ഉപമദ്ഗുസ് തഥാ മദ്ഗുര് മേദുരശ് ചാരിമേജയഃ അവിക്ഷിതസ് തഥാക്ഷേപഃ ശത്രുഘ്നശ് ചാരിമര്ദനഃ
ഉപമദ്ഗു, മദ്ഗു, മേദുര, അരിമേജയ, അവിക്ഷിത, ക്ഷേപ, ശത്രുഘ്ന, അരിമർദ്ദന—
ധര്മധൃഗ് യതിധര്മാ ച ധര്മോക്ഷാന്ധകരുസ് തഥാ ആവാഹപ്രതിവാഹൌ ച സുന്ദരീ ച വരാങ്ഗനാ
ധർമ്മധൃക്, യതിധർമ്മ, ധർമ്മോക്ഷ, അന്ധകരു, ആവാഹ, പ്രതിവാഹ, സുന്ദരി എന്ന ഉത്തമസ്ത്രീ—
അക്രൂരേണോഗ്രസേനായാം സുഗാത്ര്യാം ദ്വിജസത്തമാഃ പ്രസേനശ് ചോപദേവശ് ച ജജ്ഞാതേ ദേവവര്ചസൌ
അക്രൂരനും സുഗാത്രിയുമായി പ്രസേനനും ഉപദേവനും ജനിച്ചു; ഇവർക്ക് ദൈവികതേജസ്സുണ്ടായിരുന്നു, മഹർഷികളേ.
ചിത്രകസ്യാഭവന് പുത്രാഃ പൃഥുര് വിപൃഥുര് ഏവ ച അശ്വഗ്രീവോ ഽശ്വബാഹുശ് ച സ്വപാര്ശ്വകഗവേഷണൌ
ചിത്രകന്റെ പുത്രന്മാർ: പൃഥു, വിപൃഥു, അശ്വഗ്രീവൻ, അശ്വബാഹു, സ്വപാർശ്വക, ഗവേഷണൻ.
അരിഷ്ടനേമിര് അശ്വശ് ച സുധര്മാ ധര്മഭൃത് തഥാ സുബാഹുര് ബഹുബാഹുശ് ച ശ്രവിഷ്ഠാശ്രവണേ സ്ത്രിയൌ
അരിഷ്ടനേമി, അശ്വ, സുധർമ്മ, ധർമ്മഭൃത്, സുബാഹു, ബഹുബാഹു, ശ്രവിഷ്ഠ, ശ്രവണ എന്ന രണ്ടു സ്ത്രീകൾ.
അസിക്ന്യാം ജനയാമ് ആസ ശൂരം വൈ ദേവമീഢുഷമ് മഹിഷ്യാം ജജ്ഞിരേ ശൂരാ ഭോജ്യായാം പുരുഷാ ദശ
അസിക്നിയിൽ ശൂരനെ, ദേവന്മാർ പാടുന്നവനെ, മഹിഷിയിൽ ധീരനായ പുത്രന്മാരെ, ഭോജ്യയിൽ പത്ത് പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു.
വസുദേവോ മഹാബാഹുഃ പൂര്വമ് ആനകദുന്ദുഭിഃ ജജ്ഞേ യസ്യ പ്രസൂതസ്യ ദുന്ദുഭ്യഃ പ്രാണദന് ദിവി
വസുദേവൻ, മഹാബാഹു, മുമ്പ് ആനകദുന്ദുഭി എന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ടവൻ, ജനിച്ചപ്പോൾ ആകാശത്ത് ദുന്ദുഭികൾ മുഴങ്ങി.
ആനകാനാം ച സംഹ്രാദഃ സുമഹാന് അഭവദ് ദിവി പപാത പുഷ്പവര്ഷശ് ച ശൂരസ്യ ജനനേ മഹാന്
ആകാശത്ത് വലിയ ദുന്ദുഭിനാദം ഉയർന്നു; ശൂരന്റെ ജനനസമയത്ത് വലിയ പുഷ്പവർഷവും പെയ്തു.
