വിഷ്ണോര് അമിതവീര്യസ്യ യഃ ശൃണോതി കൃതാഞ്ജലിഃ
അപരിമിതമായ ശക്തിയുള്ള വിഷ്ണുവിന്റെ മഹത്വം കൃതജ്ഞതയോടെ, കയ്യുകൂപ്പി കേൾക്കുന്നവന്—
ഏതാശ് ച യോഗേശ്വരയോഗമായാഃ ശ്രുത്വാ നരോ മുച്യതി സര്വപാപൈഃ ഋദ്ധിം സമൃദ്ധിം വിപുലാംശ് ച ഭോഗാന് പ്രാപ്നോതി ശീഘ്രം ഭഗവത്പ്രസാദാത്
ഈ യോഗേശ്വരന്റെ അത്ഭുതമായ മായകൾ കേൾക്കുന്നവന് എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകുന്നു; ഭഗവാന്റെ കൃപയാൽ, അവന് വേഗത്തിൽ ഐശ്വര്യവും സമ്പത്തും വലിയ അനുഭവങ്ങളും നേടുന്നു.
ഏവം മയാ മുനിശ്രേഷ്ഠാ വിഷ്ണോര് അമിതതേജസഃ സര്വപാപഹരാഃ പുണ്യാഃ പ്രാദുര്ഭാവാഃ പ്രകീര്തിതാഃ
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവരേ, അപാരതേജസ്സുള്ള വിഷ്ണുവിന്റെ പുണ്യമുള്ള, പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന അവതാരങ്ങൾ ഞാൻ വിവരിച്ചു.
ന തൃപ്തിമ് അധിഗച്ഛാമഃ പുണ്യധര്മാമൃതസ്യ ച മുനേ ത്വന്മുഖഗീതസ്യ തഥാ കൌതൂഹലം ഹി നഃ
മഹർഷേ, പുണ്യധർമ്മത്തിന്റെ അമൃതവും, നിന്റെ വായിൽ നിന്നുള്ള ഗാനങ്ങളും കേട്ടാലും ഞങ്ങൾക്ക് തൃപ്തി വരുന്നില്ല; ഞങ്ങളുടെ കൗതുകം അശാന്തമായിരിക്കുന്നു.
ഉത്പത്തിം പ്രലയം ചൈവ ഭൂതാനാം കര്മണോ ഗതിമ് വേത്സി സര്വം മുനേ തേന പൃച്ഛാമസ് ത്വാം മഹാമതിമ്
മഹർഷേ, സകലഭൂതങ്ങളുടെ ഉത്ഭവവും ലയവും, അവയുടെ കര്മ്മഫലവും നീ അറിയുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ എല്ലാം നിനക്കു ചോദിക്കുന്നത്, മഹാമതിയുള്ളവനേ.
ശ്രൂയതേ യമലോകസ്യ മാര്ഗഃ പരമദുര്ഗമഃ ദുഃഖക്ലേശകരഃ ശശ്വത് സര്വഭൂതഭയാവഹഃ
യമലോകത്തിലേക്കുള്ള വഴി അത്യന്തം ദുഷ്കരവും, ദുഃഖവും വേദനയും ഉണ്ടാക്കുന്നതും, എല്ലാപ്രാണികൾക്കും എപ്പോഴും ഭയമുണർത്തുന്നതുമാണെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
കഥം തേന നരാ യാന്തി മാര്ഗേണ യമസാദനമ് പ്രമാണം ചൈവ മാര്ഗസ്യ ബ്രൂഹി നോ വദതാം വര
ആ വഴിയിലൂടെ മനുഷ്യർ എങ്ങനെ യമന്റെ ആലയത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു? ആ വഴിയുടെ അളവും സ്വഭാവവും ഞങ്ങൾക്ക് വിശദമായി പറയൂ, വാഗ്മികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ.
മുനേ പൃച്ഛാമ സര്വജ്ഞ ബ്രൂഹി സര്വമ് അശേഷതഃ കഥം നരകദുഃഖാനി നാപ്നുവന്തി നരാന് മുനേ
മഹർഷേ, സർവ്വജ്ഞനേ, ഞങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു, ദയവായി എല്ലാം പൂർണ്ണമായി വിശദീകരിക്കൂ: മനുഷ്യർ എങ്ങനെ നരകത്തിലെ ദുഃഖങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുന്നു?
