ദദാഹ കാര്തവീര്യസ്യ ശൈലാംശ് ചൈഷ വനാനി ച സ ശൂന്യമ് ആശ്രമം രമ്യം വരുണസ്യാത്മജസ്യ വൈ
അവൻ കാർത്തവീര്യന്റെ പർവതങ്ങളും വനങ്ങളും, വരുണന്റെ പുത്രന്റെ ശൂന്യമായ മനോഹരമായ ആശ്രമവും ദഹിപ്പിച്ചു.
ദദാഹ ബലവദ്ഭീതശ് ചിത്രഭാനുഃ സ ഹൈഹയഃ യം ലേഭേ വരുണഃ പുത്രം പുരാ ഭാസ്വന്തമ് ഉത്തമമ്
വളരെയധികം ഭയപ്പെട്ട് ചിത്രഭാനു ആ ഹൈഹയനെ ദഹിപ്പിച്ചു; ഒരിക്കൽ വരുണൻ അവനെ അത്യുത്തമനായ പുത്രനായി ലഭിച്ചിരുന്നു.
വസിഷ്ഠം നാമ സ മുനിഃ ഖ്യാത ആപവ ഇത്യ് ഉത യത്രാപവസ് തു തം ക്രോധാച് ഛപ്തവാന് അര്ജുനം വിഭുഃ
വസിഷ്ഠൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായ ആ മഹർഷി, ആപവൻ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നവൻ, അർജുനനോടു അതേ സ്ഥലത്ത് കോപത്തോടെ ശാപം ഉച്ചരിച്ചു.
യസ്മാന് ന വര്ജിതമ് ഇദം വനം തേ മമ ഹൈഹയ തസ്മാത് തേ ദുഷ്കരം കര്മ കൃതമ് അന്യോ ഹനിഷ്യതി
ഹൈഹയ, നീ എന്റെ ഈ വനത്തെ സംരക്ഷിക്കാതിരുന്നതുകൊണ്ട്, നീ ദുഷ്കരമായ ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്തു; മറ്റൊരാൾ നിന്നെ കൊല്ലും.
രാമോ നാമ മഹാബാഹുര് ജാമദഗ്ന്യഃ പ്രതാപവാന് ഛിത്ത്വാ ബാഹുസഹസ്രം തേ പ്രമഥ്യ തരസാ ബലീ
ജമദഗ്നിയുടെ മകനായ മഹാബലശാലിയായ രാമൻ, നിന്റെ ആയിരം കൈകളും വെട്ടി, ശക്തിയാൽ നിന്നെ സംഹരിക്കും.
തപസ്വീ ബ്രാഹ്മണസ് ത്വാം തു ഹനിഷ്യതി സ ഭാര്ഗവഃ അനഷ്ടദ്രവ്യതാ യസ്യ ബഭൂവാമിത്രകര്ഷിണഃ
ഭാർഗവൻ എന്ന ബ്രാഹ്മണതപസ്വി നിന്നെ കൊല്ലും; അവന്റെ സമ്പത്ത് ഒരിക്കലും നശിച്ചിട്ടില്ല, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചവനാണ് അവൻ.
പ്രതാപേന നരേന്ദ്രസ്യ പ്രജാ ധര്മേണ രക്ഷതഃ പ്രാപ്തസ് തതോ ഽസ്യ മൃത്യുര് വൈ തസ്യ ശാപാന് മഹാമുനേഃ
നീതിയോടെ ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ച ആ രാജാവിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടാണ്, ആ മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലം അവനു മരണമെത്തിയത്.
വരസ് തഥൈവ ഭോ വിപ്രാഃ സ്വയമ് ഏവ വൃതഃ പുരാ തസ്യ പുത്രശതം ത്വ് ആസീത് പഞ്ച ശേഷാ മഹാത്മനഃ
ബ്രാഹ്മണമാരേ, അതുപോലെ തന്നെ, ഒരിക്കൽ അവൻ സ്വയം ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്തു; ആ മഹാത്മാവിന് നൂറു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവരിൽ അഞ്ചുപേർ മാത്രം ശേഷിച്ചു.
