ദേവര്ഷിഃ പ്രിയസംവാദോ നാരദഃ പ്രാബ്രവീദ് ഇദമ് നാശായ വചനം തേഷാം ശാപായൈവാത്മനസ് തഥാ
ദേവർഷിയായ നാരദൻ, സ്നേഹപൂർവം സംസാരിക്കാൻ ഇഷ്ടമുള്ളവൻ, അവരെ നശിപ്പിക്കാനും തനിക്കു ശാപം വരുത്താനും ഉദ്ദേശിച്ച വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
യം കശ്യപഃ സുതവരം പരമേഷ്ഠീ വ്യജീജനത് ദക്ഷസ്യ വൈ ദുഹിതരി ദക്ഷശാപഭയാന് മുനിഃ
ദക്ഷന്റെ മകളിൽ, ദക്ഷന്റെ ശാപം ഭയന്ന്, കശ്യപൻ മഹർഷി ഒരു ശ്രേഷ്ഠപുത്രനെ ജനിപ്പിച്ചു.
പൂര്വം സ ഹി സമുത്പന്നോ നാരദഃ പരമേഷ്ഠിനഃ അസിക്ന്യാമ് അഥ വൈരണ്യാം ഭൂയോ ദേവര്ഷിസത്തമഃ
മുമ്പ് നാരദൻ പരമേഷ്ഠിയിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്. പിന്നീട്, ദേവർഷിശ്രേഷ്ഠൻ അസിക്നിയിൽ, വൈരണിയിൽ വീണ്ടും ജനിച്ചു.
തം ഭൂയോ ജനയാമ് ആസ പിതേവ മുനിപുംഗവമ് തേന ദക്ഷസ്യ വൈ പുത്രാ ഹര്യശ്വാ ഇതി വിശ്രുതാഃ
അവനെ വീണ്ടും പിതാവുപോലെ, മഹർഷിശ്രേഷ്ഠനായി ജനിപ്പിച്ചു. അവനാൽ ദക്ഷന്റെ പുത്രന്മാർ ഹര്യശ്വന്മാർ എന്നുപേരെടുത്തു.
നിര്മഥ്യ നാശിതാഃ സര്വേ വിധിനാ ച ന സംശയഃ തസ്യോദ്യതസ് തദാ ദക്ഷോ നാശായാമിതവിക്രമഃ
അവൻ അവരെ എല്ലാം വിധിപ്രകാരം സംഹരിച്ചു, സംശയമില്ല. അതിനുശേഷം ദക്ഷൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ അവരുടെ നാശത്തിനായി ശ്രമിച്ചു.
ബ്രഹ്മര്ഷീന് പുരതഃ കൃത്വാ യാചിതഃ പരമേഷ്ഠിനാ തതോ ഽഭിസംധിശ് ചക്രേ വൈ ദക്ഷസ്യ പരമേഷ്ഠിനാ
ബ്രഹ്മർഷിമാരെ മുന്നിൽ നിർത്തി, പരമേഷ്ഠിയുടെ അപേക്ഷപ്രകാരം, ദക്ഷൻ പിന്നീട് പരമേഷ്ഠിയുമായി ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്തു.
കന്യായാം നാരദോ മഹ്യം തവ പുത്രോ ഭവേദ് ഇതി തതോ ദക്ഷഃ സുതാം പ്രാദാത് പ്രിയാം വൈ പരമേഷ്ഠിനേ സ തസ്യാം നാരദോ ജജ്ഞേ ഭൂയഃ ശാപഭയാദ് ഋഷിഃ
നാരദൻ എന്നെക്കാൾ ഭയപ്പെട്ട് ദക്ഷൻ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മകളെ പരമേശ്വരനായി എന്നെക്കായി നൽകി. അവരിൽ നിന്നാണ് നാരദൻ വീണ്ടും ജനിച്ചത്.
