ഒരു സനാതന സപ്തരിഷി, അതി ഉത്തമനായ കണ്ഡ്, കേശവനെ ആരാധിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ച അതിമഹത്തായ ബ്രഹ്മൻ ജപത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കാൻ ചില ബ്രാഹ്മണർ ആഗ്രഹിച്ചു. “ഹേ മഹർഷേ, കണ്ഡു മഹർഷി വേദനിർവ്വചനം ചെയ്തുകൊണ്ടു കേശവനെ ആരാധിച്ച അതി ഉത്തമവും പുണ്യവുമായ ബ്രഹ്മൻ ജപത്തെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു,” അവർ ചോദിച്ചു. വിഷ്ണു — അതി ഉത്തമൻ, അതി അതി അതിക്രമിച്ചവൻ, അതിമിതമായതും അതി പരമമായതും, സകലത്തെയും അതിജീവിക്കുന്നതും, പരമാത്മാവും, പരബ്രഹ്മവും, അതിമഹത്തായവനും, എല്ലാത്തിലും അതിക്രമിച്ചവനും — അങ്ങേയറ്റം ഉന്നതൻ. എല്ലാ കാരണങ്ങൾക്കും കാരണമായവൻ, കാരണങ്ങളുടെ കാരണത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ; അതിന്റെ കാരണം പോലും, എല്ലാ കാരണങ്ങളുടെ പരമകാരണം; ഫലമായിട്ടും, അനേകം രൂപങ്ങളിൽ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവൻ. അവൻ ബ്രഹ്മൻ, ഭഗവാൻ, സകല ജീവികളുടെ സാരവും, അക്ഷരനായ സൃഷ്ടികളുടെ അധിപൻ, ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടാത്തവൻ; അനന്തനായ, അജനായ, ശാശ്വതമായ വിഷ്ണു, ക്ഷയിക്കപ്പെടുന്നവയിൽ ഒരുമിച്ചില്ലാത്തവൻ. അക്ഷരൻ, അജൻ, ശാശ്വതൻ, പരമപുരുഷൻ എന്നിങ്ങനെയാണ് അവൻ; ആഗ്രഹങ്ങളും ദോഷങ്ങളും എന്റെ ഉള്ളിൽ ശമിക്കട്ടെ. മഹർഷിയുടെ ബ്രഹ്മൻ ജപം കേൾക്കുമ്പോൾ, ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ, അവന്റെ ദൃഢമായ, അതി ഉന്നതമായ ഭക്തി മനസ്സിലാക്കി, പരമപുരുഷൻ — ഭഗവാൻ — അതിമഹത്തായ സ്നേഹത്തോടെ, ഭക്തന്മാർക്ക് പ്രിയനായ ലോർഡ്, അവന്റെ അടുത്തെത്തി സംസാരിച്ചു, “ഹേ മധുസൂദന, എന്റെ ഭക്തന്റെ അടുത്ത് ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു.” അവന്റെ ഗംഭീരമായ, ഇട_direction_കളിൽ മുഴങ്ങുന്ന ഇടിമുഴക്കമുള്ള ശബ്ദത്തിൽ, അവൻ ഗരുഡ, വിനതയുടെ പുത്രൻ, കയറി, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കാണിച്ചു. “ഹേ മഹർഷേ, നിന്റെ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ആഗ്രഹം പറയു, എന്താണ് നിന്റെ മനസ്സിൽ? ഞാൻ വരദായകനായി വന്നിരിക്കുന്നു; വരം തിരഞ്ഞെടുക്കു, ഹേ ദൃഢവ്രതൻ,” എന്നിങ്ങനെ ഭഗവാൻ ചോദിച്ചു. ദേവതകളുടെ അധിപൻ, ചക്രധാരിയായ ഹരിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, കണ്ഡ് മഹർഷി അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്ന അവന്റെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു, ഹരി തന്റെ മുന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നതു കണ്ടു. അവൻ അൽസീദത്തിന്റെ പൂക്കളെപ്പോലും, തളിർപാത്രങ്ങളേറിയ കണ്ണുകളുമുള്ള, ശംഖ്, ചക്ര, ഗദ ധരിച്ച, കിരീടവും കങ്കണവും അണിഞ്ഞ, നാലു കൈകളും, ഉത്തമമായ അവയവങ്ങളും, പീതാംബരം