വരാഹദംഷ്ട്രാസംലഗ്നാഃ പിതരഃ കനകോജ്ജ്വലാഃ കോകാമുഖേ ഗതഭയാഃ കൃതാ ദേവേന വിഷ്ണുനാ
വരാഹന്റെ പല്ലിൽ ചേർന്നു, പൊന്നുപോലുള്ള പ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങി, പിതാക്കന്മാർ കൊകായുടെ വാതിൽക്കൽ ഭയമില്ലാതെ വിഷ്ണു ദൈവം അവരെ മോചിപ്പിച്ചു.
ഉദ്ധൃത്യ ച പിതൄന് ദേവോ വിഷ്ണുതീര്ഥേ തു ശൂകരഃ ദദൌ സമാഹിതസ് തേഭ്യോ വിഷ്ണുര് ലോഹാര്ഗലേ ജലമ്
പിതാക്കന്മാരെ ഉയർത്തിയശേഷം, ദൈവം വരാഹരൂപത്തിൽ വിഷ്ണുതീർത്ഥത്തിൽ അവർക്കായി ശ്രദ്ധയോടെ ഇരുമ്പ് കുഴലിലൂടെ വെള്ളം നൽകി.
തതഃ സ്വരോമസംഭൂതാന് കുശാന് ആദായ കേശവഃ സ്വേദോദ്ഭവാംസ് തിലാംശ് ചൈവ ചക്രേ ചോല്മുകമ് ഉത്തമമ്
ശേഷം, കേശവൻ തന്റെ രോമത്തിൽ നിന്ന് ഉൽഭവിച്ച കുശതൃണമെടുത്തു, ചുവട്ടിൽ നിന്നു വിയർന്നുള്ള എള്ള് എടുത്ത് ഉത്തമമായ അർപ്പണപാത്രം ഉണ്ടാക്കി.
ജ്യോതിഃ സൂര്യപ്രഭം കൃത്വാ പാത്രം തീര്ഥം ച കാമികമ് സ്ഥിതഃ കോടിവടസ്യാധോ വാരി ഗങ്ഗാധരം ശുചി
സൂര്യപ്രഭയുള്ള ഒരു പാത്രവും, ആഗ്രഹിച്ച തീർത്ഥവും നിർമ്മിച്ച്, കോടിവട വൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിൽ, ഗംഗാജലം കൈവശം വെച്ച്, ശുദ്ധനായവൻ നിലകൊണ്ടു.
തുങ്ഗകൂടാത് സമാദായ യജ്ഞീയാന് ഓഷധീരസാന് മധുക്ഷീരരസാന് ഗന്ധാന് പുഷ്പധൂപാനുലേപനാന്
ഉയർന്ന പർവതത്തിൽ നിന്ന് യജ്ഞത്തിനുള്ള ഔഷധികളും, തേനും, പാൽ, സുഗന്ധങ്ങൾ, പൂക്കൾ, ധൂപം, ലേപനം എന്നിവയും എടുത്തു.
ആദായ ധേനും സരസോ രത്നാന്യ് ആദായ ചാര്ണവാത് ദംഷ്ട്രയോല്ലിഖ്യ ധരണീമ് അഭ്യുക്ഷ്യ സലിലേന ച
സരസ്സിൽ നിന്ന് ഒരു പശുവും, സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് രത്നങ്ങളും എടുത്ത്, വരാഹൻ തന്റെ പല്ലുകൊണ്ട് ഭൂമി ചുരണ്ടി, വെള്ളം തളിച്ചു.
ഘര്മോദ്ഭവേനോപലിപ്യ കുശൈര് ഉല്ലിഖ്യ താം പുനഃ പരിണീയോല്മുകേനൈനാമ് അഭ്യുക്ഷ്യ ച പുനഃ പുനഃ
ചൂടിൽ നിന്നു ഉല്പന്നമായ മണ്ണ് പുരട്ടി, വീണ്ടും കുശതൃണമുപയോഗിച്ച് ചുരണ്ടി, അർപ്പണപാത്രം ചുറ്റി കൊണ്ടുപോയി, വീണ്ടും വീണ്ടും വെള്ളം തളിച്ചു.
