സ ഗതായുര് നരസ് തേന മത്സ്യയോനൌ പ്രജായതേ മത്സ്യയോനിമ് അനുപ്രാപ്യ മൃതോ ജായേത മാനുഷഃ
അവൻ ആയുര് നഷ്ടപ്പെട്ട് മീനുകളുടെ ജന്മം പ്രാപിക്കും. മീനായി ജനിച്ച് മരിച്ചാൽ പിന്നെ മനുഷ്യനായി ജനിക്കും.
മാനുഷത്വമ് അനുപ്രാപ്യ ക്ഷീണായുര് ഉപജായതേ പാപാനി തു നരഃ കൃത്വാ തിര്യഗ് ജായേത ഭോ ദ്വിജാഃ
മനുഷ്യജന്മം ലഭിച്ചാൽ, കുറഞ്ഞ ആയുസോടെ വീണ്ടും ജനിക്കും. പാപങ്ങൾ ചെയ്താൽ, മനുഷ്യൻ മൃഗമായി ജനിക്കും, ദ്വിജന്മാരേ.
ന ചാത്മനഃ പ്രമാണം തു ധര്മം ജാനാതി കിംചന യേ പാപാനി നരാഃ കൃത്വാ നിരസ്യന്തി വ്രതൈഃ സദാ
അവൻ തന്റെ ആത്മാവിന്റെ അളവോ ധർമ്മത്തിന്റെ യാതൊന്നും അറിയുന്നില്ല. പാപങ്ങൾ ചെയ്തവർ വ്രതങ്ങൾ കൊണ്ട് അവയെ എപ്പോഴും തള്ളിക്കളയുന്നു.
സുഖദുഃഖസമായുക്താ വ്യാധിമന്തോ ഭവന്ത്യ് ഉത അസംവീതാഃ പ്രജായന്തേ മ്ലേച്ഛാശ് ചാപി ന സംശയഃ
അവർക്ക് സന്തോഷവും ദുഃഖവും ഒരുപോലെ അനുഭവപ്പെടും, രോഗികളും ആകും. വസ്ത്രമില്ലാതെ ജനിക്കും, മ്ലേച്ഛരായി ജനിക്കും എന്നും സംശയമില്ല.
നരാഃ പാപസമാചാരാ ലോഭമോഹസമന്വിതാഃ വര്ജയന്തി ഹി പാപാനി ജന്മപ്രഭൃതി യേ നരാഃ
പാപപ്രവൃത്തിയുള്ള, ലാഭവും മോഹവും നിറഞ്ഞ പുരുഷന്മാർ പാപങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുന്നു; ജനിച്ചതു മുതൽ പാപങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുന്നവരാണ് അവർ.
അരോഗാ രൂപവന്തശ് ച ധനിനസ് തേ ഭവന്ത്യ് ഉത സ്ത്രിയോ ഽപ്യ് ഏതേന കല്പേന കൃത്വാ പാപമ് അവാപ്നുയുഃ
അവർ ആരോഗ്യവാനും സുന്ദരനും സമ്പന്നനുമാകും. സ്ത്രീകൾക്കും ഈ നിയമം ബാധകമാണ്; പാപം ചെയ്താൽ അവർക്കും ഇതുപോലെയുള്ള ഫലം ലഭിക്കും.
ഏതേഷാമ് ഏവ പാപാനാം ഭാര്യാത്വമ് ഉപയാന്തി താഃ പ്രായേണ ഹരണേ ദോഷാഃ സര്വ ഏവ പ്രകീര്തിതാഃ
ഈ പാപികളുടെ ഭാര്യമാർക്കും ഇത്തരത്തിലുള്ള ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും. മോഷണത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന എല്ലാ ദോഷങ്ങളും പൊതുവെ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഏതദ് വൈ ലേശമാത്രേണ കഥിതം വോ ദ്വിജര്ഷഭാഃ അപരസ്മിന് കഥായോഗേ ഭൂയഃ ശ്രോഷ്യഥ ഭോ ദ്വിജാഃ
ഇത് ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ. മറ്റൊരു സന്ദർഭത്തിൽ കൂടുതൽ കേൾക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് സാധിക്കും.
ഏതന് മയാ മഹാഭാഗാ ബ്രഹ്മണോ വദതഃ പുരാ സുരര്ഷീണാം ശ്രുതം മധ്യേ പൃഷ്ടം ചാപി യഥാ തഥാ
മഹാഭാഗന്മാരേ, ഈ കഥ ഞാൻ മുമ്പ് ദൈവർഷിമാരുടെ ഇടയിൽ ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞത് പോലെ കേട്ടതാണ്.
മയാപി തുഭ്യം കാര്ത്സ്ന്യേന യഥാവദ് അനുവര്ണിതമ് ഏതച് ഛ്രുത്വാ മുനിശ്രേഷ്ഠാ ധര്മേ കുരുത മാനസമ്
ഞാനും നിങ്ങൾക്ക് ഇത് മുഴുവനും യഥാവിധി വിവരിച്ചു. ഇതു കേട്ട ശേഷം, മഹർഷിമാരേ, ധർമ്മത്തിൽ മനസ്സ് നിർത്തുക.
അധര്മസ്യ ഗതിര് ബ്രഹ്മന് കഥിതാ നസ് ത്വയാനഘ ധര്മസ്യ ച ഗതിം ശ്രോതുമ് ഇച്ഛാമോ വദതാം വര
ബ്രഹ്മനേ, നീ ഞങ്ങൾക്ക് അധർമ്മത്തിന്റെ ഗതി പറഞ്ഞുതന്നു. ഇനി ധർമ്മത്തിന്റെ ഗതിയും ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
കൃത്വാ പാപാനി കര്മാണി കഥം യാന്ത്യ് അശുഭാം ഗതിമ് കര്മണാ ച കൃതേനേഹ കേന യാന്തി ശുഭാം ഗതിമ്
പാപകര്മങ്ങൾ ചെയ്താൽ എങ്ങനെ ദുഷ്ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും? എങ്ങനെ നല്ല പ്രവർത്തികൾ ചെയ്താൽ ശുഭഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും?
കൃത്വാ പാപാനി കര്മാണി ത്വ് അധര്മവശമ് ആഗതഃ മനസാ വിപരീതേന നിരയം പ്രതിപദ്യതേ
പാപങ്ങൾ ചെയ്തവൻ അധർമ്മത്തിന്റെ വശംവന്ന്, തെറ്റായ മനസ്സോടെ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
മോഹാദ് അധര്മം യഃ കൃത്വാ പുനഃ സമനുതപ്യതേ മനഃസമാധിസംയുക്തോ ന സ സേവേത ദുഷ്കൃതമ്
ആർക്കെങ്കിലും അജ്ഞാനത്തിൽ അധർമ്മം ചെയ്ത ശേഷം മനസ്സിൽ ഖേദം തോന്നിയാൽ, ഏകാഗ്രചിത്തത്തോടെ ജീവിച്ചാൽ, അവൻ ഇനി ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുകയില്ല.
യദി വിപ്രാഃ കഥയതേ വിപ്രാണാം ധര്മവാദിനാമ് തതോ ഽധര്മകൃതാത് ക്ഷിപ്രമ് അപരാധാത് പ്രമുച്യതേ
ബ്രാഹ്മണർ, പ്രത്യേകിച്ച് ധർമ്മം പഠിച്ചവർ, ഇതു പറഞ്ഞാൽ അധർമ്മം ചെയ്തവൻ പാപത്തിൽ നിന്ന് ഉടൻ മോചിതനാകും.