ധരിച്ച, ശ്രീവത്സ ചിഹ്നം പതിച്ച, വനമാല അണിഞ്ഞ, സകല ഉത്തമ ചിഹ്നങ്ങളും, സകല രത്നങ്ങളും അണിഞ്ഞ, ദിവ്യമായ ശരീരം ദൈവ സാന്ദനത്തിൽ അഭിഷിക്തം, സ്വർഗ്ഗമാലകൾ അണിഞ്ഞ, അതിമഹത്തായ ഭഗവാനെ കണ്ടു. ആശ്ചര്യത്തിൽ മുങ്ങിയ കണ്ഡ് മഹർഷിയുടെ രോമങ്ങൾ നിവർന്നു, അവൻ ഭൂമിയിൽ പതങ്ങി, ഭഗവാനെ വന്ദിച്ചു. “ഇന്ന് എന്റെ ജന്മം ഫലപ്രദമായി, ഇന്ന് എന്റെ തപസ്സ് ഫലപ്രദമായി,” എന്ന് പറഞ്ഞ്, മഹർഷി ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ചു തുടങ്ങി. “ഹേ നാരായണ, ഹേ ഹരി, ഹേ കൃഷ്ണ, ശ്രീവത്സ ചിഹ്നം പതിച്ചവൻ, ലോകത്തിന്റെ നാഥൻ, ലോകത്തിന്റെ വിത്ത്, ലോകത്തിന്റെ ആധാരവും, ലോകത്തിന്റെ സാക്ഷിയും — നിനക്ക് പ്രണാമം! അപ്രത്യക്ഷൻ, ജയൻ, സകലത്തിന്റെ ഉത്ഭവം, പുരുഷങ്ങളിൽ ഉന്നതൻ, തമളപ്പൂക്കളേറിയ കണ്ണുകളുള്ള ഗോവിന്ദ, ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ, നിനക്ക് ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. ഹിരണ്യഗർഭൻ, ഐശ്വര്യത്തിന്റെ നാഥൻ, കമലത്തിന്റെ നാഥൻ, ശാശ്വതൻ, ഭൂമിയുടെ ഗർഭം, ദൃഢൻ, ഭരണാധികാരി, ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ അധിപൻ, നിനക്ക് വന്ദനം. ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത, അമൃതൻ, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത, ജയൻ, ജയികളിൽ ഉന്നതൻ, അജയൻ, അഖണ്ഡൻ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ, ഐശ്വര്യത്തിന്റെ ആധാരൻ, നിനക്ക് വന്ദനം. വർഷവും ധർമ്മവും സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, കടക്കാൻ കഷ്ടം, ദൃഢമായി നിലകൊള്ളുന്നവൻ, ദുഃഖവും കഷ്ടതയും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ജലത്തിൽ കിടക്കുന്ന ഹരി, നിനക്ക് വന്ദനം. ജീവികളുടെ നാഥൻ, അപ്രത്യക്ഷൻ, ജീവികളുടെ അധിപൻ, ഭൂതങ്ങളിൽ അലക്ഷിതൻ, ജീവികളിൽ വസിക്കുന്നവൻ, ജിവാത്മാവും, ജീവികളുടെ ഗർഭവും, നിനക്ക് വന്ദനം. യജ്ഞം, യജ്ഞകൻ, യജ്ഞത്തിന്റെ ആധാരൻ, അഭയം നൽകുന്നവൻ, യജ്ഞത്തിന്റെ ഗർഭം, സ്വർണ്ണവർണ്ണൻ, പൃശ്യൻ, നിനക്ക് വന്ദനം. ക്ഷേത്രം അറിയുന്നവൻ, ക്ഷേത്രം നിലനിറുത്തുന്നവൻ, ക്ഷേത്രത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ, ക്ഷേത്രം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ക്ഷേത്രം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, അധിപൻ, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ആത്മാവും, ക്ഷേത്രം അതിജീവിക്കുന്നവൻ, ക്ഷേത്രം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, നിനക്ക് വന്ദനം. ഗുണങ്ങളുടെ ആധാരൻ, ഗുണങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവൻ, ഗുണങ്ങളുടെ അഭയം, ഗുണങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ, ഗുണങ്ങളുടെ ഭോക്താവ്, ഗുണങ്ങളിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നവൻ, ഗുണങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ, നിനക്ക് വന്ദനം. നീ വിഷ്ണുവാണ്, നീ ഹരിയാണ്, ചക്രധാരി, ജയൻ, ജനാർദനൻ, ഭൂതങ്ങൾ, വഷട് വിളി, ഭാവി, ഭവയുടെ നാഥൻ. നീ ജീവികൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, അപ്രത്യക്ഷൻ, ഭവ, ജീവികളുടെ ആധാരൻ, ജീവികളുടെ ഉത്ഭവം, ദേവതകൾ അജൻ, നാഥൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. നീ അനന്തൻ, കർമ്മങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ, പ്രകൃതി, വൃഷകപി, രുദ്രൻ, ജയിക്കാൻ കഷ്ടം, ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടാത്ത, നീ നാഥൻ. നീ ലോകം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, ജയൻ, ശംഭു, ബലരൂപൻ, ശങ്കരൻ, ഉഷണസ്, സത്യം, തപസ്സ്, ജനങ്ങൾ. നീ ലോകം ജയിച്ചവൻ, അഭയം, രക്ഷകൻ, അക്ഷരൻ, ശംഭു, സ്വയംജന്മ, പ്രഥമൻ, പരമഗതി. നീ സൂര്യൻ, ഓം, പ്രാണൻ, അന്ധകാരനാശകൻ, വർഷം നൽകുന്നവൻ, പ്രസിദ്ധൻ, സൃഷ്ടാവ്, ദേവതകളുടെ നാഥൻ. നീ ഋഗ്, യജുര്, സാമവേദങ്ങൾ; നീ ആത്മാവാണ്, അങ്ങനെയാണെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു; നീ അഗ്നി, വായു, ജലം, ഭൂമി. നീ സൃഷ്ടാവ്, ഭോക്താവ്, അർപ്പകൻ, അർപ്പണം, യജ്ഞം, നാഥൻ, സകലത്തിൽ വ്യാപിച്ചവൻ, ഉത്തമൻ, ലോകങ്ങളുടെ അജൻ. നീ സകലത്തെ കാണുന്നവൻ, മഹത്വം, സകലത്തെ കീഴടക്കുന്നവൻ, ശത്രുക്കൾ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ; നീ പകൽ, രാത്രി, ജ്ഞാനികൾ വർഷം എന്ന് വിളിക്കുന്നു. നീ കാലം, അതിന്റെ വിഭജനങ്ങൾ, നിമിഷം, ക്ഷണം, അനു; നീ ബാലൻ, വൃദ്ധൻ, പുരുഷൻ, സ്ത്രീ, നപുംസകൻ. നീ ലോകത്തിന്റെ ഉത്ഭവം, കണ്ണ്, ദൃഢൻ, ശുദ്ധപ്രസിദ്ധി; നീ ശാശ്വതൻ, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ, ഉപേന്ദ്രൻ, പരമൻ. നീ ലോകങ്ങൾക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്നവൻ, വേദത്തിന്റെ അംഗങ്ങൾ, അക്ഷരൻ; നീ വേദം അറിയുന്നവൻ, സൃഷ്ടാവ്, ക്രമീകരിക്കുന്നവൻ, സമാധാനവാനായവൻ. നീ സമുദ്രം അതിന്റെ ആഴത്തിൽ, നിലനിറുത്തുന്നവൻ, സമ്പത്ത്; നീ രോഗങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, സ്വയംനിയന്ത്രിതൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് അതിജീവിക്കുന്നവൻ. നീ നേതാവ്, പ്രധാനൻ, സൂപർണ്ണ, ആദിജന്മ; നീ ആധാരൻ, ഉന്നതൻ, സ്വയംനിയന്ത്രിതൻ, അപ്രപതിതൻ. നീ സംയമം, ശാസനം, ഉന്നതൻ, നാലു കൈകൾ; നീ അന്നത്തിന്റെ അന്തർആത്മാവ്, പരമാത്മാവ് എന്ന് വിളിക്കുന്നു. നീ ഗുരു, ഏറ്റവും ഉന്നതഗുരു, ഇടത്, ഉത്തമം; നീ അശ്വത്ഥവൃക്ഷം, ശാസ്ത്രം, പ്രത്യക്ഷം, സൃഷ്ടികളുടെ നാഥൻ. ഇങ്ങനെ, കണ്ഡ് മഹർഷി ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ചു, തന്റെ ഭക്തിയും തപസ്സും ഫലപ്രദമായി, ഭഗവാന്റെ ദർശനം പ്രാപിച്ചു.