ഗണ്ഡൂഷായ ഹ്യ് അപുത്രായ വിഷ്വക്സേനോ ദദൌ സുതാന് ചാരുദേഷ്ണം സുദേഷ്ണം ച പഞ്ചാലം കൃതലക്ഷണമ്
മക്കളില്ലായിരുന്ന ഗണ്ടൂഷനു വിഷ്വക്സേനൻ മക്കളായി ചാരുദേഷ്ണനും സുദേഷ്ണനും പാഞ്ചാലനും, നല്ല ലക്ഷണങ്ങളോടുകൂടിയവരായി, നൽകി.
അസംഗ്രാമേണ യോ വീരോ നാവര്തത കദാചന രൌക്മിണേയോ മഹാബാഹുഃ കനീയാന് ദ്വിജസത്തമാഃ
രുക്മിണിയുടെ മകനായ ആ വീരൻ, ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, ഇളയവൻ, യുദ്ധത്തിൽ ഒരിക്കലും പിൻവാങ്ങിയിട്ടില്ല, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
വായസാനാം സഹസ്രാണി യം യാന്തം പൃഷ്ഠതോ ഽന്വയുഃ ചാരൂന് അദ്യോപഭോക്ഷ്യാമശ് ചാരുദേഷ്ണഹതാന് ഇതി
ആയിരക്കണക്കിന് കാക്കകൾ അവനെ പിന്തുടർന്ന് പോയി, 'ഇന്ന് നാം ചാരുദേഷ്ണൻ കൊല്ലുന്നവരുടെ മാംസം ആസ്വദിക്കും' എന്ന് പറഞ്ഞു.
തന്ത്രിജസ് തന്ത്രിപാലശ് ച സുതൌ കനവകസ്യ തൌ വീരുശ് ചാശ്വഹനുശ് ചൈവ വീരൌ താവ് അഥ ഗൃഞ്ജിമൌ
കനവകന്റെ രണ്ടു മക്കളായിരുന്നു തന്ത്രിജനും തന്ത്രിപാലനും. ഗൃഞ്ജിമയുടെ രണ്ടു വീരപുത്രന്മാർ വീരു, അശ്വഹനു എന്നിവരായിരുന്നു.
ശ്യാമപുത്രഃ ശമീകസ് തു ശമീകോ രാജ്യമ് ആവഹത് ജുഗുപ്സമാനോ ഭോജത്വാദ് രാജസൂയമ് അവാപ സഃ
ശ്യാമന്റെ മകനായ ശമീകൻ രാജ്യം കൈവശമാക്കി. ഭോജവംശത്തെ അവഹേളിച്ചിട്ടും, അവൻ രാജസൂയയാഗം നടത്തി.
അജാതശത്രുഃ ശത്രൂണാം ജജ്ഞേ തസ്യ വിനാശനഃ വസുദേവസുതാന് വീരാന് കീര്തയിഷ്യാമ്യ് അതഃ പരമ്
ശത്രുക്കൾക്ക് നാശം വരുത്താൻ അജാതശത്രു ജനിച്ചു. ഇനി ഞാൻ വസുദേവന്റെ വീരപുത്രന്മാരെ വിവരിക്കുന്നു.
വൃഷ്ണേസ് ത്രിവിധമ് ഏവം തു ബഹുശാഖം മഹൌജസമ് ധാരയന് വിപുലം വംശം നാനര്ഥൈര് ഇഹ യുജ്യതേ
വൃഷ്ണിയുടെ മഹാശക്തിയുള്ള, അനേകം ശാഖകളുള്ള വംശം ഇങ്ങനെ മൂന്നു വിധത്തിൽ വിവരിച്ചു. ഈ ലോകത്ത് വലിയ വംശം നിലനിർത്തുന്നത് ഉദ്ദേശമില്ലാത്തവർക്കു വേണ്ടതല്ല.
