യ ഏതേ പൃഥിവീപാലാഃ സംപ്രാപ്താ മത്സമീപതഃ സ്വകീയൈഃ കര്മഭിര് ഘോരൈര് ദുഷ്പ്രജ്ഞാ ബലഗര്വിതാഃ
ഈ ഭൂമിയുടെ ഭരണാധികാരികൾ, തങ്ങളുടെ ഭയങ്കര കർമ്മങ്ങൾ കൊണ്ടും അഹങ്കാരത്താലും മയങ്ങിപ്പോയവർ, എന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയത് അവരുടെ സ്വന്തം പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടാണ്.
ഭോ ഭോ നൃപാ ദുരാചാരാഃ പ്രജാവിധ്വംസകാരിണഃ അല്പകാലസ്യ രാജ്യസ്യ കൃതേ കിം ദുഷ്കൃതം കൃതമ്
ഹേ, ദുഷ്ചാരമുള്ള രാജാക്കന്മാരേ, ജനങ്ങളെ നശിപ്പിച്ചവരേ, കുറച്ച് കാലം മാത്രം നിലനിൽക്കുന്ന രാജ്യത്തിനായി നിങ്ങൾ എന്തിന് ദുഷ്കൃത്യം ചെയ്തു?
രാജ്യലോഭേന മോഹേന ബലാദ് അന്യായതഃ പ്രജാഃ യദ് ദണ്ഡിതാഃ ഫലം തസ്യ ഭുഞ്ജധ്വമ് അധുനാ നൃപാഃ
രാജ്യത്തോടുള്ള ലോഭത്തിലും മായയിലും പെട്ട്, ബലപ്രയോഗം ചെയ്ത് അന്യായമായി ജനങ്ങളെ ശിക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ അതിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കുക, രാജാക്കന്മാരേ.
കുതോ രാജ്യം കലത്രം ച യദര്ഥമ് അശുഭം കൃതമ് തത് സര്വം സംപരിത്യജ്യ യൂയമ് ഏകാകിനഃ സ്ഥിതാഃ
നിങ്ങൾ അശുഭം ചെയ്ത രാജ്യം എവിടെയാണ്? അതിനായി ചെയ്ത ഭാര്യ എവിടെയാണ്? എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഒറ്റയ്ക്കാണ് നിൽക്കുന്നത്.
പശ്യാമോ ന ബലം സര്വം യേന വിധ്വംസിതാഃ പ്രജാഃ യമദൂതൈഃ പാട്യമാനാ അധുനാ കീദൃശം ഫലമ്
നിങ്ങൾ ജനങ്ങളെ നശിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ച ശക്തി ഇനി കാണുന്നില്ല; ഇപ്പോൾ യമദൂതന്മാർ നിങ്ങളെ കീറിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഫലം എങ്ങനെയാണ്?
ഏവം ബഹുവിധൈര് വാക്യൈര് ഉപാലബ്ധാ യമേന തേ ശോചന്തഃ സ്വാനി കര്മാണി തൂഷ്ണീം തിഷ്ഠന്തി പാര്ഥിവാഃ
ഇങ്ങനെ യമൻ പലവിധ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ശാസിച്ചപ്പോൾ, രാജാക്കന്മാർ അവരുടെ സ്വന്തം കർമ്മങ്ങളെക്കുറിച്ച് ദുഃഖിച്ച് നിശബ്ദമായി നിന്നു.
ഇതി കര്മ സമാദിശ്യ നൃപാണാം ധര്മരാട് സ്വയമ് തത്പാതകവിശുദ്ധ്യര്ഥമ് ഇദം വചനമ് അബ്രവീത്
രാജാക്കന്മാരുടെ കർമ്മങ്ങൾ പറഞ്ഞുതീരുമ്പോൾ, ധർമ്മരാജാവ് അവരുടെ പാപങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ഭോ ഭോശ് ചണ്ഡ മഹാചണ്ഡ ഗൃഹീത്വാ നൃപതീന് ഇമാന് വിശോധയധ്വം പാപേഭ്യഃ ക്രമേണ നരകാഗ്നിഷു
ഹേ, ചണ്ടാ, മഹാചണ്ടാ, ഈ രാജാക്കന്മാരെ പിടിച്ചു, അവരുടെ പാപങ്ങൾ ഓരോന്നായി നരകാഗ്നിയിൽ ശുദ്ധീകരിക്കുക.
