യത് തേ പ്രകാരമ് ആരഭ്യ നാധികം തേ തതോ ജഗൌ ത്രിമധു ത്രിസുപര്ണം ച ബൃഹദാരണ്യകം തഥാ
നിശ്ചയിച്ച രീതിക്ക് അതിലധികം ഒന്നും ഉച്ചരിച്ചില്ല; ത്രിമധു, ത്രിസുപർണ, ബ്രഹദാരണ്യകവും ചൊല്ലി.
ജജാപ വൈഷാം ജാപ്യം തു സൂക്തം സൌരം സപൌരുഷമ് ഭുക്തവത്സു ച വിപ്രേഷു പൃഷ്ട്വാ തൃപ്താ സ്ഥ ഇത്യ് ഉത
അവൻ നിർദ്ദിഷ്ട ജപവും സാവിത്രം സ്തോത്രവും പുരുഷസൂക്തവും ജപിച്ചു; ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഭക്ഷണം കഴിച്ചശേഷം, 'നിങ്ങൾ തൃപ്തരാണോ?' എന്ന് ചോദിച്ചു.
തൃപ്താഃ സ്മേതി സകൃത് തോയം ദദൌ മൌനവിമോചനമ് പിണ്ഡപാത്രം സമാദായ ച്ഛായായൈ പ്രദദൌ തതഃ
അവർ 'നാം തൃപ്തരായി' എന്ന് മറുപടി നൽകിയപ്പോൾ, ഒരിക്കൽ വെള്ളം നൽകി മൗനം അവസാനിപ്പിച്ചു; പിണ്ഡപാത്രം എടുത്ത്, അതു ഛായയ്ക്ക് സമർപ്പിച്ചു.
സാ തദ് അന്നം ദ്വിധാ കൃത്വാ ത്രിധൈകൈകമ് അഥാകരോത് വാരാഹോ ഭൂമ് അഥോല്ലിഖ്യ സമാച്ഛാദ്യ കുശൈര് അപി
അവൾ ആ അന്നം രണ്ടായി വിഭജിച്ച്, ഓരോ ഭാഗവും വീണ്ടും മൂന്നു ആയി ചെയ്തു; കാളപോലെ ഭൂമിയിൽ അടയാളം വെച്ച്, കുശതൃണങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടി.
ദക്ഷിണാഗ്രാന് കുശാന് കൃത്വാ തേഷാമ് ഉപരി ചാസനമ് സതിലേഷു സമൂലേഷു കുശേഷ്വ് ഏവ തു സംശ്രയഃ
കുശതൃണങ്ങൾ ദക്ഷിണാഭാഗത്തേക്ക് അഗ്രം വെച്ച്, അതിന്മേൽ ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കി; തിലവും വേർപടർന്ന കുശതൃണങ്ങൾക്കുമേൽ സമർപ്പണം സ്ഥാപിച്ചു.
ഗന്ധപുഷ്പാദികം കൃത്വാ തതഃ പിണ്ഡം തു ഭക്തിതഃ പൃഥിവീ ദധീര് ഇത്യ് ഉക്ത്വാ തതഃ പിണ്ഡം പ്രദത്തവാന്
സുഗന്ധവും പുഷ്പവും അർപ്പിച്ച്, ഭക്തിയോടെ പിണ്ഡം സമർപ്പിച്ചു; 'ഭൂമി ഇതു കൈവശം വെക്കട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞ് പിണ്ഡം നൽകി.
പിതാമഹാഃ പ്രപിതാമഹാസ് തഥേതി ചാന്തരിക്ഷതഃ മാതാമഹാനാമ് അപ്യ് ഏവം ദദൌ പിണ്ഡാന് സ ശൂകരഃ
പിതാമഹന്മാരും പ്രപിതാമഹന്മാരും ആകാശത്തിൽ നിന്ന് 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞു; അതുപോലെ തന്നെ അമ്മാവൻമാർക്കും പിണ്ഡങ്ങൾ സമർപ്പിച്ചു.
പിണ്ഡനിര്വാപണോച്ഛിഷ്ടമ് അന്നം ലേപഭുജേഷ്വ് അദാത് ഏതദ് വഃ പിതര് ഇത്യ് ഉക്ത്വാ ദദൌ വാസാംസി ഭക്തിതഃ
പിണ്ഡസമർപ്പണത്തിന് ശേഷമുള്ള അന്നം അവശിഷ്ടം കഴിക്കുന്നവർക്ക് നൽകി, 'ഇത് നിങ്ങൾക്കാണ്, പിതാക്കളേ' എന്ന് പറഞ്ഞു; ഭക്തിയോടെ വസ്ത്രങ്ങളും നൽകി.
