യോദ്ധുകാമൌ ദുരാധര്ഷൌ താവ് ഉഭൌ മധുകൈടഭൌ ഹതൌ ഭഗവതാ തേന തയോര് ദത്ത്വാമിതം വരമ്
യുദ്ധം ചെയ്യാന് ആഗ്രഹിച്ചും ജയിക്കാനാവാത്തതുമായ മധുവും കൈടഭനും, ഭഗവാന് അവര്ക്ക് വലിയൊരു വരം നല്കി ശേഷം അവരെ സംഹരിച്ചു.
പുരാ കമലനാഭസ്യ സ്വപതഃ സാഗരാമ്ഭസി പുഷ്കരേ തത്ര സംഭൂതാ ദേവാഃ സര്ഷിഗണാസ് തഥാ
പുഷ്പത്തില് ജനിച്ചവന് സമുദ്രത്തിലെ വെള്ളത്തില് ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്, ആ പുഷ്പത്തില് നിന്ന് ദേവന്മാരും മഹർഷിമാരും ഉദിച്ചു.
ഏഷ പൌഷ്കരകോ നാമ പ്രാദുര്ഭാവോ മഹാത്മനഃ പുരാണം കഥ്യതേ യത്ര ദേവശ്രുതിസമാഹിതമ്
പൗഷ്കരകം എന്ന പേരിലുള്ള ഈ മഹാത്മാവിന്റെ പ്രത്യക്ഷതയാണ് പുരാണമായി പറയപ്പെടുന്നത്, ദൈവികമായ സത്യം അതില് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
വാരാഹസ് തു ശ്രുതിമുഖഃ പ്രാദുര്ഭാവോ മഹാത്മനഃ യത്ര വിഷ്ണുഃ സുരശ്രേഷ്ഠോ വാരാഹം രൂപമ് ആസ്ഥിതഃ
വേദങ്ങളില് പറയുന്ന പോലെ, മഹാത്മാവ് വാരാഹ രൂപം ധരിച്ചപ്പോള്, ദേവന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠനായ വിഷ്ണു പന്നിരൂപം സ്വീകരിച്ചു.
വേദപാദോ യൂപദംഷ്ട്രഃ ക്രതുദന്തശ് ചിതീമുഖഃ അഗ്നിജിഹ്വോ ദര്ഭരോമാ ബ്രഹ്മശീര്ഷോ മഹാതപാഃ
വേദങ്ങള് കാലുകളായി, യാഗശിലകള് കുരുക്കളായി, യാഗങ്ങള് പല്ലുകളായി, വേദി വായായി, അഗ്നി നാവായി, ദര്ഭാ രോമങ്ങളായി, ബ്രഹ്മാവ് തലയായി, മഹത്തായ തപസ്സോടെ അവന് നിലകൊണ്ടു.
അഹോരാത്രേക്ഷണോ ദിവ്യോ വേദാങ്ഗഃ ശ്രുതിഭൂഷണഃ ആജ്യനാസഃ സ്രുവതുണ്ഡഃ സാമഘോഷസ്വരോ മഹാന്
പകലും രാത്രിയും കണ്ണുകളായി, ദിവ്യസ്വഭാവം, വേദാംഗങ്ങള് അലങ്കാരമായി, ഘൃതം മൂക്കായി, സ്രുവം തൂണ്ടായി, സാമഗാനത്തിന്റെ മഹത്തായ ശബ്ദം അവനുണ്ട്.
സത്യധര്മമയഃ ശ്രീമാന് ക്രമവിക്രമസത്കൃതഃ പ്രായശ്ചിത്തനഖോ ഘോരഃ പശുജാനുര് മുഖാകൃതിഃ
സത്യം ധര്മ്മം നിറഞ്ഞവന്, മഹിമയോടെ, ക്രമബദ്ധമായ ചുവടുകള് കൊണ്ടു ആദരിക്കപ്പെടുന്നവന്, പ്രായശ്ചിത്തം നഖങ്ങളായി, ഭയങ്കരനും മൃഗംപോലെയുള്ള വായ് രൂപവും അവനുണ്ട്.
