യദാ വരമദോന്മത്തോ വിചരന് ദാനവോ ഭുവി യജ്ഞീയാന് അകരോദ് ദൈത്യാന് അയജ്ഞീയാശ് ച ദേവതാഃ
വരത്തിന്റെ അഹങ്കാരത്തിൽ ആ ദാനവൻ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, ദൈത്യന്മാരെ യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്യിക്കുന്നവരാക്കി, ദേവന്മാരെ യജ്ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റി.
ആദിത്യാ വസവഃ സാധ്യാ വിശ്വേ ച മരുതസ് തഥാ ശരണ്യം ശരണം വിഷ്ണുമ് ഉപതസ്ഥുര് മഹാബലമ്
ആദിത്യന്മാർ, വസുക്കൾ, സാധ്യർ, വിശ്വദേവന്മാർ, മരുതുകൾ എന്നിവരെല്ലാം തങ്ങളുടെ രക്ഷകനായ മഹാബലശാലിയായ വിഷ്ണുവിൽ അഭയം തേടി.
ദേവബ്രഹ്മമയം യജ്ഞം ബ്രഹ്മദേവം സനാതനമ് ഭൂതം ഭവ്യം ഭവിഷ്യം ച പ്രഭും ലോകനമസ്കൃതമ് നാരായണം വിഭും ദേവം ശരണ്യം ശരണം ഗതാഃ
ദേവന്മാരുടെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെയും സ്വരൂപമായ യജ്ഞം, ശാശ്വതനായ ദേവൻ, ഭൂതകാലം, വർത്തമാനം, ഭാവി എന്നിവയുടെ അധിപൻ, ലോകങ്ങൾ വന്ദിക്കുന്നവൻ, സർവ്വവ്യാപിയായ നാരായണൻ—ഇവനിൽ തന്നെയാണ് അവർ അഭയം തേടിയത്.
ത്രായസ്വ നോ ഽദ്യ ദേവേശ ഹിരണ്യകശിപോര് ഭയാത് ത്വം ഹി നഃ പരമോ ദേവസ് ത്വം ഹി നഃ പരമോ ഗുരുഃ
ദേവേശാ, ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ ഭയത്തിൽ നിന്ന് ഇന്നേ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ; നീയാണു ഞങ്ങളുടെ പരമദേവനും, നീയാണു ഞങ്ങളുടെ പരമഗുരുവും.
ത്വം ഹി നഃ പരമോ ധാതാ ബ്രഹ്മാദീനാം സുരോത്തമ ഉത്ഫുല്ലാമലപത്ത്രാക്ഷ ശത്രുപക്ഷക്ഷയംകര ക്ഷയായ ദിതിവംശസ്യ ശരണം ത്വം ഭവസ്വ നഃ
നീയാണ് ഞങ്ങളുടെ പരമസ്രഷ്ടാവ്, ബ്രഹ്മാദികൾക്കിടയിലും ഉത്തമൻ, പൂർണ്ണമായി വിരിഞ്ഞ, കറുത്തമയില്ലാത്ത താമരപ്പൂക്കളെപ്പോലെയുള്ള കണ്ണുകൾ ഉള്ളവൻ, ശത്രുക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ—ദിതിയുടെ വംശത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കു അഭയം നീയാകണം.
ഭയം ത്യജധ്വമ് അമരാ അഭയം വോ ദദാമ്യ് അഹമ് തഥൈവ ത്രിദിവം ദേവാഃ പ്രതിലപ്സ്യഥ മാ ചിരമ്
അമരന്മാരേ, ഭയം ഉപേക്ഷിക്കൂ; ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു ഭയരഹിതത്വം നൽകുന്നു. ഉടൻ തന്നെ, ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾക്ക് പുനഃസ്വർഗം ലഭിക്കും.
ഏഷോ ഽഹം സഗണം ദൈത്യം വരദാനേന ദര്പിതമ് അവധ്യമ് അമരേന്ദ്രാണാം ദാനവേന്ദ്രം നിഹന്മി തമ്
വരത്തിന്റെ അഹങ്കാരത്തിൽ, അമരന്മാരുടെ രാജാക്കന്മാർക്ക് ജയിക്കാനാവാത്ത ഈ ദൈത്യനെ, അവന്റെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം, ഞാൻ തന്നെ സംഹരിക്കും.
