ജ്ഞാത്വാ തം വാസുദേവേന ഹതം തസ്യ സുതസ് തതഃ പുരോഹിതേന സഹിതസ് തോഷയാമ് ആസ ശംകരമ്
അപ്പോൾ, വാസുദേവൻ അവനെ കൊന്നതാണെന്ന് അറിഞ്ഞ രാജകുമാരൻ, പുരോഹിതനോടൊപ്പം ചേർന്ന് ശങ്കരനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവിമുക്തേ മഹാക്ഷേത്രേ തോഷിതസ് തേന ശംകരഃ വരം വൃണീഷ്വേതി തദാ തം പ്രോവാച നൃപാത്മജമ്
അവിമുക്തം എന്ന മഹാക്ഷേത്രത്തിൽ സന്തോഷംകൊണ്ട ശങ്കരൻ അപ്പോൾ രാജകുമാരനോട് പറഞ്ഞു: 'നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു വരം ചോദിക്കൂ'.
സ വവ്രേ ഭഗവന് കൃത്യാ പിതുര് ഹന്തുര് വധായ മേ സമുത്തിഷ്ഠതു കൃഷ്ണസ്യ ത്വത്പ്രസാദാന് മഹേശ്വര
അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഭഗവനെ, മഹേശ്വരാ, നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ എന്റെ അച്ഛന്റെ കൊലയാളിയായ കൃഷ്ണനെ നശിപ്പിക്കാൻ ഒരു കൃത്യയെ ഉദയിപ്പിക്കണമേ'.
ഏവം ഭവിഷ്യതീത്യ് ഉക്തേ ദക്ഷിണാഗ്നേര് അനന്തരമ് മഹാകൃത്യാ സമുത്തസ്ഥൌ തസ്യൈവാഗ്നിനിവേശനാത്
'അങ്ങനെ തന്നെ സംഭവിക്കും' എന്നു പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, തെക്കേ അഗ്നിക്കു പിന്നാലെ, വലിയൊരു കൃത്യ അവന്റെ അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ചു.
തതോ ജ്വാലാകരാലാസ്യാ ജ്വലത്കേശകലാപികാ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണേതി കുപിതാ കൃത്വാ ദ്വാരവതീം യയൌ
അപ്പോൾ, തീപൊന്തിയ വായും തീക്കൊണ്ടു കത്തുന്ന മുടിയും ഉള്ള ആ ക്രുദ്ധയായ കൃത്യ, 'കൃഷ്ണാ! കൃഷ്ണാ!' എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് ദ്വാരകയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു.
താമ് അവേക്ഷ്യ ജനഃ സര്വോ രൌദ്രാം വികൃതലോചനാമ് യയൌ ശരണ്യം ജഗതാം ശരണം മധുസൂദനമ്
അവളെ, ഭയാനകവും വിചിത്രമായ കണ്ണുകളുമായി കണ്ട ജനങ്ങൾ എല്ലാവരും ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനായ മധുസൂദനനിൽ അഭയം തേടി.
കാശിരാജസുതേനേയമ് ആരാധ്യ വൃഷഭധ്വജമ് ഉത്പാദിതാ മഹാകൃത്യാ വധായ തവ ചക്രിണഃ ജഹി കൃത്യാമ് ഇമാമ് ഉഗ്രാം വഹ്നിജ്വാലാജടാകുലാമ്
'കാശിരാജാവിന്റെ മകനാണ് ഈ തീപൊന്തിയ മുടിയുള്ള ഭയങ്കര കൃത്യയെ, കാളയുടെ പതാകയുള്ള ദേവനെ ആരാധിച്ച്, ചക്രധാരിയായ നിന്നെ കൊല്ലാൻ ഉണർത്തിയത്. ഈ ഭയാനക കൃത്യയെ നശിപ്പിക്കണം'.
ചക്രമ് ഉത്സൃഷ്ടമ് അക്ഷേഷു ക്രീഡാസക്തേന ലീലയാ തദ് അഗ്നിമാലാജടിലം ജ്വാലോദ്ഗാരാതിഭീഷണമ്
അപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ കളിയിൽ ലീനനായി ഇരിക്കുമ്പോൾ, തീപൊന്തിയ മുടിയും തീക്കൊണ്ടു ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രൂപവും ഉള്ള അവളെ നേരെ ചക്രം വിട്ടു.
