അധര്മസ്യ ഗതിര് ബ്രഹ്മന് കഥിതാ നസ് ത്വയാനഘ ധര്മസ്യ ച ഗതിം ശ്രോതുമ് ഇച്ഛാമോ വദതാം വര
ബ്രഹ്മനേ, നീ ഞങ്ങൾക്ക് അധർമ്മത്തിന്റെ ഗതി പറഞ്ഞുതന്നു. ഇനി ധർമ്മത്തിന്റെ ഗതിയും ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
കൃത്വാ പാപാനി കര്മാണി കഥം യാന്ത്യ് അശുഭാം ഗതിമ് കര്മണാ ച കൃതേനേഹ കേന യാന്തി ശുഭാം ഗതിമ്
പാപകര്മങ്ങൾ ചെയ്താൽ എങ്ങനെ ദുഷ്ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും? എങ്ങനെ നല്ല പ്രവർത്തികൾ ചെയ്താൽ ശുഭഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും?
കൃത്വാ പാപാനി കര്മാണി ത്വ് അധര്മവശമ് ആഗതഃ മനസാ വിപരീതേന നിരയം പ്രതിപദ്യതേ
പാപങ്ങൾ ചെയ്തവൻ അധർമ്മത്തിന്റെ വശംവന്ന്, തെറ്റായ മനസ്സോടെ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
മോഹാദ് അധര്മം യഃ കൃത്വാ പുനഃ സമനുതപ്യതേ മനഃസമാധിസംയുക്തോ ന സ സേവേത ദുഷ്കൃതമ്
ആർക്കെങ്കിലും അജ്ഞാനത്തിൽ അധർമ്മം ചെയ്ത ശേഷം മനസ്സിൽ ഖേദം തോന്നിയാൽ, ഏകാഗ്രചിത്തത്തോടെ ജീവിച്ചാൽ, അവൻ ഇനി ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുകയില്ല.
യദി വിപ്രാഃ കഥയതേ വിപ്രാണാം ധര്മവാദിനാമ് തതോ ഽധര്മകൃതാത് ക്ഷിപ്രമ് അപരാധാത് പ്രമുച്യതേ
ബ്രാഹ്മണർ, പ്രത്യേകിച്ച് ധർമ്മം പഠിച്ചവർ, ഇതു പറഞ്ഞാൽ അധർമ്മം ചെയ്തവൻ പാപത്തിൽ നിന്ന് ഉടൻ മോചിതനാകും.
യഥാ യഥാ നരഃ സമ്യഗ് അധര്മമ് അനുഭാഷതേ സമാഹിതേന മനസാ വിമുഞ്ചതി തഥാ തഥാ
ഒരു മനുഷ്യൻ തന്റെ അധർമ്മം മനസ്സിൽ നിന്ന് സത്യസന്ധമായി സമ്മതിച്ചാൽ, ഏകാഗ്രതയോടെ ചെയ്താൽ, അതനുസരിച്ച് അവൻ അതിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
യഥാ യഥാ മനസ് തസ്യ ദുഷ്കൃതം കര്മ ഗര്ഹതേ തഥാ തഥാ ശരീരം തു തേനാധര്മേണ മുച്യതേ
ഒരു മനുഷ്യന്റെ മനസ്സ് താൻ ചെയ്ത തെറ്റായ പ്രവൃത്തികളെ കുറ്റം പറയുന്നു എത്രയോ അത്രയോ, അതേ അകൃത്യങ്ങൾ കൊണ്ടുതന്നെ അവന്റെ ശരീരം അദർമ്മത്തിൽ നിന്ന് മോചിതമാകുന്നു.
ഭുജംഗ ഇവ നിര്മോകാന് പൂര്വഭുക്താഞ് ജഹാതി താന് ദത്ത്വാ വിപ്രസ്യ ദാനാനി വിവിധാനി സമാഹിതഃ
പാമ്പ് പഴയതൊലി കളയുന്നതുപോലെ, ഒരാൾ മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ വിവിധ വസ്തുക്കൾ ഒരു പണ്ഡിത ബ്രാഹ്മണന് നൽകുമ്പോൾ, മുൻകാല സുഖങ്ങൾ അവൻ വിട്ടുകളയുന്നു.
