യദി ധര്മം സമായുജ്യ ജന്മപ്രഭൃതി സേവതേ തതഃ സ പുരുഷോ ഭൂത്വാ സേവതേ നിത്യദാ സുഖമ്
ജനനം മുതൽ ധർമ്മം അനുസരിച്ചാൽ, മനുഷ്യനായി ജനിച്ചവൻ എപ്പോഴും സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നു.
അഥാന്തരാന്തരം ധര്മമ് അധര്മമ് ഉപസേവതേ സുഖസ്യാനന്തരം ദുഃഖം സ ജീവോ ഽപ്യ് അധിഗച്ഛതി
പക്ഷേ, ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ധർമ്മവും അധർമ്മവും അനുസരിച്ചാൽ, സുഖത്തിന് ശേഷം ആ ജീവൻ ദുഃഖവും അനുഭവിക്കും.
അധര്മേണ സമായുക്തോ യമസ്യ വിഷയം ഗതഃ മഹാദുഃഖം സമാസാദ്യ തിര്യഗ്യോനൌ പ്രജായതേ
അധർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട്, യമന്റെ ലോകത്ത് എത്തുമ്പോൾ, വലിയ ദുഃഖം അനുഭവിച്ച്, അവൻ മൃഗജന്മത്തിൽ ജനിക്കുന്നു.
കര്മണാ യേന യേനേഹ യസ്യാം യോനൌ പ്രജായതേ ജീവോ മോഹസമായുക്തസ് തന് മേ ശൃണുത സാംപ്രതമ്
ഏത് കർമ്മത്താൽ, ഏത് ജന്മത്തിൽ ജീവൻ ഇവിടെ ജനിച്ചാലും, മോഹം ചേർന്നവൻ ആകുന്നു—അത് ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കൂ.
യദ് ഏതദ് ഉച്യതേ ശാസ്ത്രൈഃ സേതിഹാസൈശ് ച ഛന്ദസി യമസ്യ വിഷയം ഘോരം മര്ത്യലോകം പ്രവര്തതേ
ശാസ്ത്രങ്ങളിലും ഇതിഹാസങ്ങളിലും വേദങ്ങളിലും പറയുന്നതു, യമന്റെ ഭയങ്കര ലോകം, ഈ മനുഷ്യലോകം, അങ്ങനെ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു.
ഇഹ സ്ഥാനാനി പുണ്യാനി ദേവതുല്യാനി ഭോ ദ്വിജാഃ തിര്യഗ്യോന്യതിരിക്താനി ഗതിമന്തി ച സര്വശഃ
ഈ ലോകത്ത്, ദ്വിജന്മാരേ, ദേവന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പുണ്യസ്ഥലങ്ങൾ ഉണ്ട്; മൃഗജന്മം ഒഴികെ, അവയ്ക്കെല്ലാം തത്തുല്യമായ ഗതികൾ ഉണ്ട്.
യമസ്യ ഭവനേ ദിവ്യേ ബ്രഹ്മലോകസമേ ഗുണൈഃ കര്മഭിര് നിയതൈര് ബദ്ധോ ജന്തുര് ദുഃഖാന്യ് ഉപാശ്നുതേ
യമന്റെ ദിവ്യമായ ഭവനത്തിൽ, ബ്രഹ്മലോകത്തോടു സമമായ ഗുണങ്ങളോടെ, നിർണ്ണയിച്ച കർമ്മങ്ങളിൽ പെട്ട ജീവി കഷ്ടങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
യേന യേന ഹി ഭാവേന യേന വൈ കര്മണാ ഗതിമ് പ്രയാതി പുരുഷോ ഘോരാം തഥാ വക്ഷ്യാമ്യ് അതഃ പരമ്
ഏത് മനോഭാവത്താലും ഏത് കർമ്മത്താലും മനുഷ്യൻ എങ്ങനെയോ ഒരു ഗതിയിലേക്ക് പോകുന്നുവോ, അതിന്റെ ഭയങ്കരമായ ഫലങ്ങൾ ഞാൻ ഇനി വിശദമായി പറയും.
അധീത്യ ചതുരോ വേദാന് ദ്വിജോ മോഹസമന്വിതഃ പതിതാത് പ്രതിഗൃഹ്യാഥ ഖരയോനൌ പ്രജായതേ
നാലു വേദങ്ങളും പഠിച്ചിട്ടും ഭ്രമയിൽ ആകുന്ന ഒരു ദ്വിജൻ, പാപികളിൽ നിന്ന് ദാനം സ്വീകരിച്ചാൽ, കഴുതയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കും.
ഖരോ ജീവതി വര്ഷാണി ദശ പഞ്ച ച ഭോ ദ്വിജാഃ ഖരോ മൃതോ ബലീവര്ദഃ സപ്ത വര്ഷാണി ജീവതി
കഴുത പത്ത് വർഷവും അഞ്ചു വർഷവും ജീവിക്കും, ദ്വിജന്മാരേ; കഴുത മരിച്ചാൽ, അത് കാളയാവും, കാള ഏഴു വർഷം ജീവിക്കും.