കേനോപായേന ദാനേന ധര്മേണ നിയമേന ച മാനുഷസ്യ ച യാമ്യസ്യ ലോകസ്യ കിയദ് അന്തരമ്
ഏത് മാർഗ്ഗം കൊണ്ടോ, ഏത് ദാനത്താലോ, ഏത് ധർമ്മത്താലോ, ഏത് নিয়മത്താലോ മനുഷ്യലോകത്തും യമലോകത്തും എത്ര ദൂരം ഉണ്ട്?
കഥം ച സ്വര്ഗതിം യാന്തി നരകം കേന കര്മണാ സ്വര്ഗസ്ഥാനാനി കിയന്തി കിയന്തി നരകാണി ച
മനുഷ്യർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എങ്ങനെ എത്തുന്നു, ഏത് കർമ്മം കൊണ്ടാണ് അവർ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നത്? സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്ര സ്ഥലം ഉണ്ട്, നരകങ്ങൾ എത്രയുണ്ട്?
കഥം സുകൃതിനോ യാന്തി കഥം ദുഷ്കൃതകാരിണഃ കിം രൂപം കിം പ്രമാണം വാ കോ വര്ണസ് തൂഭയോര് അപി ജീവസ്യ നീയമാനസ്യ യമലോകം ബ്രവീഹി നഃ
പുണ്യകർമ്മികൾ എങ്ങനെ പോകുന്നു, പാപികൾ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു? അവരുടേത് എങ്ങനെയുള്ള രൂപം, അളവ്, നിറം എന്നിവയാണു? യമലോകത്തിലേക്ക് നയിക്കപ്പെടുന്ന ജീവന്റെ അവസ്ഥയും പറയൂ.
ശൃണുധ്വം മുനിശാര്ദൂലാ വദതോ മമ സുവ്രതാഃ സംസാരചക്രമ് അജരം സ്ഥിതിര് യസ്യ ന വിദ്യതേ
മഹർഷികളിൽ സിംഹങ്ങളേ, എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ, ധൈര്യശാലികളേ: ഈ ജനനമരണചക്രം വയസ്സാകാത്തതും, ഒരിക്കലും സ്ഥിരതയില്ലാത്തതുമാണ്.
സോ ഽഹം വദാമി വഃ സര്വം യമമാര്ഗസ്യ നിര്ണയമ് ഉത്ക്രാന്തികാലാദ് ആരഭ്യ യഥാ നാന്യോ വദിഷ്യതി
നിങ്ങൾക്ക് യമന്റെ വഴിയുടെ സകലവിശദീകരണവും, ആത്മാവ് ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന നിമിഷം മുതൽ, മറ്റാരും പറയാത്തവിധം ഞാൻ വിശദമായി പറയുന്നു.
സ്വരൂപം ചൈവ മാര്ഗസ്യ യന് മാം പൃച്ഛഥ സത്തമാഃ യമലോകസ്യ ചാധ്വാനമ് അന്തരം മാനുഷസ്യ ച
നobleമാനവരേ, നിങ്ങൾ ചോദിച്ച ആ വഴിയുടെ സ്വഭാവവും, യമലോകത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയും, മനുഷ്യലോകത്തിൽ നിന്ന് അതിലേക്കുള്ള ദൂരം എന്നിവയും ഞാൻ വിശദീകരിക്കും.
യോജനാനാം സഹസ്രാണി ഷഡശീതിസ് തദ് അന്തരമ് തപ്തതാമ്രമ് ഇവാതപ്തം തദ് അധ്വാനമ് ഉദാഹൃതമ്
മനുഷ്യലോകത്തുനിന്ന് യമലോകത്തിലേക്കുള്ള ദൂരം എൺപത്താറായിരത്തി ആറായിരം യോജനമാണ്; ആ വഴി ഉരുക്കിയ താമ്രംപോലെ കത്തുന്നതാണെന്ന് പറയുന്നു.
