സയജ്ഞാഃ സക്രിയാ വേദാഃ പ്രത്യാനീതാ ഹി തേന വൈ ചാതുര്വര്ണ്യമ് അസംകീര്ണം കൃതം തേന മഹാത്മനാ
അവൻ യാഗങ്ങളോടുകൂടിയ വേദങ്ങൾ വീണ്ടും സ്ഥാപിച്ചു, കലഹമില്ലാത്ത നാലു വർണ്ണ വ്യവസ്ഥയും പുനഃസ്ഥാപിച്ചു, ആ മഹാത്മാവ്.
തേന ഹൈഹയരാജസ്യ കാര്തവീര്യസ്യ ധീമതഃ വരദേന വരോ ദത്തോ ദത്താത്രേയേണ ധീമതാ
ഹൈഹയ രാജാവായ ബുദ്ധിമാനായ കാർതവീര്യർക്കു ദത്താത്രേയൻ അനുഗ്രഹമായി ഒരു വരം നൽകി.
ഏതദ് ബാഹുദ്വയം യത് തേ തത് തേ മമ കൃതേ നൃപ ശതാനി ദശ ബാഹൂനാം ഭവിഷ്യന്തി ന സംശയഃ
രാജാവേ, നിന്റെ ഈ രണ്ടു കൈകൾ എന്റെ കാരണമായി പത്തു നൂറ്റി കൈകളായി മാറും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
പാലയിഷ്യസി കൃത്സ്നാം ച വസുധാം വസുധേശ്വര ദുര്നിരീക്ഷ്യോ ഽരിവൃന്ദാനാം യുദ്ധസ്ഥശ് ച ഭവിഷ്യസി
ഭൂമിയെ മുഴുവനും സംരക്ഷിക്കും, ഭൂമിയുടെ അധിപതിയായ നീ ശത്രുക്കൾക്കു കാണാൻ കഴിയാത്തവനാകും, യുദ്ധത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കും.
ഏഷ വോ വൈഷ്ണവഃ ശ്രീമാന് പ്രാദുര്ഭാവോ ഽദ്ഭുതഃ ശുഭഃ ഭൂയശ് ച ജാമദഗ്ന്യോ ഽയം പ്രാദുര്ഭാവോ മഹാത്മനഃ
ഇതാണ് നിങ്ങൾക്കായി വിഷ്ണുവിന്റെ മഹത്വവും അത്ഭുതകരവും ശുഭകരവുമായ അവതാരം; വീണ്ടും, ഇതാണ് മഹാത്മാവായ ജാമദഗ്ന്യന്റെ അവതാരം.
യത്ര ബാഹുസഹസ്രേണ ദ്വിഷതാം ദുര്ജയം രണേ രാമോ ഽര്ജുനമ് അനീകസ്ഥം ജഘാന നൃപതിം പ്രഭുഃ
അവിടെയാണ് ആയിരം കൈകളോടെ രാമൻ, അജയ്യനായ രാജാവായ അർജുനനെ യുദ്ധത്തിൽ സൈന്യത്തിനകത്ത് വധിച്ചത്.
രഥസ്ഥം പാര്ഥിവം രാമഃ പാതയിത്വാര്ജുനം ഭുവി ധര്ഷയിത്വാര്ജുനം രാമഃ ക്രോശമാനം ച മേഘവത്
രഥത്തിൽ ഇരുന്ന രാജാവിനെ രാമൻ നിലത്തേക്ക് വീഴ്ത്തി അർജുനനെ കീഴടക്കി, ഇടിമുഴക്കത്തെപ്പോലെ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു.
കൃത്സ്നം ബാഹുസഹസ്രം ച ചിച്ഛേദ ഭൃഗുനന്ദനഃ പരശ്വധേന ദീപ്തേന ജ്ഞാതിഭിഃ സഹിതസ്യ വൈ
ഭൃഗുവിന്റെ പുത്രൻ തന്റെ ജ്വലിക്കുന്ന പരശുവാൽ ആയിരം കൈകളുള്ളവരെയും അവരുടെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം മുഴുവനായി വെട്ടി വീഴ്ത്തി.