കൃതാസ്ത്രാ ബലിനഃ ശൂരാ ധര്മാത്മാനോ യശസ്വിനഃ ശൂരസേനശ് ച ശൂരശ് ച വൃഷണോ മധുപധ്വജഃ
അവരൊക്കെയും ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും, ശക്തരും, ധൈര്യശാലികളും, ധർമ്മനിഷ്ഠരുമായും, പ്രശസ്തരുമായും ആയിരുന്നു. ശൂരസേനൻ, ശൂരൻ, വൃഷണൻ, മധുപധ്വജൻ ഇവരാണ്.
ജയധ്വജശ് ച നാമ്നാസീദ് ആവന്ത്യോ നൃപതിര് മഹാന് കാര്തവീര്യസ്യ തനയാ വീര്യവന്തോ മഹാബലാഃ
ജയധ്വജൻ എന്നായിരുന്നു അവന്തി ദേശത്തിലെ മഹാരാജാവിന്റെ പേര്. കാർതവീര്യന്റെ മകനായ ഇദ്ദേഹം അത്യന്തം ശക്തനും വീരനുമായിരുന്നു.
ജയധ്വജസ്യ പുത്രസ് തു താലജങ്ഘോ മഹാബലഃ തസ്യ പുത്രശതം ഖ്യാതാസ് താലജങ്ഘാ ഇതി സ്മൃതാഃ
ജയധ്വജനു മഹാബലശാലിയായ താളജംഗൻ എന്നൊരു മകൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവനു നൂറു മക്കളുണ്ടായി; അവർ താളജംഗന്മാർ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തരായി.
തേഷാം കുലേ മുനിശ്രേഷ്ഠാ ഹൈഹയാനാം മഹാത്മനാമ് വീതിഹോത്രാഃ സുജാതാശ് ച ഭോജാശ് ചാവന്തയഃ സ്മൃതാഃ
അവരുടെ വംശത്തിൽ, മഹാത്മാക്കളായ ഹൈഹയന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ. അവരിൽ വീതിഹോത്രന്മാർ, സുജാതന്മാർ, ഭോജന്മാർ, അവന്തികൾ എന്നിവരും ഓർമിക്കപ്പെടുന്നു.
തൌണ്ഡികേരാശ് ച വിഖ്യാതാസ് താലജങ്ഘാസ് തഥൈവ ച ഭരതാശ് ച സുജാതാശ് ച ബഹുത്വാന് നാനുകീര്തിതാഃ
തൗണ്ടികേരന്മാരും താളജംഗന്മാരും പ്രശസ്തരാണ്. അതുപോലെ ഭരതന്മാരും സുജാതന്മാരും അനേകം പേരുണ്ട്, അവരെല്ലാം ഇവിടെ പറയുന്നില്ല.
വൃഷപ്രഭൃതയോ വിപ്രാ യാദവാഃ പുണ്യകര്മിണഃ വൃഷോ വംശധരസ് തത്ര തസ്യ പുത്രോ ഽഭവന് മധുഃ
വൃഷനും മറ്റു ചിലർയും, മഹർഷികളേ, പുണ്യകർമികളായ യാദവന്മാരാണ്. അവരിൽ വംശധാരിയായത് വൃഷൻ; അവന്റെ മകനാണ് മധു.
മധോഃ പുത്രശതം ത്വ് ആസീദ് വൃഷണസ് തസ്യ വംശകൃത് വൃഷണാദ് വൃഷ്ണയഃ സര്വേ മധോസ് തു മാധവാഃ സ്മൃതാഃ
മധുവിന് നൂറു മക്കളുണ്ടായിരുന്നു. വൃഷണൻ ആ വംശം നിലനിറുത്തി. വൃഷണനിൽ നിന്ന് എല്ലാ വൃഷ്ണികളും, മധുവിൽ നിന്ന് മാധവന്മാരും ജനിച്ചു.