കൃത്യാമ് അനുജഗാമാശു വിഷ്ണുചക്രം സുദര്ശനമ് തതഃ സാ ചക്രവിധ്വസ്താ കൃത്യാ മാഹേശ്വരീ തദാ
വിഷ്ണുവിന്റെ സുദർശനചക്രം അതിവേഗം കൃത്യയെ പിന്തുടർന്നു; പിന്നെ, ആ ചക്രം ബാധിച്ചപ്പോൾ, മഹേശ്വരന്റെ ആ കൃത്യ നശിച്ചു.
ജഗാമ വേഗിനീ വേഗാത് തദ് അപ്യ് അനുജഗാമ താമ് കൃത്യാ വാരാണസീമ് ഏവ പ്രവിവേശ ത്വരാന്വിതാ
ആ കൃത്യ കാറ്റുപോലെ വേഗത്തിൽ ഓടി രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചു; ചക്രം അവളെ പിന്തുടർന്നു; കൃത്യ വാരാണസിയിൽ വേഗത്തിൽ കയറി.
വിഷ്ണുചക്രപ്രതിഹതപ്രഭാവാ മുനിസത്തമാഃ തതഃ കാശിബലം ഭൂരി പ്രമഥാനാം തഥാ ബലമ്
മഹർഷികളേ, വിഷ്ണുചക്രം കൃത്യയുടെ ശക്തി തടഞ്ഞതോടെ, കാശിയുടെ വലിയ സൈന്യവും പ്രമഥന്മാരുടെ കൂട്ടരും കീഴടങ്ങി.
സമസ്തശസ്ത്രാസ്ത്രയുതം ചക്രസ്യാഭിമുഖം യയൌ ശസ്ത്രാസ്ത്രമോക്ഷബഹുലം ദഗ്ധ്വാ തദ് ബലമ് ഓജസാ
എല്ലാ ആയുധങ്ങളാലും അസ്ത്രങ്ങളാലും സജ്ജമായ ആ സൈന്യം ചക്രത്തിനെതിരെ മുന്നേറി; എന്നാൽ ആയുധങ്ങൾക്കും അസ്ത്രങ്ങൾക്കും മുന്നിൽ, അതിന്റെ ശക്തിയിൽ ആ സൈന്യം മുഴുവനും കത്തിപ്പോയി.
കൃത്വാക്ഷേമാമ് അശേഷാം താം പുരീം വാരാണസീം യയൌ പ്രഭൂതഭൃത്യപൌരാം താം സാശ്വമാതങ്ഗമാനവാമ്
അങ്ങനെ ആ നഗരമൊക്കെയും സുരക്ഷിതമല്ലാതാക്കി, അനേകം ഭൃത്യന്മാരും പൗരന്മാരും കുതിരകളും ആനകളും മനുഷ്യരും നിറഞ്ഞ വാരാണസിയിൽ ചക്രം കയറി.
അശേഷദുര്ഗകോഷ്ഠാം താം ദുര്നിരീക്ഷ്യാം സുരൈര് അപി ജ്വാലാപരിവൃതാശേഷഗൃഹപ്രാകാരതോരണാമ്
അനവധി കോട്ടകളും ഭണ്ഡാരങ്ങളും ഉള്ള, ദേവന്മാർക്കുപോലും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ആ നഗരം, എല്ലാ വീടുകളും മതിലുകളും ഗോപുരങ്ങളും തീയിൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
ദദാഹ താം പുരീം ചക്രം സകലാമ് ഏവ സത്വരമ് അക്ഷീണാമര്ഷമ് അത്യല്പസാധ്യസാധനനിസ്പൃഹമ് തച് ചക്രം പ്രസ്ഫുരദ്ദീപ്തി വിഷ്ണോര് അഭ്യായയൌ കരമ്
അക്ഷയമായ കോപത്തോടെ, ചെറിയ തടസ്സങ്ങളൊന്നും പരിഗണിക്കാതെ, അതിവേഗത്തിൽ ആ ചക്രം ആ നഗരം മുഴുവനും ദഹിപ്പിച്ചു. അതിന്റെ പ്രകാശം തിളങ്ങി വിസ്മയിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, പിന്നീട് വിഷ്ണുവിന്റെ കൈയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.
