യേ യജന്തി ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാഃ ക്രതുഭിര് ഭൂരിദക്ഷിണൈഃ തപ്തഹാടകസംകാശൈര് വിമാനൈര് യാന്തി തേ സുഖമ്
ഏറെ ദാനങ്ങളോടെ യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ശ്രേഷ്ഠദ്വിജന്മാർ, ഉരുക്കിയ പൊന്നുപോലുള്ള ദിവ്യവിമാനങ്ങളിൽ സന്തോഷത്തോടെ യാത്രചെയ്യുന്നു.
പരപീഡാമ് അകുര്വന്തോ ഭൃത്യാനാം ഭരണാദികമ് കുര്വന്തി തേ സുഖം യാന്തി വിമാനൈഃ കനകോജ്ജ്വലൈഃ
മറ്റുള്ളവരെ ഉപദ്രവിക്കാതെയും ഭൃത്യന്മാർക്ക് പോഷണം നൽകിയും ചെയ്യുന്നവർ, പൊന്നുപോലുള്ള ദിവ്യവിമാനങ്ങളിൽ സന്തോഷത്തോടെ യാത്രചെയ്യുന്നു.
യേ ക്ഷാന്താഃ സര്വഭൂതേഷു പ്രാണിനാമ് അഭയപ്രദാഃ ക്രോധമോഹവിനിര്മുക്താ നിര്മദാഃ സംയതേന്ദ്രിയാഃ
എല്ലാ ജീവികളോടും ക്ഷമയുള്ളവർ, ഭയമില്ലായ്മ നൽകുന്നവർ, കോപവും മോഹവും അഹങ്കാരവും വിട്ടവരും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവരും—
പൂര്ണചന്ദ്രപ്രകാശേന വിമാനേന മഹാപ്രഭാഃ യാന്തി വൈവസ്വതപുരം ദേവഗന്ധര്വസേവിതാഃ
അവർ പൂർണ്ണചന്ദ്രപ്രഭയുള്ള ദിവ്യവിമാനങ്ങളിൽ ദീപ്തിയോടെ, ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും സേവിക്കുന്ന വൈവസ്വതപുരിയിലേക്ക് യാത്രചെയ്യുന്നു.
ഏകഭാവേന യേ വിഷ്ണും ബ്രഹ്മാണം ത്ര്യമ്ബകം രവിമ് പൂജയന്തി ഹി തേ യാന്തി വിമാനൈര് ഭാസ്കരപ്രഭൈഃ
ഏകാഗ്രതയോടെ വിഷ്ണുവിനെയും ബ്രഹ്മാവിനെയും ത്ര്യമ്പകനെയും സൂര്യനെയും ആരാധിക്കുന്നവർ, സൂര്യപ്രഭയുള്ള ദിവ്യവിമാനങ്ങളിൽ യാത്രചെയ്യുന്നു.
യേ ച മാംസം ന ഖാദന്തി സത്യശൌചസമന്വിതാഃ തേ ഽപി യാന്തി സുഖേനൈവ ധര്മരാജപുരം നരാഃ
മാംസം കഴിക്കാതെയും സത്യവും ശുദ്ധിയും ഉള്ള പുരുഷന്മാർക്കും ധർമ്മരാജപുരിയിലേക്ക് സന്തോഷത്തോടെ പോകാൻ കഴിയും.
