യസ് തു ചോരയതേ തൈലം നരോ മോഹസമന്വിതഃ സോ ഽപി വിപ്രാ മൃതോ ജന്തുസ് തൈലപായീ പ്രജായതേ
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, തെറ്റിദ്ധാരണയിൽ എണ്ണ മോഷ്ടിച്ചാൽ, ആൾ മരിച്ചശേഷം എണ്ണ കുടിക്കുന്ന ജീവിയായി ജനിക്കും.
അശസ്ത്രം പുരുഷം ഹത്വാ സശസ്ത്രഃ പുരുഷാധമഃ അര്ഥാര്ഥം യദി വാ വൈരീ മൃതോ ജായേത വൈ ഖരഃ
ആയുധമില്ലാത്തവനെ ആയുധം ഉപയോഗിച്ച് കൊന്ന ദുഷ്ടൻ, പണം കൊണ്ടോ വൈരത്തിനോ വേണ്ടി ആയാലും, മരിച്ചശേഷം കഴുതയായി ജനിക്കും.
ഖരോ ജീവതി വര്ഷേ ദ്വേ തതഃ ശസ്ത്രേണ വധ്യതേ സ മൃതോ മൃഗയോനൌ തു നിത്യോദ്വിഗ്നോ ഽഭിജായതേ
കഴുത രണ്ട് വർഷം ജീവിക്കും, പിന്നെ ആയുധംകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെടും; മരിച്ചാൽ, അതു മാൻ ആയി ജനിക്കും, എന്നും ഭയത്തോടെ.
മൃഗോ വിധ്യേത ശസ്ത്രേണ ഗതേ സംവത്സരേ തതഃ ഹതോ മൃഗസ് തതോ മീനഃ സോ ഽപി ജാലേന ബധ്യതേ
മാൻ ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ് ആയുധംകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെടും; കൊല്ലപ്പെട്ട മാൻ മീനായി ജനിക്കും, അവനും വലയിൽ കുടുങ്ങും.
മാസേ ചതുര്ഥേ സംപ്രാപ്തേ ശ്വാപദഃ സംപ്രജായതേ ശ്വാപദോ ദശ വര്ഷാണി ദ്വീപീ വര്ഷാണി പഞ്ച ച
നാലാം മാസം എത്തിയാൽ, വന്യമൃഗമായി ജനിക്കും; വന്യമൃഗം പത്ത് വർഷം ജീവിക്കും, കടുവയായി അഞ്ചുവർഷം.
തതസ് തു നിധനം പ്രാപ്തഃ കാലപര്യായചോദിതഃ അധര്മസ്യ ക്ഷയം കൃത്വാ മാനുഷത്വമ് അവാപ്നുയാത്
അവൻ കാലക്രമത്തിൽ മരിച്ചാൽ, അധർമ്മഫലം തീർന്നശേഷം, മനുഷ്യജന്മം ലഭിക്കും.
വാദ്യം ഹൃത്വാ തു പുരുഷോ ലോമശഃ സംപ്രജായതേ തഥാ പിണ്യാകസംമിശ്രമ് അന്നം യശ് ചോരയേന് നരഃ
വാദ്യം മോഷ്ടിച്ചാൽ, ആൾ കുരിശ്ശരിയായ ജീവിയായി ജനിക്കും; അതുപോലെ, പിണാക്ക് കലർന്ന അന്നം മോഷ്ടിച്ചാൽ—
സ ജായതേ ബഭ്രുസടോ ദാരുണോ മൂഷികോ നരഃ ദശന് വൈ മാനുഷാന് നിത്യം പാപാത്മാ സ ദ്വിജോത്തമാഃ
അവൻ ഭയങ്കരമായ, മഞ്ഞനിറമുള്ള എലിയായി ജനിക്കും; ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, പാപാത്മാവായ അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും മനുഷ്യരെ കടിക്കും.