തദ് അവശ്യം ഹി ഗന്തവ്യം പ്രാണിഭിര് ജീവസംജ്ഞകൈഃ പുണ്യാന് പുണ്യകൃതോ യാന്തി പാപാന് പാപകൃതോ ഽധമാഃ
ജീവന്റെ ലക്ഷണമുള്ള എല്ലാ പ്രാണികളും ആ വഴി കടക്കേണ്ടതാണു; പുണ്യകർമ്മികൾ നല്ലലോകങ്ങളിൽ എത്തും, പാപികൾ താഴ്ന്നലോകങ്ങളിൽ പോകും.
ദ്വാവിംശതിശ് ച നരകാ യമസ്യ വിഷയേ സ്ഥിതാഃ യേഷു ദുഷ്കൃതകര്മാണോ വിപച്യന്തേ പൃഥക് പൃഥക്
യമന്റെ അധീനതയിൽ ഇരുപത്തിരണ്ട് നരകങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവയിൽ പാപികൾ ഓരോരുത്തരും വേർതിരിച്ച് കയ്പ്പിച്ചു ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.
നരകോ രൌരവോ രൌദ്രഃ ശൂകരസ് താല ഏവ ച കുമ്ഭീപാകോ മഹാഘോരഃ ശാല്മലോ ഽഥ വിമോഹനഃ
നരകങ്ങൾ ഇവയാണ്: റൗരവം, റൗദ്രം, ശൂകരം, താലം, കുംഭീപാകം— അത്യന്തം ഭയാനകം— ശാല്മലം, വിഭവനവും.
കീടാദഃ കൃമിഭക്ഷശ് ച നാലാഭക്ഷോ ഭ്രമസ് തഥാ നദ്യഃ പൂയവഹാശ് ചാന്യാ രുധിരാമ്ഭസ് തഥൈവ ച
അവിടെ ചിലർ കീടങ്ങളെയും, ചിലർ പുഴുക്കളെയും, ചിലർ മലിനതയെയും ഭക്ഷിക്കുന്നു; ചിലർ അലയുന്നു; ചില നദികൾ പുഴു നിറഞ്ഞ പുഴു നിറഞ്ഞ വെള്ളം ഒഴുക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവയിൽ രക്തവും വെള്ളവും ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
അഗ്നിജ്വാലോ മഹാഘോരഃ സംദംശഃ ശുനഭോജനഃ ഘോരാ വൈതരണീ ചൈവ അസിപത്ത്രവനം തഥാ
അവിടെ ഭയാനകമായ തീ കത്തുന്നു; ഇരുമ്പ് പിഴികൾ കടിക്കുന്നു; നായ്ക്കൾക്ക് ഭക്ഷണമുണ്ട്; ഭയങ്കരമായ വൈതരണി നദിയും വെട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വാളിലയുള്ള കാടുമുണ്ട്.
ന തത്ര വൃക്ഷച്ഛായാ വാ ന തഡാഗാഃ സരാംസി ച ന വാപ്യോ ദീര്ഘികാ വാപി ന കൂപോ ന പ്രപാ സഭാ
അവിടെ വൃക്ഷങ്ങളുടെ തണലോ, കുളങ്ങളോ, തടാകങ്ങളോ, നീളമുള്ള കിണറുകളോ, കിണറോ, വിശ്രമശാലയോ, സഭയോ ഒന്നുമില്ല.
ന മണ്ഡപോ നായതനം ന നദ്യോ ന ച പര്വതാഃ ന കിംചിദ് ആശ്രമസ്ഥാനം വിദ്യതേ തത്ര വര്ത്മനി
അവിടെ മണ്ഡപമോ, ക്ഷേത്രമോ, നദികളോ, പർവതങ്ങളോ, ആശ്രമം പോലെയുള്ളതോ ഒന്നും ആ വഴിയിൽ കാണാനില്ല.
യത്ര വിശ്രമതേ ശ്രാന്തഃ പുരുഷോ ഽതീവകര്ഷിതഃ അവശ്യമ് ഏവ ഗന്തവ്യഃ സ സര്വൈസ് തു മഹാപഥഃ
അവിടെ അതിയായി ക്ഷീണിച്ചും തളർന്നും ഒരാളും വിശ്രമിക്കാൻ ഇടമില്ല; എല്ലാവരും ആ വലിയ വഴിയിലൂടെ പോകേണ്ടതാണു.