മാംസാന് മിഷ്ടതരം നാസ്തി ഭക്ഷ്യഭോജ്യാദികേഷു ച തസ്മാന് മാംസം ന ഭുഞ്ജീത നാസ്തി മിഷ്ടൈഃ സുഖോദയഃ
ഭക്ഷ്യങ്ങളിൽ മാംസംപോലുള്ള രുചികരം ഒന്നുമില്ല; അതുകൊണ്ട് മാംസം കഴിക്കരുത്, രുചികരമായതിൽ നിന്ന് സന്തോഷം ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
ഗോസഹസ്രം തു യോ ദദ്യാദ് യസ് തു മാംസം ന ഭക്ഷയേത് സമാവ് ഏതൌ പുരാ പ്രാഹ ബ്രഹ്മാ വേദവിദാം വരഃ
ആയിരം പശുക്കൾ ദാനം ചെയ്യുന്നവനും, മാംസം കഴിക്കാത്തവനും, ഈ രണ്ടുപേരെയും വേദജ്ഞനായ ബ്രഹ്മാവ് ഒരുപോലെ എന്ന് പുരാതനകാലത്ത് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
സര്വതീര്ഥേഷു യത് പുണ്യം സര്വയജ്ഞേഷു യത് ഫലമ് അമാംസഭക്ഷണേ വിപ്രാസ് തച് ച തച് ച ച തത്സമമ്
എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യവും, എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലവും, മാംസം കഴിക്കാതിരിക്കുന്നതിനു തുല്യമാണ്, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ.
ഏവം സുഖേന തേ യാന്തി യമലോകം ച ധാര്മികാഃ ദാനവ്രതപരാ യാനൈര് യത്ര ദേവോ രവേഃ സുതഃ
ഇങ്ങനെ ദാനവും വ്രതവും ആചരിക്കുന്ന ധാർമ്മികർ, ദിവ്യവാഹനങ്ങളിൽ കയറി യമപുത്രനായ ദേവൻ വസിക്കുന്ന ലോകത്തേക്ക് സന്തോഷത്തോടെ പോകുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ താന് ധാര്മികാന് ദേവഃ സ്വയം സംമാനയേദ് യമഃ സ്വാഗതാസനദാനേന പാദ്യാര്ഘ്യേണ പ്രിയേണ തു
ആ ധാർമ്മികരെ കണ്ടു യമദേവൻ സ്വയം ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ച്, സ്നേഹത്തോടെ ഇരിപ്പിടവും പാദ്യവും അർഘ്യവും നൽകുന്നു.
ധന്യാ യൂയം മഹാത്മാന ആത്മനോ ഹിതകാരിണഃ യേന ദിവ്യസുഖാര്ഥായ ഭവദ്ഭിഃ സുകൃതം കൃതമ്
നിങ്ങൾ ഭാഗ്യശാലികളും മഹാത്മാക്കളും തന്നെയാണ്; ദിവ്യസുഖത്തിനായി നിങ്ങൾ ചെയ്ത സൽപ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾക്ക് ഈ ഫലം ലഭിച്ചത്.
ഇദം വിമാനമ് ആരുഹ്യ ദിവ്യസ്ത്രീഭോഗഭൂഷിതാഃ സ്വര്ഗം ഗച്ഛധ്വമ് അതുലം സര്വകാമസമന്വിതമ്
ഈ ദിവ്യവിമാനത്തില് കയറി, ദൈവീക സ്ത്രികളും ആനന്ദങ്ങളും അനുഭവിച്ചുകൊണ്ട്, നിങ്ങള് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറഞ്ഞ അതുല്യമായ സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് പോകുവിന്.
തത്ര ഭുക്ത്വാ മഹാഭോഗാന് അന്തേ പുണ്യപരിക്ഷയാത് യത് കിംചിദ് അല്പമ് അശുഭം ഫലം തദ് ഇഹ ഭോക്ഷ്യഥ
അവിടെ വലിയ ആനന്ദങ്ങള് അനുഭവിച്ചതിന് ശേഷം, പുണ്യം തീര്ന്നപ്പോള്, ബാക്കി ശേഷിക്കുന്ന ചെറിയ അശുഭഫലങ്ങള് നിങ്ങള് ഇവിടെ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും.
