മായയാ യുയുധേ തേന സ തദാ മന്ത്രചോദിതഃ തതശ് ച പന്നഗാസ്ത്രേണ ബബന്ധ യദുനന്ദനമ്
അപ്പോൾ മന്ത്രശക്തിയാൽ മായാജാലം ഉപയോഗിച്ച് അവൻ യുദ്ധം നടത്തി, പാമ്പാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് യദുകുലപുത്രനെ ബന്ധിച്ചു.
ദ്വാരവത്യാം ക്വ യാതോ ഽസാവ് അനിരുദ്ധേതി ജല്പതാമ് യദൂനാമ് ആചചക്ഷേ തം ബദ്ധം ബാണേന നാരദഃ
ദ്വാരകയിൽ യദുക്കാർ 'അനിരുദ്ധൻ എവിടേക്ക് പോയി?' എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ, നാരദൻ അവനെ ബാണൻ ബന്ധിച്ചുവെന്ന് അറിയിച്ചു.
തം ശോണിതപുരേ ശ്രുത്വാ നീതം വിദ്യാവിദഗ്ധയാ യോഷിതാ പ്രത്യയം ജഗ്മുര് യാദവാ നാമ വൈരിതി
അവനെ വിദ്യാപരിചയമുള്ള ഒരു സ്ത്രീ ശോണിതപുരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയെന്നു കേട്ട യാദവന്മാർ, 'വൈരികൾ' എന്ന പേരിൽ വിളിക്കപ്പെടുന്നവർ, അതിൽ ഉറപ്പു നേടി.
തതോ ഗരുഡമ് ആരുഹ്യ സ്മൃതമാത്രാഗതം ഹരിഃ ബലപ്രദ്യുമ്നസഹിതോ ബാണസ്യ പ്രയയൌ പുരമ്
അതിനുശേഷം ഹരി, ബാലരാമനും പ്രദ്യുമ്നനും കൂടെ, ഓർത്തതുമാത്രത്തിൽ വന്ന ഗരുഡനിൽ കയറി, ബാണന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.
പുരീപ്രവേശേ പ്രമഥൈര് യുദ്ധമ് ആസീന് മഹാബലൈഃ യയൌ ബാണപുരാഭ്യാശം നീത്വാ താന് സംക്ഷയം ഹരിഃ
നഗരദ്വാരത്തിൽ ശക്തരായ പ്രമഥന്മാരുമായി യുദ്ധം നടന്നു; ഹരി അവരെ സംഹരിച്ചു ബാണന്റെ നഗരത്തിനരികിലേക്ക് നീങ്ങി.
തതസ് ത്രിപാദസ് ത്രിശിരാ ജ്വരോ മാഹേശ്വരോ മഹാന് ബാണരക്ഷാര്ഥമ് അത്യര്ഥം യുയുധേ ശാര്ങ്ഗധന്വനാ
അപ്പോൾ മൂന്നു കാലും മൂന്നു തലയും ഉള്ള മഹത്തായ മാഹേശ്വരജ്വരം, ബാണനെ രക്ഷിക്കാൻ ശക്തമായി ശാരംഗധന്വാവുമായ് യുദ്ധം ചെയ്തു.
തദ്ഭസ്മസ്പര്ശസംഭൂതതാപം കൃഷ്ണാങ്ഗസംഗമാത് അവാപ ബലദേവോ ഽപി സമം സംമീലിതേക്ഷണഃ
അവന്റെ ചിതാഭസ്മത്തിന്റെ ചൂടും കൃഷ്ണന്റെ ശരീരസ്പർശവും മൂലം, ബാലരാമനും അതുപോലെ തന്നെ ബാധിതനായി, കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
തതഃ സംയുധ്യമാനസ് തു സഹ ദേവേന ശാര്ങ്ഗിണാ വൈഷ്ണവേന ജ്വരേണാശു കൃഷ്ണദേഹാന് നിരാകൃതഃ
ശാരംഗധന്വാവുമായ് ദേവനോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യുമ്പോൾ, വൈഷ്ണവജ്വരം വേഗത്തിൽ കൃഷ്ണന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു മാഹേശ്വരജ്വരത്തെ പുറത്താക്കി.