പ്രാപ്തേ കാലേ തു സംത്യജ്യ സുഹൃദ്ബന്ധുധനാദികമ് ജരായുജാണ്ഡജാശ് ചൈവ സ്വേദജാശ് ചോദ്ഭിജാസ് തഥാ
സമയമെത്തുമ്പോൾ, സുഹൃത്തുക്കളെയും ബന്ധുക്കളെയും സമ്പത്തെയും എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ചവരും, മുട്ടയിൽ ജനിച്ചവരും, ചൊരിഞ്ഞ് ജനിച്ചവരും, തുള്ളി പിറന്നവരും,
ജങ്ഗമാജങ്ഗമാശ് ചൈവ ഗമിഷ്യന്തി മഹാപഥമ് ദേവാസുരമനുഷ്യൈശ് ച വൈവസ്വതവശാനുഗൈഃ
ചലിക്കുന്നവരും അചലങ്ങളുമായ എല്ലാ ജീവികളും, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും വൈവസ്വതന്റെ അധികാരത്തിൽ ആ മഹാവഴി കടക്കും.
സ്ത്രീപുംനപുംസകൈശ് ചൈവ പൃഥിവ്യാം ജീവസംജ്ഞിതൈഃ പൂര്വാഹ്ണേ ചാപരാഹ്ണേ വാ മധ്യാഹ്നേ വാ തഥാ പുനഃ
സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ലിംഗഭേദമില്ലാത്തവരും, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ജീവികളും, രാവിലെ, ഉച്ചയ്ക്ക്, അല്ലെങ്കിൽ വീണ്ടും മധ്യാഹ്നത്തിലും,
സംധ്യാകാലേ ഽര്ധരാത്രേ വാ പ്രത്യൂഷേ വാപ്യ് ഉപസ്ഥിതേ വൃദ്ധൈര് വാ മധ്യമൈര് വാപി യൌവനസ്ഥൈസ് തഥൈവ ച
സന്ധ്യാകാലത്തോ, അർദ്ധരാത്രിയിലോ, പ്രഭാതത്തിലും, വൃദ്ധരായാലും, നടുവയസ്സുകാരായാലും, യൗവനത്തിലായാലും,
ഗര്ഭവാസേ ഽഥ ബാല്യേ വാ ഗന്തവ്യഃ സ മഹാപഥഃ പ്രവാസസ്ഥൈര് ഗൃഹസ്ഥൈര് വാ പര്വതസ്ഥൈഃ സ്ഥലേ ഽപി വാ
ഗർഭത്തിൽ ആയാലും, ബാല്യത്തിലായാലും, യാത്രക്കാരനായാലും, ഗൃഹസ്ഥനായാലും, പർവതത്തിൽ ആയാലും, നിലത്തായാലും ആ മഹാവഴി കടക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ക്ഷേത്രസ്ഥൈര് വാ ജലസ്ഥൈര് വാ ഗൃഹമധ്യഗതൈസ് തഥാ ആസീനൈശ് ചാസ്ഥിതൈര് വാപി ശയനീയഗതൈസ് തഥാ
വയലിൽ ആയാലും, വെള്ളത്തിൽ ആയാലും, വീട്ടിനകത്തായാലും, ഇരുന്നാലും, നിന്നാലും, കിടന്നാലും,
ജാഗ്രദ്ഭിര് വാ പ്രസുപ്തൈര് വാ ഗന്തവ്യഃ സ മഹാപഥഃ ഇഹാനുഭൂയ നിര്ദിഷ്ടമ് ആയുര് ജന്തുഃ സ്വയം തദാ
ജാഗ്രതയിലായാലും ഉറക്കത്തിലായാലും ആ മഹാവഴി കടക്കേണ്ടതുണ്ട്; ഇവിടെ നിശ്ചയിച്ച ആയുര് അനുഭവിച്ച ശേഷം, ആ ജീവി പിന്നെ—