മനുഷ്യലോകേ കൃത്സ്നേ ഽപി രൂപേ നാസ്തി സമോ ഭുവി യസ്യാസീത് പുരുഷാഗ്ര്യസ്യ കാന്തിശ് ചന്ദ്രമസോ യഥാ
ഭൂമിയിൽ ആ പുരുഷശ്രേഷ്ഠനോടു രൂപത്തിൽ സമം ആരുമില്ലായിരുന്നു; അവന്റെ തേജസ് ചന്ദ്രനുപോലെയായിരുന്നു.
ദേവഭാഗസ് തതോ ജജ്ഞേ തഥാ ദേവശ്രവാഃ പുനഃ അനാധൃഷ്ടിഃ കനവകോ വത്സവാന് അഥ ഗൃഞ്ജമഃ
അവനിൽ നിന്ന് ദേവഭാഗനും, പിന്നെ ദേവശ്രവാസും, അനാധൃഷ്ടി, കണവക, വത്സവാൻ, ഗൃഞ്ജമൻ എന്നിവരും ജനിച്ചു.
ശ്യാമഃ ശമീകോ ഗണ്ഡൂഷഃ പഞ്ച ചാസ്യ വരാങ്ഗനാഃ പൃഥുകീര്തിഃ പൃഥാ ചൈവ ശ്രുതദേവാ ശ്രുതശ്രവാ
ശ്യാമൻ, ശമീകൻ, ഗണ്ടൂഷൻ, അഞ്ചു ഉത്തമസ്ത്രീകൾ: പൃഥുകീർത്തി, പൃഥ, ശ്രുതദേവ, ശ്രുതശ്രവ—
രാജാധിദേവീ ച തഥാ പഞ്ചൈതാ വീരമാതരഃ ശ്രുതശ്രവായാം ചൈദ്യസ് തു ശിശുപാലോ ഽഭവന് നൃപഃ
രാജാധിദേവിയും; ഇവ അഞ്ചു പേരും വീരമാതാക്കളാണ്. ശ്രുതശ്രവയിൽ നിന്ന് ചേദിരാജാവ് ശിശുപാലൻ ജനിച്ചു.
ഹിരണ്യകശിപുര് യോ ഽസൌ ദൈത്യരാജോ ഽഭവത് പുരാ പൃഥുകീര്ത്യാം തു സംജജ്ഞേ തനയോ വൃദ്ധശര്മണഃ
ഹിരണ്യകശിപു, പുരാതന ദൈത്യരാജാവ്, പൃഥുകീർത്തിയിൽ നിന്ന് വൃദ്ധശർമന്റെ പുത്രനായി ജനിച്ചു.
കരൂഷാധിപതിര് വീരോ ദന്തവക്രോ മഹാബലഃ പൃഥാം ദുഹിതരം ചക്രേ കുന്തിസ് താം പാണ്ഡുര് ആവഹത്
കരൂഷരാജാവായ ധീരനായ ദന്തവക്രൻ വലിയ ശക്തിയുള്ളവൻ; പൃഥയെ തന്റെ മകളാക്കി. അവളാണ് കുന്തി; അവളെ പാണ്ഡു വിവാഹം ചെയ്തു.
യസ്യാം സ ധര്മവിദ് രാജാ ധര്മോ ജജ്ഞേ യുധിഷ്ഠിരഃ ഭീമസേനസ് തഥാ വാതാദ് ഇന്ദ്രാച് ചൈവ ധനംജയഃ
അവളിൽ നിന്ന് ധർമ്മത്തെ അറിഞ്ഞിരുന്ന രാജാവ് യുദിഷ്ഠിരനും, വായുവിൽ നിന്ന് ഭീമസേനനും, ഇന്ദ്രനിൽ നിന്ന് ധനഞ്ജയനും ജനിച്ചു.