നാരായണഭുജാഘാതപരിപീഡനവിഹ്വലമ് തം വീക്ഷ്യ ക്ഷമ്യതാമ് അസ്യേത്യ് ആഹ ദേവഃ പിതാമഹഃ
നാരായണന്റെ ഭുജപ്രഹാരങ്ങളിൽ വിഷമപ്പെട്ടവനെ കണ്ടു, പിതാമഹൻ ദേവൻ പറഞ്ഞു: 'ഇവനെ ക്ഷമിക്കണം'.
തതശ് ച ക്ഷാന്തമ് ഏവേതി പ്രോച്യ തം വൈഷ്ണവം ജ്വരമ് ആത്മന്യ് ഏവ ലയം നിന്യേ ഭഗവാന് മധുസൂദനഃ
അതിനുശേഷം 'ക്ഷമിച്ചു' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ഭഗവാൻ മധുസൂദനൻ ആ വൈഷ്ണവജ്വരത്തെ തന്റെ അകത്തേക്ക് ആകർഷിച്ചു.
മമ ത്വയാ സമം യുദ്ധം യേ സ്മരിഷ്യന്തി മാനവാഃ വിജ്വരാസ് തേ ഭവിഷ്യന്തീത്യ് ഉക്ത്വാ ചൈനം യയൌ ഹരിഃ
'എന്നോടൊപ്പം നിന്നോടുണ്ടായ യുദ്ധം ഓർക്കുന്ന മനുഷ്യർക്ക് ജ്വരം ഉണ്ടാകില്ല' എന്ന് ഹരി അവനോട് പറഞ്ഞു, അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
തതോ ഽഗ്നീന് ഭഗവാന് പഞ്ച ജിത്വാ നീത്വാ ക്ഷയം തഥാ ദാനവാനാം ബലം വിഷ്ണുശ് ചൂര്ണയാമ് ആസ ലീലയാ
അതിനുശേഷം ഭഗവാൻ അഞ്ചു അഗ്നികളെ ജയിച്ച് അവരെ നശിപ്പിച്ചു; അതുപോലെ തന്നെ ദാനവരുടെ ശക്തിയും വിഷ്ണു സുലഭമായി തകർത്തു.
തതഃ സമസ്തസൈന്യേന ദൈതേയാനാം ബലേഃ സുതഃ യുയുധേ ശംകരശ് ചൈവ കാര്ത്തികേയശ് ച ശൌരിണാ
അപ്പോൾ ബലിയുടെ മകൻ ആയ ദൈത്യൻ തന്റെ മുഴുവൻ സൈന്യത്തോടും കൂടി യുദ്ധം ചെയ്തു. ശംകരനും കാർത്തികേയനും ധൈര്യശാലിയായ കൃഷ്ണനോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്തു.
ഹരിശംകരയോര് യുദ്ധമ് അതീവാസീത് സുദാരുണമ് ചുക്ഷുഭുഃ സകലാ ലോകാഃ ശസ്ത്രാസ്ത്രൈര് ബഹുധാര്ദിതാഃ
ഹരിയും ശംകരനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം അതീവ ഭയങ്കരമായിരുന്നു. അനവധി ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള ആക്രമണത്തിൽ എല്ലാ ലോകങ്ങളും വിറെച്ചു.
പ്രലയോ ഽയമ് അശേഷസ്യ ജഗതോ നൂനമ് ആഗതഃ മേനിരേ ത്രിദശാ യത്ര വര്തമാനേ മഹാഹവേ
ആ മഹായുദ്ധം നടക്കുമ്പോൾ, ദേവന്മാർ വിചാരിച്ചു: 'ഇപ്പോൾ തന്നെ ഈ സർവ്വലോകത്തിന്റെ സംഹാരം വന്നിരിക്കുന്നു.'
ജൃമ്ഭണാസ്ത്രേണ ഗോവിന്ദോ ജൃമ്ഭയാമ് ആസ ശംകരമ് തതഃ പ്രണേശുര് ദൈതേയാഃ പ്രമഥാശ് ച സമന്തതഃ
ജൃംഭണാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഗോവിന്ദൻ ശംകരനെ ജൃംഭിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. അതിനുശേഷം ദൈത്യരും പ്രമഥരും എല്ലായിടത്തും കീഴടങ്ങി.