ഏവമ് ഉക്ത്വാ തു ഭഗവാന് വിസൃജ്യ ത്രിദശേശ്വരാന് ഹിരണ്യകശിപോഃ സ്ഥാനമ് ആജഗാമ മഹാബലഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ഭഗവാൻ ദേവന്മാരെ വിട്ടയച്ചു, മഹാശക്തിയോടെ ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
നരസ്യാര്ധതനും കൃത്വാ സിംഹസ്യാര്ധതനും പ്രഭുഃ നാരസിംഹേന വപുഷാ പാണിം സംസ്പൃശ്യ പാണിനാ
ഭഗവാൻ മനുഷ്യന്റെ അർദ്ധശരീരവും സിംഹത്തിന്റെ അർദ്ധശരീരവും സ്വീകരിച്ച്, നരസിംഹാവതാരത്തിൽ തന്റെ കൈകൊണ്ട് അവനെ സ്പർശിച്ചു.
ഘനജീമൂതസംകാശോ ഘനജീമൂതനിസ്വനഃ ഘനജീമൂതദീപ്തൌജാ ജീമൂത ഇവ വേഗവാന്
അവൻ കനത്ത മേഘംപോലെയുള്ള രൂപവും, മേഘത്തിന്റെ ഗർജ്ജനപോലെയുള്ള ശബ്ദവും, മേഘംപോലെയുള്ള പ്രകാശവും, അതിവേഗതയും ഉള്ളവനായിരുന്നു.
ദൈത്യം സോ ഽതിബലം ദൃഷ്ട്വാ ദൃപ്തശാര്ദൂലവിക്രമഃ ദൃപ്തൈര് ദൈത്യഗണൈര് ഗുപ്തം ഹതവാന് ഏകപാണിനാ
അത്യന്തം ശക്തനായ ദൈത്യനെ, അഭിമാനത്തോടെ കടുവയെപ്പോലെ ഭയങ്കരനായവനെയും, അവന്റെ ചുറ്റും അഭിമാനത്തോടെ നിന്നിരുന്ന ദൈത്യഗണത്തെയും കണ്ടു, അവനെ ഒരേ കൈകൊണ്ട് വധിച്ചു.
നൃസിംഹ ഏഷ കഥിതോ ഭൂയോ ഽയം വാമനഃ പരഃ യത്ര വാമനമ് ആസ്ഥായ രൂപം ദൈത്യവിനാശനമ്
ഇവൻ നരസിംഹനെന്നറിയപ്പെടുന്നു; വീണ്ടും, വാമനനെന്ന പരമോന്നത രൂപത്തിൽ ദൈത്യവംശത്തെ നശിപ്പിച്ചു.
ബലേര് ബലവതോ യജ്ഞേ ബലിനാ വിഷ്ണുനാ പുരാ വിക്രമൈസ് ത്രിഭിര് അക്ഷോഭ്യാഃ ക്ഷോഭിതാസ് തേ മഹാസുരാഃ
ശക്തനായ ബലിയുടെ യാഗത്തിൽ, അതിപ്രഭാവമുള്ള മഹാസുരന്മാരെ, ശക്തനായ വിഷ്ണു തന്റെ മൂന്നു വെട്ടുകൾകൊണ്ട് കീഴടക്കി.