യഥാ യഥാ നരഃ സമ്യഗ് അധര്മമ് അനുഭാഷതേ സമാഹിതേന മനസാ വിമുഞ്ചതി തഥാ തഥാ
ഒരു മനുഷ്യൻ തന്റെ അധർമ്മം മനസ്സിൽ നിന്ന് സത്യസന്ധമായി സമ്മതിച്ചാൽ, ഏകാഗ്രതയോടെ ചെയ്താൽ, അതനുസരിച്ച് അവൻ അതിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
യഥാ യഥാ മനസ് തസ്യ ദുഷ്കൃതം കര്മ ഗര്ഹതേ തഥാ തഥാ ശരീരം തു തേനാധര്മേണ മുച്യതേ
ഒരു മനുഷ്യന്റെ മനസ്സ് താൻ ചെയ്ത തെറ്റായ പ്രവൃത്തികളെ കുറ്റം പറയുന്നു എത്രയോ അത്രയോ, അതേ അകൃത്യങ്ങൾ കൊണ്ടുതന്നെ അവന്റെ ശരീരം അദർമ്മത്തിൽ നിന്ന് മോചിതമാകുന്നു.
ഭുജംഗ ഇവ നിര്മോകാന് പൂര്വഭുക്താഞ് ജഹാതി താന് ദത്ത്വാ വിപ്രസ്യ ദാനാനി വിവിധാനി സമാഹിതഃ
പാമ്പ് പഴയതൊലി കളയുന്നതുപോലെ, ഒരാൾ മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ വിവിധ വസ്തുക്കൾ ഒരു പണ്ഡിത ബ്രാഹ്മണന് നൽകുമ്പോൾ, മുൻകാല സുഖങ്ങൾ അവൻ വിട്ടുകളയുന്നു.
മനഃസമാധിസംയുക്തഃ സ്വര്ഗതിം പ്രതിപദ്യതേ ദാനാനി തു പ്രവക്ഷ്യാമി യാനി ദത്ത്വാ ദ്വിജോത്തമാഃ
മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയുള്ളവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള വഴി നേടുന്നു; ഏതു ദാനങ്ങൾ നൽകിയാൽ ഈ ഫലം ലഭിക്കും എന്ന് ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയും, മഹാനുഭാവനായ ദ്വിജന്മാരേ.
നരഃ കൃത്വാപ്യ് അകാര്യാണി തതോ ധര്മേണ യുജ്യതേ സര്വേഷാമ് ഏവ ദാനാനാമ് അന്നം ശ്രേഷ്ഠമ് ഉദാഹൃതമ്
ഒരു മനുഷ്യൻ തെറ്റായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തിട്ടും, ദാനംകൊണ്ടു ധർമ്മത്തിൽ ചേർക്കപ്പെടുന്നു; എല്ലാ ദാനങ്ങളിൽ ഭക്ഷണം ഏറ്റവും ഉത്തമം എന്നു പറയുന്നു.
സര്വമ് അന്നം പ്രദാതവ്യമ് ഋജുനാ ധര്മമ് ഇച്ഛതാ പ്രാണാ ഹ്യ് അന്നം മനുഷ്യാണാം തസ്മാജ് ജന്തുഃ പ്രജായതേ
ധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ നേരത്തോടുകൂടി എല്ലാ ഭക്ഷണവും നൽകണം; ഭക്ഷണം മനുഷ്യരുടെ പ്രാണമാണ്, അതിൽ നിന്നാണ് എല്ലാ ജീവികളും ജനിക്കുന്നത്.
അന്നേ പ്രതിഷ്ഠിതാ ലോകാസ് തസ്മാദ് അന്നം പ്രശസ്യതേ അന്നമ് ഏവ പ്രശംസന്തി ദേവര്ഷിപിതൃമാനവാഃ
ലോകങ്ങൾ എല്ലാം ഭക്ഷണത്തിൽ ആധാരമിട്ടിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് ഭക്ഷണം പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നത്. ദേവന്മാർ, ഋഷിമാർ, പിതാക്കന്മാർ, മനുഷ്യർ — എല്ലാവരും ഭക്ഷണത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു.
അന്നസ്യ ഹി പ്രദാനേന സ്വര്ഗമ് ആപ്നോതി മാനവഃ ന്യായലബ്ധം പ്രദാതവ്യം ദ്വിജാതിഭ്യോ ഽന്നമ് ഉത്തമമ്
ഭക്ഷണം ദാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ സ്വർഗ്ഗം നേടുന്നു; നീതി വഴി ലഭിച്ച ഉത്തമമായ ഭക്ഷണം ദ്വിജന്മാർക്ക് നൽകണം.