ശ്രോതുമ് ഇച്ഛാമഹേ ഭൂയോ ബലഭദ്രസ്യ ധീമതഃ മുനേ പരാക്രമം ശൌര്യം തന് നോ വ്യാഖ്യാതുമ് അര്ഹസി
മഹർഷേ, ബലഭദ്രന്റെ വീര്യവും ധൈര്യവും ഞങ്ങൾ വീണ്ടും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ദയവായി അതിന്റെ വിശദീകരണം ഞങ്ങൾക്കു നൽകണം.
യമുനാകര്ഷണാദീനി ശ്രുതാന്യ് അസ്മാഭിര് അത്ര വൈ തത് കഥ്യതാം മഹാഭാഗ യദ് അന്യത് കൃതവാന് ബലഃ
യമുനയെ വലിച്ചെടുത്തത് പോലുള്ള ബലഭദ്രന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഞങ്ങൾ ഇതിനകം കേട്ടിട്ടുണ്ട്. മഹാഭാഗവ, ബലൻ ചെയ്ത മറ്റു കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങൾ പറയൂ.
ശൃണുധ്വം മുനയഃ കര്മ യദ് രാമേണാഭവത് കൃതമ് അനന്തേനാപ്രമേയേന ശേഷേണ ധരണീഭൃതാ
മഹർഷിമാരേ, അനന്തനും അളവുകിട്ടാത്തവനും ഭൂമിയുടെ ആധാരവുമായ രാമൻ ചെയ്ത പ്രവർത്തികൾ നിങ്ങൾ കേൾക്കൂ.
ദുര്യോധനസ്യ തനയാം സ്വയംവരകൃതേക്ഷണാമ് ബലാദ് ആദത്തവാന് വീരഃ സാമ്ബോ ജാമ്ബവതീസുതഃ
ജാംബവതിയുടെ പുത്രനായ വീരനായ സാംബൻ, സ്വയംവര ചടങ്ങിനിടെ ദുര്യോധനന്റെ മകളെ ബലാൽക്കാരം ചെയ്തു കൊണ്ടുപോയി.
തതഃ ക്രുദ്ധാ മഹാവീര്യാഃ കര്ണദുര്യോധനാദയഃ ഭീഷ്മദ്രോണാദയശ് ചൈവ ബബന്ധുര് യുധി നിര്ജിതമ്
അതിനുശേഷം, അതിശക്തരായ കർണ്ണനും ദുര്യോധനനും ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും മറ്റു മഹാരഥന്മാരും കോപത്തോടെ യുദ്ധത്തിൽ തോറ്റ സാംബനെ ബന്ധിച്ചു.
തച് ഛ്രുത്വാ യാദവാഃ സര്വേ ക്രോധം ദുര്യോധനാദിഷു മുനയഃ പ്രതിചക്രുശ് ച താന് വിഹന്തും മഹോദ്യമമ്
ഇത് കേട്ട യാദവന്മാർ എല്ലാവരും ദുര്യോധനനും കൂട്ടരും മേൽ കോപിച്ചു. മഹർഷിമാരും അവരെ ശിക്ഷിക്കാൻ വലിയ ശ്രമം നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു.
താന് നിവാര്യ ബലഃ പ്രാഹ മദലോലാകുലാക്ഷരമ് മോക്ഷ്യന്തി തേ മദ്വചനാദ് യാസ്യാമ്യ് ഏകോ ഹി കൌരവാന്
അവരെ തടഞ്ഞ് ബലഭദ്രൻ പറഞ്ഞു: 'എന്റെ വാക്ക് കേട്ട് അവർ സാംബനെ വിട്ടയക്കും. ഞാൻ ഒരുവൻ മാത്രം കൗരവന്മാരുടെ അടുക്കൽ പോകാം.'