യേ തു തം ധര്മരാജാനം നരാഃ പുണ്യാനുഭാവതഃ പശ്യന്തി സൌമ്യമനസം പിതൃഭൂതമ് ഇവാത്മനഃ
പുണ്യത്തിന്റെ ശക്തിയാല് ധര്മരാജാവിനെ, സുന്ദരമായ മനസ്സുള്ളവനെയും, സ്വന്തം പിതാവിനെപ്പോലെ കരുണയുള്ളവനെയും, ആരെങ്കിലും കാണുന്നുവെങ്കില്,
തസ്മാദ് ധര്മഃ സേവിതവ്യഃ സദാ മുക്തിഫലപ്രദഃ ധര്മാദ് അര്ഥസ് തഥാ കാമോ മോക്ഷശ് ച പരികീര്ത്യതേ
അതിനാല് മോക്ഷഫലം നല്കുന്ന ധര്മം എപ്പോഴും ആചരിക്കണം. ധര്മത്തില് നിന്ന് സമ്പത്തും, ആഗ്രഹവും, മോക്ഷവും ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
ധര്മോ മാതാ പിതാ ഭ്രാതാ ധര്മോ നാഥഃ സുഹൃത് തഥാ ധര്മഃ സ്വാമീ സഖാ ഗോപ്താ തഥാ ധാതാ ച പോഷകഃ
ധര്മം അമ്മയും അച്ഛനും സഹോദരനും ആണ്. ധര്മം രക്ഷകനും സുഹൃത്തും ആണ്. ധര്മം യജമാനനും കൂട്ടുകാരനും രക്ഷകനും സൃഷ്ടാവും പോഷകനുമാണ്.
ധര്മാദ് അര്ഥോ ഽര്ഥതഃ കാമഃ കാമാദ് ഭോഗഃ സുഖാനി ച ധര്മാദ് ഐശ്വര്യമ് ഏകാഗ്ര്യം ധര്മാത് സ്വര്ഗഗതിഃ പരാ
ധര്മത്തില് നിന്ന് സമ്പത്ത്, സമ്പത്തില് നിന്ന് ആഗ്രഹം, ആഗ്രഹത്തില് നിന്ന് ആനന്ദവും സുഖവും ഉണ്ടാകുന്നു. ധര്മത്തില് നിന്ന് ഐശ്വര്യവും ഏകാഗ്രതയും ഉന്നതമായ സ്വര്ഗഗതിയും ലഭിക്കുന്നു.
ധര്മസ് തു സേവിതോ വിപ്രാസ് ത്രായതേ മഹതോ ഭയാത് ദേവത്വം ച ദ്വിജത്വം ച ധര്മാത് പ്രാപ്നോത്യ് അസംശയമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ധര്മം ആചരിച്ചാല് വലിയ ഭയങ്ങളില് നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാം. ദൈവത്വവും ദ്വിജത്വവും ധര്മത്തിലൂടെ ഉറപ്പായും ലഭിക്കുന്നു.
യദാ ച ക്ഷീയതേ പാപം നരാണാം പൂര്വസംചിതമ് തദൈഷാം ഭജതേ ബുദ്ധിര് ധര്മം ചാത്ര ദ്വിജോത്തമാഃ
മനുഷ്യരുടെ പണ്ടത്തെ പാപങ്ങള് കുറയുമ്പോള് അവരുടെ മനസ്സ് ധര്മത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നു, ഉത്തമ ദ്വിജന്മാരേ.
ജന്മാന്തരസഹസ്രേഷു മാനുഷ്യം പ്രാപ്യ ദുര്ലഭമ് യോ ഹി നാചരതേ ധര്മം ഭവേത് സ ഖലു വഞ്ചിതഃ
ആയിരക്കണക്കിന് ജന്മങ്ങള്ക്കു ശേഷം അപൂര്വ്വമായ മനുഷ്യജന്മം ലഭിച്ചിട്ടും, ആരെങ്കിലും ധര്മം ആചരിക്കാതിരിക്കുകയാണെങ്കില്, അവന് നിസ്സംശയം വഞ്ചിതനാണ്.
കുത്സിതാ യേ ദരിദ്രാശ് ച വിരൂപാ വ്യാധിതാസ് തഥാ പരപ്രേഷ്യാശ് ച മൂര്ഖാശ് ച ജ്ഞേയാ ധര്മവിവര്ജിതാഃ
അവമാനിതരും ദരിദ്രരും രൂപഹീനരും രോഗികളുമാണ്, മറ്റുള്ളവരുടെ അടിമകളും അജ്ഞന്മാരുമാണ്, ഇവരെല്ലാം ധര്മരഹിതരാണെന്ന് അറിയണം.
