ഓം നമോ വാസുദേവായ നമഃ സംകര്ഷണായ ച പ്രദ്യുമ്നായ നമസ് തുഭ്യമ് അനിരുദ്ധായ തേ നമഃ
ഓം, വാസുദേവനേ നമസ്കാരം, സംകർഷണനേ നമസ്കാരം, പ്രദ്യുമ്നനേ നമസ്കാരം, അനിരുദ്ധനേ നമസ്കാരം.
ഏവമ് അന്തര് ജലേ കൃഷ്ണമ് അഭിഷ്ടൂയ സ യാദവഃ അര്ഘയാമ് ആസ സര്വേശം ധൂപപുഷ്പൈര് മനോമയൈഃ
ഇങ്ങനെ ജലത്തിൽ അക്രൂരൻ കൃഷ്ണനെ സ്തുതിച്ചു. മനസ്സിൽ സൃഷ്ടിച്ച ധൂപവും പുഷ്പങ്ങളും കൊണ്ടു സർവ്വേശ്വരനു അർഘ്യം അർപ്പിച്ചു.
പരിത്യജ്യാന്യവിഷയം മനസ് തത്ര നിവേശ്യ സഃ ബ്രഹ്മഭൂതേ ചിരം സ്ഥിത്വാ വിരരാമ സമാധിതഃ
മനസ്സ് മറ്റു വിഷയങ്ങളിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായി വിട്ട് അവിടെ കേന്ദ്രീകരിച്ച്, ബ്രഹ്മാവിന്റെ അവസ്ഥയിൽ ദീർഘകാലം നില്ക്കുകയും, സമാധിയിൽ ലയിച്ചവനായി ശാന്തനായി.
കൃതകൃത്യമ് ഇവാത്മാനം മന്യമാനോ ദ്വിജോത്തമാഃ ആജഗാമ രഥം ഭൂയോ നിര്ഗമ്യ യമുനാമ്ഭസഃ
സ്വയം കൃതാർത്ഥനായി എന്ന് കരുതി, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അക്രൂരൻ വീണ്ടും യമുനയുടെ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തു വന്ന് തന്റെ രഥത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
രാമകൃഷ്ണൌ ദദര്ശാഥ യഥാപൂര്വമ് അവസ്ഥിതൌ വിസ്മിതാക്ഷം തദാക്രൂരം തം ച കൃഷ്ണോ ഽഭ്യഭാഷത
അവൻ രാമനെയും കൃഷ്ണനെയും മുമ്പത്തെപോലെ നില്ക്കുന്നത് കണ്ടു. അപ്പോൾ അക്രൂരന്റെ അത്ഭുതഭരിതമായ കാഴ്ച കണ്ടു കൃഷ്ണൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.
കിം ത്വയാ ദൃഷ്ടമ് ആശ്ചര്യമ് അക്രൂര യമുനാജലേ വിസ്മയോത്ഫുല്ലനയനോ ഭവാന് സംലക്ഷ്യതേ യതഃ
അക്രൂരാ, യമുനയുടെ വെള്ളത്തിൽ നീ എന്ത് അത്ഭുതം കണ്ടു? അതിനാൽ നിന്റെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുതത്തിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു?
അന്തര് ജലേ യദ് ആശ്ചര്യം ദൃഷ്ടം തത്ര മയാച്യുത തദ് അത്രൈവ ഹി പശ്യാമി മൂര്തിമത് പുരതഃ സ്ഥിതമ്
അച്യുതാ, ജലത്തിനകത്ത് ഞാൻ കണ്ട അത്ഭുതം, ഇപ്പോൾ ഇവിടെ തന്നെ, സാക്ഷാൽ ദേഹം ധരിച്ച് എന്റെ മുന്നിൽ നില്ക്കുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നു.
