ജ്ഞാനതോ ദ്വിജാഃ
ജീവനാമായി, ബ്രാഹ്മണൻ മറ്റുള്ളവർക്കായി യജ്ഞങ്ങൾ നടത്താം, മറ്റു ദ്വിജന്മാരെ പഠിപ്പിക്കാം, യജ്ഞത്തിനായി അറിവോടെ ദാനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാം, ദ്വിജന്മാരേ.
സര്വലോകഹിതം കുര്യാന് നാഹിതം കസ്യചിദ് ദ്വിജാഃ മൈത്രീ സമസ്തസത്ത്വേഷു ബ്രാഹ്മണസ്യോത്തമം ധനമ്
എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെ ഹിതം ചെയ്യണം, ആരെയും ദോഷപ്പെടുത്തരുത്, ദ്വിജന്മാരേ; എല്ലാ ജീവികളോടും സൗഹൃദം പുലർത്തുന്നതാണ് ബ്രാഹ്മണന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത്.
ഗവി രത്നേ ച പാരക്യേ സമബുദ്ധിര് ഭവേദ് ദ്വിജാഃ ഋതാവ് അഭിഗമഃ പത്ന്യാം ശസ്യതേ വാസ്യ ഭോ ദ്വിജാഃ
പശുവിനെയും, രത്നത്തെയും, മറ്റുള്ളവരുടെ വസ്തുക്കളെയും ഒരുപോലെ കാണണം, ദ്വിജന്മാരേ; ഭാര്യയുമായി ശരിയായ സമയത്ത് സംയോജനം ചെയ്യുന്നതാണ് പ്രശംസനീയം, ദ്വിജന്മാരേ.
ദാനാനി ദദ്യാദ് ഇച്ഛാതോ ദ്വിജേഭ്യഃ ക്ഷത്രിയോ ഽപി ഹി യജേച് ച വിവിധൈര് യജ്ഞൈര് അധീയീത ച ഭോ ദ്വിജാഃ
ക്ഷത്രിയനും തനിക്കിഷ്ടം പോലെ ദ്വിജന്മാർക്ക് ദാനം നൽകണം, വിവിധ യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തണം, പഠിക്കാനും ശ്രമിക്കണം, ദ്വിജന്മാരേ.
ശസ്ത്രാജീവോ മഹീരക്ഷാ പ്രവരാ തസ്യ ജീവികാ തസ്യാപി പ്രഥമേ കല്പേ പൃഥിവീപരിപാലനമ്
അയുധധാരിയായി ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കുന്നതാണ് ക്ഷത്രിയന്റെ പ്രധാന ജീവിതോപാധി; ആദ്യം ഭൂമിയുടെ സംരക്ഷണമാണ് പ്രധാനമായത്.
ധരിത്രീപാലനേനൈവ കൃതകൃത്യാ നരാധിപാഃ ഭവന്തി നൃപതേ രക്ഷാ യതോ യജ്ഞാദികര്മണാമ്
ഭൂമിയെ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ടാണ് രാജാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ കര്ത്തവ്യം നിറവേറ്റുന്നത്; രാജാവിന്റെ സംരക്ഷണമാണ് യജ്ഞാദികർമ്മങ്ങൾക്ക് അടിസ്ഥാനമാകുന്നത്.
ദുഷ്ടാനാം ശാസനാദ് രാജാ ശിഷ്ടാനാം പരിപാലനാത് പ്രാപ്നോത്യ് അഭിമതാംല് ലോകാന് വര്ണസംസ്ഥാപകോ നൃപഃ
ദുഷ്ടന്മാരെ ശിക്ഷിക്കുകയും, സജ്ജന്മാരെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രാജാവിന് ആഗ്രഹിച്ച ലോകങ്ങൾ ലഭിക്കും; വർണ്ണങ്ങൾ നിലനിർത്തുന്ന രാജാവാണ് അതിന് അർഹൻ.
പാശുപാല്യം വണിജ്യാം ച കൃഷിം ച മുനിസത്തമാഃ വൈശ്യായ ജീവികാം ബ്രഹ്മാ ദദൌ ലോകപിതാമഹഃ
മഹർഷികളേ, ലോകപിതാവായ ബ്രഹ്മാവു വൈശ്യർക്കു നൽകിയ ജീവിതോപാധി പശുപാലനം, വ്യാപാരം, കൃഷി എന്നിവയാണ്.
തസ്യാപ്യ് അധ്യയനം യജ്ഞോ ദാനം ധര്മശ് ച ശസ്യതേ നിത്യനൈമിത്തികാദീനാമ് അനുഷ്ഠാനം ച കര്മണാമ്
അവർക്കും പഠനം, യജ്ഞം, ദാനം, ധർമ്മം എന്നിവയും, നിത്യവും പ്രത്യേകമായും ചെയ്യേണ്ട കര്മ്മങ്ങളും പ്രശംസനീയമാണ്.
