പൌരവീ രോഹിണീ നാമ ബാഹ്ലികസ്യാത്മജാഭവത് ജ്യേഷ്ഠാ പത്നീ മുനിശ്രേഷ്ഠാ ദയിതാനകദുന്ദുഭേഃ
പൗരവി എന്ന രോഹിണി ബാഹ്ലികന്റെ മകളായിരുന്നു. അവൾ ജ്യേഷ്ഠപത്നി, മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അനകദുണ്ടുഭിക്കു പ്രിയപ്പെട്ടവളായിരുന്നു.
ലേഭേ ജ്യേഷ്ഠം സുതം രാമം ശരണ്യം ശഠമ് ഏവ ച ദുര്ദമം ദമനം ശുഭ്രം പിണ്ഡാരകമ് ഉശീനരമ്
അവൾക്ക് ജ്യേഷ്ഠപുത്രനായി രാമനും, ശരണം, ശഠൻ, ദുര്ദമൻ, ദമനൻ, ശുഭ്രൻ, പിണ്ഡാരകൻ, ഉശീനരൻ എന്നിവരും ജനിച്ചു.
ചിത്രാ നാമ കുമാരീ ച രോഹിണീതനയാ നവ ചിത്രാ സുഭദ്രേതി പുനര് വിഖ്യാതാ മുനിസത്തമാഃ
ചിത്രാ എന്ന പെൺകുട്ടി രോഹിണിയുടെ പുത്രിയായി ജനിച്ചു. ചിത്രാ, സുഭദ്രാ എന്ന പേരിലും വീണ്ടും പ്രശസ്തയായി, മഹർഷിമാരേ.
വസുദേവാച് ച ദേവക്യാം ജജ്ഞേ ശൌരിര് മഹായശാഃ രാമാച് ച നിശഠോ ജജ്ഞേ രേവത്യാം ദയിതഃ സുതഃ
വസുദേവനും ദേവകിയും ചേർന്ന് മഹാത്മാവായ ശൗരി ജനിച്ചു. രാമനും റെവതിയും ചേർന്ന് പ്രിയപ്പെട്ട മകനായ നിശഠനും ജനിച്ചു.
സുഭദ്രായാം രഥീ പാര്ഥാദ് അഭിമന്യുര് അജായത അക്രൂരാത് കാശികന്യായാം സത്യകേതുര് അജായത
സുഭദ്രയിൽ നിന്ന് പാർത്ഥനായി രഥിയെന്ന അഭിമന്യു ജനിച്ചു. അക്രൂരനും കാശിദേശത്തിലെ രാജകുമാരിയും ചേർന്ന് സത്യകേതു ജനിച്ചു.
വസുദേവസ്യ ഭാര്യാസു മഹാഭാഗാസു സപ്തസു യേ പുത്രാ ജജ്ഞിരേ ശൂരാഃ സമസ്താംസ് താന് നിബോധത
വസുദേവന്റെ ഏഴു മഹാഭാഗ്യവതിയായ ഭാര്യമാരിൽ ജനിച്ച വീരപുത്രന്മാരെക്കുറിച്ച് മുഴുവൻ കേൾക്കൂ.
ഭോജശ് ച വിജയശ് ചൈവ ശാന്തിദേവാസുതാവ് ഉഭൌ വൃകദേവഃ സുനാമായാം ഗദശ് ചാസ്താം സുതാവ് ഉഭൌ
ശാന്തിദേവയുടെ മകന്മാരായ ഭോജനും വിജയനും, സുനാമയിൽ നിന്ന് വൃകദേവനും, ഗദയും രണ്ടു പേരും പുത്രന്മാരായി ജനിച്ചു.
അഗാവഹം മഹാത്മാനം വൃകദേവീ വ്യജായത കന്യാ ത്രിഗര്തരാജസ്യ ഭാര്യാ വൈ ശിശിരായണേഃ
വൃകദേവി മഹാത്മാവായ അഗാവഹനെ പ്രസവിച്ചു. തൃഗർത്തരാജാവിന്റെ പുത്രി ശിശിരായണന്റെ ഭാര്യയായി.