കുശാന് ആദായ പ്രാഗഗ്രാംല് ലോമകൂപാന്തരസ്ഥിതാന് ഋഷീന് ആഹൂയ പപ്രച്ഛ കരിഷ്യേ പിതൃതര്പണമ്
കിഴക്കോട്ടു മുഖം നോക്കിയ കുശതൃണമെടുത്ത്, രോമരന്ധ്രങ്ങളിൽ വെച്ച്, ഋഷിമാരെ വിളിച്ചു, 'ഞാൻ പിതൃതർപ്പണം നടത്തും' എന്ന് പറഞ്ഞു.
തൈര് അപ്യ് ഉക്തേ കുരുഷ്വേതി വിശ്വാന് ദേവാംസ് തതോ വിഭുഃ ആഹൂയ മന്ത്രതസ് തേഷാം വിഷ്ടരാണി ദദൌ പ്രഭുഃ
അവരും 'കുരുക്കളിൽ ചെയ്യൂ' എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, സർവ്വശക്തൻ മന്ത്രങ്ങളാൽ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും വിളിച്ചു, അവർക്കു വേണ്ടിയുള്ള സമർപ്പണങ്ങൾ വിശദമായി നൽകി.
ആഹൂയ മന്ത്രതസ് തേഷാം വേദോക്തവിധിനാ ഹരിഃ അക്ഷതൈര് ദൈവതാരക്ഷാം ചക്രേ ചക്രഗദാധരഃ
മന്ത്രങ്ങളാൽ ദേവന്മാരെ വിളിച്ച ശേഷം, ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ള ഹരി, വേദങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന രീതിപ്രകാരം, അക്ഷതങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ദേവന്മാരുടെ സംരക്ഷണം നടത്തി.
അക്ഷതാസ് തു യവൌഷധ്യഃ സര്വദേവാംശസംഭവാഃ രക്ഷന്തി സര്വത്ര ദിശോ രക്ഷാര്ഥം നിര്മിതാ ഹി തേ
അക്ഷതങ്ങൾ യവവും ഔഷധികളും ചേർത്ത്, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ഭാഗം ഉൾക്കൊണ്ടവയാണ്. അവ ദിശകളെ എല്ലാം സംരക്ഷിക്കാൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവയും, സംരക്ഷണത്തിനായി ഉണ്ടാക്കിയതുമാണ്.
ദേവദാനവദൈത്യേഷു യക്ഷരക്ഷഃസു ചൈവ ഹി നഹി കശ്ചിത് ക്ഷയം തേഷാം കര്തും ശക്തശ് ചരാചരേ
ദേവന്മാരിലും അസുരന്മാരിലും ദൈത്യന്മാരിലും, യക്ഷന്മാരിലും രാക്ഷസന്മാരിലും, ചലനമുള്ളവയോ അചലമായവയോ ആരും അവയെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ന കേനചിത് കൃതം യസ്മാത് തസ്മാത് തേ ഹ്യ് അക്ഷതാഃ കൃതാഃ ദേവാനാം തേ ഹി രക്ഷാര്ഥം നിയുക്താ വിഷ്ണുനാ പുരാ
അവയെ ആരും വേറെ ഉണ്ടാക്കിയതല്ലാത്തതിനാൽ, അക്ഷതങ്ങൾ ദേവന്മാരുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി വിഷ്ണു പണ്ടുകാലത്ത് നിയോഗിച്ചതാണ്.
കുശഗന്ധയവൈഃ പുഷ്പൈര് അര്ഘ്യം കൃത്വാ ച ശൂകരഃ വിശ്വേഭ്യോ ദേവേഭ്യ ഇതി തതസ് താന് പര്യപൃച്ഛത
കുശഗന്ധവും യവപ്പൂക്കളും ചേർത്ത് അർഘ്യം samarppichu, ശേഷം വരാഹമൂർത്തി എല്ലാ ദേവന്മാരോടും ചോദിച്ചു.