യാദവാ യദുനാമ്നാ തേ നിരുച്യന്തേ ച ഹൈഹയാഃ ന തസ്യ വിത്തനാശഃ സ്യാന് നഷ്ടം പ്രതി ലഭേച് ച സഃ
യാദവന്മാർക്ക് യദു എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു, ഹൈഹയന്മാർക്കും അതുപോലെ. അവനു സമ്പത്ത് നഷ്ടമാകില്ല; നഷ്ടമായതെല്ലാം തിരികെ ലഭിക്കും.
കാര്തവീര്യസ്യ യോ ജന്മ കഥയേദ് ഇഹ നിത്യശഃ ഏതേ യയാതിപുത്രാണാം പഞ്ച വംശാ ദ്വിജോത്തമാഃ
കാർതവീര്യന്റെ ജനനം ഇവിടെ ആരെങ്കിലും ദിവസേന പറഞ്ഞാൽ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഇവയാണ് യയാതിയുടെ മക്കളുടെ അഞ്ചു വംശങ്ങൾ.
കീര്തിതാ ലോകവീരാണാം യേ ലോകാന് ധാരയന്തി വൈ ഭൂതാനീവ മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ പഞ്ച സ്ഥാവരജങ്ഗമാന്
ലോകത്തിലെ വീരന്മാരായി ഇവരെ പരാമർശിച്ചു. മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഇവരാണ് ലോകങ്ങളെ നിലനിർത്തുന്ന അഞ്ചു ജീവജാലങ്ങൾ, ചലനവും അചലവും ഉള്ളവ.
ശ്രുത്വാ പഞ്ച വിസര്ഗാംസ് തു രാജാ ധര്മാര്ഥകോവിദഃ വശീ ഭവതി പഞ്ചാനാമ് ആത്മജാനാം തഥേശ്വരഃ
ധർമ്മത്തിലും അർത്ഥത്തിലും പ്രാവീണ്യമുള്ള രാജാവ് ഈ അഞ്ചു ഉത്ഭവങ്ങൾ കേട്ടാൽ, തന്റെ അഞ്ചു മക്കളിൽ അവൻ വശിയായും, അതേപോലെ ഇശ്വരനുമായും മാറും.
ലഭേത് പഞ്ച വരാംശ് ചൈവ ദുര്ലഭാന് ഇഹ ലൌകികാന് ആയുഃ കീര്തിം തഥാ പുത്രാന് ഐശ്വര്യം ഭൂതിമ് ഏവ ച
അവൻ ഈ ലോകത്തിൽ അപൂർവമായ അഞ്ചു വരങ്ങൾ നേടും: ദീർഘായുസ്, കീർത്തി, മക്കൾ, ഐശ്വര്യം, ഭംഗി.
ധാരണാച് ഛ്രവണാച് ചൈവ പഞ്ചവര്ഗസ്യ ഭോ ദ്വിജാഃ ക്രോഷ്ടോര് വംശം മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ ശൃണുധ്വം ഗദതോ മമ
ഈ അഞ്ചു വിഭാഗങ്ങളെ മനസ്സിൽ ധരിച്ചു കേൾക്കുന്നതിലൂടെ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഞാൻ പറയുന്ന ക്രോഷ്ടുവിന്റെ വംശം നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.
യദോര് വംശധരസ്യാഥ യജ്വിനഃ പുണ്യകര്മിണഃ ക്രോഷ്ടോര് വംശം ഹി ശ്രുത്വൈവ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ യസ്യാന്വവായജോ വിഷ്ണുര് ഹരിര് വൃഷ്ണികുലോദ്വഹഃ
യദുവിന്റെ വംശം, യാഗങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന പുണ്യശീലിയുടെ വംശം കേൾക്കുന്നതു മാത്രം എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം നൽകും. അതിൽ നിന്നാണ് വൃഷ്ണികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വിഷ്ണു, ഹരി ജനിച്ചത്.
ഗാന്ധാരീ ചൈവ മാദ്രീ ച ക്രോഷ്ടോര് ഭാര്യേ ബഭൂവതുഃ ഗാന്ധാരീ ജനയാമ് ആസ അനമിത്രം മഹാബലമ്
ഗാന്ധാരി, മാദ്രി ഇവർ ക്രോഷ്ടുവിന്റെ ഭാര്യമാരായി. ഗാന്ധാരി മഹാബലശാലിയായ അനമിത്രനെ പ്രസവിച്ചു.