കീര്ണാ ക്ഷത്രിയകോടീഭിര് മേരുമന്ദരഭൂഷണാ ത്രിഃ സപ്തകൃത്വഃ പൃഥിവീ തേന നിഃക്ഷത്രിയാ കൃതാ
മേരു, മന്ദര എന്നീ പർവതങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഭൂമി അനേകം ക്ഷത്രിയന്മാരാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു; എന്നാൽ അവൻ ഭൂമിയെ ഏഴു തവണ മൂന്ന് പ്രാവശ്യം ക്ഷത്രിയരില്ലാത്തതാക്കി.
കൃത്വാ നിഃക്ഷത്രിയാം ചൈനാം ഭാര്ഗവഃ സുമഹായശാഃ സര്വപാപവിനാശായ വാജിമേധേന ചേഷ്ടവാന്
ഭൂമിയെ ക്ഷത്രിയരില്ലാത്തതാക്കി, മഹാപ്രശസ്തനായ ഭാർഗവൻ എല്ലാ പാപങ്ങൾക്കും നാശം വരുത്താൻ അശ്വമെധ യാഗം നടത്തി.
യസ്മിന് യജ്ഞേ മഹാദാനേ ദക്ഷിണാം ഭൃഗുനന്ദനഃ മാരീചായ ദദൌ പ്രീതഃ കശ്യപായ വസുംധരാമ്
ആ മഹായാഗത്തിൽ, മഹാദാനത്തിനിടയിൽ, ഭൃഗുവിന്റെ പുത്രൻ സന്തോഷത്തോടെ മാരീചന് ദാനം നൽകി, കശ്യപന് ഭൂമിയെ തന്നെ സമ്മാനിച്ചു.
വാരണാംസ് തുരഗാഞ് ശുഭ്രാന് രഥാംശ് ച രഥിനാം വരഃ ഹിരണ്യമ് അക്ഷയം ധേനുര് ഗജേന്ദ്രാംശ് ച മഹീപതിഃ
രഥികന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അവൻ ആനകൾ, മനോഹരമായ കുതിരകൾ, രഥങ്ങൾ, അക്ഷയമായ പൊന്നും പശുക്കളും മഹത്തായ ആനകളെയും ദാനം നൽകി.
ദദൌ തസ്മിന് മഹായജ്ഞേ വാജിമേധേ മഹായശാഃ അദ്യാപി ച ഹിതാര്ഥായ ലോകാനാം ഭൃഗുനന്ദനഃ
ആ മഹത്തായ അശ്വമെധയാഗത്തിൽ, മഹാപ്രശസ്തനായ ഭൃഗുവിന്റെ പുത്രൻ ധനങ്ങൾ ദാനം ചെയ്തു; ഇന്നും ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി അവൻ അങ്ങനെ തുടരുന്നു.
ചരമാണസ് തപോ ഘോരം ജാമദഗ്ന്യഃ പുനഃ പ്രഭുഃ ആസ്തേ വൈ ദേവവച് ഛ്രീമാന് മഹേന്ദ്രേ പര്വതോത്തമേ
ജാമദഗ്നിയുടെ പുത്രൻ, മഹാശക്തനായ പ്രഭു, ഭയങ്കരമായ തപസ്സ് അനുഷ്ഠിച്ച്, ദേവന്മാരെപ്പോലെ മഹേന്ദ്രപർവതത്തിലെ ഉന്നതസ്ഥലത്ത് വസിക്കുന്നു.
ഏഷ വിഷ്ണോഃ സുരേശസ്യ ശാശ്വതസ്യാവ്യയസ്യ ച ജാമദഗ്ന്യ ഇതി ഖ്യാതഃ പ്രാദുര്ഭാവോ മഹാത്മനഃ
ഇവൻ തന്നെയാണ് മഹാത്മാവായ ജാമദഗ്നിയുടെ പുത്രൻ, ശാശ്വതനും അക്ഷയനുമായ വിഷ്ണുവെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരൻ.