യാഃ പത്ന്യോ വസുദേവസ്യ ചതുര്ദശ വരാങ്ഗനാഃ പൌരവീ രോഹിണീ നാമ മദിരാദിതഥാവരാ
വസുദേവന്റെ പത്നിമാർ പതിനാലു പേരാണ്, അവരൊക്കെയും അത്യന്തം സുന്ദരികളായിരുന്നു. പൗരവി, രോഹിണി എന്ന പേരിൽ, മദിരയും മറ്റു സുന്ദരികളും.
വൈശാഖീ ച തഥാ ഭദ്രാ സുനാമ്നീ ചൈവ പഞ്ചമീ സഹദേവാ ശാന്തിദേവാ ശ്രീദേവീ ദേവരക്ഷിതാ
വൈശാഖി, ഭദ്ര, സുനാമ്നി എന്ന അഞ്ചാമത്തെവൾ, സഹദേവ, ശാന്തിദേവി, ശ്രീദേവി, ദേവരക്ഷിതാ എന്നിവരും.
വൃകദേവ്യ് ഉപദേവീ ച ദേവകീ ചൈവ സപ്തമീ സുതനുര് വഡവാ ചൈവ ദ്വേ ഏതേ പരിചാരികേ
വൃകദേവി, ഉപദേവി, ഏഴാമത്തെവളായ ദേവകി, സുതനു, വഡവാ ഇവർ രണ്ടുപേരും സേവികകളായിരുന്നു.
പൌരവീ രോഹിണീ നാമ ബാഹ്ലികസ്യാത്മജാഭവത് ജ്യേഷ്ഠാ പത്നീ മുനിശ്രേഷ്ഠാ ദയിതാനകദുന്ദുഭേഃ
പൗരവി എന്ന രോഹിണി ബാഹ്ലികന്റെ മകളായിരുന്നു. അവൾ ജ്യേഷ്ഠപത്നി, മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അനകദുണ്ടുഭിക്കു പ്രിയപ്പെട്ടവളായിരുന്നു.
ലേഭേ ജ്യേഷ്ഠം സുതം രാമം ശരണ്യം ശഠമ് ഏവ ച ദുര്ദമം ദമനം ശുഭ്രം പിണ്ഡാരകമ് ഉശീനരമ്
അവൾക്ക് ജ്യേഷ്ഠപുത്രനായി രാമനും, ശരണം, ശഠൻ, ദുര്ദമൻ, ദമനൻ, ശുഭ്രൻ, പിണ്ഡാരകൻ, ഉശീനരൻ എന്നിവരും ജനിച്ചു.
ചിത്രാ നാമ കുമാരീ ച രോഹിണീതനയാ നവ ചിത്രാ സുഭദ്രേതി പുനര് വിഖ്യാതാ മുനിസത്തമാഃ
ചിത്രാ എന്ന പെൺകുട്ടി രോഹിണിയുടെ പുത്രിയായി ജനിച്ചു. ചിത്രാ, സുഭദ്രാ എന്ന പേരിലും വീണ്ടും പ്രശസ്തയായി, മഹർഷിമാരേ.
വസുദേവാച് ച ദേവക്യാം ജജ്ഞേ ശൌരിര് മഹായശാഃ രാമാച് ച നിശഠോ ജജ്ഞേ രേവത്യാം ദയിതഃ സുതഃ
വസുദേവനും ദേവകിയും ചേർന്ന് മഹാത്മാവായ ശൗരി ജനിച്ചു. രാമനും റെവതിയും ചേർന്ന് പ്രിയപ്പെട്ട മകനായ നിശഠനും ജനിച്ചു.
സുഭദ്രായാം രഥീ പാര്ഥാദ് അഭിമന്യുര് അജായത അക്രൂരാത് കാശികന്യായാം സത്യകേതുര് അജായത
സുഭദ്രയിൽ നിന്ന് പാർത്ഥനായി രഥിയെന്ന അഭിമന്യു ജനിച്ചു. അക്രൂരനും കാശിദേശത്തിലെ രാജകുമാരിയും ചേർന്ന് സത്യകേതു ജനിച്ചു.
വസുദേവസ്യ ഭാര്യാസു മഹാഭാഗാസു സപ്തസു യേ പുത്രാ ജജ്ഞിരേ ശൂരാഃ സമസ്താംസ് താന് നിബോധത
വസുദേവന്റെ ഏഴു മഹാഭാഗ്യവതിയായ ഭാര്യമാരിൽ ജനിച്ച വീരപുത്രന്മാരെക്കുറിച്ച് മുഴുവൻ കേൾക്കൂ.
ഭോജശ് ച വിജയശ് ചൈവ ശാന്തിദേവാസുതാവ് ഉഭൌ വൃകദേവഃ സുനാമായാം ഗദശ് ചാസ്താം സുതാവ് ഉഭൌ
ശാന്തിദേവയുടെ മകന്മാരായ ഭോജനും വിജയനും, സുനാമയിൽ നിന്ന് വൃകദേവനും, ഗദയും രണ്ടു പേരും പുത്രന്മാരായി ജനിച്ചു.
അഗാവഹം മഹാത്മാനം വൃകദേവീ വ്യജായത കന്യാ ത്രിഗര്തരാജസ്യ ഭാര്യാ വൈ ശിശിരായണേഃ
വൃകദേവി മഹാത്മാവായ അഗാവഹനെ പ്രസവിച്ചു. തൃഗർത്തരാജാവിന്റെ പുത്രി ശിശിരായണന്റെ ഭാര്യയായി.
ജിജ്ഞാസാം പൌരുഷേ ചക്രേ ന ചസ്കന്ദേ ച പൌരുഷമ് കൃഷ്ണായസസമപ്രഖ്യോ വര്ഷേ ദ്വാദശമേ തഥാ
അവൻ പുരുഷാർത്ഥം അറിയാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ പുരുഷാർത്ഥം ഉണ്ടാകാതെ പോയി. കറുത്ത ഇരുമ്പുപോലെയുള്ളവനായിരുന്നു, പന്ത്രണ്ടാം വർഷവും അതുപോലെയായിരുന്നു.
മിഥ്യാഭിശസ്തോ ഗാര്ഗ്യസ് തു മന്യുനാതിസമീരിതഃ ഘോഷകന്യാമ് ഉപാദായ മൈഥുനായോപചക്രമേ
ഗാർഗ്യൻ തെറ്റായ കുറ്റം ചുമത്തപ്പെട്ടു, അത്യധികം കോപത്തിൽ ആകപ്പെട്ടു. ഘോഷന്റെ മകളെ സ്വീകരിച്ച് വിവാഹബന്ധം ആരംഭിച്ചു.
ഗോപാലീ ചാപ്സരാസ് തസ്യ ഗോപസ്ത്രീവേഷധാരിണീ ധാരയാമ് ആസ ഗാര്ഗ്യസ്യ ഗര്ഭം ദുര്ധരമ് അച്യുതമ്
ഗോപാലി എന്ന അപ്സരസ്, ഗോപസ്ത്രീയുടെ വേഷത്തിൽ, ഗാർഗ്യന്റെ ദുർജയമായ ഗർഭം ധരിച്ചു.
മാനുഷ്യാം ഗര്ഗഭാര്യായാം നിയോഗാച് ഛൂലപാണിനഃ സ കാലയവനോ നാമ ജജ്ഞേ രാജാ മഹാബലഃ
ഗർഗന്റെ ഭാര്യയിൽ, ശൂലപാണിയുടെ ക്രമത്തിൽ, മനുഷ്യശിശു ജനിച്ചു. അവനാണ് മഹാബലശാലിയായ കാലയവനൻ.