മാദ്രീ യുധാജിതം പുത്രം തതോ ഽന്യം ദേവമീഢുഷമ് തേഷാം വംശസ് ത്രിധാ ഭൂതോ വൃഷ്ണീനാം കുലവര്ധനഃ
മാദ്രിക്ക് യുദ്ധാജിത് എന്നൊരു മകനും, പിന്നെ ദേവമീഢുഷ് എന്ന മറ്റൊരു മകനും ജനിച്ചു. അവരുടെ വംശം മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു; അതിലൂടെ വൃഷ്ണികളുടെ വംശം വളർന്നു.
മാദ്ര്യാഃ പുത്രൌ തു ജജ്ഞാതേ ശ്രുതൌ വൃഷ്ണ്യന്ധകാവ് ഉഭൌ ജജ്ഞാതേ തനയൌ വൃഷ്ണേഃ ശ്വഫല്കശ് ചിത്രകസ് തഥാ
മാദ്രിയിൽ നിന്ന് പ്രസിദ്ധരായ വൃഷ്ണിയും അന്ധകനും എന്ന രണ്ടു മക്കൾ ജനിച്ചു. വൃഷ്ണിക്ക് ശ്വഫൽകനും ചിത്രകനും എന്ന രണ്ടു മക്കളുണ്ടായി.
ശ്വഫല്കസ് തു മുനിശ്രേഷ്ഠാ ധര്മാത്മാ യത്ര വര്തതേ നാസ്തി വ്യാധിഭയം തത്ര നാവര്ഷസ് തപമ് ഏവ ച
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ശ്വഫൽകൻ ധർമ്മനിഷ്ഠനാണ്. അവൻ താമസിക്കുന്നിടത്ത് രോഗഭയം ഇല്ല; അവിടെ വരൾച്ചയോ മറ്റോ ഉണ്ടാകില്ല; തപസ്സാണ് മാത്രം നിലനിൽക്കുന്നത്.
കദാചിത് കാശിരാജസ്യ വിഷയേ മുനിസത്തമാഃ ത്രീണി വര്ഷാണി പൂര്ണാനി നാവര്ഷത് പാകശാസനഃ
ഒരു സമയത്ത് കാശിരാജാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ മൂന്നു വർഷം മുഴുവൻ മഴ പെയ്തില്ല, മഹർഷികളേ.
സ തത്ര ചാനയാമ് ആസ ശ്വഫല്കം പരമാര്ചിതമ് ശ്വഫല്കപരിവര്തേന വവര്ഷ ഹരിവാഹനഃ
അവിടെ, അത്യന്തം ആദരിക്കപ്പെടുന്ന ശ്വഫൽകനെ കൊണ്ടുവന്നു. ശ്വഫൽകന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ മഴ പെയ്യിച്ചു.
ശ്വഫല്കഃ കാശിരാജസ്യ സുതാം ഭാര്യാമ് അവിന്ദത ഗാന്ദിനീം നാമ ഗാം സാ ച ദദൌ വിപ്രായ നിത്യശഃ
ശ്വഫൽകൻ കാശിരാജാവിന്റെ മകളായ ഗാന്ദിനിയെ ഭാര്യയായി നേടി. അവൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് എപ്പോഴും പശുക്കൾ നൽകുന്നവളായിരുന്നു.
ദാതാ യജ്വാ ച വീരശ് ച ശ്രുതവാന് അതിഥിപ്രിയഃ അക്രൂരഃ സുഷുവേ തസ്മാച് ഛ്വഫല്കാദ് ഭൂരിദക്ഷിണഃ
ശ്വഫൽകനിൽ നിന്നു അക്രൂരൻ ജനിച്ചു; അവൻ ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകിയവൻ, യാഗങ്ങൾ ചെയ്തവൻ, ധീരനും പണ്ഡിതനും അതിഥികളെ സ്നേഹിക്കുന്നവനും ആയിരുന്നു.