ദ്വ്യങ്ഗുലജാനി ശുക്ലാനി ധൌതാന്യ് അഭിനവാനി ച ഗന്ധപുഷ്പാദികം ദത്ത്വാ കൃത്വാ ചൈഷാം പ്രദക്ഷിണാമ്
രണ്ട് വിരൽ വീതമുള്ള, വെള്ളയും കഴുകിയതും പുതുതുമായ വസ്ത്രങ്ങൾ നൽകി; സുഗന്ധവും പുഷ്പവും അർപ്പിച്ച് അവരെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു.
ആചമ്യാചാമയേദ് വിപ്രാന് പൈത്രാന് ആദൌ തതഃ സുരാന് തതസ് ത്വ് അഭ്യുക്ഷ്യ താം ഭൂമിം ദത്ത്വാപഃ സുമനോക്ഷതാന്
താൻ ആചമനം ചെയ്ത്, ആദ്യം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ പിതാക്കൾക്കായി ആചമിപ്പിച്ചു, പിന്നെ ദേവന്മാർക്കായി; പിന്നെ ആ ഭൂമിയിൽ പൂക്കളും വെള്ളവും ചിതറി സമർപ്പിച്ചു.
സതിലാമ്ബു പിതൃഷ്വ് ആദൌ ദത്ത്വാ ദേവേഷു സാക്ഷതമ് അക്ഷയ്യം നസ് ത്വ് ഇതി പിതൄന് പ്രീയതാമ് ഇതി ദേവതാഃ
ആദ്യം തിലം കലർന്ന വെള്ളം പിതാക്കൾക്കായി നൽകി, പിന്നെ ശുദ്ധജലം ദേവന്മാർക്കായി നൽകി; 'നമുക്ക് ഇത് ക്ഷയിക്കാതിരിക്കുക, പിതാക്കളും ദേവതകളും സന്തുഷ്ടരാകട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞു.
പ്രീണയിത്വാ പരാവൃത്യ ത്രിര് ജപേച് ചാഘമര്ഷണമ് തതോ നിവൃത്യ തു ജപേദ് യന് മേ നാമ ഇതീരയന്
അവരെ സന്തോഷിപ്പിച്ചശേഷം, തിരിഞ്ഞ് മൂന്നു പ്രാവശ്യം അഘമർഷണം ജപിച്ചു; പിന്നെ പിന്മാറി, 'എന്റെ പേര് എന്താണോ അതു' എന്ന് ജപിച്ചു.
ഗൃഹാന് നഃ പിതരോ ദത്ത ധനധാന്യപ്രപൂരിതാന് അര്ഘ്യപാത്രാണി പിണ്ഡാനാമ് അന്തരേ സ പവിത്രകാന്
പിതാക്കളേ, ധനവും ധാന്യവും നിറഞ്ഞ വീടുകൾ ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ; അർഘ്യപാത്രങ്ങളും പിണ്ഡങ്ങളുമിടയിൽ ശുദ്ധീകരണത്തിന്നുള്ള ദർഭയും വെച്ചു.
നിക്ഷിപ്യോര്ജം വഹന്തീതി കോകാതോയമ് അഥോ ഽജപത് ഹിമക്ഷീരം മധുതിലാന് പിതൄണാം തര്പണം ദദൌ
ശക്തി നിറഞ്ഞതായവയെ അവിടെ വെച്ച്, കോകജലമന്ത്രം ജപിച്ചു; തണുത്ത പാലും തേനും തിലവും പിതാക്കളുടെ തൃപ്തിക്ക് സമർപ്പിച്ചു.
സ്വസ്തീത്യ് ഉക്തേ പൈതൃകൈസ് തു സോരാഹ്നേ പ്നാവതര്പയന് രജതം ദക്ഷിണാം ദത്ത്വാ വിപ്രാന് ദേവോ ഗദാധരഃ
പിതാക്കന്മാർ 'മംഗളമായിരിക്കും' എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദൈവമായ ഗദാധരൻ ഉച്ചയ്ക്ക് അവർക്കായി വെള്ളം അർപ്പിച്ചു, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് വെള്ളി ദാനം ചെയ്തു.