ബലീവര്ദോ മൃതശ് ചാപി ജായതേ ബ്രഹ്മരാക്ഷസഃ ബ്രഹ്മരക്ഷസ് തു മാസാംസ് ത്രീംസ് തതോ ജായേത ബ്രാഹ്മണഃ
കാള മരിച്ചാൽ, ബ്രഹ്മരാക്ഷസനായി ജനിക്കും; ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ മൂന്നു മാസം ജീവിച്ച്, അതിനുശേഷം ബ്രാഹ്മണനായി ജനിക്കും.
പതിതം യാജയിത്വാ തു കൃമിയോനൌ പ്രജായതേ തത്ര ജീവതി വര്ഷാണി ദശ പഞ്ച ച ഭോ ദ്വിജാഃ
പാപികളെക്കൊണ്ട് യാഗം നടത്തിച്ചാൽ, കൃമികളുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കും; അവിടെ, ദ്വിജന്മാരേ, പത്ത് വർഷവും അഞ്ചു വർഷവും ജീവിക്കും.
ക്രിമിഭാവാദ് വിനിര്മുക്തസ് തതോ ജായേത ഗര്ദഭഃ ഗര്ദഭഃ പഞ്ച വര്ഷാണി പഞ്ച വര്ഷാണി ശൂകരഃ
കൃമിയായ അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, പിന്നെ കഴുതയായി ജനിക്കും; കഴുത അഞ്ചു വർഷം ജീവിക്കും, പിന്നെ പന്നി അഞ്ചു വർഷം ജീവിക്കും.
കുക്കുടഃ പഞ്ച വര്ഷാണി പഞ്ച വര്ഷാണി ജമ്ബുകഃ ശ്വാ വര്ഷമ് ഏകം ഭവതി തതോ ജായേത മാനവഃ
കോഴി അഞ്ചു വർഷം ജീവിക്കും, നരി അഞ്ചു വർഷം ജീവിക്കും; നായ ഒരു വർഷം മാത്രം ജീവിക്കും, അതിനുശേഷം മനുഷ്യനായി ജനിക്കും.
ഉപാധ്യായസ്യ യഃ പാപം ശിഷ്യഃ കുര്യാദ് അബുദ്ധിമാന് സ ജന്മാനീഹ സംസാരേ ത്രീന് ആപ്നോതി ന സംശയഃ
ഗുരുവിനോടു പാപം ചെയ്യുന്ന അജ്ഞാനിയായ ശിഷ്യൻ, ഈ ജനനമരണചക്രത്തിൽ സംശയമില്ലാതെ മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ അനുഭവിക്കും.
പ്രാക് ശ്വാ ഭവതി ഭോ വിപ്രാസ് തതഃ ക്രവ്യാത് തതഃ ഖരഃ പ്രേത്യ ച പരിക്ലിഷ്ടേഷു പശ്ചാജ് ജായേത ബ്രാഹ്മണഃ
ആദ്യം നായയായി ജനിക്കും, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ; പിന്നെ മാംസംഭോജിയായി, പിന്നെ കഴുതയായി; ആ ദുഃഖകരമായ അവസ്ഥകളിൽ മരിച്ചശേഷം, ബ്രാഹ്മണനായി ജനിക്കും.
മനസാപി ഗുരോര് ഭാര്യാം യഃ ശിഷ്യോ യാതി പാപകൃത് ഉദഗ്രാന് പ്രൈതി സംസാരാന് അധര്മേണേഹ ചേതസാ
ശിഷ്യൻ ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയെ മനസ്സിൽ പോലും ആഗ്രഹിച്ചാൽ, പാപം ചെയ്തവൻ അദ്ധർമ്മപൂർവ്വം ഉയർന്ന ജന്മങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കും.
ശ്വയോനൌ തു സ സംഭൂതസ് ത്രീണി വര്ഷാണി ജീവതി തത്രാപി നിധനം പ്രാപ്തഃ ക്രിമിയോനൌ പ്രജായതേ
നായയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ചാൽ, അവൻ മൂന്നു വർഷം ജീവിക്കും; അവിടെ മരിച്ചാൽ, കൃമിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കും.
കൃമിഭാവമ് അനുപ്രാപ്തോ വര്ഷമ് ഏകം തു ജീവതി തതസ് തു നിധനം പ്രാപ്യ ബ്രഹ്മയോനൌ പ്രജായതേ
കൃമിയായ അവസ്ഥയിൽ ഒരു വർഷം ജീവിക്കും; അവിടെ മരിച്ചാൽ, ബ്രാഹ്മണന്റെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കും.
യദി പുത്രസമം ശിഷ്യം ഗുരുര് ഹന്യാദ് അകാരണമ് ആത്മനഃ കാമകാരേണ സോ ഽപി ഹിംസ്രഃ പ്രജായതേ
ഗുരു, തന്റെ മകനുപോലുള്ള ശിഷ്യനെ കാരണമില്ലാതെ, സ്വച്ഛന്ദമായി കൊല്ലുകയാണെങ്കിൽ, അവനും ക്രൂരനായ ജീവിയായി ജനിക്കും.