ചതുര്വിംശേ യുഗേ വാപി വിശ്വാമിത്രപുരഃസരഃ ജജ്ഞേ ദശരഥസ്യാഥ പുത്രഃ പദ്മായതേക്ഷണഃ
നാല്പത്തിയൊന്നാം യുഗത്തിൽ, വിശ്വാമിത്രൻ മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, ദശരഥന്റെ കന്യാകുമാരനായ, താമരപ്പൂക്കണ്ണുള്ള പുത്രൻ ജനിച്ചു.
കൃത്വാത്മാനം മഹാബാഹുശ് ചതുര്ധാ പ്രഭുര് ഈശ്വരഃ ലോകേ രാമ ഇതി ഖ്യാതസ് തേജസാ ഭാസ്കരോപമഃ
മഹാബലശാലിയായ പ്രഭു തന്റെ സ്വയം നാലായി വിഭജിച്ച്, ലോകത്ത് രാമൻ എന്ന പേരിൽ, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശത്തോടെ പ്രസിദ്ധനായി.
പ്രസാദനാര്ഥം ലോകസ്യ രക്ഷസാം നിഗ്രഹായ ച ധര്മസ്യ ച വിവൃദ്ധ്യര്ഥം ജജ്ഞേ തത്ര മഹായശാഃ
ലോകത്തെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ, ദാനവരെ കീഴടക്കാൻ, ധർമ്മം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ, മഹാപ്രശസ്തനായവൻ അവിടെ ജനിച്ചു.
തമ് അപ്യ് ആഹുര് മനുഷ്യേന്ദ്രം സര്വഭൂതഹിതേ രതമ് യഃ സമാഃ സര്വധര്മജ്ഞശ് ചതുര്ദശ വനേ ഽവസത്
അവനെയും മനുഷ്യരാജാവെന്നു വിളിക്കുന്നു; എല്ലാ ജീവികളുടെ ക്ഷേമത്തിൽ മനസ്സു നല്കി, എല്ലാ ധർമ്മവും അറിയുന്നവൻ പതിനാലു വർഷം വനത്തിൽ പാർത്തി.
ലക്ഷ്മണാനുചരോ രാമഃ സര്വഭൂതഹിതേ രതഃ ചതുര്ദശ വനേ തപ്ത്വാ തപോ വര്ഷാണി രാഘവഃ
ലക്ഷ്മണനെ അനുഗമിച്ച്, എല്ലാ ജീവികളുടെ ക്ഷേമത്തിൽ മനസ്സു നല്കിയ രാഘവൻ, വനത്തിൽ പതിനാലു വർഷം കഠിനതപസ്സ് അനുഷ്ഠിച്ചു.
രൂപിണീ തസ്യ പാര്ശ്വസ്ഥാ സീതേതി പ്രഥിതാ ജനേ പൂര്വോദിതാ തു യാ ലക്ഷ്മീര് ഭര്താരമ് അനുഗച്ഛതി
അവന്റെ പക്കൽ, ജനങ്ങളിൽ പ്രശസ്തയായ സീതാ ദേവി, മനോഹരിയായ് നിന്നു; മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ, ലക്ഷ്മിയാണ് ഭർത്താവിനെ അനുഗമിക്കുന്നത്.
ജനസ്ഥാനേ വസന് കാര്യം ത്രിദശാനാം ചകാര സഃ തസ്യാപകാരിണം ക്രൂരം പൌലസ്ത്യം മനുജര്ഷഭഃ
ജനസ്ഥാനത്തിൽ പാർത്തു, ദേവന്മാരുടെ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി; മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠനായ അവൻ, അവളെ ദുഃഖിപ്പിച്ച ക്രൂരനായ പൗലസ്ത്യനെ നശിപ്പിച്ചു.
