യസ്മിഞ് ജഗത് സകലമ് ഏതദ് അനാദിമധ്യേ യസ്മാദ് യതശ് ച ന ഭവിഷ്യതി സര്വഭൂതാത് തേനോദ്ഭവപ്രലയപാലനകാരണേന വ്രീഡാ കഥം ഭവതി ദേവി നിരാകൃതസ്യ
ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാതെ ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിലകൊള്ളുന്നവനിൽ നിന്നാണ് എല്ലാം ഉണ്ടാകുന്നത്; സൃഷ്ടി, സംഹാരം, സംരക്ഷണം ചെയ്യുന്നതായ അവനാൽ തോറ്റതിൽ ദേവി, എങ്ങനെയാണ് ലജ്ജ ഉണ്ടാകുക?
സകലഭുവനമൂര്തിര് അല്പാ സുസൂക്ഷ്മാ വിദിതസകലവേദൈര് ജ്ഞായതേ യസ്യ നാന്യൈഃ തമ് അജമ് അകൃതമ് ഈശം ശാശ്വതം സ്വേച്ഛയൈനം ജഗദുപകൃതിമ് ആദ്യം കോ വിജേതും സമര്ഥഃ
സകലഭൂവനങ്ങളുടെയും രൂപവും, അത്യന്തം സൂക്ഷ്മവും, എല്ലാ വേദങ്ങളും അറിയുന്നവനും, മറ്റൊരാൾക്ക് അറിയാനാവാത്തവനും, ജനനം ഇല്ലാത്തവനും, സൃഷ്ടിക്കപ്പെടാത്തവനും, ശാശ്വതനായ ഈശ്വരനും, സ്വച്ഛന്ദമായി ലോകത്തിന് ഉപകാരമാകുന്ന ആദിപുരുഷനുമായ അവനെ ജയിക്കാൻ ആരാണ് കഴിയുക?
സംസ്തുതോ ഭഗവാന് ഇത്ഥം ദേവരാജേന കേശവഃ പ്രഹസ്യ ഭാവഗമ്ഭീരമ് ഉവാചേദം ദ്വിജോത്തമാഃ
ഇങ്ങനെ ദേവരാജാവ് സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ഭഗവാൻ കേശവൻ ആഴത്തിലുള്ള ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ദേവരാജോ ഭവാന് ഇന്ദ്രോ വയം മര്ത്യാ ജഗത്പതേ ക്ഷന്തവ്യം ഭവതൈവൈതദ് അപരാധകൃതം മമ
ദേവരാജാവായതും ഇന്ദ്രനുമാണ് ഭവാൻ; ഞങ്ങൾ മനുഷ്യരാണ്, ലോകനാഥാ. ഞാൻ ചെയ്ത ഈ കുറ്റം ഭവാൻ ക്ഷമിക്കണം.
പാരിജാതതരുശ് ചായം നീയതാമ് ഉചിതാസ്പദമ് ഗൃഹീതോ ഽയം മയാ ശക്ര സത്യാവചനകാരണാത്
ഈ പാരിജാതവൃക്ഷം യോജിച്ച സ്ഥലത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകട്ടെ; സത്യവാക്ക് പാലിക്കാനായി ഞാൻ ഇതു കൈവശമാക്കി, ശക്രാ.
വജ്രം ചേദം ഗൃഹാണ ത്വം യഷ്ടവ്യം പ്രഹിതം ത്വയാ തവൈവൈതത് പ്രഹരണം ശക്ര വൈരിവിദാരണമ്
ഈ വജ്രം നീ സ്വീകരിക്കണം; യാഗത്തിൽ ഉപയോഗിക്കേണ്ടതാണ്. ശക്രാ, ശത്രുക്കളെ തകർക്കാനുള്ളത് നിന്റെ തന്നെ ആയുധമാണ് ഇത്.
വിമോഹയസി മാമ് ഈശ മര്ത്യോ ഽഹമ് ഇതി കിം വദന് ജാനീമസ് ത്വാം ഭഗവതോ ഽനന്തസൌഖ്യവിദോ വയമ്
ഭഗവാനേ, 'ഞാൻ മനുഷ്യൻ' എന്നു പറഞ്ഞ് എന്നെ ഭ്രമിപ്പിക്കേണ്ട; അനന്തസുഖം അറിയുന്നവനാണ് ഭഗവാൻ എന്ന് ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു.