പിതൄന് ആവാഹയിഷ്യാമി യേ ദിവ്യാ യേ ച മാനുഷാഃ ആവാഹയസ്വേതി ച തൈര് ഉക്തസ് ത്വ് ആവാഹയേച് ഛുചിഃ
ദൈവികരായും മാനുഷരായും പിതൃകൾ വരണമെന്ന് ഞാൻ വിളിക്കും; 'വിളിക്കൂ' എന്നു അവർ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ശുദ്ധനായവൻ അവരെ വിളിച്ചു.
ശ്ലിഷ്ടമൂലാഗ്രദര്ഭാംസ് തു സതിലാന് വേദ വേദവിത് ജാനാവ് ആരോപ്യ ഹസ്തം തു ദദൌ സവ്യേന ചാസനമ്
വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ, ചേര്ന്ന മുളയും അഗ്രവും ഉള്ള ദർഭയും, എള്ളും ചേർത്ത്, തോളിൽ വെച്ച്, ഇടതു കൈകൊണ്ട് ഇരിപ്പിടം നൽകി.
തഥൈവ ജാനുസംസ്ഥേന കരേണൈകേന താന് പിതൄന് വാരാഹഃ പിതൃവിപ്രാണാമ് ആയാന്തു ന ഇതീരയന്
അതു പോലെ തന്നെ, ഒരു കൈ മുട്ടിൽ വെച്ച്, വരാഹം പിതൃകളും ബ്രാഹ്മണന്മാരും വരണമെന്ന് വിളിച്ചു.
അപഹതേത്യ് ഉവാചൈവ രക്ഷണം ചാപസവ്യതഃ കൃത്വാ ചാവാഹനം ചക്രേ പിതൄണാം നാമഗോത്രതഃ
'അകറ്റപ്പെടട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ്, ഇടതുവശത്ത് സംരക്ഷണം നടത്തി, ശേഷം പിതൃകളെ പേരും ഗോത്രവും വിളിച്ച് ആഹ്വാനം ചെയ്തു.
തത് പിതരോ മനോജരാന് ആഗച്ഛത ഇതീരയന് സംവത്സരൈര് ഇത്യ് ഉദീര്യ തതോ ഽര്ഘ്യം തേഷു വിന്യസേത്
'മനസ്സിൽ ജനിച്ച പിതാക്കന്മാർ വരട്ടെ' എന്നു വിളിച്ചു, വർഷങ്ങൾ പറഞ്ഞ്, ശേഷം അവർക്കു അർഘ്യം സമർപ്പിച്ചു.
യാസ് തിഷ്ഠന്ത്യ് അമൃതാ വാചോ യന് മൈതി ച പിതുഃ പിതുഃ യന് മേ പിതാമഹാഇത്യ് ഏവം ദദാവ് അര്ഘ്യം പിതാമഹ
'എന്റെ അച്ഛനു, അച്ഛന്റെ അച്ഛനു' എന്ന അമൃതമായ വാക്കുകൾ ഉച്ചരിച്ച്, അർഘ്യം പിതാമഹനു നൽകി.
യന് മേ പ്രപിതാമഹാഇതി ദദൌ ച പ്രപിതാമഹേ കുശഗന്ധതിലോന്മിശ്രം സപുഷ്പമ് അപസവ്യതഃ
'എന്റെ പ്രപിതാമഹനു' എന്നു പറഞ്ഞ്, കുശഗന്ധവും എള്ളും പൂവും ചേർത്ത് ഇടതുവശത്ത് നിന്ന് പ്രപിതാമഹനു അർഘ്യം നൽകി.
തദ്വന് മാതാമഹേഭ്യസ് തു വിധിം ചക്രേ ജനാര്ദനഃ താന് അര്ച്യ ഭൂയോ ഗന്ധാദ്യൈര് ധൂപം ദത്ത്വാ തു ഭക്തിതഃ
അതു പോലെ തന്നെ, ജനാർദ്ദനൻ മാതാവിന്റെ പിതാക്കന്മാർക്കും വിധി അനുഷ്ഠിച്ചു, അവരെ വീണ്ടും സുഗന്ധങ്ങളാലും ധൂപം samarppichu ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചു.