സ്വാധ്യായസമുപേതേഭ്യഃ പ്രഹൃഷ്ടേനാന്തരാത്മനാ യസ്യ ത്വ് അന്നമ് ഉപാശ്നന്തി ബ്രാഹ്മണാശ് ച സകൃദ് ദശ
സ്വാധ്യായത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർക്കും, ഉള്ളിൽ സന്തോഷത്തോടെ, ഒരാളുടെ ഭക്ഷണം പത്ത് ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഒരിക്കൽ പോലും കഴിച്ചാൽ,
ഹൃഷ്ടേന മനസാ ദത്തം ന സ തിര്യഗ്ഗതിര് ഭവേത് ബ്രാഹ്മണാനാം സഹസ്രാണി ദശാഭോജ്യ ദ്വിജോത്തമാഃ
ഹർഷത്തോടെ നൽകിയ ഭക്ഷണം താഴ്ന്ന ജന്മത്തിലേക്ക് നയിക്കില്ല; മഹാനുഭാവനായ ദ്വിജന്മാരേ, ഒരേസമയം ആയിരം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുമ്പോഴും ഇതേ ഫലമാണ്.
നരോ ഽധര്മാത് പ്രമുച്യേത പാപേഷ്വ് അഭിരതഃ സദാ ഭൈക്ഷേണാന്നം സമാഹൃത്യ വിപ്രോ വേദപുരസ്കൃതഃ
പാപത്തിൽ എപ്പോഴും ആസ്വാദനം ചെയ്യുന്നവൻ, ഭിക്ഷയിലൂടെ ഭക്ഷണം സമാഹരിച്ചു, വേദത്തിൽ ഭക്തിയുള്ള ബ്രാഹ്മണൻ അതു സ്വീകരിച്ചാൽ, അദർമ്മത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
സ്വാധ്യായനിരതേ വിപ്രേ ദത്ത്വേഹ സുഖമ് ഏധതേ അഹിംസന് ബ്രാഹ്മണസ്വാനി ന്യായേന പരിപാല്യ ച
സ്വാധ്യായത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന് ഭക്ഷണം നൽകിയാൽ ഇവിടെ സന്തോഷം വർദ്ധിക്കും; ആരെയും ഹാനിക്കരുത്, ബ്രാഹ്മണന്റെ സ്വത്തുക്കൾ നീതിയോടെ സംരക്ഷിക്കണം.
ക്ഷത്രിയസ് തരസാ പ്രാപ്തമ് അന്നം യോ വൈ പ്രയച്ഛതി ദ്വിജേഭ്യോ വേദമുഖ്യേഭ്യഃ പ്രയതഃ സുസമാഹിതഃ
ശക്തിയോടെ സമ്പാദിച്ച ഭക്ഷണം, വേദത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ഉത്തമ ദ്വിജന്മാർക്ക് ശ്രദ്ധയോടെ നൽകുന്ന ക്ഷത്രിയൻ,
തേനാപോഹതി ധര്മാത്മാ ദുഷ്കൃതം കര്മ ഭോ ദ്വിജാഃ ഷഡ്ഭാഗപരിശുദ്ധം ച കൃഷേര് ഭാഗമ് ഉപാര്ജിതമ്
ഇതിലൂടെ, മഹാനുഭാവനായ ദ്വിജന്മാരേ, ധർമ്മനിഷ്ഠനായവൻ പാപങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നു; കൃഷിയിൽ സമ്പാദിച്ച ഭാഗം ആറുഭാഗം ശുദ്ധമാകുന്നു.
വൈശ്യോ ദദദ് ദ്വിജാതിഭ്യഃ പാപേഭ്യഃ പരിമുച്യതേ അവാപ്യ പ്രാണസംദേഹം കാര്കശ്യേന സമാര്ജിതമ്
വൈശ്യൻ ദ്വിജന്മാർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകിയാൽ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും, അതു പ്രാണഭയം വരുത്തിയ കഠിനാധ്വാനത്തിലൂടെ സമ്പാദിച്ചാലും.