യോ ഽസി സോ ഽസി ജഗന്നാഥ പ്രവൃത്തൌ നാഥ സംസ്ഥിതഃ ജഗതഃ ശല്യനിഷ്കര്ഷം കരോഷ്യ് അസുരസൂദന
ലോകനാഥാ, നീ തന്നെയാണ് നീ; പ്രവർത്തിയിലും വിശ്രമത്തിലും നിലകൊള്ളുന്നവൻ. അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, ലോകത്തിലെ കഷ്ടത നീ നീക്കുന്നു.
നീയതാം പാരിജാതോ ഽയം കൃഷ്ണ ദ്വാരവതീം പുരീമ് മര്ത്യലോകേ ത്വയാ മുക്തേ നായം സംസ്ഥാസ്യതേ ഭുവി
കൃഷ്ണാ, ഈ പാർിജാതവൃക്ഷം ദ്വാരകനഗരിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം. നീ ഭൂമിയിൽ നിന്നു മോചിതനാകുമ്പോൾ, ഇത് ഭൂമിയിൽ തുടരുകയില്ല.
തഥേത്യ് ഉക്ത്വാ തു ദേവേന്ദ്രമ് ആജഗാമ ഭുവം ഹരിഃ പ്രയുക്തൈഃ സിദ്ധഗന്ധര്വൈഃ സ്തൂയമാനസ് ത്വ് അഥര്ഷിഭിഃ
അങ്ങനെയാണെന്ന് സമ്മതിച്ച്, ഹരിച്ഛൻ ദേവേന്ദ്രന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, സിദ്ധന്മാരും ഗാന്ധർവന്മാരും ഋഷിമാരും സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ എത്തി.
ജഗാമ കൃഷ്ണഃ സഹസാ ഗൃഹീത്വാ പാദപോത്തമമ് തതഃ ശങ്ഖമ് ഉപാധ്മായ ദ്വാരകോപരി സംസ്ഥിതഃ
കൃഷ്ണൻ അതിവേഗം ആ മഹത്തായ വൃക്ഷം എടുത്ത്, ശംഖം ഊതി, ദ്വാരകയുടെ മുകളിൽ നില്ക്കുന്നു.
ഹര്ഷമ് ഉത്പാദയാമ് ആസ ദ്വാരകാവാസിനാം ദ്വിജാഃ അവതീര്യാഥ ഗരുഡാത് സത്യഭാമാസഹായവാന്
ദ്വാരകയിൽ താമസിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കു സന്തോഷം പകരിച്ചു, ഗരുഡനിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, സത്യഭാമയോടൊപ്പം കൃഷ്ണൻ നില്ക്കുന്നു.
നിഷ്കുടേ സ്ഥാപയാമ് ആസ പാരിജാതം മഹാതരുമ് യമ് അഭ്യേത്യ ജനഃ സര്വോ ജാതിം സ്മരതി പൌര്വികീമ്
അവൻ ആ വലിയ പാർിജാതവൃക്ഷം കൊട്ടാരത്തിന്റെ അകത്തളത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചു. അതു കാണാൻ വന്ന എല്ലാവർക്കും അവരുടെ പഴയ വംശം ഓർമ്മയായി.
വാസ്യതേ യസ്യ പുഷ്പാണാം ഗന്ധേനോര്വീ ത്രിയോജനമ് തതസ് തേ യാദവാഃ സര്വേ ദേവഗന്ധാന് അമാനുഷാന്
അവന്റെ പൂക്കളുടെ സുഗന്ധം മൂന്നു യോജന ദൂരത്തോളം ഭൂമിയിൽ പരന്നു. അതുകൊണ്ട് യാദവന്മാർക്കൊക്കെയും ദൈവികവും അതിമാനുഷികവുമായ സുഗന്ധം അനുഭവപ്പെട്ടു.
ദദൃശുഃ പാദപേ തസ്മിന് കുര്വതോ മുഖദര്ശനമ് കിംകരൈഃ സമുപാനീതം ഹസ്ത്യശ്വാദി തതോ ധനമ്
അവിടെ കൃഷ്ണനെ വൃക്ഷത്തിനരികിൽ മുഖം കാണിച്ച് നില്ക്കുന്നത് അവർ കണ്ടു. സേവകർ ആനകളും കുതിരകളും ധനവും കൊണ്ടുവന്നു.