ആദിത്യാ വസവോ രുദ്രാ ഇത്യ് ഉച്ചാര്യ ജഗത്പ്രഭുഃ തതശ് ചാന്നം സമാദായ സര്പിസ്തിലകുശാകുലമ്
'ആദിത്യന്മാർ, വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ' എന്നു ഉച്ചരിച്ച്, ലോകനാഥൻ നെയ്യും എള്ളും കുശയും ചേർത്ത അന്നം എടുത്തു.
വിധായ പാത്രേ തച് ചൈവ പര്യപൃച്ഛത് തതോ മുനീന് അഗ്നൌ കരിഷ്യ ഇതി തൈഃ കുരുഷ്വേതി ച ചോദിതഃ
അത് ഒരു പാത്രത്തിൽ ഒരുക്കി, ശേഷം മുനിമാരോടു 'ഇത് അഗ്നിയിൽ samarppikkatte?' എന്നു ചോദിച്ചു. അവർ 'കുരുക്കളിൽ ചെയ്യൂ' എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ അങ്ങനെ ചെയ്തു.
ആഹുതിത്രിതയം ദദ്യാത് സോമായാഗ്നേര് യമായ ച യേ മാമകാഇതി ച ജപേദ് യജുഃസപ്തകമ് അച്യുതമ്
സോമനും അഗ്നിക്കും യമനും മൂന്നു ഹോമങ്ങൾ samarppikkണം. ഓരോ ഹോമത്തിനും ഏഴു യജുസ് മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച്, 'ഇത് എന്റെവയാണ്' എന്നു പറയണം.
ഹുതാവശിഷ്ടം ച ദദൌ നാമഗോത്രസമന്വിതമ് ത്രിര് ആഹുതികമ് ഏകൈകം പിതരം തു പ്രതി ദ്വിജാഃ
ഹോമശേഷം ശേഷിച്ചത് പേരും ഗോത്രവും ചേർത്ത്, ഓരോ പിതാവിനും മൂന്നു ഹോമങ്ങൾ വീതം samarppichu, ദ്വിജന്മാർ അങ്ങനെ ചെയ്തു.
അതോ ഽവശിഷ്ടമ് അന്നാദ്യം പിണ്ഡപാത്രേ തു നിക്ഷിപേത് തതോ ഽന്നം സരസം സ്വാദു ദദൌ പായസപൂര്വകമ്
ശേഷിച്ച അന്നവും പാനീയവും പിണ്ഡപാത്രത്തിൽ വച്ചു. അതിനുശേഷം രസവും മധുരവും ഉള്ള അന്നം, പായസം കൂടെ സമർപ്പിച്ചു.
പ്രത്യഗ്രമ് ഏകദാ സ്വിന്നമ് അപര്യുഷിതമ് ഉത്തമമ് അല്പശാകം ബഹുഫലം ഷഡ്രസമ് അമൃതോപമമ്
അത് പുതിയതും ഒരിക്കൽ മാത്രം പാകം ചെയ്തതും ചൂടുള്ളതും പഴകിയതല്ലാത്തതും ഉത്തമമായതും കുറച്ച് പച്ചക്കറികളും കൂടുതൽ പഴങ്ങളും ആറു രുചികളുമുള്ളതും അമൃതത്തിനെപ്പോലും രുചിയുള്ളതുമായിരുന്നു.
യദ് ബ്രാഹ്മണേഷു പ്രദദൌ പിണ്ഡപാത്രേ പിതൄംസ് തഥാ വേദപൂര്വം പിതൃസ്വന്നമ് ആജ്യപ്ലുതം മധൂക്ഷിതമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് പിണ്ഡപാത്രത്തിൽ നൽകിയതുപോലെ തന്നെ പിതാക്കള്ക്കും സമർപ്പിച്ചു; വേദമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി, നെയ്യിലും തേനിലും നനച്ച പിതൃഭോജനം നൽകി.
മന്ത്രിതം പൃഥിവീത്യ് ഏവം മധുവാതാതൃചം ജഗൌ ഭുഞ്ജാനേഷു തു വിപ്രേഷു ജപന് വൈ മന്ത്രപഞ്ചകമ്
അവൻ 'പൃഥിവി' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് മധുവാത സ്തോത്രം പാടി; ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഭക്ഷിക്കുമ്പോൾ, അഞ്ചു മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ചു.