ജിജ്ഞാസാം പൌരുഷേ ചക്രേ ന ചസ്കന്ദേ ച പൌരുഷമ് കൃഷ്ണായസസമപ്രഖ്യോ വര്ഷേ ദ്വാദശമേ തഥാ
അവൻ പുരുഷാർത്ഥം അറിയാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ പുരുഷാർത്ഥം ഉണ്ടാകാതെ പോയി. കറുത്ത ഇരുമ്പുപോലെയുള്ളവനായിരുന്നു, പന്ത്രണ്ടാം വർഷവും അതുപോലെയായിരുന്നു.
മിഥ്യാഭിശസ്തോ ഗാര്ഗ്യസ് തു മന്യുനാതിസമീരിതഃ ഘോഷകന്യാമ് ഉപാദായ മൈഥുനായോപചക്രമേ
ഗാർഗ്യൻ തെറ്റായ കുറ്റം ചുമത്തപ്പെട്ടു, അത്യധികം കോപത്തിൽ ആകപ്പെട്ടു. ഘോഷന്റെ മകളെ സ്വീകരിച്ച് വിവാഹബന്ധം ആരംഭിച്ചു.
ഗോപാലീ ചാപ്സരാസ് തസ്യ ഗോപസ്ത്രീവേഷധാരിണീ ധാരയാമ് ആസ ഗാര്ഗ്യസ്യ ഗര്ഭം ദുര്ധരമ് അച്യുതമ്
ഗോപാലി എന്ന അപ്സരസ്, ഗോപസ്ത്രീയുടെ വേഷത്തിൽ, ഗാർഗ്യന്റെ ദുർജയമായ ഗർഭം ധരിച്ചു.
മാനുഷ്യാം ഗര്ഗഭാര്യായാം നിയോഗാച് ഛൂലപാണിനഃ സ കാലയവനോ നാമ ജജ്ഞേ രാജാ മഹാബലഃ
ഗർഗന്റെ ഭാര്യയിൽ, ശൂലപാണിയുടെ ക്രമത്തിൽ, മനുഷ്യശിശു ജനിച്ചു. അവനാണ് മഹാബലശാലിയായ കാലയവനൻ.
വൃത്തപൂര്വാര്ധകായസ് തു സിംഹസംഹനനോ യുവാ അപുത്രസ്യ സ രാജ്ഞസ് തു വവൃധേ ഽന്തഃപുരേ ശിശുഃ
സിംഹംപോലെയുള്ള ശരീരവും, യൗവനവും, മുന്ന് ഭാഗം നല്ല രൂപവും ഉള്ള ശിശു, പുത്രനില്ലാത്ത രാജാവിന്റെ അന്തഃപുരത്തിൽ വളർന്നു.
യവനസ്യ മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ സ കാലയവനോ ഽഭവത് ആയുധ്യമാനോ നൃപതിഃ പര്യപൃച്ഛദ് ദ്വിജോത്തമമ്
മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ആ കാലയവനൻ യവനനായിത്തീർന്നു. യുദ്ധം ചെയ്യുമ്പോൾ രാജാവ് ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനോടു ചോദിച്ചു.
വൃഷ്ണ്യന്ധകകുലം തസ്യ നാരദോ ഽകഥയദ് വിഭുഃ അക്ഷൌഹിണ്യാ തു സൈന്യസ്യ മഥുരാമ് അഭ്യയാത് തദാ
വിശിഷ്ടനായ നാരദൻ അവനോട് വൃഷ്ണ്യന്ധകകുലത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ഒരു അക്ഷൗഹിണി സൈന്യവുമായി അവൻ മഥുരയിലേക്ക് പോയി.