തതഃ ശീഘ്രം സമുത്ഥായ നൃപാന് സംഗൃഹ്യ പാദയോഃ ഭ്രാമയിത്വാ തു വേഗേന ക്ഷിപ്ത്വാ ചോര്ധ്വം പ്രഗൃഹ്യ ച
അപ്പോൾ, അവർ വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് രാജാക്കളെ കാലിൽ പിടിച്ച് ചുറ്റി, ശക്തിയായി ഉയിർത്ത് മുകളിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.
തത്തത്പാപപ്രമാണേന യമദൂതാഃ ശിലാതലേ ആസ്ഫോടയന്തി തരസാ വജ്രേണേവ മഹാദ്രുമമ്
ഓരോരുത്തന്റെ പാപത്തിന് അനുസരിച്ച് യമദൂതന്മാർ അവരെ കല്ലിൻ മുകളിൽ ശക്തിയായി ഇടിക്കുന്നു, മിന്നൽ വലിയ വൃക്ഷം തകർക്കുന്നതുപോലെ.
തതസ് തു രക്തം സ്രോതോഭിഃ സ്രവതേ ജര്ജരീകൃതഃ നിഃസംജ്ഞഃ സ തദാ ദേഹീ നിശ്ചേഷ്ടശ് ച പ്രജായതേ
അപ്പോൾ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് രക്തം ഒഴുകുന്നു, ശരീരം തകർന്നു, അവൻ അവിടെ ബോധംകെട്ട് കിടക്കുന്നു.
തതഃ സ വായുനാ സ്പൃഷ്ടഃ ശനൈര് ഉജ്ജീവതേ പുനഃ തതഃ പാപവിശുദ്ധ്യര്ഥം ക്ഷിപന്തി നരകാര്ണവേ
ശേഷം, കാറ്റ് തൊട്ടതോടെ അവൻ പതിയെ വീണ്ടും ബോധം പ്രാപിക്കുന്നു; പിന്നെ, പാപം ശുദ്ധീകരിക്കാൻ, അവർ അവനെ നരകസമുദ്രത്തിൽ എറിഞ്ഞു.
അന്യാംശ് ച തേ തദാ ദൂതാഃ പാപകര്മരതാന് നരാന് നിവേദയന്തി വിപ്രേന്ദ്രാ യമായ ഭൃശദുഃഖിതാന്
അപ്പോൾ, പാപകൃത്യങ്ങളിൽ ലഗ്നരായ മറ്റ് മനുഷ്യരെയും അതീവ ദുഃഖിതരായി യമന് സമർപ്പിക്കുന്നു, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠ.
ഏഷ ദേവ തവാദേശാദ് അസ്മാഭിര് മോഹിതോ ഭൃശമ് ആനീതോ ധര്മവിമുഖഃ സദാ പാപരതഃ പരഃ
ദേവനേ, നിങ്ങളുടെ കല്പനപ്രകാരം, ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് മാറി പാപത്തിൽ മുഴുകിയ ഈ ഭ്രാന്തനായവനെ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു.
ഏഷ ലുബ്ധോ ദുരാചാരോ മഹാപാതകസംയുതഃ ഉപപാതകകര്താ ച സദാ ഹിംസാരതോ ശുചിഃ
ഇവൻ അത്യന്തം ലോഭിയുമാണ്, ദുഷ്ടപ്രവൃത്തിയുമാണ്, മഹാപാതകങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടവനും ഉപപാതകങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനും, എപ്പോഴും ഹിംസയിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവനും അശുദ്ധനുമാണ്.