കഥം പ്രണാശിതാഃ പുത്രാ നാരദേന മഹര്ഷിണാ പ്രജാപതേഃ സൂതവര്യ ശ്രോതുമ് ഇച്ഛാമ തത്ത്വതഃ
പ്രജാപതിയുടെ പുത്രന്മാർ മഹർഷിയായ നാരദൻകൊണ്ടു എങ്ങനെ നശിച്ചുവെന്ന് ഞങ്ങൾ സത്യമായി കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, മഹർഷേ.
ദക്ഷസ്യ പുത്രാ ഹര്യശ്വാ വിവര്ധയിഷവഃ പ്രജാഃ സമാഗതാ മഹാവീര്യാ നാരദസ് താന് ഉവാച ഹ
ദക്ഷന്റെ പുത്രന്മാരായ ഹര്യശ്വന്മാർ സൃഷ്ടിയെ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഒത്തുചേർന്നു. അവർ ശക്തിയുള്ളവരായിരുന്നു. അപ്പോൾ നാരദൻ അവരോട് പറഞ്ഞു.
ബാലിശാ ബത യൂയം വൈ നാസ്യാ ജാനീത വൈ ഭുവഃ പ്രമാണം സ്രഷ്ടുകാമാ വൈ പ്രജാഃ പ്രാചേതസാത്മജാഃ
അയ്യോ, നിങ്ങൾ എത്ര ബാലിശരാണ്! സൃഷ്ടിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും ഈ ഭൂമിയുടെ യഥാർത്ഥ പരിധി നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല, പ്രചേതസിന്റെ മക്കളേ.
അന്തര് ഊര്ധ്വമ് അധശ് ചൈവ കഥം സൃജഥ വൈ പ്രജാഃ തേ തു തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പ്രയാതാഃ സര്വതോ ദിശഃ
മുകളിൽ, താഴെ, അകത്ത് — എങ്ങനെ നിങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കും? ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവർ എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും പോയി.
അദ്യാപി ന നിവര്തന്തേ സമുദ്രേഭ്യ ഇവാപഗാഃ ഹര്യശ്വേഷ്വ് അഥ നഷ്ടേഷു ദക്ഷഃ പ്രാചേതസഃ പുനഃ
ഇന്നുവരെ അവർ തിരിച്ചു വന്നിട്ടില്ല, നദികൾ സമുദ്രത്തിലേക്ക് പോയാൽ പിന്നെ തിരിച്ചു വരാത്തതുപോലെ. ഹര്യശ്വന്മാർ അപ്രത്യക്ഷമായപ്പോൾ പ്രചേതസിന്റെ മകൻ ദക്ഷൻ വീണ്ടും—
വൈരണ്യാമ് അഥ പുത്രാണാം സഹസ്രമ് അസൃജത് പ്രഭുഃ വിവര്ധയിഷവസ് തേ തു ശബലാശ്വാസ് തഥാ പ്രജാഃ
പിന്നീട് ദക്ഷൻ വൈരണിയിൽ വീണ്ടും ആയിരം പുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവർ സൃഷ്ടിയെ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ശബലാശ്വന്മാരായിരുന്നു.
പൂര്വോക്തം വചനം തേ തു നാരദേന പ്രചോദിതാഃ അന്യോന്യമ് ഊചുസ് തേ സര്വേ സമ്യഗ് ആഹ മഹാന് ഋഷിഃ
പഴയതുപോലെ തന്നെ നാരദൻ അവരെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ അവർ എല്ലാവരും തമ്മിൽ പറഞ്ഞു: 'മഹർഷി ശരിയായി പറഞ്ഞു.'
ഭ്രാതൄണാം പദവീം ജ്ഞാതും ഗന്തവ്യം നാത്ര സംശയഃ ജ്ഞാത്വാ പ്രമാണം പൃഥ്വ്യാശ് ച സുഖം സ്രക്ഷ്യാമഹേ പ്രജാഃ
'നമ്മുടെ സഹോദരന്മാരുടെ വഴി പിന്തുടരേണ്ടതാണു, ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഭൂമിയുടെ പരിധി മനസ്സിലായാൽ സന്തോഷത്തോടെ സൃഷ്ടിക്കും.'