ദൂതം സംപ്രേഷയാമ് ആസ വൃഷ്ണ്യന്ധകനിവേശനമ് തതോ വൃഷ്ണ്യന്ധകാഃ കൃഷ്ണം പുരസ്കൃത്യ മഹാമതിമ്
അവൻ വൃഷ്ണ്യന്ധകരുടെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് ദൂതനെ അയച്ചു. അതിനുശേഷം, വലിയ ബുദ്ധിശാലിയായ കൃഷ്ണനെ മുന്നിൽ നിർത്തി വൃഷ്ണ്യന്ധകർ കൂടി.
സമേതാ മന്ത്രയാമ് ആസുര് യവനസ്യ ഭയാത് തദാ കൃത്വാ വിനിശ്ചയം സര്വേ പലായനമ് അരോചയന്
അവർ എല്ലാം കൂടി യവനന്റെ ഭയത്തിൽ ആലോചിച്ചു. തീരുമാനമെടുത്ത് എല്ലാവരും ഒഴിഞ്ഞുപോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.
വിഹായ മഥുരാം രമ്യാം മാനയന്തഃ പിനാകിനമ് കുശസ്ഥലീം ദ്വാരവതീം നിവേശയിതുമ് ഈപ്സവഃ
സുന്ദരമായ മഥുര വിട്ട്, പിനാകിനെ ആദരിച്ച്, അവർ കുശസ്ഥലിയായ ദ്വാരകയിൽ താമസിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
ഇതി കൃഷ്ണസ്യ ജന്മേദം യഃ ശുചിര് നിയതേന്ദ്രിയഃ പര്വസു ശ്രാവയേദ് വിദ്വാന് അനൃണഃ സ സുഖീ ഭവേത്
ഇങ്ങനെ കൃഷ്ണന്റെ ജനനകഥ ഉത്സവങ്ങളിൽ ശുദ്ധനും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവനും ആയ പണ്ഡിതൻ വായിച്ചാൽ, അവൻ കടമകളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും.
ക്രോഷ്ടോര് അഥാഭവത് പുത്രോ വൃജിനീവാന് മഹായശാഃ വാര്ജിനീവതമ് ഇച്ഛന്തി സ്വാഹിം സ്വാഹാകൃതാം വരമ്
അതിനുശേഷം ക്രോഷ്ടുവിന് മഹാപ്രശസ്തനായ വൃജിനീവാൻ എന്ന മകൻ ജനിച്ചു. അവർ സ്വാഹയുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട വാർജിനീവതിനെ ഏറ്റവും നല്ലതെന്നു കരുതുന്നു.
സ്വാഹിപുത്രോ ഽഭവദ് രാജാ ഉഷദ്ഗുര് വദതാം വരഃ മഹാക്രതുഭിര് ഈജേ യോ വിവിധൈര് ഭൂരിദക്ഷിണൈഃ
സ്വന്തം മകനായ ഉഷദ്ഗു രാജാവായി, വാചാലന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു. അവൻ വലിയ യാഗങ്ങൾ പലവിധത്തിലും നടത്തി, ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകി.
തതഃ പ്രസൂതിമ് ഇച്ഛന് വൈ ഉഷദ്ഗുഃ സോ ഽഗ്ര്യമ് ആത്മജമ് ജജ്ഞേ ചിത്രരഥസ് തസ്യ പുത്രഃ കര്മഭിര് അന്വിതഃ
അതിനുശേഷം സന്താനാഗ്രഹത്തോടെ ഉഷദ്ഗു തന്റെ പ്രധാനപുത്രനായ ചിത്രരഥനെ ജനിപ്പിച്ചു. ആ ചിത്രരഥൻ നല്ല പ്രവൃത്തികളിൽ സമ്പന്നനായിരുന്നു.
ആസീച് ചൈത്രരഥിര് വീരോ യജ്വാ വിപുലദക്ഷിണഃ ശശബിന്ദുഃ പരം വൃത്തം രാജര്ഷീണാമ് അനുഷ്ഠിതഃ
ചിത്രരഥന്റെ വീര്യശാലിയായ പുത്രൻ വലിയ യാഗങ്ങൾ നടത്തി, വിശാലമായ ദാനങ്ങൾ നൽകി. ആ രാജർഷിമാരിൽ ഉത്തമമായ ആചാരത്തിൽ പ്രശസ്തനായവൻ ശശബിന്ദുവാണ്.