ജഗദ് ഏതന് മഹാശ്ചര്യരൂപം യസ്യ മഹാത്മനഃ തേനാശ്ചര്യപരേണാഹം ഭവതാ കൃഷ്ണ സംഗതഃ
ഈ ലോകം മുഴുവൻ അത്ഭുതരൂപം ഉള്ളതും മഹാത്മാവിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുമാണ്. കൃഷ്ണാ, എല്ലാ അത്ഭുതങ്ങളെയും മറികടക്കുന്ന നീയാൽ ഞാൻ ഒന്നായി ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
തത് കിമ് ഏതേന മഥുരാം പ്രയാമോ മധുസൂദന ബിഭേമി കംസാദ് ധിഗ് ജന്മ പരപിണ്ഡോപജീവിനഃ
ഇതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം? മധുസൂദനാ, നമുക്ക് മഥുരയിലേക്ക് പോകാം. ഞാൻ കംസനെ ഭയപ്പെടുന്നു — മറ്റുള്ളവരുടെ അന്നം ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നതിൽ ലജ്ജയാണ്.
ഇത്യ് ഉക്ത്വാ ചോദയാമ് ആസ താന് ഹയാന് വാതരംഹസഃ സംപ്രാപ്തശ് ചാപി സായാഹ്നേ സോ ഽക്രൂരോ മഥുരാം പുരീമ് വിലോക്യ മഥുരാം കൃഷ്ണം രാമം ചാഹ സ യാദവഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അക്രൂരൻ ആ വേഗമുള്ള കുതിരകളെ ഓടിച്ചു. വൈകുന്നേരം എത്തിയപ്പോൾ, ആ യാദവൻ അക്രൂരൻ മഥുര നഗരം കണ്ടു, പിന്നെ കൃഷ്ണനോടും രാമനോടും സംസാരിച്ചു.
പദ്ഭ്യാം യാതം മഹാവീര്യൌ രഥേനൈകോ വിശാമ്യ് അഹമ് ഗന്തവ്യം വസുദേവസ്യ നോ ഭവദ്ഭ്യാം തഥാ ഗൃഹേ യുവയോര് ഹി കൃതേ വൃദ്ധഃ കംസേന സ നിരസ്യതേ
നിങ്ങൾ ഇരുവരും മഹാശക്തിശാലികൾ, കാലിൽ നടക്കൂ; ഞാൻ മാത്രം രഥത്തിൽ കടക്കും. വസുദേവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് നിങ്ങൾ പോകുന്നത് ഉചിതമല്ല, കാരണം നിങ്ങളുടെ കാരണത്താൽ കംസൻ ആ വൃദ്ധനെ പുറത്താക്കുകയാണ്.
ഇത്യ് ഉക്ത്വാ പ്രവിവേശാസാവ് അക്രൂരോ മഥുരാം പുരീമ് പ്രവിഷ്ടൌ രാമകൃഷ്ണൌ ച രാജമാര്ഗമ് ഉപാഗതൌ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അക്രൂരൻ മഥുര നഗരത്തിലേക്ക് കടന്നു. രാമനും കൃഷ്ണനും രാജമാർഗത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
സ്ത്രീഭിര് നരൈശ് ച സാനന്ദലോചനൈര് അഭിവിക്ഷിതൌ ജഗ്മതുര് ലീലയാ വീരൌ പ്രാപ്തൌ ബാലഗജാവ് ഇവ
സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ആനന്ദഭരിതമായ കണ്ണുകളോടെ ഇരുവരെയും നോക്കി; ആ വീരന്മാർ കളിയോടെ നടന്നു, രണ്ടു കുഞ്ഞാനകളെപ്പോലെ.
ഭ്രമമാണൌ തു തൌ ദൃഷ്ട്വാ രജകം രങ്ഗകാരകമ് അയാചേതാം സ്വരൂപാണി വാസാംസി രുചിരാണി തൌ
അവർ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, ഒരു വസ്ത്രവർണ്ണക്കാരനെയും, ഒരു വസ്ത്രക്കച്ചവടക്കാരനെയും കണ്ടു. ഇരുവരും തങ്ങളോടു യോജിച്ച മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങൾ ചോദിച്ചു.