അഗമ്യാഗാമീ ദുഷ്ടാത്മാ പരദ്രവ്യാപഹാരകഃ കന്യാക്രയീ കൂടസാക്ഷീ കൃതഘ്നോ മിത്രവഞ്ചകഃ
അന്യസ്ത്രീവശം പോയവൻ, ദുഷ്ടഹൃദയൻ, മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്ത് കവർന്നവൻ, പെൺകുട്ടികളെ വാങ്ങുന്നവൻ, കള്ളസാക്ഷ്യം പറയുന്നവൻ, കൃതഘ്നൻ, സ്നേഹിതരെ വഞ്ചിക്കുന്നവൻ.
അനേന മദമത്തേന സദാ ധര്മോ വിനിന്ദിതഃ പാപമ് ആചരിതം കര്മ മര്ത്യലോകേ ദുരാത്മനാ
ഈ അഹങ്കാരത്തിൽ മയങ്ങിയവൻ എപ്പോഴും ധർമ്മത്തെ നിന്ദിച്ചു; ഈ ദുഷ്ടൻ മനുഷ്യലോകത്ത് പാപകര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
ഇദാനീമ് അസ്യ ദേവേശ നിഗ്രഹാനുഗ്രഹൌ വദ പ്രഭുര് അസ്യ ക്രിയായോഗേ വയം വാ പരിപന്ഥിനഃ
ഇപ്പോൾ ദേവാധിപതേ, ഇവനോട് ശിക്ഷയോ ദയയോ കാണിക്കണമോ എന്ന് നിർണ്ണയിക്കൂ; നിങ്ങൾ ആണ് ഇവന്റെ വിധി നിർണ്ണയിക്കുന്നവൻ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ദൂതന്മാരാണ്.
ഇതി വിജ്ഞാപ്യ ദേവേശം ന്യസ്യാഗ്രേ പാപകാരിണമ് നരകാണാം സഹസ്രേഷു ലക്ഷകോടിശതേഷു ച
ഇങ്ങനെ ദേവാധിപനോട് അറിയിച്ചശേഷം, അവർ പാപിയെ അവന്റെ മുന്നിൽ നൂറുകണക്കിന് നരകങ്ങളിലും ലക്ഷക്കണക്കിന് കോടികളിലും വച്ചിരിക്കുന്നു.
കിംകരാസ് തേ തതോ യാന്തി ഗ്രഹീതുമ് അപരാന് നരാന് പ്രതിപന്നേ കൃതേ ദോഷേ യമോ വൈ പാപകാരിണാമ്
പിന്നീട്, യമദൂതന്മാർ മറ്റുള്ളവരെ പിടിക്കാൻ പുറപ്പെടുന്നു, കാരണം പാപം ചെയ്തവരെ ശിക്ഷിക്കുന്നത് യമനാണ്.
സമാദിശതി താന് ഘോരാന് നിഗ്രഹായ സ്വകിംകരാന് യഥാ യസ്യ വിനിര്ദിഷ്ടോ വസിഷ്ഠാദ്യൈര് വിനിഗ്രഹഃ
അവരിൽ ഓരോരുത്തർക്കും വസിഷ്ഠന്മാരും നിർദ്ദേശിച്ച ശിക്ഷപ്രകാരം, യമൻ തന്റെ ഭയങ്കര ദൂതന്മാരെ ശിക്ഷയ്ക്കായി ആജ്ഞാപിക്കുന്നു.
പാപസ്യ തദ് ഭൃശം ക്രുദ്ധാഃ കുര്വന്തി യമകിംകരാഃ അങ്കുശൈര് മുദ്ഗരൈര് ദണ്ഡൈഃ ക്രകചൈഃ ശക്തിതോമരൈഃ
പാപിയെ കണ്ടപ്പോൾ, യമദൂതന്മാർ അത്യന്തം കോപത്തോടെ അങ്കുശം, മുദ്ഗരം, ദണ്ഡം, കത്തിയുരുക്കി, കത്തികൾ, കുന്തങ്ങൾ എന്നിവ കൊണ്ട് പീഡിപ്പിക്കുന്നു.
ഖഡ്ഗശൂലനിപാതൈശ് ച ഭിദ്യന്തേ പാപകാരിണഃ നരകാണാം സഹസ്രേഷു ലക്ഷകോടിശതേഷു ച
വാൾ, കുന്തം എന്നിവയുടെ പ്രഹാരത്തിൽ പാപികൾ ആയിരക്കണക്കിന് നരകങ്ങളിലും ലക്ഷക്കണക്കിന് കോടികളിലും കീറപ്പെടുന്നു.
