തുര്വസോസ് തു സുതോ വഹ്നിര് ഗോഭാനുസ് തസ്യ ചാത്മജഃ ഗോഭാനോസ് തു സുതോ രാജാ ഐശാനുര് അപരാജിതഃ
തുര്വസുവിന്റെ മകനായിരുന്നു വഹ്നി; അവന്റെ മകൻ ഗോഭാനു; ഗോഭാനുവിന്റെ മകൻ ജയിക്കാനാവാത്ത രാജാവായ ഐശാനു.
കരംധമസ് തു ഐശാനോര് മരുത്തസ് തസ്യ ചാത്മജഃ അന്യസ് ത്വ് ആവിക്ഷിതോ രാജാ മരുത്തഃ കഥിതോ മയാ
ഐശാനുവിന്റെ മകൻ കരന്ധമൻ; അവന്റെ മകൻ മരുത്തൻ; മറ്റൊരു രാജാവായ ആവിക്ഷിതനും മരുത്തനും ഞാൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
അനപത്യോ ഽഭവദ് രാജാ യജ്വാ വിപുലദക്ഷിണഃ ദുഹിതാ സംയതാ നാമ തസ്യാസീത് പൃഥിവീപതേഃ
അവൻ യാഗങ്ങൾ നടത്തി ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകിയിട്ടും, മക്കളില്ലാത്തവനായി; ഭൂമിയുടെ അധിപനായ അവനു സംയതാ എന്ന പേരുള്ള ഒരു മകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദക്ഷിണാര്ഥം തു സാ ദത്താ സംവര്തായ മഹാത്മനേ ദുഷ്യന്തം പൌരവം ചാപി ലേഭേ പുത്രമ് അകല്മഷമ്
യാഗഫലത്തിനായി അവളെ മഹാത്മാവായ സംവർത്തനു നൽകി; അവൾക്ക് പാപമില്ലാത്ത പൗരവ വംശജനായ ദുശ്യന്തൻ എന്ന മകൻ ജനിച്ചു.
ഏവം യയാതിശാപേന ജരാസംക്രമണേ തദാ പൌരവം തുര്വസോര് വംശം പ്രവിവേശ ദ്വിജോത്തമാഃ
അങ്ങനെ, യയാതിയുടെ ശാപം മൂലം, അന്നത്തെ കാലത്ത് വൃദ്ധത പൗരവനും തുര്വസുവിന്റെ വംശത്തിലും പ്രവേശിച്ചു, മഹാനുഭവരേ.
ദുഷ്യന്തസ്യ തു ദായാദഃ കരൂരോമഃ പ്രജേശ്വരഃ കരൂരോമാദ് അഥാഹ്രീദശ് ചത്വാരസ് തസ്യ ചാത്മജാഃ
ദുശ്യന്തന്റെ വംശാവലി കരൂരോമനായിരുന്നു, ജനങ്ങളുടെ രാജാവ്. കരൂരോമനിൽ നിന്ന് അഹ്രീദൻ ജനിച്ചു; അവനു നാലു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പാണ്ഡ്യശ് ച കേരലശ് ചൈവ കാലശ് ചോലശ് ച പാര്ഥിവഃ ദ്രുഹ്യോശ് ച തനയോ രാജന് ബഭ്രുസേതുശ് ച പാര്ഥിവഃ
പാണ്ഡ്യൻ, കേരളൻ, കാലൻ, ചോളൻ ഇവർ രാജാക്കന്മാരായിരുന്നു. ദ്രുഹ്യുവിന്റെ പുത്രൻ ബഭ്രുസേതുവും ഒരു രാജാവായിരുന്നു.