മനഃസമാധിസംയുക്തഃ സ്വര്ഗതിം പ്രതിപദ്യതേ ദാനാനി തു പ്രവക്ഷ്യാമി യാനി ദത്ത്വാ ദ്വിജോത്തമാഃ
മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയുള്ളവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള വഴി നേടുന്നു; ഏതു ദാനങ്ങൾ നൽകിയാൽ ഈ ഫലം ലഭിക്കും എന്ന് ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയും, മഹാനുഭാവനായ ദ്വിജന്മാരേ.
നരഃ കൃത്വാപ്യ് അകാര്യാണി തതോ ധര്മേണ യുജ്യതേ സര്വേഷാമ് ഏവ ദാനാനാമ് അന്നം ശ്രേഷ്ഠമ് ഉദാഹൃതമ്
ഒരു മനുഷ്യൻ തെറ്റായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തിട്ടും, ദാനംകൊണ്ടു ധർമ്മത്തിൽ ചേർക്കപ്പെടുന്നു; എല്ലാ ദാനങ്ങളിൽ ഭക്ഷണം ഏറ്റവും ഉത്തമം എന്നു പറയുന്നു.
സര്വമ് അന്നം പ്രദാതവ്യമ് ഋജുനാ ധര്മമ് ഇച്ഛതാ പ്രാണാ ഹ്യ് അന്നം മനുഷ്യാണാം തസ്മാജ് ജന്തുഃ പ്രജായതേ
ധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ നേരത്തോടുകൂടി എല്ലാ ഭക്ഷണവും നൽകണം; ഭക്ഷണം മനുഷ്യരുടെ പ്രാണമാണ്, അതിൽ നിന്നാണ് എല്ലാ ജീവികളും ജനിക്കുന്നത്.
അന്നേ പ്രതിഷ്ഠിതാ ലോകാസ് തസ്മാദ് അന്നം പ്രശസ്യതേ അന്നമ് ഏവ പ്രശംസന്തി ദേവര്ഷിപിതൃമാനവാഃ
ലോകങ്ങൾ എല്ലാം ഭക്ഷണത്തിൽ ആധാരമിട്ടിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് ഭക്ഷണം പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നത്. ദേവന്മാർ, ഋഷിമാർ, പിതാക്കന്മാർ, മനുഷ്യർ — എല്ലാവരും ഭക്ഷണത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു.
അന്നസ്യ ഹി പ്രദാനേന സ്വര്ഗമ് ആപ്നോതി മാനവഃ ന്യായലബ്ധം പ്രദാതവ്യം ദ്വിജാതിഭ്യോ ഽന്നമ് ഉത്തമമ്
ഭക്ഷണം ദാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ സ്വർഗ്ഗം നേടുന്നു; നീതി വഴി ലഭിച്ച ഉത്തമമായ ഭക്ഷണം ദ്വിജന്മാർക്ക് നൽകണം.
സ്വാധ്യായസമുപേതേഭ്യഃ പ്രഹൃഷ്ടേനാന്തരാത്മനാ യസ്യ ത്വ് അന്നമ് ഉപാശ്നന്തി ബ്രാഹ്മണാശ് ച സകൃദ് ദശ
സ്വാധ്യായത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർക്കും, ഉള്ളിൽ സന്തോഷത്തോടെ, ഒരാളുടെ ഭക്ഷണം പത്ത് ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഒരിക്കൽ പോലും കഴിച്ചാൽ,
ഹൃഷ്ടേന മനസാ ദത്തം ന സ തിര്യഗ്ഗതിര് ഭവേത് ബ്രാഹ്മണാനാം സഹസ്രാണി ദശാഭോജ്യ ദ്വിജോത്തമാഃ
ഹർഷത്തോടെ നൽകിയ ഭക്ഷണം താഴ്ന്ന ജന്മത്തിലേക്ക് നയിക്കില്ല; മഹാനുഭാവനായ ദ്വിജന്മാരേ, ഒരേസമയം ആയിരം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുമ്പോഴും ഇതേ ഫലമാണ്.