ഘൃതം ഹൃത്വാ തു ദുര്ബുദ്ധിഃ കാകോ മദ്ഗുഃ പ്രജായതേ മത്സ്യമാംസമ് അഥോ ഹൃത്വാ കാകോ ജായേത മാനവഃ
ദുഷ്ടബുദ്ധിയോടെ ആരെങ്കിലും നെയ്യ് മോഷ്ടിച്ചാൽ, അവൻ കാക്കയോ ജലപക്ഷിയോ ആയി ജനിക്കും. മീൻമാംസം മോഷ്ടിച്ചാൽ, മനുഷ്യനായി ജനിക്കും.
ലവണം ചോരയിത്വാ തു ചിരികാകഃ പ്രജായതേ വിശ്വാസേന തു നിക്ഷിപ്തം യോ ഽപനിഹ്നോതി മാനവഃ
ഉപ്പു മോഷ്ടിച്ചാൽ കാക്കയായി ജനിക്കും. വിശ്വാസത്തോടെ ഏൽപ്പിച്ച വസ്തു കപടമായി കൈവശം വെച്ചാൽ മനുഷ്യനായി ജനിക്കും.
സ ഗതായുര് നരസ് തേന മത്സ്യയോനൌ പ്രജായതേ മത്സ്യയോനിമ് അനുപ്രാപ്യ മൃതോ ജായേത മാനുഷഃ
അവൻ ആയുര് നഷ്ടപ്പെട്ട് മീനുകളുടെ ജന്മം പ്രാപിക്കും. മീനായി ജനിച്ച് മരിച്ചാൽ പിന്നെ മനുഷ്യനായി ജനിക്കും.
മാനുഷത്വമ് അനുപ്രാപ്യ ക്ഷീണായുര് ഉപജായതേ പാപാനി തു നരഃ കൃത്വാ തിര്യഗ് ജായേത ഭോ ദ്വിജാഃ
മനുഷ്യജന്മം ലഭിച്ചാൽ, കുറഞ്ഞ ആയുസോടെ വീണ്ടും ജനിക്കും. പാപങ്ങൾ ചെയ്താൽ, മനുഷ്യൻ മൃഗമായി ജനിക്കും, ദ്വിജന്മാരേ.
ന ചാത്മനഃ പ്രമാണം തു ധര്മം ജാനാതി കിംചന യേ പാപാനി നരാഃ കൃത്വാ നിരസ്യന്തി വ്രതൈഃ സദാ
അവൻ തന്റെ ആത്മാവിന്റെ അളവോ ധർമ്മത്തിന്റെ യാതൊന്നും അറിയുന്നില്ല. പാപങ്ങൾ ചെയ്തവർ വ്രതങ്ങൾ കൊണ്ട് അവയെ എപ്പോഴും തള്ളിക്കളയുന്നു.
സുഖദുഃഖസമായുക്താ വ്യാധിമന്തോ ഭവന്ത്യ് ഉത അസംവീതാഃ പ്രജായന്തേ മ്ലേച്ഛാശ് ചാപി ന സംശയഃ
അവർക്ക് സന്തോഷവും ദുഃഖവും ഒരുപോലെ അനുഭവപ്പെടും, രോഗികളും ആകും. വസ്ത്രമില്ലാതെ ജനിക്കും, മ്ലേച്ഛരായി ജനിക്കും എന്നും സംശയമില്ല.
നരാഃ പാപസമാചാരാ ലോഭമോഹസമന്വിതാഃ വര്ജയന്തി ഹി പാപാനി ജന്മപ്രഭൃതി യേ നരാഃ
പാപപ്രവൃത്തിയുള്ള, ലാഭവും മോഹവും നിറഞ്ഞ പുരുഷന്മാർ പാപങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുന്നു; ജനിച്ചതു മുതൽ പാപങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുന്നവരാണ് അവർ.