അങ്ഗാരസേതുസ് തത്പുത്രോ മരുതാം പതിര് ഉച്യതേ യൌവനാശ്വേന സമരേ കൃച്ഛ്രേണ നിഹതോ ബലീ
അംഗാരസേതു അവന്റെ പുത്രനായിരുന്നു; അവനെ മരുതുകളുടെ നാഥൻ എന്നു വിളിച്ചു. ശക്തനായ അവനെ യൗവനാശ്വൻ യുദ്ധത്തിൽ വലിയ പ്രയാസത്തോടെ കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
യുദ്ധം സുമഹദ് അപ്യ് ആസീന് മാസാന് പരിചരദ് ദശ അങ്ഗാരസേതോര് ദായാദോ ഗാന്ധാരോ നാമ പാര്ഥിവഃ
അവിടെ പത്ത് മാസം നീണ്ട വലിയൊരു യുദ്ധം നടന്നു. അങ്ങാരസേതുവിന്റെ വംശാവലി ഗാന്ധാരൻ എന്ന രാജാവായിരുന്നു.
ഖ്യായതേ യസ്യ നാമ്നാ വൈ ഗാന്ധാരവിഷയോ മഹാന് ഗാന്ധാരദേശജാശ് ചൈവ തുരഗാ വാജിനാം വരാഃ
അവന്റെ പേരിലാണ് വലിയ ഗാന്ധാര ദേശം അറിയപ്പെടുന്നത്. ഗാന്ധാരദേശത്ത് ജനിച്ച കുതിരകൾ കുതിരകളിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവയാണെന്ന് പ്രശസ്തമാണ്.
അനോസ് തു പുത്രോ ധര്മോ ഽഭൂദ് ദ്യൂതസ് തസ്യാത്മജോ ഽഭവത് ദ്യൂതാദ് വനദുഹോ ജജ്ഞേ പ്രചേതാസ് തസ്യ ചാത്മജഃ
അനോവിന്റെ പുത്രൻ ധർമ്മനായിരുന്നു; ധർമ്മന്റെ പുത്രൻ ദ്യൂതൻ; ദ്യൂതനിൽ നിന്ന് വനദുഹൻ ജനിച്ചു; അവന്റെ പുത്രൻ പ്രചേതാസായിരുന്നു.
പ്രചേതസഃ സുചേതാസ് തു കീര്തിതാസ് ത്വ് അനവോ മയാ ബഭൂവുസ് തു യദോഃ പുത്രാഃ പഞ്ച ദേവസുതോപമാഃ
പ്രചേതാസിന്റെ പുത്രൻ സുചേതാസായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ അനുവിന്റെ സന്തതികൾ ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. യദുവിന് അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരൊക്കെയും ദേവപുത്രന്മാരെപ്പോലെയായിരുന്നു.
സഹസ്രാദഃ പയോദശ് ച ക്രോഷ്ടാ നീലോ ഽഞ്ജികസ് തഥാ സഹസ്രാദസ്യ ദായാദാസ് ത്രയഃ പരമധാര്മികാഃ
സഹസ്രാദൻ, പയോദൻ, ക്രോഷ്ടാ, നീലൻ, അഞ്ജികൻ ഇവരും. സഹസ്രാദനു മൂന്നു വംശാവലികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരൊക്കെയും ഏറ്റവും ധാർമ്മികരായിരുന്നു.
ഹൈഹയശ് ച ഹയശ് ചൈവ രാജാ വേണുഹയസ് തഥാ ഹൈഹയസ്യാഭവത് പുത്രോ ധര്മനേത്ര ഇതി ശ്രുതഃ
ഹൈഹയൻ, ഹയൻ, രാജാവ് വേണുഹയൻ ഇവരും. ഹൈഹയന്റെ പുത്രൻ ധർമ്മനേത്രൻ എന്നു അറിയപ്പെടുന്നു.
ധര്മനേത്രസ്യ കാര്തസ് തു സാഹഞ്ജസ് തസ്യ ചാത്മജഃ സാഹഞ്ജനീ നാമ പുരീ തേന രാജ്ഞാ നിവേശിതാ
ധർമ്മനേത്രന്റെ പുത്രൻ കാർട്ടനായിരുന്നു; അവന്റെ പുത്രൻ സഹഞ്ജൻ. സഹഞ്ജനിയുടെ പേരിൽ ആ രാജാവ് ഒരു നഗരം സ്ഥാപിച്ചു.