ഉദ്ഗതാന്ത്രോ ഹോമലിങ്ഗോ ബീജൌഷധിമഹാഫലഃ വാദ്യന്തരാത്മാ മന്ത്രസ്ഫിഗ് വികൃതഃ സോമശോണിതഃ
ഉയരുന്ന അന്ത്രങ്ങള്, ഹോമചിഹ്നം, വിത്തുകളും ഔഷധികളും വലിയ ഫലമായി, വാദ്യങ്ങളുടെ അന്തരാത്മാവായി, മന്ത്രങ്ങള് കമരങ്ങളായി, വ്യത്യസ്തമായ രൂപം, സോമവും രക്തവും അവനുണ്ട്.
വേദിസ്കന്ധോ ഹവിര്ഗന്ധോ ഹവ്യകവ്യാതിവേഗവാന് പ്രാഗ്വംശകായോ ദ്യുതിമാന് നാനാദീക്ഷാഭിര് അന്വിതഃ
വേദി ഭുജങ്ങളായി, ഹവിസിന്റെ സുഗന്ധം, ഹവ്യവും കവ്യവും അതിവേഗം കടക്കുന്നു, പ്രാചീന യാഗശാല ശരീരമായി, പ്രകാശം നിറഞ്ഞവന്, പലവിധ ദീക്ഷകള് അവനുണ്ട്.
ദക്ഷിണാഹൃദയോ യോഗീ മഹാസത്ത്രമയോ മഹാന് ഉപാകര്മാഷ്ടരുചകഃ പ്രവര്ഗാവര്തഭൂഷണഃ
വലത് ഭാഗം ഹൃദയമായി, യോഗി, മഹാസത്രങ്ങളാല് നിറഞ്ഞവന്, കര്മങ്ങളില് നിപുണന്, അഷ്ടരുചകവും പ്രവര്ഗ്യപാത്രവും അലങ്കാരമായി ധരിച്ചവന്.
നാനാച്ഛന്ദോഗതിപഥോ ഗുഹ്യോപനിഷദാസനഃ ഛായാപത്നീസഹായോ ഽസൌ മണിശൃങ്ഗ ഇവോത്ഥിതഃ
നാനാ ഛന്ദസ്സുകള് വഴികളായി, രഹസ്യോപനിഷത്തുകളുടെ ആസനമായി, ഛായാപത്നിയോടൊപ്പം, മണി കൊമ്പ് പോലെ അവന് ഉദിച്ചു.
മഹീം സാഗരപര്യന്താം സശൈലവനകാനനാമ് ഏകാര്ണവജലഭ്രഷ്ടാമ് ഏകാര്ണവഗതഃ പ്രഭുഃ
കുന്നുകളും കാടുകളും വനങ്ങളും ഉള്ള ഭൂമി, ഏകാര്ണവജലത്തില് വീണുപോയതിനെ, ഏകാര്ണവത്തില് കടന്നുപോയ ഭഗവാന് കണ്ടു.
ദംഷ്ട്രയാ യഃ സമുദ്ധൃത്യ ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ സഹസ്രശീര്ഷോ ലോകാദിശ് ചകാര ജഗതീം പുനഃ
ലോകങ്ങളുടെ ഭലത്തിനായി, ആയിരം തലകളുള്ളവന് തന്റെ കുരുക്കളാല് ഭൂമിയെ ഉയര്ത്തി, വീണ്ടും ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു.
ഏവം യജ്ഞവരാഹേണ ഭൂത്വാ ഭൂതഹിതാര്ഥിനാ ഉദ്ധൃതാ പൃഥിവീ ദേവീ സാഗരാമ്ബുധരാ പുരാ
ഇങ്ങനെ, യജ്ഞവാരാഹ രൂപം ധരിച്ച്, ജീവികളുടെ ഭലത്തിനായി, സമുദ്രവും പര്വ്വതങ്ങളും ചുമക്കുന്ന ഭൂമിദേവിയെ പുരാതനകാലത്ത് ഉയര്ത്തി.
വാരാഹ ഏഷ കഥിതോ നാരസിംഹസ് തതോ ദ്വിജാഃ യത്ര ഭൂത്വാ മൃഗേന്ദ്രേണ ഹിരണ്യകശിപുര് ഹതഃ
ഇത് കാളയാവതാരമായിരുന്നു; അതിന് ശേഷം നരസിംഹാവതാരമാണ്, ദ്വിജന്മാരേ, അപ്പോൾ സിംഹരൂപം ധരിച്ച് ഹിരണ്യകശിപുവിനെ വധിച്ചു.