സ്ത്രിയശ് ച കൃഷ്ണോ ജഗ്രാഹ നരകസ്യ പരിഗ്രഹാത് തതഃ കാലേ ശുഭേ പ്രാപ്ത ഉപയേമേ ജനാര്ദനഃ
നരകാസുരന്റെ അടിമത്വത്തിൽ നിന്ന് സ്ത്രീകളെയും കൃഷ്ണൻ ഏറ്റെടുത്തു. പിന്നീട് ഉത്തമമായ സമയത്ത് ജനാർദ്ദനൻ അവരെ വിവാഹം ചെയ്തു.
താഃ കന്യാ നരകാവാസാത് സര്വതോ യാഃ സമാഹൃതാഃ ഏകസ്മിന്ന് ഏവ ഗോവിന്ദഃ കാലേനാസാം ദ്വിജോത്തമാഃ
നരകാസുരന്റെ വാസസ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമുള്ള ആ കന്യാകൾ, ഗോവിന്ദൻ ഒരുമിച്ച് വിവാഹം ചെയ്തു, മഹാബ്രാഹ്മണന്മാരേ.
ജഗ്രാഹ വിധിവത് പാണീന് പൃഥഗ്ദേഹേ സ്വധര്മതഃ ഷോഡശ സ്ത്രീസഹസ്രാണി ശതമ് ഏകം തഥാധികമ്
അവൻ ആ സ്ത്രീകളുടെ കൈകൾ, ഓരോരുത്തരുടെയും ശരീരത്തിൽ, ആചാരപ്രകാരം പിടിച്ചു. ആകെ പതിനാറായിരത്തി ഒരുനൂറ് സ്ത്രീകൾ.
താവന്തി ചക്രേ രൂപാണി ഭഗവാന് മധുസൂദനഃ ഏകൈകശശ് ച താഃ കന്യാ മേനിരേ മധുസൂദനമ്
ഭഗവാൻ മധുസൂദനൻ അത്രയും രൂപങ്ങൾ എടുത്തു. ഓരോ കന്യയും മധുസൂദനൻ താനാണ് തന്റെ ഭർത്താവെന്ന് കരുതുകയായിരുന്നു.
മമൈവ പാണിഗ്രഹണം ഗോവിന്ദഃ കൃതവാന് ഇതി നിശാസു ജഗതഃ സ്രഷ്ടാ താസാം ഗേഹേഷു കേശവഃ ഉവാസ വിപ്രാഃ സര്വാസാം വിശ്വരൂപധരോ ഹരിഃ
‘ഗോവിന്ദൻ എനിക്ക് തന്നെ കൈപിടിച്ചു’ എന്ന ചിന്തയോടെ, ലോകസൃഷ്ടാവായ കേശവൻ അവരുടെ വീടുകളിൽ വിശ്വരൂപം ധരിച്ച് താമസിച്ചു, മഹാബ്രാഹ്മണന്മാരേ.
പ്രദ്യുമ്നാദ്യാ ഹരേഃ പുത്രാ രുക്മിണ്യാം കഥിതാ ദ്വിജാഃ ഭാന്വാദികാംശ് ച വൈ പുത്രാന് സത്യഭാമാ വ്യജായത
പ്രദ്യുമ്നനും മറ്റു പുത്രന്മാരും രുക്മിണിയിൽ നിന്ന് ഹരിക്ക് ജനിച്ചു, മഹാബ്രാഹ്മണന്മാരേ. ഭാനുവിനെ തുടക്കംവെച്ച് സത്യഭാമയ്ക്കും പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.
ദീപ്തിമന്തഃ പ്രപക്ഷാദ്യാ രോഹിണ്യാസ് തനയാ ഹരേഃ ബഭൂവുര് ജാമ്ബവത്യാശ് ച സാമ്ബാദ്യാ ബാഹുശാലിനഃ
ദീപ്തിമാൻ, പ്രപക്ഷൻ തുടങ്ങിയ രോഹിണിയുടെ പുത്രന്മാർ പ്രകാശമുള്ളവരായിരുന്നു. ജാംബവതിയുടെ പുത്രന്മാരിൽ സാംബൻ മുതലായവർ ബലവാന്മാരായിരുന്നു.
തനയാ ഭദ്രവിന്ദാദ്യാ നാഗ്നജിത്യാം മഹാബലാഃ സംഗ്രാമജിത്പ്രധാനാസ് തു ശൈബ്യായാം ചാഭവന് സുതാഃ
നാഗ്നജിതിയിൽ നിന്ന് ഭദ്രവിന്ദൻ മുതലായ ശക്തരായ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ശൈബ്യയിൽ നിന്ന് സംഘ്രാമജിത് പ്രധാനമായ പുത്രന്മാരും ഉണ്ടായി.