ബലദേവസ് തതോ ഗത്വാ നഗരം നാഗസാഹ്വയമ് ബാഹ്യോപവനമധ്യേ ഽഭൂന് ന വിവേശ ച തത് പുരമ്
ബലഭദ്രൻ പിന്നീട് നാഗസാഹ്വയമെന്ന നഗരത്തിലേക്ക് പോയി. അവൻ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിക്കാതെ പുറംതോപ്പിൽ തന്നെ താമസിച്ചു.
ബലമ് ആഗതമ് ആജ്ഞായ തദാ ദുര്യോധനാദയഃ ഗാമ് അര്ഘമ് ഉദകം ചൈവ രാമായ പ്രത്യവേദയന് ഗൃഹീത്വാ വിധിവത് സര്വം തതസ് താന് ആഹ കൌരവാന്
ബലഭദ്രൻ എത്തിയതായി അറിഞ്ഞ ദുര്യോധനനും കൂട്ടരും, രാമനു പതിവുപോലെ പശുവും വെള്ളവും മറ്റു ഉപഹാരങ്ങളും നൽകി. അതിനുശേഷം രാമൻ കൗരവന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
ആജ്ഞാപയത്യ് ഉഗ്രസേനഃ സാമ്ബമ് ആശു വിമുഞ്ചത
ഉഗ്രസേനൻ ആജ്ഞാപിക്കുന്നു: സാംബനെ ഉടൻ വിട്ടയക്കൂ.
തതസ് തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ഭീഷ്മദ്രോണാദയോ ദ്വിജാഃ കര്ണദുര്യോധനാദ്യാശ് ച ചുക്രുധുര് ദ്വിജസത്തമാഃ
ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും മറ്റു ബ്രാഹ്മണന്മാരും, കർണ്ണനും ദുര്യോധനനും കൂട്ടരും, മഹർഷിമാരേ, അത്യന്തം കോപിച്ചു.
ഊചുശ് ച കുപിതാഃ സര്വേ ബാഹ്ലികാദ്യാശ് ച ഭൂമിപാഃ അരാജാര്ഹം യദോര് വംശമ് അവേക്ഷ്യ മുശലായുധമ്
ബാഹ്ലികന്മാരെയും മറ്റു രാജാക്കളെയും ഉൾപ്പെടുത്തി എല്ലാവരും കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'മുഷലായുധം കൈവശമുള്ള യാദവവംശം രാജ്യം ഭരിക്കാൻ യോഗ്യരല്ല.'
ഭോ ഭോഃ കിമ് ഏതദ് ഭവതാ ബലഭദ്രേരിതം വചഃ ആജ്ഞാം കുരുകുലോത്ഥാനാം യാദവഃ കഃ പ്രദാസ്യതി
'ഹോ, ഹോ! ബലഭദ്രൻ പറഞ്ഞ ഈ ആജ്ഞ എന്താണ്? യാദവന്മാരിൽ ആരാണ് കുരുക്കൾക്ക് ആജ്ഞ നൽകാൻ പോകുന്നത്?'
ഉഗ്രസേനോ ഽപി യദ്യ് ആജ്ഞാം കൌരവാണാം പ്രദാസ്യതി തദ് അലം പാണ്ഡുരൈശ് ഛത്ത്രൈര് നൃപയോഗ്യൈര് അലംകൃതൈഃ
ഉഗ്രസേനൻ കൗരവന്മാരെ ആജ്ഞാപിച്ചാൽ, പാണ്ഡവന്മാരിൽ രാജാക്കന്മാർക്കായി അലങ്കരിച്ച കുടകളിൽ സന്തോഷിക്കട്ടെ.
തദ് ഗച്ഛ ബലഭദ്ര ത്വം സാമ്ബമ് അന്യായചേഷ്ടിതമ് വിമോക്ഷ്യാമോ ന ഭവതോ നോഗ്രസേനസ്യ ശാസനാത്
ബലഭദ്രാ, നീ പോയി തെറ്റായി പ്രവർത്തിച്ച സാംബനെ വിട്ടയക്കൂ. ഞങ്ങൾ അവനെ വിടും, പക്ഷേ നിന്റെ അല്ലെങ്കിൽ ഉഗ്രസേനന്റെ ആജ്ഞകൊല്ല.