പുരാ കൃതയുഗേ നാമ സുരാരിര് ബലദര്പിതഃ ദൈത്യാനാമ് ആദിപുരുഷശ് ചകാര സുമഹത് തപഃ
പണ്ടെ കൃതയുഗത്തിൽ, ദേവന്മാരുടെ ശത്രുവും ശക്തിയിൽ അഹങ്കാരമുള്ളവനും ആയ ദൈത്യന്മാരിൽ ആദിപുരുഷനും കഠിനമായ തപസ്സ് ചെയ്തു.
ദശ വര്ഷസഹസ്രാണി ശതാനി ദശ പഞ്ച ച ജപോപവാസനിരതസ് തസ്ഥൌ മൌനവ്രതസ്ഥിതഃ
പതിനായിരം വർഷങ്ങൾ പത്തു തവണയും അതിനു പുറമേ അഞ്ചു നൂറ് വർഷവും, ജപവും ഉപവാസവും ചെയ്തു, മൗനവ്രതത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്നു.
തതഃ ശമദമാഭ്യാം ച ബ്രഹ്മചര്യേണ ചൈവ ഹി പ്രീതോ ഽഭവത് തതസ് തസ്യ തപസാ നിയമേന ച
ശാന്തിയും ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹവും ബ്രഹ്മചര്യവും കൊണ്ടും, ആ തപസ്സിന്റെയും നിയന്ത്രണത്തിന്റെയും ഫലമായി, ഭഗവാൻ അവനിൽ സന്തോഷിച്ചു.
തം വൈ സ്വയംഭൂര് ഭഗവാന് സ്വയമ് ആഗമ്യ ഭോ ദ്വിജാഃ വിമാനേനാര്കവര്ണേന ഹംസയുക്തേന ഭാസ്വതാ
അപ്പോൾ സ്വയംഭുവായ ഭഗവാൻ തന്നെ, ദ്വിജന്മാരേ, സൂര്യനുപമമായ പ്രകാശമുള്ള, ഹംസങ്ങളാൽ കെട്ടിയ വിമാനത്തിൽ വന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ആദിത്യൈര് വസുഭിഃ സാര്ധം മരുദ്ഭിര് ദൈവതൈസ് തഥാ രുദ്രൈര് വിശ്വസഹായൈശ് ച യക്ഷരാക്ഷസകിംനരൈഃ
ആദിത്യന്മാരും വസുക്കളും മരുതുകളും മറ്റു ദേവന്മാരും, രുദ്രന്മാരും ലോകത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നവരും, യക്ഷന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും കിംനരന്മാരും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദിശാഭിഃ പ്രദിശാഭിശ് ച നദീഭിഃ സാഗരൈസ് തഥാ നക്ഷത്രൈശ് ച മുഹൂര്തൈശ് ച ഖേചരൈശ് ച മഹാഗ്രഹൈഃ
ദിശകളും ഇടദിശകളും നദികളും സമുദ്രങ്ങളും, നക്ഷത്രങ്ങളും മുഹൂർത്തങ്ങളും ആകാശചാരികളും വലിയ ഗ്രഹങ്ങളും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദേവര്ഷിഭിസ് തപോവൃദ്ധൈഃ സിദ്ധൈര് വിദ്വദ്ഭിര് ഏവ ച രാജര്ഷിഭിഃ പുണ്യതമൈര് ഗന്ധര്വൈര് അപ്സരോഗണൈഃ
തപസ്സിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ ദേവർഷിമാരും സിദ്ധന്മാരും പണ്ഡിതന്മാരും, ഏറ്റവും പുണ്യവാന്മാരായ രാജർഷിമാരും ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരാസ്സമൂഹവും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.
ചരാചരഗുരുഃ ശ്രീമാന് വൃതഃ സര്വൈഃ സുരൈസ് തഥാ ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മവിദാം ശ്രേഷ്ഠോ ദൈത്യം വചനമ് അബ്രവീത്
ചലനമില്ലാത്തതും ചലിക്കുന്നതുമായ സകല ജീവജാലങ്ങൾക്കും ഗുരുവായ മഹാത്മാവ്, എല്ലാ ദേവന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ബ്രഹ്മാവായ പരമജ്ഞാനിയാകുന്നവൻ, ആ ദൈത്യനോട് പറഞ്ഞു.