സംവിഭാഗം മനുഷ്യേഭ്യോ ദദൌ സ്വദ് ഇതി ചാബ്രുവന് കശ്ചിത് സംപന്നമ് ഇത്യ് ഉക്ത്വാ പ്രത്യുക്തസ് തൈര് ദ്വിജോത്തമാഃ
അവൻ മനുഷ്യർക്കായി വിഭജിച്ച്, 'ഇത് നിങ്ങൾക്കാണ്' എന്നു പറഞ്ഞു. ആരോ ഒരാൾ 'സമാപ്തമായി' എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആ മഹാനായ ദ്വിജന്മാർ അതിന് മറുപടി പറഞ്ഞു.
അഭിരമ്യതാമ് ഇത്യ് ഉവാച പ്രോചുസ് തേ ഽഭിരതാഃ സ്മ വൈ ശിഷ്ടമ് അന്നം ച പപ്രച്ഛ തൈര് ഇഷ്ടൈഃ സഹ ചോദിതഃ
അവൻ 'ദയവായി ആസ്വദിക്കൂ' എന്നു പറഞ്ഞു. അവർ 'നാം സംതൃപ്തരാണ്' എന്നു മറുപടി നൽകി. അവരുടേതായ ആഗ്രഹപ്രകാരം ശേഷിച്ച അന്നത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ ചോദിച്ചു.
പാണാവ് ആദായ താന് വിപ്രാന് കുര്യാദ് അനുഗതസ് തദാ വാജേ വാജേ ഇതി പഠന് ബഹിര് വേദി വിനിര്ഗതഃ
അവൻ ആ ബ്രാഹ്മണ്മാരെ കൈകൊണ്ട് പിടിച്ച്, 'വാജേ വാജേ' എന്നു ഉച്ചരിച്ച്, വേദിയുടെ പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി കൂടെ നടന്നു.
കോടിതീര്ഥജലേനാസാവ് അപസവ്യം സമുത്ക്ഷിപന് അലഗ്നാന് വിപുലാന് വാലാന് പ്രാര്ഥയാമ് ആസ ചാശിഷമ്
കോട്ടിതീർത്ഥത്തിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച്, ഇടതുകൈ ഉയർത്തി അപസവ്യക്രിയ ചെയ്തു. ഒടുവിൽ, ഒടുങ്ങാത്ത പുൽത്തണ്ട് തേടി അനുഗ്രഹം അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
ദാതാരോ നോ ഽഭിവര്ധന്താം തൈസ് തഥേതി സമീരിതഃ പ്രദക്ഷിണമ് ഉപാവൃത്യ കൃത്വാ പാദാഭിവാദനമ്
'നമ്മുടെ ദാനദായകർ വളരട്ടെ' എന്നു അവർ പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം അവൻ അവരെ ചുറ്റി വലതുവശം നടന്നു, അവരുടെ കാലിൽ നമസ്കാരം ചെയ്തു.
ആസനാനി ദദൌ ചൈഷാം ഛാദയാമ് ആസ ശൂകരഃ വിശ്രാമ്യതാം പ്രവിശ്യാഥ പിണ്ഡം ജഗ്രാഹ മധ്യമമ്
അവൻ അവർക്കായി ഇരിപ്പിടങ്ങൾ ഒരുക്കി. പന്നി അവർക്കു തണൽ നൽകി. വിശ്രമിക്കൂ എന്നു പറഞ്ഞ്, അവൻ അകത്തു കയറി നടുവിലത്തെ പിണ്ടം എടുത്തു.
ഛായാമയീ മഹീ പത്നീ തസ്യൈ പിണ്ഡമ് അദാത് പ്രഭുഃ ആധത്ത പിതരോ ഗര്ഭമ് ഇത്യ് ഉക്ത്വാ സാപി രൂപിണീ
നിഴലിൽ നിന്നുണ്ടായ ഭൂമിയെ ഭാര്യയായവൾക്ക് ആ ഭഗവാൻ പിണ്ടം നൽകി. അവൾ രൂപം ധരിച്ച്, 'പിതാക്കന്മാർ ഗർഭം സ്വീകരിച്ചു' എന്നു പറഞ്ഞു.