അരോഗാ രൂപവന്തശ് ച ധനിനസ് തേ ഭവന്ത്യ് ഉത സ്ത്രിയോ ഽപ്യ് ഏതേന കല്പേന കൃത്വാ പാപമ് അവാപ്നുയുഃ
അവർ ആരോഗ്യവാനും സുന്ദരനും സമ്പന്നനുമാകും. സ്ത്രീകൾക്കും ഈ നിയമം ബാധകമാണ്; പാപം ചെയ്താൽ അവർക്കും ഇതുപോലെയുള്ള ഫലം ലഭിക്കും.
ഏതേഷാമ് ഏവ പാപാനാം ഭാര്യാത്വമ് ഉപയാന്തി താഃ പ്രായേണ ഹരണേ ദോഷാഃ സര്വ ഏവ പ്രകീര്തിതാഃ
ഈ പാപികളുടെ ഭാര്യമാർക്കും ഇത്തരത്തിലുള്ള ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും. മോഷണത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന എല്ലാ ദോഷങ്ങളും പൊതുവെ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഏതദ് വൈ ലേശമാത്രേണ കഥിതം വോ ദ്വിജര്ഷഭാഃ അപരസ്മിന് കഥായോഗേ ഭൂയഃ ശ്രോഷ്യഥ ഭോ ദ്വിജാഃ
ഇത് ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ. മറ്റൊരു സന്ദർഭത്തിൽ കൂടുതൽ കേൾക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് സാധിക്കും.
ഏതന് മയാ മഹാഭാഗാ ബ്രഹ്മണോ വദതഃ പുരാ സുരര്ഷീണാം ശ്രുതം മധ്യേ പൃഷ്ടം ചാപി യഥാ തഥാ
മഹാഭാഗന്മാരേ, ഈ കഥ ഞാൻ മുമ്പ് ദൈവർഷിമാരുടെ ഇടയിൽ ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞത് പോലെ കേട്ടതാണ്.
മയാപി തുഭ്യം കാര്ത്സ്ന്യേന യഥാവദ് അനുവര്ണിതമ് ഏതച് ഛ്രുത്വാ മുനിശ്രേഷ്ഠാ ധര്മേ കുരുത മാനസമ്
ഞാനും നിങ്ങൾക്ക് ഇത് മുഴുവനും യഥാവിധി വിവരിച്ചു. ഇതു കേട്ട ശേഷം, മഹർഷിമാരേ, ധർമ്മത്തിൽ മനസ്സ് നിർത്തുക.
അധര്മസ്യ ഗതിര് ബ്രഹ്മന് കഥിതാ നസ് ത്വയാനഘ ധര്മസ്യ ച ഗതിം ശ്രോതുമ് ഇച്ഛാമോ വദതാം വര
ബ്രഹ്മനേ, നീ ഞങ്ങൾക്ക് അധർമ്മത്തിന്റെ ഗതി പറഞ്ഞുതന്നു. ഇനി ധർമ്മത്തിന്റെ ഗതിയും ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
കൃത്വാ പാപാനി കര്മാണി കഥം യാന്ത്യ് അശുഭാം ഗതിമ് കര്മണാ ച കൃതേനേഹ കേന യാന്തി ശുഭാം ഗതിമ്
പാപകര്മങ്ങൾ ചെയ്താൽ എങ്ങനെ ദുഷ്ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും? എങ്ങനെ നല്ല പ്രവർത്തികൾ ചെയ്താൽ ശുഭഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും?
കൃത്വാ പാപാനി കര്മാണി ത്വ് അധര്മവശമ് ആഗതഃ മനസാ വിപരീതേന നിരയം പ്രതിപദ്യതേ
പാപങ്ങൾ ചെയ്തവൻ അധർമ്മത്തിന്റെ വശംവന്ന്, തെറ്റായ മനസ്സോടെ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
മോഹാദ് അധര്മം യഃ കൃത്വാ പുനഃ സമനുതപ്യതേ മനഃസമാധിസംയുക്തോ ന സ സേവേത ദുഷ്കൃതമ്
ആർക്കെങ്കിലും അജ്ഞാനത്തിൽ അധർമ്മം ചെയ്ത ശേഷം മനസ്സിൽ ഖേദം തോന്നിയാൽ, ഏകാഗ്രചിത്തത്തോടെ ജീവിച്ചാൽ, അവൻ ഇനി ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുകയില്ല.
