വിറ്റഥന് അഞ്ച് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായി—സുഹോത്രൻ, സുഹോതാരൻ, ഗയ, ഗർഗ, മഹാത്മാവായ കപിലൻ. ഈ മഹാത്മാവായ കപിലൻക്ക് രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. സുഹോത്രന്റെ പുത്രന്മാർ സത്യപ്രസിദ്ധനായ കാശികനും രാജാവായ ഗൃത്സമതിയും ആയിരുന്നു. ഗൃത്സമതിയിൽ നിന്ന് ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ എന്നിങ്ങനെ വിവിധ വർണങ്ങളിൽ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. കാശികന്റെ പുത്രൻ കാശേയനും ദീർഘതപസും ആയിരുന്നു. ദീർഘതപസിൽ നിന്ന് പണ്ഡിതനായ ധന്വന്തരി ജനിച്ചു. ധന്വന്തരിയുടെ പുത്രൻ പ്രശസ്തനായ കെതുമാൻ. കെതുമാന്റെ പുത്രൻ ജ്ഞാനി ഭീമരഥൻ, ഭീമരഥന്റെ പുത്രൻ വാരാണസിയുടെ രാജാവായി. അവൻ ദിവോദാസനെന്നു അറിയപ്പെടുന്നു—ക്ഷത്രിയരെ സംഹരിച്ചവൻ. ദിവോദാസന്റെ പുത്രൻ ധൈര്യശാലിയായ പ്രതർദനൻ. പ്രതർദനന് രണ്ട് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു—ഭാർഗവവംശത്തിൽപ്പെട്ട വത്സനും ലോകപ്രശസ്തനായ രാജകുമാരൻ അലർക്കനും. രാജാവ് ഹൈഹയവംശത്തിന്റെ അവകാശം പിടിച്ചെടുത്തു; ദിവോദാസൻ കൈവശം വെച്ചിരുന്ന പിതൃസ്വത്തു ബലമായി വീണ്ടെടുത്തു. ഭദ്രശ്രേണ്യന്റെ പുത്രനായ ദുർദമനൻ കരുണാലുവായി ദിവോദാസനെ മോചിപ്പിച്ചു, ബാല എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലും. ഭീമരഥന്റെ പുത്രൻ അഷ്ടാരഥൻ രാജാവായിരുന്നു; അവന്റെ പുത്രനായ ബാലൻ ആ സ്വത്തുക്കൾ കൈവശമാക്കി, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ. മഹർഷിമാർ വൈരത്തിന്റെ അവസാനം ആഗ്രഹിച്ചു വന്നപ്പോൾ, ബ്രഹ്മനിഷ്ഠനായ കാശിരാജാവായ അലർക്കൻ സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവനായി പ്രവർത്തിച്ചു. അവൻ അറുപതിനായിരം വർഷവും അറുപതുനൂറ് വർഷവും യൗവനപ്രഭയിൽ തന്നെ നിലനിന്നു—കാശിവംശത്തിൽ പ്രധാനം. ലോപാമുദ്രയുടെ കൃപയാൽ അവൻ പരമായായായുർലാഭം നേടി; ജീവിതാവസാനത്തിൽ, മഹർഷിമാരേ, ക്ഷേമകരനെന്ന അസുരനെ വധിച്ചു. അവൻ മനോഹരമായ വാരാണസി നഗരം സ്ഥാപിച്ചു; അവിടുത്തെ രാജാവായി അലർക്കന്റെ പുത്രനായ ക്ഷേമകൻ ഭരിച്ചിരിക്കുന്നു. ക്ഷേമകന്റെ പുത്രൻ വർഷകേതുവും, വർഷകേതുവിന്റെ പുത്രൻ ജനങ്ങളുടെ അധിപനായ വിപുവും. വിപുവിന്റെ പുത്രൻ ആനർത്തൻ, ആനർത്തന്റെ പുത്രൻ സുകുമാരൻ, സുകുമാരന്റെ പുത്രൻ മഹാരഥിയായ സത്യകേതു. അവന്റെ പുത്രൻ മഹാ തേജസ്സും പരമധർമ്മവും ഉള്ള രാജാവായിരുന്നു. വത്സന്റെ പുത്രൻ വത്സഭൂമിയും, ഭാർഗവവംശത്തിൽ ഭാർഗഭൂമിയും ജനിച്ചു. അങ്ങിരസിന്റെ പുത്രന്മാർ ഭാർഗവവംശത്തിൽ ജനിച്ചു—ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ—മഹർഷിമാരേ. ഇനി മറ്റൊരു വംശം, അജമീഢവംശം, കേൾക്കണം, മഹാഭാഗൻമാരേ. സുഹോത്രന്റെ പുത്രൻ ബൃഹത്; ബൃഹത്തിന മൂന്നു പുത്രന്മാർ: അജമീഢൻ, ദ്വിമീഢൻ, പുരുമീഢൻ—മഹാബലശാലികൾ. അജമീഢന് മൂന്നു പ്രശസ്ത ഭാര്യമാർ: നീലി, കേശിനി, ധൂമിനി. കേശിനിയിൽ നിന്ന് അജമീഢന് മഹാവീരനായ ജഹ്നു ജനിച്ചു. ജഹ്നു സർവമേധയാഗം നിർവ്വഹിച്ചു. ഭർത്താവിനോടുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ, ഗംഗാ കീഴടങ്ങി അവനിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോയി. അവൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്നിട്ടും, ഗംഗാ അവന്റെ യാഗശാലയിൽ വെള്ളം നിറച്ചു. യാഗവേദി മുഴുവനും വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി കണ്ട്, ജഹ്നു കോപത്തോടെ ഗംഗയോട് പറഞ്ഞു: “നിന്റെ അഭിമാനഫലം ഉടനെ അനുഭവിക്കൂ; ഞാൻ മൂന്ന് ലോകത്തെയും നിന്റെ ജലം കുടിച്ചുകളയും.” മഹർഷിമാർ ഗംഗയെ കുടിച്ചുവെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ, അവർ അവളെ പുത്രിയായി പുറത്തെടുത്തു—ജാഹ്നവിയായി അറിയപ്പെട്ടു. ജഹ്നു യുവനാശ്വന്റെ പുത്രിയായ കാവേരിയെ വിവാഹം ചെയ്തു; ഗംഗയുടെ ശാപത്താൽ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ പാതി ഒരു നദിയായി മാറി. ജഹ്നുവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പുത്രൻ അജകൻ; അജകന്റെ പുത്രൻ ഭൂഭൃതായ ബാലാകാശ്വൻ. അവന്റെ പുത്രൻ വേട്ടയെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട കുശികൻ; അവൻ പഹ്നവരുടെയും വനവാസികളുടെയും ഇടയിൽ വളർന്നു. കുശികൻ ഇന്ദ്രനോടു തുല്യനായ പുത്രനെ ആഗ്രഹിച്ചു തപസ്സു ചെയ്തു. ഇന്ദ്രൻ ഭയപ്പെട്ട് അവന്റെ പുത്രനായി ജനിച്ചു. അവൻ രാജാവ് ഗാധിയായി. മഘവാൻ തന്നെ കൗശികവംശത്തിൽ ജനിച്ചു. വിശ്വാമിത്രൻ ഗാധിയുടെ പുത്രൻ; വിശ്വാമിത്രനിൽ നിന്ന് അഷ്ടകൻ ജനിച്ചു. അഷ്ടകന്റെ പുത്രൻ ലൗഹി ജഹ്നുവംശത്തിൽപ്പെട്ടവനാണ്. മഹർഷിമാരേ, ഇനി അജമീഢവംശത്തിന്റെ മറ്റൊരു ശാഖ കേൾക്കൂ. അജമീഢനും നീലിക്കും ജനിച്ച പുത്രൻ സുശാന്തി; സുശാന്തിയിൽ നിന്ന് പുരുജാതിയും, പുരുജാതിയിൽ നിന്ന് ബാഹ്യാശ്വനും ജനിച്ചു. ബാഹ്യാശ്വന് അഞ്ചു പ്രസിദ്ധരായ പുത്രന്മാർ—മുദ്ഗലൻ, ശ്രീഞ്ജയൻ, രാജാവ് ബൃഹദിഷു, ധൈര്യശാലിയായ യവീനരൻ, അഞ്ചാമൻ കൃമിലാശ്വൻ. ഇവർ അഞ്ചുപേരും ദേശസംരക്ഷണത്തിന് യോജ്യരായി പ്രശസ്തരാണ്. ഈ അഞ്ചുപേരെയും പഞ്ചാലന്മാർ എന്നു വിളിക്കുന്നു; സമൃദ്ധിയും സംരക്ഷണശേഷിയും ഉള്ളവർ. മുദ്ഗലന്റെ പുത്രൻ പ്രശസ്തനായ മൗദ്ഗല്യൻ; ഇന്ദ്രസേനയിൽ നിന്ന് ഗർഭം നേടി വധ്ന്യൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു. ശ്രീഞ്ജയനിൽ നിന്ന് മഹാത്മാവായ പഞ്ചജനൻ; പഞ്ചജനന്റെ പുത്രൻ രാജാവ് സോമദത്തൻ. സോമദത്തന്റെ പുത്രൻ പ്രശസ്തനായ സഹദേവൻ; സഹദേവന്റെ പുത്രൻ വിഖ്യാതനായ സോമകൻ. വംശം ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ, സോമകൻ അജമീഢന്റെ പുത്രനായി ജനിച്ചു; സോമകന്റെ പുത്രൻ ജന്തു, അവനു നൂറു പുത്രന്മാർ. അവരിൽ ഏറ്റവും ഇളയവൻ പൃഷതൻ, ദ്രുപദന്റെ പിതാവും പ്രഭുവും. ഈ മഹാത്മാക്കളായ സോമകർ അജമീഢന്റെ സന്തതികളായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.