തേ ഽപി തേനൈവ മാര്ഗേണ പ്രയാതാഃ സര്വതോ ദിശമ് അദ്യാപി ന നിവര്തന്തേ സമുദ്രേഭ്യ ഇവാപഗാഃ
അവരും അതേ വഴിയിൽ എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും പോയി. ഇന്നുവരെ അവർ തിരിച്ചു വന്നിട്ടില്ല, നദികൾ സമുദ്രത്തിലേക്ക് പോയാൽ പിന്നെ തിരിച്ചു വരാത്തതുപോലെ.
തദാ പ്രഭൃതി വൈ ഭ്രാതാ ഭ്രാതുര് അന്വേഷണേ ദ്വിജാഃ പ്രയാതോ നശ്യതി ക്ഷിപ്രം തന് ന കാര്യം വിപശ്ചിതാ
അന്നുമുതൽ, ദ്വിജന്മാരേ, സഹോദരനെ അന്വേഷിക്കാൻ പോയ സഹോദരൻ ഉടനെ നശിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ബുദ്ധിമാന്മാർ അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്.
താംശ് ചൈവ നഷ്ടാന് വിജ്ഞായ പുത്രാന് ദക്ഷഃ പ്രജാപതിഃ ഷഷ്ടിം തതോ ഽസൃജത് കന്യാ വൈരണ്യാമ് ഇതി നഃ ശ്രുതമ്
പുത്രന്മാർ നഷ്ടമായതായി മനസ്സിലാക്കി, പ്രജാപതി ദക്ഷൻ വൈരണിയിൽ അറുപത് പുത്രിമാരെ സൃഷ്ടിച്ചു എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
താസ് തദാ പ്രതിജഗ്രാഹ ഭാര്യാര്ഥം കശ്യപഃ പ്രഭുഃ സോമോ ധര്മശ് ച ഭോ വിപ്രാസ് തഥൈവാന്യേ മഹര്ഷയഃ
അപ്പോൾ കശ്യപൻ, സോമൻ, ധർമ്മൻ, മറ്റു മഹർഷിമാർ എന്നിവരും അവരെ ഭാര്യമാരായി സ്വീകരിച്ചു, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ.
ദദൌ സ ദശ ധര്മായ കശ്യപായ ത്രയോദശ സപ്തവിംശതി സോമായ ചതസ്രോ ഽരിഷ്ടനേമിനേ
അവരിൽ പത്ത് ധർമ്മനു, പതിമൂന്ന് കശ്യപനു, ഇരുപത്തേഴു സോമനു, നാലു അരിഷ്ടനേമിക്കു ദക്ഷൻ നൽകി.
ദ്വേ ചൈവ ബഹുപുത്രായ ദ്വേ ചൈവാങ്ഗിരസേ തഥാ ദ്വേ കൃശാശ്വായ വിദുഷേ താസാം നാമാനി മേ ശൃണു
രണ്ടു വീതം ബഹുപുത്രനും അംഗിരസിനും, രണ്ടെണ്ണം കൃഷ്ണാശ്വനു കൂടി നൽകി. അവരുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയുന്നു, കേൾക്കൂ.
അരുന്ധതീ വസുര് യാമീ ലമ്ബാ ഭാനുര് മരുത്വതീ സംകല്പാ ച മുഹൂര്താ ച സാധ്യാ വിശ്വാ ച ഭോ ദ്വിജാഃ
അരുന്ധതി, വസു, യാമി, ലംബ, ഭാനു, മരുത്വതി, സംകല്പ, മുഹൂർത്ത, സാധ്യ, വിശ്വ — ബ്രാഹ്മണന്മാരേ.
ധര്മപത്ന്യോ ദശ ത്വ് ഏതാസ് താസ്വ് അപത്യാനി ബോധത വിശ്വേദേവാസ് തു വിശ്വായാഃ സാധ്യാ സാധ്യാന് വ്യജായത
ഇവ പത്ത് പേരും ധർമ്മന്റെ ഭാര്യമാരാണ്. അവരുടെ മക്കളെക്കുറിച്ച് അറിയൂ: വിശ്വയിൽ നിന്ന് വിശ്വദേവന്മാർ, സാധ്യയിൽ നിന്ന് സാധ്യന്മാർ ജനിച്ചു.