കംസസ്യ രജകഃ സോ ഽഥ പ്രസാദാരൂഢവിസ്മയഃ ബഹൂന്യ് ആക്ഷേപവാക്യാനി പ്രാഹോച്ചൈ രാമകേശവൌ
കംസന്റെ വസ്ത്രവർണ്ണക്കാരൻ, അവരുടെ ദയയാൽ അത്ഭുതഭരിതനായി, രാമനോടും കേശവനോടും ഉയർന്ന ശബ്ദത്തിൽ അന്യായമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
തതസ് തലപ്രഹാരേണ കൃഷ്ണസ് തസ്യ ദുരാത്മനഃ പാതയാമ് ആസ കോപേന രജകസ്യ ശിരോ ഭുവി
അപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ കോപത്തോടെ, ആ ദുഷ്ടന്റെ തല തന്റെ കൈയാൽ അടിച്ചു നിലത്ത് വീഴ്ത്തി.
ഹത്വാദായ ച വസ്ത്രാണി പീതനീലാമ്ബരൌ തതഃ കൃഷ്ണരാമൌ മുദായുക്തൌ മാലാകാരഗൃഹം ഗതൌ
അവനെ കൊല്ലുകയും വസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്തു, കൃഷ്ണനും രാമനും മഞ്ഞയും നീലയും വസ്ത്രം ധരിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ മാലാകാരന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
വികാസിനേത്രയുഗലോ മാലാകാരോ ഽതിവിസ്മിതഃ ഏതൌ കസ്യ കുതോ യാതൌ മനസാചിന്തയത് തതഃ
വിപുലമായ കണ്ണുകളോടെ, അത്ഭുതഭരിതനായ മാലാകാരൻ, 'ഇവരാരാണ്, എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്?' എന്ന് മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു.
പീതനീലാമ്ബരധരൌ ദൃഷ്ട്വാതിസുമനോഹരൌ സ തര്കയാമ് ആസ തദാ ഭുവം ദേവാവ് ഉപാഗതൌ
മഞ്ഞയും നീലയും വസ്ത്രം ധരിച്ച, അത്യന്തം മനോഹരരായ അവരെ കണ്ടപ്പോൾ, 'ദേവന്മാർ ഭൂമിയിൽ വന്നിരിക്കുന്നു' എന്ന് അവൻ കരുതിച്ചു.
വികാശിമുഖപദ്മാഭ്യാം താഭ്യാം പുഷ്പാണി യാചിതഃ ഭുവം വിഷ്ടഭ്യ ഹസ്താഭ്യാം പസ്പര്ശ ശിരസാ മഹീമ്
പുഷ്പങ്ങൾ ചോദിച്ച ആ ഇരുവർക്കും, മുഖം പുഷ്പം പോലെ വിരിഞ്ഞവർക്കും, അവൻ കൈകൾ കൊണ്ട് നിലം തൊട്ടി തല താഴ്ത്തി.
പ്രസാദസുമുഖൌ നാഥൌ മമ ഗേഹമ് ഉപാഗതൌ ധന്യോ ഽഹമ് അര്ചയിഷ്യാമീത്യ് ആഹ തൌ മാല്യജീവികഃ
ദയാപൂർണ്ണമായ മുഖങ്ങളോടെ, ഈ പ്രഭുക്കൾ എന്റെ വീട്ടിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു — ഞാൻ ഭാഗ്യവാനാണ്! ഞാൻ അവരെ പൂജിക്കുമെന്ന് മാലാകാരൻ പറഞ്ഞു.
തതഃ പ്രഹൃഷ്ടവദനസ് തയോഃ പുഷ്പാണി കാമതഃ ചാരൂണ്യ് ഏതാനി ചൈതാനി പ്രദദൌ സ വിലോഭയന്
പിന്നീട്, സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ, ആ മനോഹരമായ പുഷ്പങ്ങൾ അവർക്കു ഇഷ്ടംപോലെ ആകർഷകമായി നൽകി.
