രുദ്രൻ ക്രുദ്ധനായി, ഹൈഹയരെ മൃഗങ്ങളെപ്പോലെ വധിച്ചു, ലോകത്തിൽ പ്രസിദ്ധരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനെന്നു പേരെടുത്തു. അതിനുശേഷം രാജാവായ സഗരൻ, ശകന്മാർ, യവനന്മാർ, കാംബോജന്മാർ, പാരദന്മാർ, പഹ്നവർക്കൾ എന്നിവരെ മുഴുവനായും നശിപ്പിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ശക്തനായ സഗരൻ ഇവരെ വധിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ആ ജനങ്ങൾ ജ്ഞാനിയായ വസിഷ്ഠനിൽ അഭയം തേടി, അദ്ദേഹത്തിന് മുൻപിൽ നമിച്ചു. പ്രഭയുള്ള വസിഷ്ഠൻ, സമയത്തെ മനസ്സിലാക്കി, അവർക്കു രക്ഷ നൽകുകയും സഗരനെ അവരെ വധിക്കാതിരിക്കാൻ തടയുകയും ചെയ്തു. ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട സഗരൻ, തന്റെ പ്രതിജ്ഞ ഓർത്തു, അവരെ കൊല്ലാതെ അവരുടെ രൂപം മാറ്റി വിടാൻ തീരുമാനിച്ചു. ശകന്മാരുടെ തലയുടെ അർദ്ധഭാഗം ഉണിയിച്ചു അവരെ വിട്ടയച്ചു; യവനന്മാരുടെയും കാംബോജന്മാരുടെയും തല മുഴുവനായി ഉണിയിച്ചു. പാരദന്മാർക്ക് ചൊരിഞ്ഞ മുടി വെക്കേണ്ടി വരികയും, പഹ്നവർക്കൾക്ക് താടിയും വെക്കേണ്ടി വരികയും ചെയ്തു. ഈ മഹാത്മാവ് അവരെ വേദപഠനത്തിലും യാഗാദികളിലും നിന്ന് അകറ്റി. ശകന്മാർ, യവനന്മാർ, കാംബോജന്മാർ, പാരദന്മാർ, കൂടാതെ കൊണിസർപ്പന്മാർ, മാഹിഷകന്മാർ, ദർവന്മാർ, ചോളന്മാർ, സകേറലന്മാർ— ഇവരൊക്കെയും ക്ഷത്രിയരായിരുന്നു. എന്നാൽ വസിഷ്ഠന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മഹാരാജാവായ സഗരൻ അവരുടെ ധർമ്മം അവരിൽ നിന്ന് പിന്വലിച്ചു. ധർമ്മത്തിൽ ജയിച്ച രാജാവായ സഗരൻ ഭൂമിയെ ജയിച്ച ശേഷം അശ്വമേധയാഗത്തിനായി കുതിരയെ വിടുവിച്ചു. ആ കുതിര കിഴക്കൻ സമുദ്രത്തിന്റെ തെക്കേ തീരത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ട് ഭൂമിയിൽ അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. രാജാവും പുത്രന്മാരും ആ കുതിരയെ തേടി ഭൂമിയെ കുഴിച്ചിറങ്ങി, മഹാസമുദ്രം വരെ എത്തി. അവിടെ അവർ ആദിപുരുഷനായ ഹരിയെ—കൃഷ്ണനെ, സൃഷ്ടാവായ കപിലരൂപത്തിലുള്ള വിഷ്ണുവിനെ—ഗഹനമായ നിദ്രയിൽ കിടക്കുന്നത് കണ്ടു. കപിലൻ ഉണർന്നപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൃഷ്ടി കത്തിയപ്പോൾ, മഹർഷിമാരിൽ നാലുപേർ ഒഴികെ മറ്റെല്ലാവരും ദഹിച്ചുപോയി. ബർഹികേതു, സുഗേതു, ധർമ്മരഥ എന്ന ധാർമ്മിക രാജാവ്, പഞ്ചനദ എന്ന വീരൻ—ഈ രാജാക്കന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വംശത്തിന്റെ തുടക്കം ആയി. പുണ്യശാലിയായ ഹരി നാരായണൻ സഗരന് ഇക്ഷ്വാകുവിന് അനവധിയായ വംശവും, അക്ഷയമായ യശസ്സും എന്നിങ്ങനെ ഒരു മഹാബലപ്രദമായ വരം നൽകി. സമുദ്രത്തെയും പുത്രനായി നൽകി, സ്വർഗത്തിൽ ശാശ്വതവാസവും സമ്മാനിച്ചു; സമുദ്രം സഗരനു ബലി സ്വീകരിച്ച് മഹാരാജാവിനെ ആദരിച്ചു. ഈ സംഭവത്തിൽ നിന്ന് സഗരന് “സാഗരൻ” എന്ന പേരും ലഭിച്ചു; അശ്വമേധയാഗത്തിനായിരുന്ന കുതിരയും സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചെടുത്തു. വലിയ തപസ്സുകാരനായ അദ്ദേഹം നൂറ് അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തി; അദ്ദേഹത്തിന് അറുപതിനായിരം പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ഈ അറുപതിനായിരം ശക്തരും വീരരുമായ പുത്രന്മാർ എങ്ങനെയാണ് ജനിച്ചത്, എങ്ങനെയാണ് അതു സംഭവിച്ചത്? സഗരന് രണ്ടു ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നു; austerity-ൽ പാപങ്ങൾ കത്തിച്ചവരായ ഇവരിൽ മൂത്തവൾ വിദ്യർഭരാജാവിന്റെ മകളായ കേശിനി. ഇളയവൾ, മഹാനായും പരമധാർമ്മികയുമായി, അരിഷ്ടനേമിയുടെ മകളായിരുന്നു; ഭൂമിയിൽ അവളെപ്പോലെ സൗന്ദര്യമുള്ളവളില്ല. ഔർവമുനി അവർക്കു ഒരു വരം നൽകി: “ഒരു ഭാര്യക്ക് അറുപതിനായിരം പുത്രന്മാർ ലഭിക്കട്ടെ; മറ്റൊരാൾക്ക് ഇഷ്ടംപോലെ വംശം തുടരുമെന്നോരു പുത്രൻ ലഭിക്കട്ടെ.” ഒരുത്തി അറുപതിനായിരം പുത്രന്മാരെ സ്വീകരിച്ചു; മറ്റൊരുത്തി, “വംശം തുടരുമെന്നോരു പുത്രൻ മതി,” എന്നു പറഞ്ഞു. അവളിൽ നിന്ന് പ്രസിദ്ധനായ രാജാവായ പഞ്ചജനൻ ജനിച്ചു. മറ്റൊരു ഭാര്യ ഒരു അശ്ഗൗഡ (കുമ്പളം) പ്രസവിച്ചു; അതിൽ അറുപതിനായിരം വിത്തുകൾ പോലെ ചെറിയ ഭ്രൂണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. സമയാനുസരണം അവ വളർന്നു; അവയെ എല്ലാ ഭ്രൂണങ്ങൾക്കും തക്കതായ എണ്ണക്കുപ്പികളിൽ നെയ്യിട്ട് സൂക്ഷിച്ചു. ഓരോ ഭ്രൂണത്തിനും ഓരോ ദായകമാരെ നിയോഗിച്ചു; പത്തുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവരെല്ലാവരും ക്രമമായി ജനിച്ചു. സമയോചിതമായി ജനിച്ച ആ പുത്രന്മാർ സഗരന്റെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിച്ചു; ഇങ്ങനെ, മഹർഷികളേ, അദ്ദേഹത്തിന് അറുപതിനായിരം പുത്രന്മാർ ലഭിച്ചു. അശ്ഗൗഡത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഈ പുത്രന്മാരിൽ നാരായണന്റെ ശക്തി പ്രാവേശിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് അവർ മഹാത്മാക്കളായി. ഒരു പുത്രൻ, പഞ്ചജനൻ എന്ന പേരിൽ രാജാവായി; പഞ്ചജനന്റെ പുത്രൻ ശക്തനായ അംശുമാൻ. അംശുമാന്റെ പുത്രൻ ദിലീപൻ, ഖട്വാംഗൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി; സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ വന്ന അദ്ദേഹം ഒരു നിമിഷം മാത്രം ജീവിച്ചു. തന്റെ പ്രതിജ്ഞ, ബുദ്ധി, സത്യം എന്നിവകൊണ്ട് മൂന്ന് ലോകങ്ങളും ജയിച്ച ദിലീപന്റെ പുത്രൻ മഹാരാജാവായ ഭഗീരഥൻ. ഭഗീരഥൻ, ഗംഗയെ ഭൂമിയിൽ കൊണ്ടുവന്ന് സമുദ്രത്തിൽ ചൊരിഞ്ഞു; അവളെ തന്റെ മകളാക്കി. അതുകൊണ്ടു തന്നെ, ഈ വംശത്തെ ഓർക്കുന്നവർ ഗംഗയെ ഭഗീരഥി എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഭഗീരഥന്റെ പുത്രൻ ശ്രുതൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി. ശ്രുതന്റെ പുത്രൻ മഹാധാർമ്മികനായ നാഭാഗൻ; നാഭാഗന്റെ പുത്രൻ അംബരീഷൻ, സിന്ധുദ്വീപന്റെ പിതാവായി. സിന്ധുദ്വീപന്റെ വീരപുത്രൻ ആയുതജിത്; അവന്റെ പുത്രൻ പ്രശസ്തനായ ഋതുപർണ്ണൻ. ഋതുപർണ്ണൻ, ശക്തനും നളന്റെ സുഹൃത്തും ആയിരുന്നു; ദൈവികമായ പാശകലയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടി. അവന്റെ പുത്രൻ ആർതപർണി, രാജാക്കന്മാരിൽ പ്രശസ്തനായി. ആർതപർണിയുടെ പുത്രൻ സുദാസൻ, ഇന്ദ്രന്റെ സഖാവായ രാജാവായിരുന്നു; സുദാസന്റെ പുത്രൻ സൗദാസൻ എന്ന രാജാവായിരുന്നു. കൽമാഷപാദൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന രാജാവാണ് സൗദാസൻ; അവൻ മറ്റൊരു പേരിൽ മിത്രസഹ എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. കൽമാഷപാദന്റെ പുത്രൻ സർവകർമൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി. ഇങ്ങനെ, സഗരൻ മുതൽ സർവകർമൻ വരെ ഈ മഹാവംശം പുന്യത്മാക്കളാൽ സമൃദ്ധമായി തുടരുകയാണുണ്ടായത്.