വിപ്രചിത്തിഃ ശിവഃ ശങ്കുര് അയഃശങ്കുസ് തഥൈവ ച അയഃശിരാ അശ്വശിരാ ഹയഗ്രീവശ് ച വീര്യവാന്
വിപ്രചിത്തി, ശിവൻ, ശങ്കു, അയശങ്കു, അയശിര, അശ്വശിര, മഹാശക്തനായ ഹയഗ്രീവൻ—
വേഗവാന് കേതുമാന് ഉഗ്രഃ സോഗ്രവ്യഗ്രോ മഹാസുരഃ പുഷ്കരഃ പുഷ്കലശ് ചൈവ ശാശ്വോ ഽശ്വപതിര് ഏവ ച
വേഗവാൻ, കേതുമാൻ, ഉഗ്രൻ, സോഗ്രവ്യഗ്രൻ എന്ന മഹാസുരൻ, പുഷ്കരൻ, പുഷ്കലൻ, ശാശ്വൻ, അശ്വപതി എന്നിവരും,
പ്രഹ്ലാദോ ഽശ്വപതിഃ കുമ്ഭഃ സംഹ്രാദോ ഗമനപ്രിയഃ അനുഹ്രാദോ ഹരിഹയോ വാരാഹഃ സംഹരോ ഽനുജഃ
പ്രഹ്ലാദൻ, അശ്വപതി, കുംഭൻ, സംഹ്രാദൻ, ഗമനപ്രിയൻ, അനുഹ്രാദൻ, ഹരിഹയൻ, വാർാഹൻ, സംഹരൻ, അവന്റെ അനുജൻ,
ശരഭഃ ശലഭശ് ചൈവ കുപഥഃ ക്രോധനഃ ക്രഥഃ ബൃഹത്കീര്തിര് മഹാജിഹ്വഃ ശങ്കുകര്ണോ മഹാസ്വനഃ
ശരഭൻ, ശലഭൻ, കുപഥൻ, ക്രോധനൻ, ക്രഥൻ, ബൃഹത്കീർത്തി, മഹാജിഹ്വൻ, ശങ്കുകർണ്ണൻ, മഹാസ്വനൻ,
ദീപ്തജിഹ്വോ ഽര്കനയനോ മൃഗപാദോ മൃഗപ്രിയഃ വായുര് ഗരിഷ്ഠോ നമുചിഃ സമ്ബരോ വിസ്കരോ മഹാന്
ദീപ്തജിഹ്വൻ, അർക്കനയനൻ, മൃഗപാദൻ, മൃഗപ്രിയൻ, വായു, ഗരിഷ്ഠൻ, നമുചി, സംബരൻ, വിശ്കരൻ എന്ന മഹാനായവൻ,
ചന്ദ്രഹന്താ ക്രോധഹന്താ ക്രോധവര്ധന ഏവ ച കാലകഃ കാലകോപശ് ച വൃത്രഃ ക്രോധോ വിരോചനഃ
ചന്ദ്രഹന്ത, ക്രോധഹന്ത, ക്രോധവർധനൻ, കാലകൻ, കാലകോപൻ, വൃത്രൻ, ക്രോധൻ, വിരോചനൻ,
ഗരിഷ്ഠശ് ച വരിഷ്ഠശ് ച പ്രലമ്ബനരകാവ് ഉഭൌ ഇന്ദ്രതാപനവാതാപീ കേതുമാന് ബലദര്പിതഃ
ഗരിഷ്ഠൻ, വരിഷ്ഠൻ, പ്രലമ്പനും നരകനും, ഇന്ദ്രതാപനൻ, വാതാപി, കേതുമാൻ, ബലദർപ്പിതൻ,
അസിലോമാ പുലോമാ ച ബാഷ്കലഃ പ്രമദോ മദഃ സ്വമിശ്രഃ കാലവദനഃ കരാലഃ കേശിര് ഏവ ച
അസിലോമൻ, പുലോമൻ, ബാഷ്കലൻ, പ്രമദൻ, മദൻ, സ്വമിശ്രൻ, കാലവദനൻ, കരാളൻ, കേശിയും,
ഏകാക്ഷശ് ചന്ദ്രമാ രാഹുഃ സംഹ്രാദഃ സമ്ബരഃ സ്വനഃ ശതഘ്നീചക്രഹസ്താശ് ച തഥാ മുശലപാണയഃ
ഏകാക്ഷൻ, ചന്ദ്രമാൻ, രാഹു, സംഹ്രാദൻ, സംബരൻ, സ്വനൻ, ശതഘ്നി ചക്രം കൈവശമുള്ളവർ, മുശലം പിടിച്ചിരിക്കുന്നവരും,
അശ്വയന്ത്രായുധോപേതാ ഭിന്ദിപാലായുധാസ് തഥാ ശൂലോലൂഖലഹസ്താശ് ച പരശ്വധധരാസ് തഥാ
കുതിരയെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ളവർ, ഭിണ്ഡിപാലം ആയുധമാക്കിയവർ, കുന്തവും ഉലൂഖലവും കൈവശമുള്ളവർ, പരശു പിടിച്ചിരിക്കുന്നവരും,
പാശമുദ്ഗരഹസ്താശ് ച തഥാ പരിഘപാണയഃ മഹാശിലാപ്രഹരണാഃ ശൂലഹസ്താശ് ച ദാനവാഃ
പാശവും മുദ്ഗരവും കൈവശമുള്ളവർ, പരിഘം പിടിച്ചിരിക്കുന്നവർ, വലിയ കല്ലുകൾ ആയുധമാക്കിയവർ, കുന്തം കൈവശമുള്ള ദാനവന്മാർ,
നാനാപ്രഹരണാ ഘോരാ നാനാവേശാ മഹാബലാഃ കൂര്മകുക്കുടവക്ത്രാശ് ച ശശോലൂകമുഖാസ് തഥാ
നാനാവിധ ആയുധങ്ങളുമായി ഭയങ്കരരായ, വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളുള്ള, മഹാശക്തിയുള്ളവർ, ആമയും കോഴിയും മുഖമായവരും, മുയലും ആണ്ടിക്കിളിയും മുഖമായവരും,
ഖരോഷ്ട്രവദനാശ് ചൈവ വരാഹവദനാസ് തഥാ മാര്ജാരശിഖിവക്ത്രാശ് ച മഹാവക്ത്രാസ് തഥാ പരേ
കഴുതയും ഒട്ടകവും മുഖമായവരും, പന്നി മുഖമുള്ളവരും, പൂച്ചയും മയിൽ മുഖമുള്ളവരും, വലിയ വായുള്ള മറ്റു ചിലരുമായി,
നക്രമേഷാനനാഃ ശൂരാ ഗോജാവിമഹിഷാനനാഃ ഗോധാശല്ലകിവക്ത്രാശ് ച ക്രോഷ്ടുവക്ത്രാശ് ച ദാനവാഃ
മുതലയും ആടും മുഖമായ വീരന്മാർ, പശു, ആന, മഹിഷം മുഖമുള്ളവർ, ഉണ്ണി, ശലഭം മുഖമായവരും, നായ്ക്കളി മുഖമുള്ള ദാനവന്മാരും,
ആഖുദര്ദുരവക്ത്രാശ് ച ഘോരാ വൃകമുഖാസ് തഥാ ഭീമാ മകരവക്ത്രാശ് ച ക്രൌഞ്ചവക്ത്രാശ് ച ദാനവാഃ
എലി, തവള മുഖമുള്ള ഭയങ്കരന്മാർ, ചിരുതയുടെ മുഖമുള്ള ഭയാനകരായവർ, ഭീമൻ മകരമുഖമുള്ളവർ, ക്രൗഞ്ചമുഖമുള്ള ദാനവന്മാർ.
അശ്വാനനാഃ ഖരമുഖാ മയൂരവദനാസ് തഥാ ഗജേന്ദ്രചര്മവസനാസ് തഥാ കൃഷ്ണാജിനാമ്ബരാഃ
കുതിര മുഖവും കഴുത വായും മയിലിന്റെ മുഖവും, ആനയുടെ തൊലിയിൽ പൊതിഞ്ഞവരും കൃഷ്ണമൃഗത്വച്ചിൽ പൊതിഞ്ഞവരുമായവരായിരുന്നു.
ചീരസംവൃതഗാത്രാശ് ച തഥാ നീലകവാസസഃ ഉഷ്ണീഷിണോ മുകുടിനസ് തഥാ കുണ്ഡലിനോ ഽസുരാഃ
ചീരം ധരിച്ച് ശരീരം മൂടിയവരും നീലവസ്ത്രം ധരിച്ചവരും തലയിൽ തുര്ബാനും കിരീടവും കാതിൽ കുണ്ഡലവും ധരിച്ച അസുരന്മാരുമായിരുന്നു.