ആസീന് മഹിഷ്മതഃ പുത്രോ ഭദ്രശ്രേണ്യഃ പ്രതാപവാന് ഭദ്രശ്രേണ്യസ്യ ദായാദോ ദുര്ദമോ നാമ വിശ്രുതഃ
മഹിഷ്മതയുടെ പുത്രൻ ഭദ്രശ്രേണ്യൻ ആയിരുന്നു; അവൻ അതീവ വീര്യശാലിയായിരുന്നു. ഭദ്രശ്രേണ്യന്റെ വംശാവലി ദുർദമൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായിരുന്നു.
ദുര്ദമസ്യ സുതോ ധീമാന് കനകോ നാമ നാമതഃ കനകസ്യ തു ദായാദാശ് ചത്വാരോ ലോകവിശ്രുതാഃ
ദുർദമന്റെ പുത്രൻ ബുദ്ധിശാലിയായ കനകനായിരുന്നു. കനകന്റെ നാലു പുത്രന്മാർ ലോകത്തിൽ പ്രസിദ്ധരായിരുന്നു.
കൃതവീര്യഃ കൃതൌജാശ് ച കൃതധന്വാ തഥൈവ ച കൃതാഗ്നിസ് തു ചതുര്ഥോ ഽഭൂത് കൃതവീര്യാദ് അഥാര്ജുനഃ
കൃതവീര്യൻ, കൃതോജൻ, കൃതധൻവൻ, കൃതാഗ്നി ഇവരാണ് ആ നാലു പേരും. കൃതവീര്യനിൽ നിന്ന് അർജുനൻ ജനിച്ചു.
യോ ഽസൌ ബാഹുസഹസ്രേണ സപ്തദ്വീപേശ്വരോ ഽഭവത് ജിഗായ പൃഥിവീമ് ഏകോ രഥേനാദിത്യവര്ചസാ
ആ അർജുനൻ ആയിരം കൈകളോടെ ഏഴു ദ്വീപുകളുടെ അധിപനായി. ഒരേ ഒരു രഥത്തിൽ, സൂര്യനുപോലെയുള്ള തേജസ്സോടെ, ഭൂമി മുഴുവൻ ജയിച്ചു.
സ ഹി വര്ഷായുതം തപ്ത്വാ തപഃ പരമദുശ്ചരമ് ദത്തമ് ആരാധയാമ് ആസ കാര്തവീര്യോ ഽത്രിസംഭവമ്
അവൻ പത്തു ആയിരം വർഷം അത്യന്തം കഠിനമായ തപസ്സ് നടത്തി. അത്രിയുടെ വംശത്തിൽ ജനിച്ച കാർതവീര്യൻ ദാനദാതാവിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
തസ്മൈ ദത്തോ വരാന് പ്രാദാച് ചതുരോ ഭൂരിതേജസഃ പൂര്വം ബാഹുസഹസ്രം തു പ്രാര്ഥിതം സുമഹദ് വരമ്
അവനു ദാനദാതാവ് നാലു മഹത്തായ വരങ്ങൾ നൽകി. അതിനു മുമ്പ് ആയിരം കൈകൾ എന്ന വലിയൊരു വരവും ലഭിച്ചിരുന്നു.
അധര്മേ ഽധീയമാനസ്യ സദ്ഭിസ് തത്ര നിവാരണമ് ഉഗ്രേണ പൃഥിവീം ജിത്വാ ധര്മേണൈവാനുരഞ്ജനമ്
അധർമ്മം ഉയർന്നപ്പോൾ സന്മാർഗ്ഗികൾ അതിനെ തടഞ്ഞു. ഭയങ്കരമായി ഭൂമി ജയിച്ച ശേഷം, അവൻ ധർമ്മപഥത്തിൽ ജനങ്ങളുടെ മനസ്സ് നേടി.