നരോ ഽധര്മാത് പ്രമുച്യേത പാപേഷ്വ് അഭിരതഃ സദാ ഭൈക്ഷേണാന്നം സമാഹൃത്യ വിപ്രോ വേദപുരസ്കൃതഃ
പാപത്തിൽ എപ്പോഴും ആസ്വാദനം ചെയ്യുന്നവൻ, ഭിക്ഷയിലൂടെ ഭക്ഷണം സമാഹരിച്ചു, വേദത്തിൽ ഭക്തിയുള്ള ബ്രാഹ്മണൻ അതു സ്വീകരിച്ചാൽ, അദർമ്മത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
സ്വാധ്യായനിരതേ വിപ്രേ ദത്ത്വേഹ സുഖമ് ഏധതേ അഹിംസന് ബ്രാഹ്മണസ്വാനി ന്യായേന പരിപാല്യ ച
സ്വാധ്യായത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന് ഭക്ഷണം നൽകിയാൽ ഇവിടെ സന്തോഷം വർദ്ധിക്കും; ആരെയും ഹാനിക്കരുത്, ബ്രാഹ്മണന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നീതിയോടെ സംരക്ഷിക്കണം.
ക്ഷത്രിയസ് തരസാ പ്രാപ്തമ് അന്നം യോ വൈ പ്രയച്ഛതി ദ്വിജേഭ്യോ വേദമുഖ്യേഭ്യഃ പ്രയതഃ സുസമാഹിതഃ
ശക്തിയോടെ സമ്പാദിച്ച ഭക്ഷണം, വേദത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ഉത്തമ ദ്വിജന്മാർക്ക് ശ്രദ്ധയോടെ നൽകുന്ന ക്ഷത്രിയൻ,
തേനാപോഹതി ധര്മാത്മാ ദുഷ്കൃതം കര്മ ഭോ ദ്വിജാഃ ഷഡ്ഭാഗപരിശുദ്ധം ച കൃഷേര് ഭാഗമ് ഉപാര്ജിതമ്
ഇതിലൂടെ, മഹാനുഭാവനായ ദ്വിജന്മാരേ, ധർമ്മനിഷ്ഠനായവൻ പാപങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നു; കൃഷിയിൽ സമ്പാദിച്ച ഭാഗം ആറുഭാഗം ശുദ്ധമാകുന്നു.
വൈശ്യോ ദദദ് ദ്വിജാതിഭ്യഃ പാപേഭ്യഃ പരിമുച്യതേ അവാപ്യ പ്രാണസംദേഹം കാര്കശ്യേന സമാര്ജിതമ്
വൈശ്യൻ ദ്വിജന്മാർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകിയാൽ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും, അതു പ്രാണഭയം വരുത്തിയ കഠിനാധ്വാനത്തിലൂടെ സമ്പാദിച്ചാലും.
അന്നം ദത്ത്വാ ദ്വിജാതിഭ്യഃ ശൂദ്രഃ പാപാത് പ്രമുച്യതേ ഔരസേന ബലേനാന്നമ് അര്ജയിത്വാ വിഹിംസകഃ
ശൂദ്രൻ ദ്വിജന്മാർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകിയാൽ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും, സ്വന്തം ബലത്തോടെ, മറ്റുള്ളവരെ ഉപദ്രവിച്ചും സമ്പാദിച്ചാലും.
യഃ പ്രയച്ഛതി വിപ്രേഭ്യോ ന സ ദുര്ഗാണി സേവതേ ന്യായേനാവാപ്തമ് അന്നം തു നരോ ഹര്ഷസമന്വിതഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുന്നവൻ ദുരിതം അനുഭവിക്കില്ല; നീതിപൂർവ്വം സമ്പാദിച്ച ഭക്ഷണം സന്തോഷത്തോടെ നൽകുന്നവൻ.