യദി വിപ്രാഃ കഥയതേ വിപ്രാണാം ധര്മവാദിനാമ് തതോ ഽധര്മകൃതാത് ക്ഷിപ്രമ് അപരാധാത് പ്രമുച്യതേ
ബ്രാഹ്മണർ, പ്രത്യേകിച്ച് ധർമ്മം പഠിച്ചവർ, ഇതു പറഞ്ഞാൽ അധർമ്മം ചെയ്തവൻ പാപത്തിൽ നിന്ന് ഉടൻ മോചിതനാകും.
യഥാ യഥാ നരഃ സമ്യഗ് അധര്മമ് അനുഭാഷതേ സമാഹിതേന മനസാ വിമുഞ്ചതി തഥാ തഥാ
ഒരു മനുഷ്യൻ തന്റെ അധർമ്മം മനസ്സിൽ നിന്ന് സത്യസന്ധമായി സമ്മതിച്ചാൽ, ഏകാഗ്രതയോടെ ചെയ്താൽ, അതനുസരിച്ച് അവൻ അതിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
യഥാ യഥാ മനസ് തസ്യ ദുഷ്കൃതം കര്മ ഗര്ഹതേ തഥാ തഥാ ശരീരം തു തേനാധര്മേണ മുച്യതേ
ഒരു മനുഷ്യന്റെ മനസ്സ് താൻ ചെയ്ത തെറ്റായ പ്രവൃത്തികളെ കുറ്റം പറയുന്നു എത്രയോ അത്രയോ, അതേ അകൃത്യങ്ങൾ കൊണ്ടുതന്നെ അവന്റെ ശരീരം അദർമ്മത്തിൽ നിന്ന് മോചിതമാകുന്നു.
ഭുജംഗ ഇവ നിര്മോകാന് പൂര്വഭുക്താഞ് ജഹാതി താന് ദത്ത്വാ വിപ്രസ്യ ദാനാനി വിവിധാനി സമാഹിതഃ
പാമ്പ് പഴയതൊലി കളയുന്നതുപോലെ, ഒരാൾ മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ വിവിധ വസ്തുക്കൾ ഒരു പണ്ഡിത ബ്രാഹ്മണന് നൽകുമ്പോൾ, മുൻകാല സുഖങ്ങൾ അവൻ വിട്ടുകളയുന്നു.
മനഃസമാധിസംയുക്തഃ സ്വര്ഗതിം പ്രതിപദ്യതേ ദാനാനി തു പ്രവക്ഷ്യാമി യാനി ദത്ത്വാ ദ്വിജോത്തമാഃ
മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയുള്ളവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള വഴി നേടുന്നു; ഏതു ദാനങ്ങൾ നൽകിയാൽ ഈ ഫലം ലഭിക്കും എന്ന് ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയും, മഹാനുഭാവനായ ദ്വിജന്മാരേ.
നരഃ കൃത്വാപ്യ് അകാര്യാണി തതോ ധര്മേണ യുജ്യതേ സര്വേഷാമ് ഏവ ദാനാനാമ് അന്നം ശ്രേഷ്ഠമ് ഉദാഹൃതമ്
ഒരു മനുഷ്യൻ തെറ്റായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തിട്ടും, ദാനംകൊണ്ടു ധർമ്മത്തിൽ ചേർക്കപ്പെടുന്നു; എല്ലാ ദാനങ്ങളിൽ ഭക്ഷണം ഏറ്റവും ഉത്തമം എന്നു പറയുന്നു.