പൃഥുശ്രവാഃ പൃഥുയശാ രാജാസീച് ഛാശിബിന്ദവഃ ശംസന്തി ച പുരാണജ്ഞാഃ പാര്ഥശ്രവസമ് അന്തരമ്
ശശബിന്ദുവിന്റെ സന്തതികളിൽ പൃഥുശ്രവാ എന്ന രാജാവും, പൃഥുയശസെന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നവനും ഉണ്ടായിരുന്നു. പുരാണജ്ഞന്മാർ പാർത്ഥശ്രവസെന്ന ഇടനിലക്കാരനെയും പറയുന്നു.
അന്തരസ്യ സുയജ്ഞസ് തു സുയജ്ഞതനയോ ഽഭവത് ഉഷതോ യജ്ഞമ് അഖിലം സ്വധര്മേ ച കൃതാദരഃ
ആ ഇടനിലക്കാരനായ പാർത്ഥശ്രവസിന്റെ പുത്രനായി സുയജ്ഞൻ ജനിച്ചു. സുയജ്ഞന്റെ പുത്രൻ ഉഷതൻ ആയിരുന്നു. അവൻ എല്ലാ യാഗങ്ങളും നിർവ്വഹിച്ചു, സ്വന്തം ധർമ്മത്തിൽ അഗാധമായ ഭക്തിയുണ്ടായിരുന്നു.
ശിനേയുര് അഭവത് പുത്ര ഉഷതഃ ശത്രുതാപനഃ മരുതസ് തസ്യ തനയോ രാജര്ഷിര് അഭവന് നൃപഃ
ഉഷതന്റെ പുത്രനായി ശിനേയു ജനിച്ചു, ശത്രുക്കളെ തോൽപ്പിച്ചവൻ. ശിനേയുവിന്റെ പുത്രനായ മരുത് രാജർഷിയും രാജാവും ആയി.
മരുതോ ഽലഭത ജ്യേഷ്ഠം സുതം കമ്ബലബര്ഹിഷമ് ചചാര വിപുലം ധര്മമ് അമര്ഷാത് പ്രത്യഭാഗ് അപി
മരുതിന് മൂത്ത പുത്രനായി കംബലബർഹിഷ് ജനിച്ചു. അവൻ വലിയ ധർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു, തനിക്കു തുല്യരായവരെ പോലും അതിക്രമിച്ചു.
സ സത്പ്രസൂതിമ് ഇച്ഛന് വൈ സുതം കമ്ബലബര്ഹിഷഃ ബഭൂവ രുക്മകവചഃ ശതപ്രസവതഃ സുതഃ
കംബലബർഹിഷ് ഉത്തമസന്താനത്തെ ആഗ്രഹിച്ച് ശതപ്രസവന്റെ പുത്രനായ രുക്മകവചനെ ജനിപ്പിച്ചു.
നിഹത്യ രുക്മകവചഃ ശതം കവചിനാം രണേ ധന്വിനാം നിശിതൈര് ബാണൈര് അവാപ ശ്രിയമ് ഉത്തമാമ്
രുക്മകവചൻ യുദ്ധത്തിൽ നൂറ് കാവചധാരികളായ ധനുര്വ്വിദ്യകളെ കൂർമുറിയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് സംഹരിച്ചു, അതിലൂടെ ഉത്തമമായ ഐശ്വര്യം നേടി.
ജജ്ഞേ ച രുക്മകവചാത് പരജിത് പരവീരഹാ ജജ്ഞിരേ പഞ്ച പുത്രാസ് തു മഹാവീര്യാഃ പരാജിതാഃ
രുക്മകവചനിൽ നിന്നു പരാജിത് എന്ന ശത്രുവിനെ ജയിച്ചവൻ ജനിച്ചു. പരാജിതിൽ നിന്ന് അഞ്ചു വീര്യശാലിയായ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.