ദ്വിജാതിസംശ്രയം കര്മ തദര്ഥം തേന പോഷണമ് ക്രയവിക്രയജൈര് വാപി ധനൈഃ കാരുഭവൈസ് തു വാ
ദ്വിജന്മാരെ ആശ്രയിച്ച് അവർക്കായി ജോലി ചെയ്ത്, വാങ്ങി വിൽക്കുന്നതിലൂടെയോ, കയ്യാറായ കലയിലൂടെയോ സമ്പാദിച്ച സമ്പത്ത് ഉപയോഗിച്ച് അവരെ പോഷിപ്പിക്കണം.
ദാനം ദദ്യാച് ച ശൂദ്രോ ഽപി പാകയജ്ഞൈര് യജേത ച പിത്ര്യാദികം ച വൈ സര്വം ശൂദ്രഃ കുര്വീത തേന വൈ
ശൂദ്രനും ദാനം നൽകാം, പാകയജ്ഞങ്ങൾ നടത്താം, പിതൃകർമ്മാദികൾ എല്ലാം ചെയ്യാം; ഇങ്ങനെ ശൂദ്രൻ പ്രവർത്തിക്കണം.
ഭൃത്യാദിഭരണാര്ഥായ സര്വേഷാം ച പരിഗ്രഹാഃ ഋതുകാലാഭിഗമനം സ്വദാരേഷു ദ്വിജോത്തമാഃ
ഭൃത്യന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും പോഷിപ്പിക്കാൻ എല്ലാവർക്കും സമ്പത്ത് സ്വീകരിക്കാം; സ്വഭാര്യയുമായി ശരിയായ സമയത്ത് സംയോജനം വേണം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
ദയാ സമസ്തഭൂതേഷു തിതിക്ഷാ നാഭിമാനിതാ സത്യം ശൌചമ് അനായാസോ മങ്ഗലം പ്രിയവാദിതാ
എല്ലാ ജീവികളോടും കരുണ, ക്ഷമ, അഹങ്കാരമില്ലായ്മ, സത്യവാദിത്വം, ശുദ്ധി, അലസതയില്ലായ്മ, മംഗളം, സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിക്കൽ എന്നിവയാണ്.
മൈത്രീ ചൈവാസ്പൃഹാ തദ്വദ് അകാര്പണ്യം ദ്വിജോത്തമാഃ അനസൂയാ ച സാമാന്യാ വര്ണാനാം കഥിതാ ഗുണാഃ
സ്നേഹവും, ആഗ്രഹം ഇല്ലായ്മയും, കഞ്ഞത്തനം ഇല്ലാതിരിക്കുകയും, അസൂയ ഇല്ലായ്മയും — ഈ ഗുണങ്ങൾ എല്ലാ വർണ്ണങ്ങൾക്കും പൊതുവായവയാണെന്ന് മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ, പറയപ്പെടുന്നു.
ആശ്രമാണാം ച സര്വേഷാമ് ഏതേ സാമാന്യലക്ഷണാഃ ഗുണാസ് തഥോപധര്മാശ് ച വിപ്രാദീനാമ് ഇമേ ദ്വിജാഃ
എല്ലാ ആശ്രമങ്ങൾക്കുമുള്ള പൊതുവായ ലക്ഷണങ്ങൾ ഇവയാണ്. ഈ ഗുണങ്ങളും ഉപധർമങ്ങളും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും സംബന്ധിച്ചും നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു, ദ്വിജന്മാരേ.
ക്ഷാത്രം കര്മ ദ്വിജസ്യോക്തം വൈശ്യകര്മ തഥാപദി രാജന്യസ്യ ച വൈശ്യോക്തം ശൂദ്രകര്മാണി ചൈതയോഃ
യുദ്ധധർമ്മം ദ്വിജന്മാർക്കു നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ, ആവശ്യം വന്നാൽ, വൈശ്യരുടെ ജോലി ചെയ്യാം. രാജവംശത്തിൽപെട്ടവർക്കും വൈശ്യരുടെ ജോലി നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്; ഇരുവരും ശൂദ്രരുടെ ജോലി ചെയ്യേണ്ടി വരും.
സസാമര്ഥ്യേ സതി ത്യാജ്യമ് ഉഭാഭ്യാമ് അപി ച ദ്വിജാഃ തദ് ഏവാപദി കര്തവ്യം ന കുര്യാത് കര്മസംകരമ്
ശക്തിയുള്ളപോൾ ഇരുവരും ഈ ജോലികൾ വിട്ട് നിൽക്കണം, ദ്വിജന്മാരേ. എന്നാൽ അപര്യാപ്തി വന്നാൽ മാത്രം ചെയ്യാം; ജോലികൾ തമ്മിൽ കലർത്തരുത്.