പിണ്ഡം ഗൃഹീത്വാ വിപ്രാണാം ചക്രേ പാദാഭിവന്ദനമ് വിസര്ജനം പിതൄണാം സ കര്തുകാമശ് ച ശൂകരഃ
പിണ്ടം ഏറ്റുവാങ്ങിയ അവൾ ബ്രാഹ്മണ്മാരുടെ കാലിൽ നമസ്കരിച്ചു. പന്നി പിതൃവിദായനം നടത്തുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു അതും ചെയ്തു.
കോകാ ച പിതരശ് ചൈവ പ്രോചുഃ സ്വാര്ഥകരം വചഃ ശപ്താശ് ച ഭഗവന് പൂര്വം ദിവസ്ഥാ ഹിമഭാനുനാ
കോകയും പിതാക്കന്മാരും തങ്ങള്ക്ക് ഉപകാരപ്രദമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: 'ഭഗവാനേ, സ്വർഗത്തിൽ നമുക്ക് മുമ്പ് തണുത്ത കിരണമുള്ള സൂര്യൻ ശപിച്ചു.'
യോഗഭ്രഷ്ടാ ഭവിഷ്യധ്വം സര്വ ഏവ ദിവശ് ച്യുതാഃ തദ് ഏവം ഭവതാ ത്രാതാഃ പ്രവിശന്തോ രസാതലമ്
'നിങ്ങൾ എല്ലാവരും യോഗത്തിൽ നിന്ന് വീണു, സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താകും.' എന്നാൽ, നിങ്ങൾ രക്ഷിച്ചതിനാൽ, ഞങ്ങൾ ഇപ്പൊഴ് പാതാളത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു.'
യോഗഭ്രഷ്ടാംശ് ച വിശ്വേശാസ് തത്യജുര് യോഗരക്ഷിണഃ തത് തേ ഭൂയോ ഽഭിരക്ഷന്തു വിശ്വേ ദേവാ ഹി നഃ സദാ
യോഗസംരക്ഷകരായ സർവ്വേശ്വരന്മാർ യോഗത്തിൽ നിന്ന് വീണവരെ ഉപേക്ഷിച്ചു. ദേവന്മാർ വീണ്ടും എപ്പോഴും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ.
സ്വര്ഗം യാസ്യാമശ് ച വിഭോ പ്രസാദാത് തവ ശൂകര സോമോ ഽധിദേവോ ഽസ്മാകം ച ഭവത്വ് അച്യുത യോഗധൃക്
'നിന്റെ കൃപയാൽ, മഹാനേ, ഞങ്ങൾ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകും. സോമൻ ഞങ്ങളുടെ മുഖ്യദേവനാകട്ടെ. അച്യുതനേ, നീ ഞങ്ങളുടെ യോഗം സംരക്ഷിക്കണം.'
യോഗാധാരസ് തഥാ സോമസ് ത്രായതേ ന കദാചന ദിവി ഭൂമൌ സദാ വാസോ ഭവത്വ് അസ്മാസു യോഗതഃ
'യോഗത്തിന്റെ ആധാരമായ സോമൻ എപ്പോഴും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ. യോഗത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ ഞങ്ങൾ സ്വർഗത്തിലോ ഭൂമിയിലോ എന്നും വസിക്കട്ടെ.'
അന്തരിക്ഷേ ച കേഷാംചിന് മാസം പുഷ്ടിസ് തഥാസ്തു നഃ ഊര്ജാ ചേയം ഹി നഃ പത്നീ സ്വധാനാമ്നാ തു വിശ്രുതാ
'നമ്മിൽ ചിലർക്കു അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു മാസം പോഷണം ലഭിക്കട്ടെ. ഈ സ്വധ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായ നമ്മുടെ ഭാര്യയാണ് നമ്മുടെ ശക്തി.'
ഭവത്വ് ഏഷൈവ യോഗാഢ്യാ യോഗമാതാ ച ഖേചരീ ഇത്യ് ഏവമ് ഉക്തഃ പിതൃഭിര് വാരാഹോ ഭൂതഭാവനഃ
'അവൾ യോഗത്തിൽ സമ്പന്നയാകട്ടെ, യോഗത്തിന്റെ മാതാവാകട്ടെ, ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കട്ടെ.' ഇങ്ങനെ പിതാക്കന്മാർ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഭൂതങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന പന്നി മറുപടി പറഞ്ഞു.