ജൃമ്ഭാഭിഭൂതശ് ച ഹരോ രഥോപസ്ഥമ് ഉപാവിശത് ന ശശാക തദാ യോദ്ധും കൃഷ്ണേനാക്ലിഷ്ടകര്മണാ
ജൃംഭണാസ്ത്രം കൊണ്ട് കീഴടക്കപ്പെട്ട ഹരൻ തന്റെ രഥത്തിൽ ഇരുന്നു. ആ സമയത്ത് കഷ്ടതയില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന കൃഷ്ണനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല.
ഗരുഡക്ഷതബാഹുശ് ച പ്രദ്യുമ്നാസ്ത്രേണ പീഡിതഃ കൃഷ്ണഹുംകാരനിര്ധൂതശക്തിശ് ചാപയയൌ ഗുഹഃ
ഗരുഡന്റെ കൈകൾ പ്രദ്യുമ്നന്റെ ആയുധം കൊണ്ട് പരിക്കേറ്റു. കൃഷ്ണന്റെ ഉഗ്രനാദം കേട്ട് ഗുഹന്റെ ശക്തി തളർന്നു, പിന്നെ അവൻ പിന്മാറി.
ജൃമ്ഭിതേ ശംകരേ നഷ്ടേ ദൈത്യസൈന്യേ ഗുഹേ ജിതേ നീതേ പ്രമഥസൈന്യേ ച സംക്ഷയം ശാര്ങ്ഗധന്വനാ
ശംകരൻ ജൃംഭിച്ചുകൊണ്ട് കീഴടക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ദൈത്യസൈന്യം നശിച്ചപ്പോൾ, ഗുഹൻ തോറ്റപ്പോൾ, ശാർംഗധന്വാവിന്റെ അസ്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് പ്രമഥസൈന്യവും സംഹരിക്കപ്പെട്ടു.
നന്ദീശസംഗൃഹീതാശ്വമ് അധിരൂഢോ മഹാരഥമ് ബാണസ് തത്രായയൌ യോദ്ധും കൃഷ്ണകാര്ഷ്ണിബലൈഃ സഹ
നന്ദീശൻ കുതിരകൾ ചേർത്ത മഹാരഥത്തിൽ കയറി ബാണൻ അവിടെ എത്തി. കൃഷ്ണനും കാർഷ്ണികളും ഉള്ള സൈന്യത്തോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിനായി അവൻ എത്തി.
ബലഭദ്രോ മഹാവീര്യോ ബാണസൈന്യമ് അനേകധാ വിവ്യാധ ബാണൈഃ പ്രദ്യുമ്നോ ധര്മതശ് ചാപലായതഃ
മഹാവീര്യശാലിയായ ബലഭദ്രൻ ബാണന്റെ സൈന്യത്തെ പലവിധത്തിൽ അമ്പുകൾകൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു. ധർമ്മപാലനത്തോടെ പ്രദ്യുമ്നൻ അവരെ ചിതറിച്ചു.
ആകൃഷ്യ ലാങ്ഗലാഗ്രേണ മുശലേന ച പോഥിതമ് ബലം ബലേന ദദൃശേ ബാണോ ബാണൈശ് ച ചക്രിണഃ
തന്റെ നാഗയൂതത്തിന്റെ അഗ്രഭാഗം കൊണ്ട് അവരെ വലിച്ചിഴച്ച്, മുഷലത്തോടെ അടിച്ചു തകർത്തു. ചക്രധാരിയായ കൃഷ്ണന്റെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് തന്റെ സൈന്യം നശിക്കുന്നതാണ് ബാണൻ കണ്ടത്.