ലോകേ പ്രതിരഥോ വീരഃ ശക്രതുല്യപരാക്രമഃ അനമിത്രാച് ഛനിര് ജജ്ഞേ കനിഷ്ഠാദ് വൃഷ്ണിനന്ദനാത്
ലോകത്ത് പ്രതിവ്രതൻ എന്ന വീരൻ ശക്രനോടു സമാനമായ വീര്യശാലിയായിരുന്നുവു. അനമിത്രനിൽ നിന്ന് ശനി ജനിച്ചു, വൃഷ്ണിവംശത്തിലെ ഏറ്റവും ഇളയവനിൽ നിന്ന്.
ശൈനേയഃ സത്യകസ് തസ്മാദ് യുയുധാനശ് ച സാത്യകിഃ ഉദ്ധവോ ദേവഭാഗസ്യ മഹാഭാഗഃ സുതോ ഽഭവത്
അവനിൽ നിന്ന് സത്യകനും, സത്യകനിൽ നിന്ന് യുയുധാനൻ എന്ന സത്യകിയും ജനിച്ചു. ദേവഭാഗന്റെ മഹാഭാഗ്യശാലിയായ മകൻ ഉദ്ധവനും ജനിച്ചു.
പണ്ഡിതാനാം പരം പ്രാഹുര് ദേവശ്രവസമ് ഉത്തമമ് അശ്മക്യം പ്രാപ്തവാന് പുത്രമ് അനാധൃഷ്ടിര് യശസ്വിനമ്
പണ്ഡിതന്മാരിൽ ഏറ്റവും പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നത് ദേവശ്രവസാണ്. പ്രശസ്തനായ അനാധൃഷ്ടി അശ്മകനിൽ നിന്ന് ഒരു മകനെ ലഭിച്ചു.
നിവൃത്തശത്രും ശത്രുഘ്നം ശ്രുതദേവാ ത്വ് അജായത ശ്രുതദേവാത്മജാസ് തേ തു നൈഷാദിര് യഃ പരിശ്രുതഃ
നിവൃത്തശത്രു, ശത്രുഘ്നൻ, ശ്രുതദേവൻ എന്നിവരും ജനിച്ചു. ശ്രുതദേവന്റെ മക്കളിൽ നിന്ന് പ്രശസ്തനായ നൈഷധൻ ജനിച്ചു.
ഏകലവ്യോ മുനിശ്രേഷ്ഠാ നിഷാദൈഃ പരിവര്ധിതഃ വത്സവതേ ത്വ് അപുത്രായ വസുദേവഃ പ്രതാപവാന് അദ്ഭിര് ദദൌ സുതം വീരം ശൌരിഃ കൌശികമ് ഔരസമ്
മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഏകലവ്യൻ നിഷാദരോടൊപ്പം വളർന്നു. വത്സവതിക്ക് മക്കളില്ലാതിരുന്നതിനാൽ, വസുദേവൻ തന്റെ സ്വന്തം മകനായ വീരനായ ശൗരിയെ ജലക്രിയയിലൂടെ കൗശികനു നൽകി.
ഗണ്ഡൂഷായ ഹ്യ് അപുത്രായ വിഷ്വക്സേനോ ദദൌ സുതാന് ചാരുദേഷ്ണം സുദേഷ്ണം ച പഞ്ചാലം കൃതലക്ഷണമ്
മക്കളില്ലായിരുന്ന ഗണ്ടൂഷനു വിഷ്വക്സേനൻ മക്കളായി ചാരുദേഷ്ണനും സുദേഷ്ണനും പാഞ്ചാലനും, നല്ല ലക്ഷണങ്ങളോടുകൂടിയവരായി, നൽകി.
അസംഗ്രാമേണ യോ വീരോ നാവര്തത കദാചന രൌക്മിണേയോ മഹാബാഹുഃ കനീയാന് ദ്വിജസത്തമാഃ
രുക്മിണിയുടെ മകനായ ആ വീരൻ, ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, ഇളയവൻ, യുദ്ധത്തിൽ ഒരിക്കലും പിൻവാങ്ങിയിട്ടില്ല, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
വായസാനാം സഹസ്രാണി യം യാന്തം പൃഷ്ഠതോ ഽന്വയുഃ ചാരൂന് അദ്യോപഭോക്ഷ്യാമശ് ചാരുദേഷ്ണഹതാന് ഇതി
ആയിരക്കണക്കിന് കാക്കകൾ അവനെ പിന്തുടർന്ന് പോയി, 'ഇന്ന് നാം ചാരുദേഷ്ണൻ കൊല്ലുന്നവരുടെ മാംസം ആസ്വദിക്കും' എന്ന് പറഞ്ഞു.