പുനഃ പുനഃ പ്രണമ്യാസൌ മാലാകാരോത്തമോ ദദൌ പുഷ്പാണി താഭ്യാം ചാരൂണി ഗന്ധവന്ത്യ് അമലാനി ച
വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം ചെയ്ത്, ആ ശ്രേഷ്ഠനായ മാലാകാരൻ അവർക്കു മനോഹരവും സുഗന്ധവും കളങ്കരഹിതവുമായ പുഷ്പങ്ങൾ നൽകി.
മാലാകാരായ കൃഷ്ണോ ഽപി പ്രസന്നഃ പ്രദദൌ വരമ് ശ്രീസ് ത്വാം മത്സംശ്രയാ ഭദ്ര ന കദാചിത് ത്യജിഷ്യതി
മാലാകാരനോടു സന്തുഷ്ടനായ കൃഷ്ണൻ ഒരു വരം നൽകി: 'നിന്റെ മേൽ എന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ ശ്രീദേവി ഒരിക്കലും നിന്നെ വിട്ടുപോകില്ല. നീ ഭാഗ്യവാനാകും.'
ബലഹാനിര് ന തേ സൌമ്യ ധനഹാനിര് അഥാപി വാ യാവദ് ധരണിസൂര്യൌ ച സംതതിഃ പുത്രപൌത്രികീ
സൗമ്യനേ, നിന്റെ ബലം കുറയുകയോ, സമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെടുകയോ ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകില്ല. ഭൂമി സൂര്യൻ നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം, നിന്റെ പുത്രന്മാരുടെയും മക്കളുടെയും സന്തതി തുടരും.
ഭുക്ത്വാ ച വിപുലാന് ഭോഗാംസ് ത്വമ് അന്തേ മത്പ്രസാദതഃ മമാനുസ്മരണം പ്രാപ്യ ദിവ്യലോകമ് അവാപ്സ്യസി
നീ സമൃദ്ധമായ സൗഖ്യങ്ങൾ അനുഭവിച്ചശേഷം, എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, അവസാനം എന്നെ ഓർക്കാനുള്ള അനുഭവം ലഭിച്ചുകൊണ്ട് ദൈവിക ലോകം പ്രാപിക്കും.
ധര്മേ മനശ് ച തേ ഭദ്ര സര്വകാലം ഭവിഷ്യതി യുഷ്മത്സംതതിജാതാനാം ദീര്ഘമ് ആയുര് ഭവിഷ്യതി
ഭദ്രനേ, നിന്റെ മനസ്സ് എല്ലായ്പ്പോഴും ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചിരിക്കും. നിന്റെ സന്തതിയിൽ ജനിക്കുന്നവർക്ക് ദീർഘായുസ്സും ലഭിക്കും.
നോപസര്ഗാദികം ദോഷം യുഷ്മത്സംതതിസംഭവഃ അവാപ്സ്യതി മഹാഭാഗ യാവത് സൂര്യോ ഭവിഷ്യതി
മഹാഭാഗനേ, സൂര്യൻ നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം, നിന്റെ സന്തതിയിൽ ജനിക്കുന്നവർക്കു് യാതൊരു ദോഷവും ദുരിതവും ഉണ്ടാകില്ല.
ഇത്യ് ഉക്ത്വാ തദ്ഗൃഹാത് കൃഷ്ണോ ബലദേവസഹായവാന് നിര്ജഗാമ മുനിശ്രേഷ്ഠാ മാലാകാരേണ പൂജിതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, കൃഷ്ണൻ ബാലരാമനോടൊപ്പം ആ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. മാലാകാരൻ ആദരപൂർവ്വം പൂജിച്ചുകൊടുത്തു.
രാജമാര്ഗേ തതഃ കൃഷ്ണഃ സാനുലേപനഭാജനാമ് ദദര്ശ കുബ്ജാമ് ആയാന്തീം നവയൌവനഗോചരാമ്
അതിനുശേഷം, രാജമാർഗത്തിൽ കൃഷ്ണൻ, പുതുമയുവത്വത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന, സുഗന്ധവസ്തുക്കൾ കൈവശം വഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കുബ്ജയെ കാണുകയും ചെയ്തു.