തതഃ കൃഷ്ണസ്യ ബാണേന യുദ്ധമ് ആസീത് സമാസതഃ പരസ്പരം തു സംദീപ്താന് കായത്രാണവിഭേദിനഃ
ശേഷം കൃഷ്ണനും ബാണനും നേരിട്ട് യുദ്ധം ചെയ്തു. ഇരുവരും ക്രോധത്തിൽ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട് പരസ്പരം ശരീരങ്ങൾ തകർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
കൃഷ്ണശ് ചിച്ഛേദ ബാണാംസ് താന് ബാണേന പ്രഹിതാഞ് ശരൈഃ ബിഭേദ കേശവം ബാണോ ബാണം വിവ്യാധ ചക്രധൃക്
കൃഷ്ണൻ തന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് ബാണന്റെ അമ്പുകൾ വെട്ടി തകർത്തു. ബാണൻ കേശവനോട് പരിക്ക് വരുത്തി, ചക്രധാരിയായ കൃഷ്ണൻ ബാണനെ തുളച്ചു.
മുമുചാതേ തഥാസ്ത്രാണി ബാണകൃഷ്ണൌ ജിഗീഷയാ പരസ്പരക്ഷതിപരൌ പരിഘാംശ് ച തതോ ദ്വിജാഃ
അങ്ങനെ വിജയത്തിനായി ബാണനും കൃഷ്ണനും പരസ്പരം ആയുധങ്ങൾ എറിഞ്ഞു. ഒരുമനസ്സോടെ പരസ്പരം പരിക്കേൽപ്പിക്കാൻ ഇരുവരും ഇരുമ്പ് ദണ്ഡങ്ങളും എറിഞ്ഞു.
ഛിദ്യമാനേഷ്വ് അശേഷേഷു ശസ്ത്രേഷ്വ് അസ്ത്രേ ച സീദതി പ്രാചുര്യേണ ഹരിര് ബാണം ഹന്തും ചക്രേ തതോ മനഃ
അവിടെ എല്ലാ ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും തകർന്നപ്പോൾ, ബാണൻ ക്ഷീണിച്ചപ്പോൾ, ഹരൻ മനസ്സിൽ ബാണനെ സംഹരിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു.
തതോ ഽര്കശതസംഭൂതതേജസാ സദൃശദ്യുതി ജഗ്രാഹ ദൈത്യചക്രാരിര് ഹരിശ് ചക്രം സുദര്ശനമ്
അപ്പോൾ, നൂറ് സൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലെയുള്ള തേജസ്സോടെ, ദൈത്യസൈന്യങ്ങളുടെ ശത്രുവായ ഹരൻ സുദർശനചക്രം എടുത്തു.
മുഞ്ചതോ ബാണനാശായ തച് ചക്രം മധുവിദ്വിഷഃ നഗ്നാ ദൈതേയവിദ്യാഭൂത് കോടരീ പുരതോ ഹരേഃ
മധുവിനെ സംഹരിച്ച കൃഷ്ണൻ ബാണനെ നശിപ്പിക്കാൻ ആ ചക്രം എറിയുമ്പോൾ, ദൈത്യവിദ്യയിൽ നിന്നു ജനിച്ച നഗ്നയായ ഒരു സ്ത്രീ ഹരന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷമായി.
താമ് അഗ്രതോ ഹരിര് ദൃഷ്ട്വാ മീലിതാക്ഷഃ സുദര്ശനമ് മുമോച ബാണമ് ഉദ്ദിശ്യ ഛേത്തും ബാഹുവനം രിപോഃ
അവളെ മുന്നിൽ കണ്ട ഹരൻ കണ്ണടച്ചു. ശത്രുവിന്റെ അനേകം കൈകൾ വെട്ടിത്തുറക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ട് സുദർശനചക്രം എറിഞ്ഞു.
ക്രമേണാസ്യ തു ബാഹൂനാം ബാണസ്യാച്യുതചോദിതമ് ഛേദം ചക്രേ ഽസുരസ്യാശു ശസ്ത്രാസ്ത്രക്ഷേപണാദ് ദ്രുതമ്
അച്യുതന്റെ പ്രേരണയോടെ, ബാണൻ ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും വേഗത്തിൽ എറിയുമ്പോൾ, അവന്റെ കൈകൾ ഒന്നൊന്നായി വെട്ടി മാറ്റപ്പെട്ടു.