വൃത്തപൂര്വാര്ധകായസ് തു സിംഹസംഹനനോ യുവാ അപുത്രസ്യ സ രാജ്ഞസ് തു വവൃധേ ഽന്തഃപുരേ ശിശുഃ
സിംഹംപോലെയുള്ള ശരീരവും, യൗവനവും, മുന്ന് ഭാഗം നല്ല രൂപവും ഉള്ള ശിശു, പുത്രനില്ലാത്ത രാജാവിന്റെ അന്തഃപുരത്തിൽ വളർന്നു.
യവനസ്യ മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ സ കാലയവനോ ഽഭവത് ആയുധ്യമാനോ നൃപതിഃ പര്യപൃച്ഛദ് ദ്വിജോത്തമമ്
മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ആ കാലയവനൻ യവനനായിത്തീർന്നു. യുദ്ധം ചെയ്യുമ്പോൾ രാജാവ് ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനോടു ചോദിച്ചു.
വൃഷ്ണ്യന്ധകകുലം തസ്യ നാരദോ ഽകഥയദ് വിഭുഃ അക്ഷൌഹിണ്യാ തു സൈന്യസ്യ മഥുരാമ് അഭ്യയാത് തദാ
വിശിഷ്ടനായ നാരദൻ അവനോട് വൃഷ്ണ്യന്ധകകുലത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ഒരു അക്ഷൗഹിണി സൈന്യവുമായി അവൻ മഥുരയിലേക്ക് പോയി.
ദൂതം സംപ്രേഷയാമ് ആസ വൃഷ്ണ്യന്ധകനിവേശനമ് തതോ വൃഷ്ണ്യന്ധകാഃ കൃഷ്ണം പുരസ്കൃത്യ മഹാമതിമ്
അവൻ വൃഷ്ണ്യന്ധകരുടെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് ദൂതനെ അയച്ചു. അതിനുശേഷം, വലിയ ബുദ്ധിശാലിയായ കൃഷ്ണനെ മുന്നിൽ നിർത്തി വൃഷ്ണ്യന്ധകർ കൂടി.
സമേതാ മന്ത്രയാമ് ആസുര് യവനസ്യ ഭയാത് തദാ കൃത്വാ വിനിശ്ചയം സര്വേ പലായനമ് അരോചയന്
അവർ എല്ലാം കൂടി യവനന്റെ ഭയത്തിൽ ആലോചിച്ചു. തീരുമാനമെടുത്ത് എല്ലാവരും ഒഴിഞ്ഞുപോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.
വിഹായ മഥുരാം രമ്യാം മാനയന്തഃ പിനാകിനമ് കുശസ്ഥലീം ദ്വാരവതീം നിവേശയിതുമ് ഈപ്സവഃ
സുന്ദരമായ മഥുര വിട്ട്, പിനാകിനെ ആദരിച്ച്, അവർ കുശസ്ഥലിയായ ദ്വാരകയിൽ താമസിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
ഇതി കൃഷ്ണസ്യ ജന്മേദം യഃ ശുചിര് നിയതേന്ദ്രിയഃ പര്വസു ശ്രാവയേദ് വിദ്വാന് അനൃണഃ സ സുഖീ ഭവേത്
ഇങ്ങനെ കൃഷ്ണന്റെ ജനനകഥ ഉത്സവങ്ങളിൽ ശുദ്ധനും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവനും ആയ പണ്ഡിതൻ വായിച്ചാൽ, അവൻ കടമകളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും.
ക്രോഷ്ടോര് അഥാഭവത് പുത്രോ വൃജിനീവാന് മഹായശാഃ വാര്ജിനീവതമ് ഇച്ഛന്തി സ്വാഹിം സ്വാഹാകൃതാം വരമ്
അതിനുശേഷം ക്രോഷ്ടുവിന് മഹാപ്രശസ്തനായ വൃജിനീവാൻ എന്ന മകൻ ജനിച്ചു. അവർ സ്വാഹയുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട വാർജിനീവതിനെ ഏറ്റവും നല്ലതെന്നു കരുതുന്നു.