സ്വകര്മോപാര്ജിതൈര് ദോഷൈഃ പീഡ്യന്തേ യമകിംകരൈഃ ശൃണുധ്വം നരകാണാം ച സ്വരൂപം ച ഭയംകരമ്
സ്വന്തം കർമ്മഫലമായി ലഭിച്ച ദോഷങ്ങളിൽ യമദൂതന്മാർ അവരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ നരകങ്ങളുടെ ഭയങ്കരമായ സ്വഭാവവും രൂപവും കേൾക്കൂ.
നാമാനി ച പ്രമാണം ച യേന യാന്തി നരാശ് ച താന് മഹാവാചീതി വിഖ്യാതം നരകം ശോണിതപ്ലുതമ്
മനുഷ്യർ എങ്ങനെയാണ് അവിടെ എത്തുന്നത്, അവയുടെ പേരുകളും അളവുകളും—അവിടെ രക്തം നിറഞ്ഞ മഹാവാചി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായ ഒരു നരകം ഉണ്ട്.
വജ്രകണ്ടകസംമിശ്രം യോജനായുതവിസ്തൃതമ് തത്ര സംപീഡ്യതേ മഗ്നോ ഭിദ്യതേ വജ്രകണ്ടകേ
അത് വജ്രമുളകുകൾ കലർന്നതും പത്ത് ആയിരം യോജന വീതിയുമാണ്; അവിടെ മുങ്ങി പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവൻ വജ്രമുളകുകളിൽ കുത്തപ്പെടുന്നു.
വര്ഷലക്ഷം മഹാഘോരം ഗോഘാതീ നരകേ നരഃ യോജനാനാം ശതം ലക്ഷം കുമ്ഭീപാകം സുദാരുണമ്
ഒരു മനുഷ്യൻ പശുവിനെ കൊല്ലുകയാണെങ്കിൽ, അതിനാൽ അവൻ ഭയങ്കരമായ കുംബീപാകം എന്ന നരകത്തിൽ, ഒരു ലക്ഷം യോജന ദൈർഘ്യത്തിലും വീതിയിലും, ഒരു ലക്ഷം വർഷം അത്യന്തം കഠിനമായ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കും.
താമ്രകുമ്ഭവതീ ദീപ്താ വാലുകാങ്ഗാരസംവൃതാ ബ്രഹ്മഹാ ഭൂമിഹര്താ ച നിക്ഷേപസ്യാപഹാരകഃ
അവിടെ കത്തുന്ന മണൽക്കും അഗ്നിക്കൊള്ളിക്കുമുള്ള ഒരു ചൂടുള്ള പാത്രം ഉണ്ട്; ബ്രാഹ്മണഹത്യ, ഭൂമി കവർച്ച, നിക്ഷേപം മോഷ്ടിക്കൽ എന്നിവ ചെയ്തവരെ അവിടെ തള്ളിവിടുന്നു.
ദഹ്യന്തേ തത്ര സംക്ഷിപ്താ യാവദ് ആഭൂതസംപ്ലവമ് രൌരവോ വജ്രനാരാചൈഃ പ്രജ്വലദ്ഭിഃ സമാവൃതഃ
അവിടെ തള്ളിയവരെ സൃഷ്ടി നശിക്കുന്നതുവരെ അഗ്നിയിൽ കത്തിച്ചുമാറ്റുന്നു; റൗരവം എന്ന നരകം ദഹിക്കുന്ന വജ്രബാണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
യോജനാനാം സഹസ്രാണി ഷഷ്ടിര് ആയാമവിസ്തരൈഃ ഭിദ്യന്തേ തത്ര നാരാചൈഃ സജ്വാലൈര് നരകേ നരാഃ
അവിടെ അറുപതിനായിരം യോജന ദൈർഘ്യവും വീതിയും ഉള്ള നരകത്തിൽ, മനുഷ്യരെ ജ്വലിക്കുന്ന അമ്പുകൾകൊണ്ട് തുളയ്ക്കുന്നു.