മരുത്വത്യാം മരുത്വന്തോ വസോസ് തു വസവഃ സുതാഃ ഭാനോസ് തു ഭാനവഃ പുത്രാ മുഹൂര്താസ് തു മുഹൂര്തജാഃ
മരുത്വതിയിൽ നിന്ന് മരുതുകൾ, വസുവിൽ നിന്ന് വസുക്കൾ, ഭാനുവിൽ നിന്ന് ഭാനുക്കൾ, മുഹൂർത്തയിൽ നിന്ന് മുഹൂർത്തന്മാർ ജനിച്ചു.
ലമ്ബായാശ് ചൈവ ഘോഷോ ഽഥ നാഗവീഥീ ച യാമിജാ പൃഥിവീ വിഷയം സര്വമ് അരുന്ധത്യാം വ്യജായത
ലമ്ബായിൽ നിന്ന് ഘോഷൻ ജനിച്ചു, നാഗവീഥിയിൽ നിന്ന് യാമിജൻ ജനിച്ചു; ഭൂമിയിലെ എല്ലാ പ്രദേശങ്ങളും അരുന്ധതിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
സംകല്പായാസ് തു വിശ്വാത്മാ ജജ്ഞേ സംകല്പ ഏവ ഹി നാഗവീഥ്യാം ച യാമിന്യാം വൃഷലശ് ച വ്യജായത
സങ്കൽപയിൽ നിന്ന് വിശ്വാത്മാവ് ജനിച്ചു, കാരണം സങ്കൽപം തന്നെയാണ് അവന്റെ സ്വഭാവം; നാഗവീഥിയിലും യാമിനിയിലും നിന്ന് വൃശലൻ ജനിച്ചു.
പരാ യാഃ സോമപത്നീശ് ച ദക്ഷഃ പ്രാചേതസോ ദദൌ സര്വാ നക്ഷത്രനാമ്ന്യസ് താ ജ്യോതിഷേ പരികീര്തിതാഃ
പറാ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, ചന്ദ്രന്റെ ഭാര്യമാർ ദക്ഷൻ, പ്രചേതസിന്റെ മകൻ, നൽകി; ഇവർ എല്ലാം നക്ഷത്രങ്ങളുടെ പേരിൽ പ്രശസ്തരാണ്, ജ്യോതിഷത്തിൽ ഇവർ അറിയപ്പെടുന്നു.
യേ ത്വ് അന്യേ ഖ്യാതിമന്തോ വൈ ദേവാ ജ്യോതിഷ്പുരോഗമാഃ വസവോ ഽഷ്ടൌ സമാഖ്യാതാസ് തേഷാം വക്ഷ്യാമി വിസ്തരമ്
ഇനി, പ്രകാശങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന മറ്റ് പ്രശസ്ത ദേവന്മാർ എട്ട് വസുക്കളാണ്; അവരുടെ വിശദാംശങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം.
ആപോ ധ്രുവശ് ച സോമശ് ച ധവശ് ചൈവാനിലോ ഽനലഃ പ്രത്യൂഷശ് ച പ്രഭാസശ് ച വസവോ നാമഭിഃ സ്മൃതാഃ
ആപ, ധ്രുവ, സോമ, ധവ, അനില, അനല, പ്രത്യൂഷ, പ്രഭാസ—ഇവരാണ് പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന വസുക്കൾ.
ആപസ്യ പുത്രോ വൈതണ്ഡ്യഃ ശ്രമഃ ശ്രാന്തോ മുനിസ് തഥാ ധ്രുവസ്യ പുത്രോ ഭഗവാന് കാലോ ലോകപ്രകാലനഃ
ആപിന്റെ മകൻ വൈതണ്ഡ്യൻ, ശ്രമൻ എന്നും ശ്രാന്തൻ എന്നുമാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്, ഒരു മഹർഷിയാണ്; ധ്രുവന്റെ മകൻ ഭഗവാൻ കാലൻ, ലോകങ്ങളെ അളക്കുന്നവൻ.