സംഗ്രാമാന് സുബഹൂഞ് ജിത്വാ ഹത്വാ ചാരീന് സഹസ്രശഃ സംഗ്രാമേ വര്തമാനസ്യ വധം ചാഭ്യധികാദ് രണേ
അനവധി യുദ്ധങ്ങൾ ജയിച്ച്, ആയിരക്കണക്കിന് ശത്രുക്കളെ സംഹരിച്ച്, യുദ്ധഭൂമിയിൽ തന്നെ കഠിനമായ മരണഭീഷണികൾ നേരിട്ടു.
തസ്യ ബാഹുസഹസ്രം തു യുധ്യതഃ കില ഭോ ദ്വിജാഃ യോഗാദ് യോഗീശ്വരസ്യേവ പ്രാദുര്ഭവതി മായയാ
അവൻ യുദ്ധം ചെയ്യുമ്പോൾ, യോഗശക്തിയാൽ, യോഗേശ്വരനു പോലെയായി, ആയിരം കൈകൾ അവനിൽ പ്രത്യക്ഷമായി, മഹർഷിമാരേ.
തേനേയം പൃഥിവീ സര്വാ സപ്തദ്വീപാ സപത്തനാ സസമുദ്രാ സനഗരാ ഉഗ്രേണ വിധിനാ ജിതാ
അവൻ ശക്തിയാൽ ഈ ഭൂമി മുഴുവൻ, ഏഴു ദ്വീപുകളും, പട്ടണങ്ങളും, സമുദ്രങ്ങളും, നഗരങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ കീഴടക്കി.
തേന സപ്തസു ദ്വീപേഷു സപ്ത യജ്ഞശതാനി ച പ്രാപ്താനി വിധിനാ രാജ്ഞാ ശ്രൂയന്തേ മുനിസത്തമാഃ
മഹർഷിമാരേ, ആ രാജാവു ഏഴു ദ്വീപുകളിലും, വിധിപ്രകാരം, എഴുനൂറ് യാഗങ്ങൾ നടത്തി എന്നത് കേൾക്കപ്പെടുന്നു.
സര്വേ യജ്ഞാ മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ സഹസ്രശതദക്ഷിണാഃ സര്വേ കാഞ്ചനയൂപാശ് ച സര്വേ കാഞ്ചനവേദയഃ
മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ, ആ യാഗങ്ങൾ എല്ലാം ആയിരക്കണക്കിന് ദാനങ്ങളോടും പൊൻതൂണുകളും പൊൻപീഠങ്ങളും കൊണ്ടുമാണ് നടന്നത്.
സര്വേ ദേവൈര് മുനിശ്രേഷ്ഠാ വിമാനസ്ഥൈര് അലംകൃതൈഃ ഗന്ധര്വൈര് അപ്സരോഭിശ് ച നിത്യമ് ഏവോപശോഭിതാഃ
മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ, ദേവന്മാരും, ഗന്ധർവന്മാരും, അപ്സരസ്സുകളും, അലങ്കരിച്ച വിഹയസ്യാനങ്ങളിൽ ഇരുന്ന്, ആ യാഗങ്ങൾ എല്ലാം എന്നും അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
യസ്യ യജ്ഞേ ജഗൌ ഗാഥാം ഗന്ധര്വോ നാരദസ് തഥാ വരീദാസാത്മജോ വിദ്വാന് മഹിമ്നാ തസ്യ വിസ്മിതഃ
അവന്റെ യാഗത്തിൽ, വാരിദാസിന്റെ പുത്രനായ ഗന്ധർവൻ നാരദൻ, അവന്റെ മഹത്വത്തിൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടു, ഗാനം പാടുകയായിരുന്നു.
ന നൂനം കാര്തവീര്യസ്യ ഗതിം യാസ്യന്തി പാര്ഥിവാഃ യജ്ഞൈര് ദാനൈസ് തപോഭിശ് ച വിക്രമേണ ശ്രുതേന ച
യാഗങ്ങളാലോ, ദാനങ്ങളാലോ, തപസ്സാലോ, വീര്യത്താലോ, അറിവാലോ, ആരും കാർത്തവീര്യന്റെ നിലയിലേക്കു എത്താൻ കഴിയില്ല.