ദ്വിജേഭ്യോ വേദവൃദ്ധേഭ്യോ ദത്ത്വാ പാപാത് പ്രമുച്യതേ അന്നമ് ഊര്ജസ്കരം ലോകേ ദത്ത്വോര്ജസ്വീ ഭവേന് നരഃ
വേദത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ദ്വിജന്മാർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകിയാൽ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും; ലോകത്തിൽ ശക്തി നൽകുന്ന ഭക്ഷണം നൽകിയാൽ ദാനി ശക്തനാകും.
സതാം പന്ഥാനമ് ആവൃത്യ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ ദാനവിദ്ഭിഃ കൃതഃ പന്ഥാ യേന യാന്തി മനീഷിണഃ
സത്പുരുഷന്മാരുടെ വഴി പിന്തുടർന്ന് എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകാം; ദാനത്തിന്റെ അർത്ഥം അറിയുന്നവർ സൃഷ്ടിച്ച വഴിയാണ് ജ്ഞാനികൾ പിന്തുടരുന്നത്.
തേഷ്വ് അപ്യ് അന്നസ്യ ദാതാരസ് തേഭ്യോ ധര്മഃ സനാതനഃ സര്വാവസ്ഥം മനുഷ്യേണ ന്യായേനാന്നമ് ഉപാര്ജിതമ്
അവരിലുമുള്ള അന്നം നൽകുന്നവർക്ക് ശാശ്വതമായ ധർമ്മം ലഭിക്കും. മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും നീതിപാലിച്ച് സമ്പാദിച്ച അന്നം മറ്റുള്ളവർക്കു നൽകണം.
കാര്യാന് ന്യായാഗതം നിത്യമ് അന്നം ഹി പരമാ ഗതിഃ അന്നസ്യ ഹി പ്രദാനേന നരോ യാതി പരാം ഗതിമ്
നീതിയോടെ സമ്പാദിച്ച അന്നം എല്ലായ്പ്പോഴും നൽകണം, കാരണം അന്നം നൽകുന്നത് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ മാർഗമാണ്. അന്നം നൽകുന്നവൻ പരമഗതിയിലേക്കു എത്തും.
സര്വകാമസമായുക്തഃ പ്രേത്യ ചാപ്യ് അശ്നുതേ സുഖമ് ഏവം പുണ്യസമായുക്തോ നരഃ പാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റി, മരിച്ചശേഷവും ആനന്ദം അനുഭവിക്കും. ഈ വിധത്തിൽ പുണ്യത്താൽ അനുഭവിച്ച മനുഷ്യൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
തസ്മാദ് അന്നം പ്രദാതവ്യമ് അന്യായപരിവര്ജിതമ് യസ് തു പ്രാണാഹുതീപൂര്വമ് അന്നം ഭുങ്ക്തേ ഗൃഹീ സദാ
അതിനാൽ, അന്യായം ഒഴിവാക്കി അന്നം നൽകണം. ഗൃഹസ്ഥൻ പ്രാണാഹുതി അർപ്പിച്ച ശേഷം അന്നം കഴിക്കുമ്പോൾ എപ്പോഴും ശരിയായ രീതിയിലാണ്.
അവന്ധ്യം ദിവസം കുര്യാദ് അന്നദാനേന മാനവഃ ഭോജയിത്വാ ശതം നിത്യം നരോ വേദവിദാം വരമ്
പ്രതിദിനവും അന്നം നൽകുന്നതിലൂടെ മനുഷ്യൻ തന്റെ ദിനം ഫലപ്രദമാക്കണം. നിത്യവും നൂറുപേർക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് വേദപണ്ഡിതന്മാരിൽ ഉത്തമരായവർക്കും ഭക്ഷണം നൽകുന്നവൻ മഹത്തായ ഫലം നേടും.
ന്യായവിദ്ധര്മവിദുഷാമ് ഇതിഹാസവിദാം തഥാ ന യാതി നരകം ഘോരം സംസാരം ന ച സേവതേ
നീതിയും ധർമ്മവും ചരിത്രവും അറിയുന്നവർക്കു അന്നം നൽകുന്നവൻ ഭയാനകമായ നരകത്തിലേക്കോ ലോകദുഃഖത്തിലേക്കോ പോകുന്നില്ല.