പ്രീതോ ഽസ്മി തവ ഭക്തസ്യ തപസാനേന സുവ്രത വരം വരയ ഭദ്രം തേ യഥേഷ്ടം കാമമ് ആപ്നുഹി
"നിന്റെ ഭക്തിയിലും ഈ തപസ്സിലും ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്, സദ്ഗുണശാലിയായവനേ. നീ ഒരു വരം ചോദിക്കൂ, നിനക്കു സുഖം ഉണ്ടാകട്ടെ; ഇഷ്ടമുള്ളത് നേടുക."
ന ദേവാസുരഗന്ധര്വാ ന യക്ഷോരഗരാക്ഷസാഃ ഋഷയോ വാഥ മാം ശാപൈഃ ക്രുദ്ധാ ലോകപിതാമഹ
"ദേവന്മാരോ, അസുരന്മാരോ, ഗന്ധർവന്മാരോ, യക്ഷന്മാരോ, പാമ്പുകളോ, രാക്ഷസന്മാരോ, അതുപോലെ തന്നെ ഋഷിമാരോ, ലോകപിതാവേ, എനിക്ക് കോപത്തോടെ ശാപം നൽകാതിരിക്കട്ടെ."
ശപേയുസ് തപസാ യുക്താ വര ഏഷ വൃതോ മയാ ന ശസ്ത്രേണ ന വാസ്ത്രേണ ഗിരിണാ പാദപേന വാ
"തപസ്സിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവരായാലും അവർ എനിക്ക് ശാപം നൽകരുത്; ഈ വരം ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു. ആയുധം കൊണ്ടോ, അസ്ത്രം കൊണ്ടോ, പർവതം കൊണ്ടോ, മരക്കൊണ്ടോ എനിക്ക് മരണം വരരുത്."
ന ശുഷ്കേണ ന ചാര്ദ്രേണ ന ചൈവോര്ധ്വം ന ചാപ്യ് അധഃ പാണിപ്രഹാരേണൈകേന സഭൃത്യബലവാഹനമ്
"ഉണക്കിയതുകൊണ്ടോ, ഈരിയതുകൊണ്ടോ, മുകളിൽ നിന്നോ, കീഴിൽ നിന്നോ, കൈകൊണ്ടുള്ള അടിയാലോ, ഒറ്റയ്ക്കോ, ഭൃത്യന്മാരോടോ, സൈന്യത്തോടോ, വാഹനങ്ങളോടോ എനിക്ക് മരണം വരരുത്."
യോ മാം നാശയിതും ശക്തഃ സ മേ മൃത്യുര് ഭവിഷ്യതി ഭവേയമ് അഹമ് ഏവാര്കഃ സോമോ വായുര് ഹുതാശനഃ
"എന്നെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നവൻ എനിക്ക് മരണമായിരിക്കും. ഞാൻ സൂര്യനാകട്ടെ, ചന്ദ്രനാകട്ടെ, വായുവാകട്ടെ, അഗ്നിഹോത്രമായിരിക്കും."
സലിലം ചാന്തരിക്ഷം ച ആകാശം ചൈവ സര്വശഃ അഹം ക്രോധശ് ച കാമശ് ച വരുണോ വാസവോ യമഃ ധനദശ് ച ധനാധ്യക്ഷോ യക്ഷഃ കിംപുരുഷാധിപഃ
"ജലം, ആകാശം, അന്തരീക്ഷം എല്ലാം ഞാൻ ആകട്ടെ; കോപവും കാമവും, വരുണനും ഇന്ദ്രനും യമനും, ധനത്തിന്റെ രക്ഷകനും, യക്ഷനും കിംപുരുഷന്മാരുടെ അധിപനും ആയിരിക്കും."
ഏതേ ദിവ്യാ വരാസ് താത മയാ ദത്താസ് തവാദ്ഭുതാഃ സര്വാന് കാമാന് ഇമാംസ് താത പ്രാപ്സ്യസി ത്വം ന സംശയഃ
"ഈ ദിവ്യമായ അത്ഭുതകരമായ വരങ്ങൾ, പ്രിയനേ, ഞാൻ നിനക്ക് നൽകിയിരിക്കുന്നു. ഈ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നീ നേടും, സംശയമില്ല."