പിതരം മാതരം ചൈവ യസ് തു പുത്രോ ഽവമന്യതേ സോ ഽപി വിപ്രാ മൃതോ ജന്തുഃ പൂര്വം ജായേത ഗര്ദഭഃ
മകൻ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും അവമാനിച്ചാൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, മരിച്ചശേഷം ആ ജീവി ആദ്യം കഴുതയായി ജനിക്കും.
ഗര്ദഭത്വം തു സംപ്രാപ്യ ദശ വര്ഷാണി ജീവതി സംവത്സരം തു കുമ്ഭീരസ് തതോ ജായേത മാനവഃ
കഴുതയായ അവസ്ഥയിൽ പത്ത് വർഷം ജീവിക്കും; പിന്നെ ഒരു വർഷം മുത്തലയായി, അതിനുശേഷം മനുഷ്യനായി ജനിക്കും.
പുത്രസ്യ മാതാപിതരൌ യസ്യ രുഷ്ടാവ് ഉഭാവ് അപി ഗുര്വപധ്യാനതഃ സോ ഽപി മൃതോ ജായേത ഗര്ദഭഃ
മകന്റെ ഗുരുവിനെ അവമാനിച്ചതുകൊണ്ട് അച്ഛനും അമ്മയും കോപിതരായാൽ, മരിച്ചശേഷം അവൻ കഴുതയായി ജനിക്കും.
ഖരോ ജീവതി മാസാംശ് ച ദശ ചാപി ചതുര്ദശ ബിഡാലഃ സപ്ത മാസാംസ് തു തതോ ജായേത മാനവഃ
കഴുത പത്ത് മാസം കൂടി പതിനാലു മാസം കൂടി ജീവിക്കും; പൂച്ച ഏഴു മാസം ജീവിക്കും, അതിനുശേഷം മനുഷ്യനായി ജനിക്കും.
മാതാപിതരാവ് ആക്രുശ്യ സാരീകഃ സംപ്രജായതേ താഡയിത്വാ തു താവ് ഏവ ജായതേ കച്ഛപോ ദ്വിജാഃ
അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ശപിച്ചാൽ ആൾ ഒരു സാരികപ്പക്ഷിയായി ജനിക്കും; അവരെ അടിച്ചാൽ, ദ്വിജന്മാരേ, കപ്പയാവും.
കച്ഛപോ ദശ വര്ഷാണി ത്രീണി വര്ഷാണി ശല്യകഃ വ്യാലോ ഭൂത്വാ തു ഷണ് മാസാംസ് തതോ ജായേത മാനുഷഃ
കപ്പയ്ക്ക് പത്ത് വർഷം ആയുസ്സുണ്ട്; മൂഷികന് മൂന്ന് വർഷം ജീവിക്കും. അതിനുശേഷം ആറു മാസം പാമ്പായിട്ട്, പിന്നെ മനുഷ്യനായി ജനിക്കും.
ഭര്തൃപിണ്ഡമ് ഉപാശ്നീനോ രാജദ്വിഷ്ടാനി സേവതേ സോ ഽപി മോഹസമാപന്നോ മൃതോ ജായേത വാനരഃ
ഭർത്താവിനുവേണ്ടി അർപ്പിച്ച അന്നം കഴിക്കുകയും രാജാവിന് വിരോധമുള്ളവരെ സേവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ, മായയിൽ ആകുന്നു, മരിച്ചാൽ കുരങ്ങായി ജനിക്കും.
വാനരോ ദശ വര്ഷാണി സപ്ത വര്ഷാണി മൂഷകഃ ശ്വാ ച ഭൂത്വാ തു ഷണ് മാസാംസ് തതോ ജായേത മാനവഃ
കുരങ്ങൻ പത്ത് വർഷം ജീവിക്കും; പിന്നെ ഏഴ് വർഷം എലിയായി. ആകെ ആറു മാസം നായയാവുകയും, അതിനുശേഷം മനുഷ്യനായി ജനിക്കും.
ന്യാസാപഹര്താ തു നരോ യമസ്യ വിഷയം ഗതഃ സംസാരാണാം ശതം ഗത്വാ കൃമിയോനൌ പ്രജായതേ
സന്ന്യാസികളുടെ വസ്തുക്കൾ മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ, യമലോകത്തിൽ പോയി നൂറു ജന്മങ്ങൾ അനുഭവിച്ച ശേഷം, പുഴുവിന്റെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കും.
തത്ര ജീവതി വര്ഷാണി ദശ പഞ്ച ച ഭോ ദ്വിജാഃ ദുഷ്കൃതസ്യ ക്ഷയം കൃത്വാ തതോ ജായേത മാനുഷഃ
അവിടെ, ദ്വിജന്മാരേ, പതിനഞ്ച് വർഷം ജീവിക്കും; പാപഫലം തീർന്ന ശേഷം പിന്നെ മനുഷ്യനായി ജനിക്കും.