വൃകാദ്യാസ് തു സുതാ മാദ്രീ ഗാത്രവത്പ്രമുഖാന് സുതാന് അവാപ ലക്ഷ്മണാ പുത്രാന് കാലിന്ദ്യാശ് ച ശ്രുതാദയഃ
മാദ്രിയിൽ നിന്ന് വൃകനും മറ്റും, ലക്ഷ്മണയിൽ നിന്ന് ഗാത്രവാൻ മുതലായ പുത്രന്മാരും, കാലിന്ദിയിൽ നിന്ന് ശ്രുതനും മറ്റു പുത്രന്മാരും ജനിച്ചു.
അന്യാസാം ചൈവ ഭാര്യാണാം സമുത്പന്നാനി ചക്രിണഃ അഷ്ടായുതാനി പുത്രാണാം സഹസ്രാണി ശതം തഥാ
മറ്റു ഭാര്യമാരിൽ നിന്നുമാണ് ചക്രധാരിക്ക് എൺപതിനായിരത്തി ഒരുനൂറ് പുത്രന്മാർ കൂടി ജനിച്ചത്.
പ്രദ്യുമ്നഃ പ്രമുഖസ് തേഷാം രുക്മിണ്യാസ് തു സുതസ് തതഃ പ്രദ്യുമ്നാദ് അനിരുദ്ധോ ഽഭൂദ് വജ്രസ് തസ്മാദ് അജായത
അവരിൽ പ്രധാനനായ പ്രദ്യുമ്നൻ രുക്മിണിയുടെ പുത്രനായിരുന്നു. പ്രദ്യുമ്നനിൽ നിന്ന് അനിരുദ്ധനും, അവനിൽ നിന്ന് വജ്രനും ജനിച്ചു.
അനിരുദ്ധോ രണേ രുദ്ധോ ബലേഃ പൌത്രീം മഹാബലഃ ബാണസ്യ തനയാമ് ഊഷാമ് ഉപയേമേ ദ്വിജോത്തമാഃ
അനിരുദ്ധൻ, അതിവിശാലമായ ശക്തിയോടെ, യുദ്ധത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ടു. ബാണന്റെ മകൾ ഉഷയെ, ബലിയുടെ കൊച്ചുമകളായ ഉഷയെ, അനിരുദ്ധൻ വിവാഹം കഴിച്ചു, മഹാശ്രേഷ്ഠരായ ദ്വിജന്മാരേ.
യത്ര യുദ്ധമ് അഭൂദ് ഘോരം ഹരിശംകരയോര് മഹത് ഛിന്നം സഹസ്രം ബാഹൂനാം യത്ര ബാണസ്യ ചക്രിണാ
അവിടെ ഹരിയും ശംഭുവും തമ്മിൽ ഭയങ്കരവും വലിയതുമായ ഒരു യുദ്ധം നടന്നു. അപ്പോൾ ചക്രധാരി കൃഷ്ണൻ ബാണന്റെ ആയിരം കൈകളും വെട്ടി അകറ്റി.
കഥം യുദ്ധമ് അഭൂദ് ബ്രഹ്മന്ന് ഉഷാര്ഥേ ഹരകൃഷ്ണയോഃ കഥം ക്ഷയം ച ബാണസ്യ ബാഹൂനാം കൃതവാന് ഹരിഃ
ബ്രാഹ്മണനേ, ഉഷയെക്കുറിച്ച് ഹരനും കൃഷ്ണനും തമ്മിൽ എങ്ങനെ യുദ്ധം ഉണ്ടായി? കൃഷ്ണൻ എങ്ങനെ ബാണന്റെ കൈകൾ നശിപ്പിച്ചു?
ഏതത് സര്വം മഹാഭാഗ വക്തുമ് അര്ഹസി നോ ഽഖിലമ് മഹത് കൌതൂഹലം ജാതം ശ്രോതുമ് ഏതാം കഥാം ശുഭാമ്
മഹാഭാഗവനേ, ഇതെല്ലാം മുഴുവനും ഞങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞുതരിക. ഈ ശുഭമായ കഥ കേൾക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കിപ്പോൾ വലിയ ആസക്തിയുണ്ട്.