യയാതി മഹാരാജാവ്, അജയനായവൻ, അത്യന്തം കോപത്തോടെ തന്റെ മൂത്ത പുത്രന്മാരെ ശപിച്ചു. ഞാൻ ഈ സംഭവങ്ങൾ മുഴുവനായി നിങ്ങൾക്ക് വിശദമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരേ. അങ്ങനെ തന്റെ നാലു മൂത്ത പുത്രന്മാരെ ശപിച്ച ശേഷം, രാജാവ് പുരുവിനോടും അതേ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ. "നീ സമ്മതിച്ചാൽ, ഞാൻ ഈ ഭൂമിയിൽ യുവാവിന്റെ രൂപത്തിൽ സഞ്ചരിക്കും. എന്റെ വൃദ്ധാവസ്ഥയെ നിന്റെ മേൽ വെച്ച്, നീ വൃദ്ധനായിരിക്കും," എന്നു രാജാവ് പറഞ്ഞു. ശക്തനായ പുരു തൻ്റെ പിതാവിന്റെ വൃദ്ധാവസ്ഥയെ സ്വീകരിച്ചു, യയാതി പുരുവിന്റെ യൗവ്വനം എടുത്തു ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ചു. ആ മഹാരാജാവ്, ആഗ്രഹങ്ങളുടെ അവസാനം തേടിയവൻ, വിശ്വാചിയോടൊപ്പം ചൈത്രരഥവനത്തിൽ സുഖങ്ങളാൽ ആസ്വദിച്ചു. pleasures-ഉം ആസ്വദിച്ചു തൃപ്തനായ രാജാവ്, തന്റെ വൃദ്ധാവസ്ഥയെ വീണ്ടും പുരുവിന് തിരിച്ചുകൊടുത്തു. അവിടെ, മഹർഷിമാരുടെ ശ്രേഷ്ഠരേ, യയാതി ആഗ്രഹങ്ങൾ പിൻവലിക്കാൻ tortoise-നു തൻ്റെ അങ്കങ്ങൾ പിൻവലിക്കുന്നതുപോലെ, സങ്കടങ്ങൾ പിൻവലിക്കാൻ കഴിയുന്ന ശ്ലോകങ്ങൾ പാടിയതാണു. "ആഗ്രഹം, വസ്തുക്കളുടെ ആസ്വദനത്തിലൂടെ ഒരിക്കലും തീരുന്നതല്ല; അതു നെയ്യ് ചേർത്തു തീപ്പൊരി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, കൂടുതൽ ശക്തിയേറിയതാകുന്നു. ഭൂമിയിലെ അരി, ജവ, സ്വർണം, പശു, സ്ത്രീ—ഇവയെല്ലാം പോലും, സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാത്ത ഒരാളിന് മതിയാവില്ല. ഒരു വ്യക്തി, യാതൊരു ജീവിയുടെയും ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ ചിന്തയിലും വാചയിലും പ്രവർത്തിയിലും ചെയ്യാത്തപോൾ, ബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരെ ഭയപ്പെടാതെ, മറ്റുള്ളവർക്കു ഭയം ഉണ്ടാക്കാതെ, ആഗ്രഹം അല്ലെങ്കിൽ ദ്വേഷം ഇല്ലാതെ ജീവിക്കുന്നവൻ ബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കുന്നു." "അജ്ഞാനികൾക്ക് എളുപ്പത്തിൽ വിട്ടുവെക്കാൻ കഴിയാത്ത ആ ആഗ്രഹം, പ്രായം കൂടുമ്പോഴും പ്രായം കൂടാത്ത, ജീവൻ അവസാനിപ്പിക്കുന്ന രോഗം—അത് ഉപേക്ഷിച്ചവനാണ് സന്തോഷം പ്രാപിക്കുന്നത്. കേശം പ്രായം കൂടുമ്പോൾ പ്രായം കൂടുന്നു, പല്ലുകൾ പ്രായം കൂടുമ്പോൾ പ്രായം കൂടുന്നു, പക്ഷേ ധനത്തെയും ജീവനും വേണ്ടിയുള്ള ആഗ്രഹം പ്രായം കൂടുന്നില്ല. ലോകത്തിലെ എല്ലാ ആനന്ദങ്ങളും, ദൈവികമായ ആനന്ദങ്ങൾ പോലും, ആഗ്രഹം അവസാനിപ്പിച്ചവന്റെ ആനന്ദത്തിന്റെ പകുതിയ്ക്ക് അർഹതയില്ല." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ആ രാജർഷി തന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം വനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു, ദീർഘകാലം മഹാ തപസ്സ് നടത്തി. തപസ്സിന്റെ അവസാനം, ആ മഹാത്മാവ് ഭൃഗുതുങ്ഗത്തിന്റെ ശിഖരത്തിൽ എത്തി, ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു, ഭാര്യയോടൊപ്പം സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചു. അവന്റെ വംശത്തിൽ അഞ്ച് പ്രഗൽഭനായ രാജർഷിമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, ബ്രഹ്മണശ്രേഷ്ഠരേ, അവരുടെ പ്രകാശം സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ പോലെ ഭൂമിയിൽ വ്യാപിച്ചു. ഇനി ഞാൻ യദുവിന്റെ വംശം പറയാം, രാജാക്കന്മാർ ആദരിച്ച, അതിൽ നാരായണൻ, ഹരി, വൃഷ്ണി വംശത്തിന്റെ മഹിമയായവൻ ജനിച്ചു. യയാതിയുടെ ഈ കഥയെ സദാ കേൾക്കുന്നവൻ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ, ആരോഗ്യമുള്ളവനായി, സമ്പന്നനായവനായി, ദീർഘായുസ്സുള്ളവനായി, പ്രശസ്തനായവനായി മാറുന്നു. സൂതൻ, ഞങ്ങൾ സത്യമായി പുരുവിന്റെ വംശവും, ദ്രുഹ്യു, അനു, യദു, തുര്വസു എന്നിവരുടെ വംശവും വേറേ വേറെയായി കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മണശ്രേഷ്ഠരേ, പുരുവിന്റെ വംശം ഞാൻ തുടക്കം മുതൽ ക്രമത്തിൽ വിശദമായി പറയാം. പുരുവിന്റെ പുത്രൻ ശക്തനായ സുവീരൻ; അവന്റെ പുത്രൻ മനസ്യു; മനസ്യുവിന്റെ പുത്രൻ രാജാവ് അഭയദ. അഭയദയുടെ പുത്രൻ സുദൻവൻ; സുദൻവന്റെ പുത്രൻ സുബാഹു; സുബാഹുവിന്റെ പുത്രൻ റൗദ്രാശ്വ. റൗദ്രാശ്വയ്ക്ക് ദശാർണേയ, കൃകനേയ, കക്ഷേയ, സ്ഥണ്ഡിലേയ, സന്നതേയ എന്നീ പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. കൂടാതെ ഋചേയ, ജലേയ, സ്ഥലേയ, ധനേയ, വനേയ—ഈ പത്ത് പുത്രന്മാർ, പത്ത് പുത്രികളുമുണ്ടായിരുന്നു. ഭദ്രാ, ശൂദ്രാ, മദ്രാ, ശലദാ, മലദാ, ഖലദാ, വിപ്രാ, നലദാ, സുരസാ, ഗോകപാലാ—ഇവയാണ് പത്ത് പുത്രികൾ. ഗോകപാലാ, സ്ത്രീരത്നകൂട്ടാ—ഈ പത്ത്; അത്രി വംശത്തിൽ ഒരു മഹർഷി ജനിച്ചു, അവരുടെ ഭർത്താവ് പ്രഭാകരൻ ആയിരുന്നു. ഭദ്രയിൽ നിന്നും, അവൻ പ്രസിദ്ധനായ സോമനെ ജനിപ്പിച്ചു, സവർഭാനു സൂര്യനെ തട്ടിയപ്പോൾ, സൂര്യൻ ആകാശത്തിൽ നിന്നു ഭൂമിയിൽ വീഴുമ്പോൾ. ലോകം ഇരുണ്ടപ്പോൾ, പ്രകാശം കൊണ്ടുവന്നത് അവനായിരുന്നു; "നിങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ," എന്ന് വീഴുന്ന സൂര്യൻ പറഞ്ഞു. ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്റെ വാക്ക് കൊണ്ട്, സൂര്യൻ ആകാശത്തിൽ നിന്നു ഭൂമിയിൽ വീഴാതെ രക്ഷപ്പെട്ടു; മഹാതപസ്വിയായ അത്രി പ്രധാന വംശങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. അത്രിയുടെ യാഗങ്ങളിൽ, ദേവതകൾ അവന്റെ ശക്തി സ്ഥാപിച്ചു; അവൻ ആ സ്ത്രീകളിൽ നിന്ന് തൻ്റെ ഇഷ്ടംപ്രകാരം പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു. അവൻ പത്ത് ശക്തിയുള്ള പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു, കഠിന തപസ്സിൽ ലയിച്ചവരെ; ആ ബ്രാഹ്മണർ, വംശങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാക്കൾ, വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള മഹർഷിമാർ ആയിരുന്നു. അവർ സ്വസ്ത്യാത്രേയന്മാർ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു, മൂന്ന് ഋണങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവരായി; കക്ഷേയയ്ക്ക് മൂന്ന് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, എല്ലാവരും മഹാ രഥികളായിരുന്നു. സഭാനര, ചാക്ഷുഷ, പരമാന്യു; സഭാനരയുടെ പുത്രൻ ജ്ഞാനിയായ രാജാവ് കാലാനല. കാലാനലയുടെ പുത്രൻ ധർമ്മജ്ഞനായ സൃഞ്ജയ; സൃഞ്ജയയുടെ പുത്രൻ വീരനായ രാജാവ് പുരംജയ. മഹർഷിശ്രേഷ്ഠരേ, പുരംജയയുടെ പുത്രൻ ജനമേജയ; ജനമേജയ, രാജർഷി, മഹാശാല എന്ന പുത്രനെ ജനിപ്പിച്ചു. ദേവതകളിൽ പ്രസിദ്ധനായ, ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തനായ മഹാമനസ്, മഹാശാലയുടെ പുത്രനായിരുന്നു. മഹാമനസിന്, ദേവതകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട വീരനായ പുത്രൻ സുമഹാമനസ്; മഹാമനസ് രണ്ട് പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ. ഉശീനര, ധർമ്മപരനും ക്ഷമയുള്ള, വലിയ ശക്തിയുള്ള രാജാവ്, അഞ്ചു രാജർഷി വംശത്തിൽ നിന്നുള്ള ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. നൃഗാ, കൃമി, നവാ, ദർവാ, അഞ്ചാമത് ദൃശദ്വതി—ഇവയാണ് ഉശീനരന്റെ ഭാര്യമാർ, അവരിൽ നിന്ന് മഹാ വംശങ്ങൾ ജനിച്ചു.