സീതായാഃ പദമ് അന്വിച്ഛന് നിജഘാന മഹായശാഃ ദേവാസുരഗണാനാം ച യക്ഷരാക്ഷസഭോഗിനാമ്
സീതയുടെ വഴിയെ അന്വേഷിച്ച്, മഹാപ്രശസ്തനായവൻ ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും യക്ഷരാക്ഷസസർപ്പാദികളുടെയും കൂട്ടങ്ങളെ സംഹരിച്ചു.
യത്രാവധ്യം രാക്ഷസേന്ദ്രം രാവണം യുധി ദുര്ജയമ് യുക്തം രാക്ഷസകോടീഭിര് നീലാഞ്ജനചയോപമമ്
അവിടെ, യുദ്ധത്തിൽ, അനർത്ഥ്യനും അനവധി രാക്ഷസന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടും, കറുത്ത മേഘക്കൂട്ടംപോലെയുള്ള രാക്ഷസാധിപൻ രാവണനെ അവൻ സംഹരിച്ചു.
ത്രൈലോക്യദ്രാവണം ക്രൂരം രാവണം രാക്ഷസേശ്വരമ് ദുര്ജയം ദുര്ധരം ദൃപ്തം ശാര്ദൂലസമവിക്രമമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന, അത്യന്തം ക്രൂരനും ഭയാനകനും, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവനും പിടിച്ചിടാൻ കഴിയാത്തവനും, അത്യന്തം അഹങ്കാരിയുമായും കടുവയെപ്പോലെയുള്ള വീര്യശാലിയുമായും ആയിരുന്ന രാക്ഷസാധിപനായ രാവണൻ —
ദുര്നിരീക്ഷ്യം സുരഗണൈര് വരദാനേന ദര്പിതമ് ജഘാന സചിവൈഃ സാര്ധം സസൈന്യം രാവണം യുധി
ദേവന്മാരെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന, വരദാനത്തിന്റെ അഹങ്കാരത്തിൽ നിറഞ്ഞ, സഹചാരികളും സൈന്യവും കൂടെ യുദ്ധത്തിൽ രാവണൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
മഹാഭ്രഗണസംകാശം മഹാകായം മഹാബലമ് രാവണം നിജഘാനാശു രാമോ ഭൂതപതിഃ പുരാ
വലിയ മേഘക്കൂട്ടംപോലെയുള്ള രൂപവും, വലിയ ശരീരവും, അത്യന്തം ശക്തിയും ഉള്ള രാവണനെ, ഭൂതങ്ങളുടെ അധിപനായ രാമൻ ഒരിക്കൽ വേഗത്തിൽ സംഹരിച്ചു.
സുഗ്രീവസ്യ കൃതേ യേന വാനരേന്ദ്രോ മഹാബലഃ വാലീ വിനിഹതഃ സംഖ്യേ സുഗ്രീവശ് ചാഭിഷേചിതഃ
വാനരരാജാവായ ശക്തശാലിയായ സുഗ്രീവന്റെ വേണ്ടി, വാലിയെ യുദ്ധത്തിൽ സംഹരിച്ചു, പിന്നെ സുഗ്രീവനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
മധോശ് ച തനയോ ദൃപ്തോ ലവണോ നാമ ദാനവഃ ഹതോ മധുവനേ വീരോ വരമത്തോ മഹാസുരഃ
മധുവിന്റെ അഹങ്കാരിയായ മകനായ ലവണാസുരൻ, മധുവനത്തിൽ വീരനായവനാൽ സംഹരിക്കപ്പെട്ടു.
യജ്ഞവിഘ്നകരൌ യേന മുനീനാം ഭാവിതാത്മനാമ് മാരീചശ് ച സുബാഹുശ് ച ബലേന ബലിനാം വരൌ
മനസ്സിൽ ഭക്തിയുള്ള മുനിമാരുടെ യാഗങ്ങൾ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന, ശക്തന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശക്തരായ മാരീചനും സുബാഹുവും രാമന്റെ ശക്തിയാൽ തോറ്റു.