യേ ഹി ദീര്ഘായുഷഃ ശൂരാഃ പണ്ഡിതാ ഭോഗിനോ ഽര്ഥിനഃ അരോഗാ രൂപവന്തശ് ച തൈസ് തു ധര്മഃ പുരാ കൃതഃ
ദീർഘായുസ്സുള്ളവരും വീരന്മാരും പണ്ഡിതന്മാരും സമ്പന്നരും ധനികരും ആരോഗ്യവാന്മാരും സുന്ദരന്മാരുമാണ്, ഇവര് മുന്പ് ധര്മം ആചരിച്ചവരാണ്.
ഏവം ധര്മരതാ വിപ്രാ ഗച്ഛന്തി ഗതിമ് ഉത്തമാമ് അധര്മം സേവമാനാസ് തു തിര്യഗ്യോനിം വ്രജന്തി തേ
ഇങ്ങനെ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ധര്മത്തില് ആസ്വാദനം കാണുന്നവര് ഉന്നതമായ ഗതി നേടുന്നു. അധര്മം ആചരിക്കുന്നവര് മൃഗജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു.
യേ നരാ നരകധ്വംസിവാസുദേവമ് അനുവ്രതാഃ തേ സ്വപ്നേ ഽപി ന പശ്യന്തി യമം വാ നരകാണി വാ
നരകത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന വാസുദേവനില് ഭക്തിയുള്ള പുരുഷന്മാര് സ്വപ്നത്തിലും യമനെയും നരകങ്ങളെയും കാണുന്നില്ല.
അനാദിനിധനം ദേവം ദൈത്യദാനവദാരണമ് യേ നമന്തി നരാ നിത്യം നഹി പശ്യന്തി തേ യമമ്
ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത ദൈവത്തെയും, ദൈത്യന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും സംഹരിക്കുന്നവനെയും, ആരെങ്കിലും എപ്പോഴും നമസ്കരിച്ചാല്, അവര് യമനെ കാണുന്നില്ല.
കര്മണാ മനസാ വാചാ യേ ഽച്യുതം ശരണം ഗതാഃ ന സമര്ഥോ യമസ് തേഷാം തേ മുക്തിഫലഭാഗിനഃ
കൃത്യങ്ങളാലും മനസ്സാലും വാക്കാലും അച്യുതനില് ശരണം പ്രാപിക്കുന്നവരെ യമന് എങ്ങനെങ്കിലും ബാധിക്കാനാവില്ല; അവര്ക്ക് മോക്ഷഫലം ലഭിക്കും.
യേ ജനാ ജഗതാം നാഥം നിത്യം നാരായണം ദ്വിജാഃ നമന്തി നഹി തേ വിഷ്ണോഃ സ്ഥാനാദ് അന്യത്ര ഗാമിനഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ നാരായണനെ എപ്പോഴും നമസ്കരിക്കുന്നവര് വിഷ്ണുവിന്റെ സ്ഥലം ഒഴികെ മറ്റൊരിടത്തും പോകുന്നില്ല.
ന തേ ദൂതാന് ന തന് മാര്ഗം ന യമം ന ച താം പുരീമ് പ്രണമ്യ വിഷ്ണും പശ്യന്തി നരകാണി കഥംചന
അവര് ദൂതന്മാരെയും ആ വഴിയെയും യമനെയും ആ നഗരത്തെയും കാണുന്നില്ല; വിഷ്ണുവിനെ നമസ്കരിച്ചവര്ക്ക് എങ്ങനെയും നരകങ്ങള് കാണേണ്ടി വരില്ല.
കൃത്വാപി ബഹുശഃ പാപം നരാ മോഹസമന്വിതാഃ ന യാന്തി നരകം നത്വാ സര്വപാപഹരം ഹരിമ്
മോഹം മൂലം പലതവണ പാപം ചെയ്തവരും, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്ന ഹരിയെ നമസ്കരിച്ചാല് നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നില്ല.