തന്ത്രിജസ് തന്ത്രിപാലശ് ച സുതൌ കനവകസ്യ തൌ വീരുശ് ചാശ്വഹനുശ് ചൈവ വീരൌ താവ് അഥ ഗൃഞ്ജിമൌ
കനവകന്റെ രണ്ടു മക്കളായിരുന്നു തന്ത്രിജനും തന്ത്രിപാലനും. ഗൃഞ്ജിമയുടെ രണ്ടു വീരപുത്രന്മാർ വീരു, അശ്വഹനു എന്നിവരായിരുന്നു.
ശ്യാമപുത്രഃ ശമീകസ് തു ശമീകോ രാജ്യമ് ആവഹത് ജുഗുപ്സമാനോ ഭോജത്വാദ് രാജസൂയമ് അവാപ സഃ
ശ്യാമന്റെ മകനായ ശമീകൻ രാജ്യം കൈവശമാക്കി. ഭോജവംശത്തെ അവഹേളിച്ചിട്ടും, അവൻ രാജസൂയയാഗം നടത്തി.
അജാതശത്രുഃ ശത്രൂണാം ജജ്ഞേ തസ്യ വിനാശനഃ വസുദേവസുതാന് വീരാന് കീര്തയിഷ്യാമ്യ് അതഃ പരമ്
ശത്രുക്കൾക്ക് നാശം വരുത്താൻ അജാതശത്രു ജനിച്ചു. ഇനി ഞാൻ വസുദേവന്റെ വീരപുത്രന്മാരെ വിവരിക്കുന്നു.
വൃഷ്ണേസ് ത്രിവിധമ് ഏവം തു ബഹുശാഖം മഹൌജസമ് ധാരയന് വിപുലം വംശം നാനര്ഥൈര് ഇഹ യുജ്യതേ
വൃഷ്ണിയുടെ മഹാശക്തിയുള്ള, അനേകം ശാഖകളുള്ള വംശം ഇങ്ങനെ മൂന്നു വിധത്തിൽ വിവരിച്ചു. ഈ ലോകത്ത് വലിയ വംശം നിലനിർത്തുന്നത് ഉദ്ദേശമില്ലാത്തവർക്കു വേണ്ടതല്ല.
യാഃ പത്ന്യോ വസുദേവസ്യ ചതുര്ദശ വരാങ്ഗനാഃ പൌരവീ രോഹിണീ നാമ മദിരാദിതഥാവരാ
വസുദേവന്റെ പത്നിമാർ പതിനാലു പേരാണ്, അവരൊക്കെയും അത്യന്തം സുന്ദരികളായിരുന്നു. പൗരവി, രോഹിണി എന്ന പേരിൽ, മദിരയും മറ്റു സുന്ദരികളും.
വൈശാഖീ ച തഥാ ഭദ്രാ സുനാമ്നീ ചൈവ പഞ്ചമീ സഹദേവാ ശാന്തിദേവാ ശ്രീദേവീ ദേവരക്ഷിതാ
വൈശാഖി, ഭദ്ര, സുനാമ്നി എന്ന അഞ്ചാമത്തെവൾ, സഹദേവ, ശാന്തിദേവി, ശ്രീദേവി, ദേവരക്ഷിതാ എന്നിവരും.
വൃകദേവ്യ് ഉപദേവീ ച ദേവകീ ചൈവ സപ്തമീ സുതനുര് വഡവാ ചൈവ ദ്വേ ഏതേ പരിചാരികേ
വൃകദേവി, ഉപദേവി, ഏഴാമത്തെവളായ ദേവകി, സുതനു, വഡവാ ഇവർ രണ്ടുപേരും സേവികകളായിരുന്നു.